3774 resultaten.
BeLEEFdheid
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
811 herhaling van het reeds beleefde
een uitgediepte vorm van zijn
bezigheid met dieptepeiling
bezinning, regelmaat in woorden
uitgebalanceerd een antwoord geven
ervaring van het eeuwig leven
een aangeboren ideaal
een onbegrepen deel zal blijven
waarvan de schokken zwakker, lichter
zullen zijn en worden
aanvullingen zonder reden
idealen, te vuur…
Met of zonder franje
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
1.252 een verholen blik,
en krijg ik het benauwd, het lijkt
wel of ik stik in het gestolde speeksel
van mijn mond waarin de gedroomde
dauw schijnt op te lossen en met
ongeduld te wachten op de eerste
druppel van de zonnestond,
In het licht van de anonimiteit, die
uit te dragen in een spiegelbeeld die
ik heel even zag, uit het heetste vuur…
vaarwel....
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
718 De zee van vuur maakte een triest einde aan je bestaan.
Gestaag liep het dovende water de haven in,
als tranen die ons met lege handen deden treuren.
Ons geborgen toevluchtoord,
vergaan in volle glorie hoe kon dit gebeuren
Het einde van een statige oude dame, het einde van uw bijzondere historie…
Beginsels.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.849 Maar dat vuur is uit een vonkje tot zo fel een brand ontgloeid:
Maar die stroom uit kleine druppen tot die zeekolk saamgevloeid:
Maar dat ondier is geboren uit het stof der ledigheid:
En dat onkruid, van één zaadje over d' akker uitgebreid.
Sterfling!…
vuurvogel
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.008 ontdekt zij de enige
alles verbindende alom gezochte
die liefde heet
voor het overige leeft ieder mens
zo zijn eigen verhaal
bomen leerde zij voelen
en beesten verstaan
non verbale dimensies
brengt zij door zichzelf
en haar wortels naar aarde
telkens en telkens weer
en zij weet en de aarde weet
dat waarheid woont in water en in vuur…
Lot
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
2.255 meer tegen
je gezicht was droef verzild
en oeverloos je vergezicht
je stond gevangen in wit licht
nog als een pop in stille regen
klom de nacht in als een vogel
die verbaasd had omgekeken
Omgedraaid nog als een kat
die zonder staart door donker ging
en zilverzout nam van de hemel
die met jou ten onder ging
jij zag hun steden gaan in vuur…
Van meelevend naar grijpend
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
702 Waar ben je nou gebleven,
Wim Kok met je spijkerharde
Afspraken voor het werkvolk
Waar je met je borst fier vooruit
Decennialang te vuur en te zwaard
Voor bent opgekomen - keiharde
Eisen waren het die je namens
Het voetvolk stelde jegens de
Werkgevers die zoals werkgevers
Behoren te doen het klootjesvolk
Uitbuitten - en waar ben…
Jeanne d'Arc ( J. v. M. )
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.667 Jeanne bleef vechten tot het laatst
onder beroemde berende vlammende vuren:
zíj bleef trouw aan haar diepste missie;
taak tot in de laatste
van binnen krijsende uren.
Deze Jeanne in mijn leven draagt bij
in mijn geloof.
Zij geeft mijn levenszaak terug aan mij,
toen, nu, in moeilijke tijden.…
Een kier in de nacht.
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
514 Hoog boven het landschap
vermengen zich water en vuur
op een wolkenterras, daarin
schuilen woordkeuzes onhandig
uitgestoven in de ochtendwind.
vormen strekken zich aan de hemelrand
in zachte en subtiele wezens
vermomd in onszelf zoekende
naar een kier in de nacht.…
Voorstelbaarheid ?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
410 Het voelde weerloos hoewel geen gevaar dreigde,
beklemd in onszelf ondanks de mildheid van de natuur
die teer maar ook vol maagdelijk vuur met haar aan
mijn denkbeeldige hand raakten we verder afgedwaald.…
Ik ontwaak
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.185 Ik beroer je teder,
liefde vlamt op als een eeuwig brandend helle vuur.
