8157 resultaten.
Visioen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
432 Maar nu ze diep geborgen
toch plots weer leven gaan
maak ik me minder zorgen:
ze zijn nog niet vergaan,
maar als het zaad in d'aarde
dat ooit wel weer ontkiemt
zo bleven ze van waarde
en hebben dan gediend
in liefde die hen baarde
voor ieder mens ooit vriend.…
Dieper voelbaar voelen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
498 Dat ieder mens
liefde nodig heeft
om leed te relativeren
staat geschreven in boeken
door de droomgeleerden
die het leven slijten
en woord na woord
in dromen overdragen
misschien komt er een brug
en lezen we verborgen onschuld
dan laat ratio een nieuwe God zien
om ons inzicht te bewijzen
in een dieper voelbaar voelen.…
LAIS CCXXII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
487 In de afgrond van de herhaling wordt
de herhaling de afgrond van het her
en der herhaalde en ’t herhaalde wordt
rot dan bovenop en in het verder
herhaalde, waar met nostalgie die er
niets toe doet, de mens het ziet als heelal,
en wij claimen het als heil maar het zal
herhalen slechts de code die het is:
kleur en wisseltoon, kosmische mal,
waarvoor…
Boos
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
533 Ik ben goedgelovig
en heb vertrouwen
in het goede van de mens.
Maar soms voel ik
dat er verontwaardiging
begint te kolken,
als er misbruik wordt
gemaakt van macht
Door eigen verrijking
manipulatie, geweld
of oneerlijkheid.
Ten koste van andermans pijn
eigen zakken vullen.
In het groot,
als ook in het klein.…
Spiegel
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
466 De wereld is een spiegel
Elk mens een spiegeldeel
Soms gaat er eentje stuk
Die krijg je niet meer heel
De scherven missen stukjes
Het spiegelbeeld is raar
Er is geen dan herkenning meer
Contact over en klaar
Er komen nieuwe spiegels
Rond, rechthoek, ruit en heel
Die laten je jouw zelf weer zien
Ieder een ander deel…
Zonder groet
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
491 het was
de laatste druppel
bloed die uit
de mensheid werd
geperst voordat
de aardjuwelen
zichtbaar werden
helder vonkten ze
al tussen het
stervend rood
waar zij weerkaatsen
in afnemend
vurige licht van de
exploderende zon
het restant van
wat eens de machtige
mens was geweest is nu
geslagen met de zeven
plagen leeg gebloed in
een…
In steen gehouwen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
631 Aan de uiterste onderrand van
het platteland waar mens en
woord in steen gehouwen zijn.…
vrij oogcontact
netgedicht
3.3 met 40 stemmen
351 een flitsje
vrij oogcontact
bracht een
grijze hemel
het gewenste
gouden randje
heel even
stond de deur
van je geest
open voor een
drempelloos bezoek
en een warme hand
ik was al heel
tevreden in een
land vol beperkingen
waar controles de mens
leert leven en bestaan
zoals de overheid dat wenst…
Niet uitgegeven verhalen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
169 Hun glans verloren
Steeds meer vallen
ze uit elkaar, zo klein
zijn de vaste verhalen geworden
die, eenmaal uit de dagelijkse
gebeurtenissen gezeefd
mijn leven en identiteit
vertegenwoordigden
En steeds minder mensen
kennen nog details die
een echt mens van me maken
Gelukkig ben ik niet die verhalen
van mijn leven geworden en
beter…
Tango alphabetico
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
302 Twijfel maakt zich meester van de mens
Toen hij Medea schreef als een der grootste
Tragedieschrijvers, naast Aeschylos en
Toneelscribenten als Aristophanes
Tot slot, niet te vergeten, Sophokles
Trojaanse vrouwen werden zo beroemd
Toch duurde het nog lange donkere eeuwen
Tot zij, nog voor de boekdrukkunst, verschenen
Terdege nauwgezet gekopieerd…
Zaaien en oogsten
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
23 Maar nu ze diep geborgen
toch plots weer leven gaan
maak ik me minder zorgen:
ze zijn nog niet vergaan,
maar als het zaad in d'aarde
dat ooit wel weer ontkiemt
zo bleven ze van waarde
en hebben dan gediend
in liefde die hen baarde
voor ieder mens ooit vriend.…
Mollen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
883 Er hing een grafsfeer, hopeloos zat men in zak en as
Toen stak neef Piet zijn graafarm op: "Als hier geen mens meer was,
werd Holland Molland, ondergraaf de Deltawerken!"…
DORRE LAND ( Taal: AFRIKAANS )
netgedicht
4.0 met 16 stemmen
3.638 hoe beskryf jy reën,
as tien seisoene droë sand in jou kiewe waai
het God vergeet van wesens wat kinders voed
hoe beskryf jy groen,
as dorre landskap jare lank geen vrugte baar
het God vergeet van mense wat gebede
na die hemel stuur
die stam loop leeg
so ook die wye natuur
ek kan die onrus voel, as my mense
sing en koor van vlaktes sonder…
Lieve mensen
hartenkreet
4.8 met 6 stemmen
1.164 Weten jullie dat ieder mens
een wandelend wonder is?
Ieder mens uniek is?
Waarom zijn jullie dan niet blij?
Stil van verwondering om jezelf,
lach, huil en kijk vooruit,
want je hebt lang genoeg
achterom kunnen kijken.…
Vlucht maar, vogels
poëzie
3.9 met 8 stemmen
4.557 Vlucht maar, vogels,
koud en deerlijk
is 't alomme
vlucht en vliedt,
voor de koude en
voor de mensen,
want de mens en
mint u niet.
