Alle inzendingen over mens

8157 resultaten.

Sorteren op:

Visioen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 432
Maar nu ze diep geborgen toch plots weer leven gaan maak ik me minder zorgen: ze zijn nog niet vergaan, maar als het zaad in d'aarde dat ooit wel weer ontkiemt zo bleven ze van waarde en hebben dan gediend in liefde die hen baarde voor ieder mens ooit vriend.…
Adeleyd6 november 2020Lees meer >

Dieper voelbaar voelen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 498
Dat ieder mens liefde nodig heeft om leed te relativeren staat geschreven in boeken door de droomgeleerden die het leven slijten en woord na woord in dromen overdragen misschien komt er een brug en lezen we verborgen onschuld dan laat ratio een nieuwe God zien om ons inzicht te bewijzen in een dieper voelbaar voelen.…
mobar16 november 2020Lees meer >

LAIS CCXXII

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 487
In de afgrond van de herhaling wordt de herhaling de afgrond van het her en der herhaalde en ’t herhaalde wordt rot dan bovenop en in het verder herhaalde, waar met nostalgie die er niets toe doet, de mens het ziet als heelal, en wij claimen het als heil maar het zal herhalen slechts de code die het is: kleur en wisseltoon, kosmische mal, waarvoor…

Boos

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 533
Ik ben goedgelovig en heb vertrouwen in het goede van de mens. Maar soms voel ik dat er verontwaardiging begint te kolken, als er misbruik wordt gemaakt van macht Door eigen verrijking manipulatie, geweld of oneerlijkheid. Ten koste van andermans pijn eigen zakken vullen. In het groot, als ook in het klein.…
Cor1 oktober 2021Lees meer >

Spiegel

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 466
De wereld is een spiegel Elk mens een spiegeldeel Soms gaat er eentje stuk Die krijg je niet meer heel De scherven missen stukjes Het spiegelbeeld is raar Er is geen dan herkenning meer Contact over en klaar Er komen nieuwe spiegels Rond, rechthoek, ruit en heel Die laten je jouw zelf weer zien Ieder een ander deel…

Zonder groet

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 491
het was de laatste druppel bloed die uit de mensheid werd geperst voordat de aardjuwelen zichtbaar werden helder vonkten ze al tussen het stervend rood waar zij weerkaatsen in afnemend vurige licht van de exploderende zon het restant van wat eens de machtige mens was geweest is nu geslagen met de zeven plagen leeg gebloed in een…

In steen gehouwen

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 631
Aan de uiterste onderrand van het platteland waar mens en woord in steen gehouwen zijn.…
J.Bakx24 november 2024Lees meer >

vrij oogcontact

netgedicht
3.3 met 40 stemmen aantal keer bekeken 351
een flitsje vrij oogcontact bracht een grijze hemel het gewenste gouden randje heel even stond de deur van je geest open voor een drempelloos bezoek en een warme hand ik was al heel tevreden in een land vol beperkingen waar controles de mens leert leven en bestaan zoals de overheid dat wenst…

Niet uitgegeven verhalen

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 169
Hun glans verloren Steeds meer vallen ze uit elkaar, zo klein zijn de vaste verhalen geworden die, eenmaal uit de dagelijkse gebeurtenissen gezeefd mijn leven en identiteit vertegenwoordigden En steeds minder mensen kennen nog details die een echt mens van me maken Gelukkig ben ik niet die verhalen van mijn leven geworden en beter…
Zywa29 oktober 2025Lees meer >

Tango alphabetico

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 302
Twijfel maakt zich meester van de mens Toen hij Medea schreef als een der grootste Tragedieschrijvers, naast Aeschylos en Toneelscribenten als Aristophanes Tot slot, niet te vergeten, Sophokles Trojaanse vrouwen werden zo beroemd Toch duurde het nog lange donkere eeuwen Tot zij, nog voor de boekdrukkunst, verschenen Terdege nauwgezet gekopieerd…
Maxim25 november 2025Lees meer >

Zaaien en oogsten

netgedicht
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 23
Maar nu ze diep geborgen toch plots weer leven gaan maak ik me minder zorgen: ze zijn nog niet vergaan, maar als het zaad in d'aarde dat ooit wel weer ontkiemt zo bleven ze van waarde en hebben dan gediend in liefde die hen baarde voor ieder mens ooit vriend.…
Adeleyd5 november 2026Lees meer >

Mollen

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 883
Er hing een grafsfeer, hopeloos zat men in zak en as Toen stak neef Piet zijn graafarm op: "Als hier geen mens meer was, werd Holland Molland, ondergraaf de Deltawerken!"…

DORRE LAND ( Taal: AFRIKAANS )

netgedicht
4.0 met 16 stemmen aantal keer bekeken 3.638
hoe beskryf jy reën, as tien seisoene droë sand in jou kiewe waai het God vergeet van wesens wat kinders voed hoe beskryf jy groen, as dorre landskap jare lank geen vrugte baar het God vergeet van mense wat gebede na die hemel stuur die stam loop leeg so ook die wye natuur ek kan die onrus voel, as my mense sing en koor van vlaktes sonder…

Lieve mensen

hartenkreet
4.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.164
Weten jullie dat ieder mens een wandelend wonder is? Ieder mens uniek is? Waarom zijn jullie dan niet blij? Stil van verwondering om jezelf, lach, huil en kijk vooruit, want je hebt lang genoeg achterom kunnen kijken.…