Niet te blussen hartstocht,
verzonken in mijn gedachten maar verslonden door hitte.
Ik lach je toe,
Verstrengelde lichamen vormen eenheid.
Je kijkt mij aan ogen halfgesloten,
een door hitte beroerde glimlach.…
wel, kom dan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.042 haar gul hartelijke genegenheid
warm en onderhoudend
voelt als een geschenk
met ogen die stralen
van passie en van vuur
geeft zij gastvrijheid haar echte betekenis
ik prijs de dagen
waarop ik mij verheug
haar te mogen begroeten…
Vlinders dansend in een warme zomerbries
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
598 Ogen zetten elkaar in vuur en vlam
geven elkaar zoveel liefde en warmte.
Armen om elkaar heen
zo gemist in die tijd alleen
door leegte in het leven heen, voorheen.
Zij geven elkaar vlinders die door hun lichaam dansen,
van top tot teen,
samen is alles zoveel mooier dan toen
waarin zij waren -onaantastbaar- maar alleen.…
Winter
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
490 De winter is koud, nat en guur,
warm is het bij het knappend vuur.
De wind giert om het huis,
het is knus thuis bij de buis.
Het is geen weer er uit te gaan,
daar is nu geen aardigheid aan.
Lekker, mooi in huis blijven,
met een boek de tijd verdrijven.
Straks wordt het weer voorjaar,
daar is het verlangen naar.…
Voor-val
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.112 Vlam – liefdesvlam
Nadien – Aangezien
Vast – hevig
kraken - knetteren
vier – (liefdes)vuur…
Vriendin en vriend
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
569 Wij blij en onbezorgd aanvullend
met elkaar zijn, leven in elkaars hart
al draait de wereld om zijn as
is er vuur en ellende en brullen vulkanen
wij kennen de schenkingen van de stilte.…
1800
gedicht
3.0 met 4 stemmen
2.951 Drijfnat,
hard en onherbergzaam zijn duister toevluchtsoord
grijze dorpen; koud volkje zit bij houtrook en vuur.
----------------------------------------
uit: 'Laaglandse hymnen II', 2002.
----------------------------------------
meekrap - verfplant.…
iets in de krant
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
468 bereik van een gezond verstand
nu kan ik slechts nog zeggen, het ga je goed - maar
as verwaait zoals gedachten zich kunnen keren
naar de tegenstelling van eb en vloed
dus mijn beste, je woorden spreken nog
zoals een boot ligt aangemeerd aan het
anker van het oor, je stem is het sein
om te vertrekken - je beeltenis opgelost
door het vuur…
Onstuitbare natuur
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
429 een
onvoltooide symfonie, een universele
ouverture, een humaan bolwerk,
een “pas de deux” in natura
die maar langzaam wil rijpen
mijn composities zijn van een
ouder repertoire, vaak op hol geslagen
door melancholie, ontsproten uit het
labyrint van een herkenbare gravure
wat geweest is, is geborgen blijft branden
als een onblusbaar vuur…
Vervlogen dromen,
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
623 Moeder was streng, vol vuur en zorgen
Beschermde ons, we voelden ons geborgen
Mijn jeugd bewaar ik als een schat,
en niemand kan me die ontnemen
en voor je ’t weet sta je in ’t leven
En vraagt waar is die tijd gebleven?