Vlucht maar, of hij
zal u schieten,
met zijn roer, hij
droomt daarvan:
vlucht waar hij, met
al zijn wijsheid,
vlucht waar hij, niet
aan en kan.…
t(er)reuraarde
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.208 uit de nevelen zonder begin
tolt blauw gestaag rond haar as
ongewoon gewoon nietig in het al
heelt ze geslagen door mens
en meteoor haar wonden
ze spreekt niet, stelt geen vragen, maar
ze huilt, ze vloekt
boombuigend over weggegomd groen
druipen stormnachten haar leed
verzinkend in een zee tranerigheid
zuchten golven zich te pletter
ze…
"zwakke contacten"
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
809 Gelukkig mocht ik door de krant vernemen
dat ik me rijk mag voelen op mijn plek
want waar een mens niet zonder kan
zijn de contacten die wel zwak, toch sterk
onmisbaar zijn voor ieder mens
De betekenis van die contacten
besef ik nu ineens heel goed
de buren in de straat, die al zo lang
mij groeten en ik hen ook terug
de zus van een vriendin…
en altijd keren ze weer
netgedicht
4.6 met 12 stemmen
911 het huis deelt zich mee
aan zijn bewoners
als van mens tot mens
zo is die ene stoel
nog steeds bezeten
en het gapende gat
van de brandende sigaret
drukt jouw koppige hoofd
voorgoed in de kostbare bank
het zijn maar dingen- zei je
tijd om te gaan zitten
in de salon- zei je
kom maar bij me
leg je hoofd maar
op mijn schoot
goed zo…
Perfect
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
562 Zo is ook het leven, van dier en van mens
We blijven hopen op een zegen, de uitkomst van onze wens.
Een wens van liefde en van geluk,
Maar het kan niet perfect, dus eigenlijk is het al stuk.…
Reisangst
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
519 De communicatie van mens tot mens is doodgebloed door
een collectieve navelstaarderij, waarbij de realiteit
is ingeruild voor contactarmoede.…
zo kleurt mijn pijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
526 ' k draag ze in de vlamboog van
mijn ogen, het verblindt het heilig
bestaan om de heuse waarheid
te ontkrachten en te verslaan
laat me leven in de zucht vanwaar
ik mijn sprookjes vind, ze kan ontrafelen
en ze beleven in de liefde die ik voel
voor mij als kind
maar telkens tikken weer die volwassenen
aan mijn raam en roemen mij als mens…
Licht van de nieuwe morgen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
387 Wat kan de ochtendwereld toch schitterend
zijn voor de kleine mens die zich bewust
is een deel van de wereld te zijn.
Mijn hele wereld draait zich naar het
ochtendlicht; geeft aan de dag zijn
nieuwe gezicht waarachter ik al mijn
zorgen heb opgeborgen.…
Michelangelo
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
623 en aarde
profeten en het laatste oordeel
de overdonderende zondvloed,
hoog boven hemelwaarts gerichte
blikken van de mens
die het grootse van de uomo
de ontroering van de geest
in al zijn naaktheid ziet
geschapen naar
Gods evenbeeld -
in vertwijfeling
op de wereld
neergeworpen
6 maart A.D.MMXX…
de koffer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
661 Ze sprak over haar koffer alsof
het een mens of een dier was.
De koffer die stilletjes van vakantie droomt.
Helaas de hal waarin hij even later
op zijn kleine wieltjes
verder dokkert,
is niet die van de luchthaven,
maar van het ziekenhuis.
Wel is hij de spiegel van haar heimwee.…
Criteria
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
528 Waarom moet een mens per sé overdrijven?
Je zinnen staan flink te fonkelen...
Je wil apart doen, maar je Hollands
hikt - een strakgetrokken telegram.
Zullen we de telex ook maar opwarmen?
Waarom moet een mens krampachtig doen?
Rijm omzeil je, je kiest verwanten.
Heb je een afkeer van klank?…
Het blijvende niets
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
329 Zonder iemand die lang genoeg blijft
om mij nog mens te noemen.
Ik sterf niet.
En toch is alles weg.
Niets dat ik vasthoud.
Niets dat mij vasthoudt.
Alles glijdt weg.
Rook.
Vergetelheid.
Eeuwigheid.…
In the year 2525
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
914 der sterren - lichtjaren vanhier
misschien is dat nog pas geleden
het jaar twintig vijf twintig vijf
als de mens dan nog wel leeft
en vrouw en kind het overleeft…
hier en nu
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
1.067 Het is vandaag de derde februari
Ik spel de krant, het nieuws is al weer oud
Eng is het denkraam, 't maakt een mens benauwd
Recht door dit alles heen zingt de kanarie
Elk nieuw moment wordt rechtstreeks uitgezonden
Nu blaast het door ons heen, een melodie
Nog nooit vertoond, met stille euforie
Urgent, vitaal, wie is er mee verbonden?…
Teleurstelling
netgedicht
3.0 met 13 stemmen
853 Als hondsdolheid uit zwarte gebieden
woorden arriveren
zijlijnen van het leven zingend
onder de veren kussens waar
huidcellen en verborgen mappen liggen
dromen trachten te overleven
geduld van een schatzoeker
lever van een dronkaard
maag van een mens
ik sta op en doe het raam open
verse lucht helpt niet tegen…
ze dronken hun lied
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
913 ik hoorde vanmorgen
het vogelconcert
heb even mijn bril afgezet
zag ineens hun geluiden
uit bolletjes zwart
veerden tonen die
wipten uit bomen
in een gezamenlijk bad
ze dronken hun lied
spetterden rond met
muziek in het licht van
de zon die dit alles begon
zij regisseert ook de koren
die uit de nacht zijn geboren
nog is de mens…