Vlucht maar, vogels

poëzie
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 4.557
Vlucht maar, vogels, koud en deerlijk is 't alomme vlucht en vliedt, voor de koude en voor de mensen, want de mens en mint u niet. Vlucht maar, of hij zal u schieten, met zijn roer, hij droomt daarvan: vlucht waar hij, met al zijn wijsheid, vlucht waar hij, niet aan en kan.…

t(er)reuraarde

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.208
uit de nevelen zonder begin tolt blauw gestaag rond haar as ongewoon gewoon nietig in het al heelt ze geslagen door mens en meteoor haar wonden ze spreekt niet, stelt geen vragen, maar ze huilt, ze vloekt boombuigend over weggegomd groen druipen stormnachten haar leed verzinkend in een zee tranerigheid zuchten golven zich te pletter ze…

"zwakke contacten"

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 809
Gelukkig mocht ik door de krant vernemen dat ik me rijk mag voelen op mijn plek want waar een mens niet zonder kan zijn de contacten die wel zwak, toch sterk onmisbaar zijn voor ieder mens De betekenis van die contacten besef ik nu ineens heel goed de buren in de straat, die al zo lang mij groeten en ik hen ook terug de zus van een vriendin…
annabel29 oktober 2008Lees meer >

en altijd keren ze weer

netgedicht
4.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 911
het huis deelt zich mee aan zijn bewoners als van mens tot mens zo is die ene stoel nog steeds bezeten en het gapende gat van de brandende sigaret drukt jouw koppige hoofd voorgoed in de kostbare bank het zijn maar dingen- zei je tijd om te gaan zitten in de salon- zei je kom maar bij me leg je hoofd maar op mijn schoot goed zo…

Perfect

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 562
Zo is ook het leven, van dier en van mens We blijven hopen op een zegen, de uitkomst van onze wens. Een wens van liefde en van geluk, Maar het kan niet perfect, dus eigenlijk is het al stuk.…

Reisangst

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 519
De communicatie van mens tot mens is doodgebloed door een collectieve navelstaarderij, waarbij de realiteit is ingeruild voor contactarmoede.…

zo kleurt mijn pijn

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 526
' k draag ze in de vlamboog van mijn ogen, het verblindt het heilig bestaan om de heuse waarheid te ontkrachten en te verslaan laat me leven in de zucht vanwaar ik mijn sprookjes vind, ze kan ontrafelen en ze beleven in de liefde die ik voel voor mij als kind maar telkens tikken weer die volwassenen aan mijn raam en roemen mij als mens…
elze26 december 2018Lees meer >

Licht van de nieuwe morgen

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 387
Wat kan de ochtendwereld toch schitterend zijn voor de kleine mens die zich bewust is een deel van de wereld te zijn. Mijn hele wereld draait zich naar het ochtendlicht; geeft aan de dag zijn nieuwe gezicht waarachter ik al mijn zorgen heb opgeborgen.…

Michelangelo

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 623
en aarde profeten en het laatste oordeel de overdonderende zondvloed, hoog boven hemelwaarts gerichte blikken van de mens die het grootse van de uomo de ontroering van de geest in al zijn naaktheid ziet geschapen naar Gods evenbeeld - in vertwijfeling op de wereld neergeworpen 6 maart A.D.MMXX…
Max6 maart 2020Lees meer >

de koffer

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 661
Ze sprak over haar koffer alsof het een mens of een dier was. De koffer die stilletjes van vakantie droomt. Helaas de hal waarin hij even later op zijn kleine wieltjes verder dokkert, is niet die van de luchthaven, maar van het ziekenhuis. Wel is hij de spiegel van haar heimwee.…

Criteria

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 528
Waarom moet een mens per sé overdrijven? Je zinnen staan flink te fonkelen... Je wil apart doen, maar je Hollands hikt - een strakgetrokken telegram. Zullen we de telex ook maar opwarmen? Waarom moet een mens krampachtig doen? Rijm omzeil je, je kiest verwanten. Heb je een afkeer van klank?…
K.Bladzij25 oktober 2022Lees meer >

Het blijvende niets

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 329
Zonder iemand die lang genoeg blijft om mij nog mens te noemen. Ik sterf niet. En toch is alles weg. Niets dat ik vasthoud. Niets dat mij vasthoudt. Alles glijdt weg. Rook. Vergetelheid. Eeuwigheid.…

In the year 2525

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 914
der sterren - lichtjaren vanhier misschien is dat nog pas geleden het jaar twintig vijf twintig vijf als de mens dan nog wel leeft en vrouw en kind het overleeft…

hier en nu

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.067
Het is vandaag de derde februari Ik spel de krant, het nieuws is al weer oud Eng is het denkraam, 't maakt een mens benauwd Recht door dit alles heen zingt de kanarie Elk nieuw moment wordt rechtstreeks uitgezonden Nu blaast het door ons heen, een melodie Nog nooit vertoond, met stille euforie Urgent, vitaal, wie is er mee verbonden?…

Teleurstelling

netgedicht
3.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 853
Als hondsdolheid uit zwarte gebieden woorden arriveren zijlijnen van het leven zingend onder de veren kussens waar huidcellen en verborgen mappen liggen dromen trachten te overleven geduld van een schatzoeker lever van een dronkaard maag van een mens ik sta op en doe het raam open verse lucht helpt niet tegen…

ze dronken hun lied

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 913
ik hoorde vanmorgen het vogelconcert heb even mijn bril afgezet zag ineens hun geluiden uit bolletjes zwart veerden tonen die wipten uit bomen in een gezamenlijk bad ze dronken hun lied spetterden rond met muziek in het licht van de zon die dit alles begon zij regisseert ook de koren die uit de nacht zijn geboren nog is de mens…