Ach hoe vlug gaat toch die kindertijd voorbij
als sliertjes rook, verdreven door de wind.…
Zandkunstenaars
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
437 bewust van 't gevaar
bewoog ze ongestoord : onder 't schuim bedolven
en dichterbij kwam hij, waar haar voetsporen staan
gegrift onder de wijde hemel, terwijl de bleke zon opklom
naar goud, uit kobaltblauwe oneindigheid, de snurkende maan
ruist de melodie in één schelp naar huis, met een rekensom
uit 't hart stroomt de pijn , van 't vuur…
Typerend?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
419 spel op het linnen
die de golven zingen liet
in het getij van eb en vloed,
je had al gewonnen voor je was
begonnen, passie verpakt in
felste tinten en het luiste oker
die zich om je vinger draait,
je gebruikt beider handen in
de perceptie van je karakter
een rusteloze signatuur
bespeelt het zachtste dons
naast het reinigende vuur…
DAGEN EN JAREN
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
554 een scene met een kind en vrouw: take one
ik herinner ieders plaats
ieder voor zich alleen
daar begint het gedonder in de glazen al
ik herinner me dingen en jaren
als een vage vleug van parfum
van dames zonder gezicht maar
met een onbestemde weemoed
door het midden van het hart
als verre vonken of vlagen vuur
en ik zeg: wat was het plan…
Oude waarden?
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
501 Veulens bij een hek terwijl de
schemer valt, koppen dichter
bij elkaar, de ogen kool getint
waarin blikken vol vuur om
de warmste glans te stelen
hun hals getooid met fiere
manen, opgetuigd in een land waar
de hemel haar onbelaste lichaam
torst, een onbeschilderd stilleven,
in het web van de vrijheidspin
met zijn penseel de ware…
Verwantschap
netgedicht
5.0 met 7 stemmen
582 waar vuur en vlam weer worden verenigd
zo die al voor ieder in de eeuwigheid is beloofd
.
thans is mijn ademen nog gelijk aan
de kracht van een woestijn die aan mij zuigt
doorheen het uitgestrekte hete zand
om de weg te volgen die naar verluidt
naar een verleidelijke oase leidt
.…
Kundalini
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
649 Mijn hart is vol vuur, het brandt
van verlangen, stort zich onbevangen
in andermans armen; mijn hart vlamt
liefdevol, mateloos, grenzeloos en
ongegeneerd gepassioneerd.
Mijn hart kan schreeuwen, krijsen,
woedend vloeken, bidden en smeken;
breken.…
broederschap
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
522 te jong voor het huwelijk
zo jong is hij jong nog
een ware adonis in de bloei
in het licht van het feest
met ongekende sierlijkheid
beweegt zijn slanke lijf
vol overgave danst hij
energiek en vol passie
uit zijn traditie de dans
met de melodie in verbinding
stralen donkerbruine ogen
vastberaden jeugdig vuur
doordrongen van precisie…
Bloed
netgedicht
1.2 met 6 stemmen
529 Op een dag als bloed en bodem
weer eens zullen samenkomen
zal het wrede vuur ontbranden
gloeiend staal scheurt tot de randen
totalitair de aarde open
kokend water vult de lucht
de waarheid wolkt zich naar buiten
woorden wringen zich tot een klucht
massa’s moeten weer weglopen
feiten doen niet meer ter zake
wie het hardst roept krijgt…
In de schaduw van verlangen
netgedicht
2.5 met 139 stemmen
1.907 Liefde uit leegte
ik zocht geen vuur, geen stormwind
alleen jouw echo
Ik ben verliefd geworden
op jou, niet omdat ik liefde zocht, maar
omdat de dagen kleurloos voorbijgingen, de nachten te stil
waren. Ik wilde een stem die bleef, iets dat de tijd brak, hoe vluchtig het ook was.…
de beschuldigde vulkaan
netgedicht
2.5 met 14 stemmen
482 kratermond eindelijk vrijelijk
razen kon
zijn woorden weer als lava de slaven
van de vaste grond onder hun voeten
laat gloeien van ingezonken schaamte
vol in ’t zicht van zo’n misbruikt kruisgeraamte
zal hij spuwen
en blijven spuwen
‘t magma als dunne stront over de randen duwen
’t kreupelhout verbranden tot aan de stuwende rivier
met zijn vuur…