3511 resultaten.
de storm
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
561 geest
verblindt mijn blik
schreeuwt mijn spreken
contact onmogelijk
doet ramen…
Gelukt!
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
533 treden
je gehoor verloor
in het zand en helm
speld in hooiberg
maar hoe dan toch
een vreemde die voor je vond,
we zo blij dat
het uitzicht van geen belang meer,
je buurman kwam me als eerste tegen,
heb je tuin gezien die nog
hetzelfde maar niets aan gedaan
en de voordeur onveranderd
behalve een keffertje
kwam eraan
toen we 't raam…
Dit stervend nijpen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
496 Ik kijk door bedroefde ramen en kan het beamen.
Beamen dat zelfs het weer nu kil naar en raar is,
de wind kreunt en steunt tegen de vensters.
Er hier aangedrukt tegen de ruit iets rilt en trilt
ook in opstand tegen sterven is en voelt als quiz.…
Historische Hitte
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
572 landgenoten moeilijk te verdragen
's nachts draaien en keren , niet kunnen slapen
's morgens bezweet opstaan en blijven gapen
oververmoeid en loom aan je werk beginnen
het maakte je op de lange duur buiten zinnen
voor de zonnekloppers viel er best mee te leven
die lagen dik ingesmeerd bruin te bakken aan zee
voor bleekgezichten achter gesloten ramen…
Toen = niet nu en toch is nu, niet anders dan toen!
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
587 Ramen lappen, bed verschonen, toilet een beurt
kattenbak leegmaken, was draaien, wit en gekleurd
Post nalopen, factuurtjes betalen
‘t is maar net, waar je de energie vandaan zou halen!
Maar: maandag, fris dan wel fruitig
op naar kantoor, om de baas te plezieren
collega’s van je af te houden en:
Weten dat thuis het huis aan kant is!…
DE JORDAAN, MOOI, SCHOON, MAAR VEELAL OOK SMERIG, VIES!
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
586 veel te vroeg op straat gepleurd
Waar ratten, katten en muizen vrij spel krijgen
En zij, wij vrolijk fluitend langslopen of flaneren
Met hoogstens een binnensmondse reactie van ‘ach’
Ik roep alle bewoners van de Hazenstraat/ Elandstraat op
Ideeën aan te dragen om dit te veranderen/voorkomen
Zojuist hoorde ik de Reinigingswagen en keek uit ‘t raam…
Abbey Road
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
536 O Lief, Hier komt de grote Zonnekoning,
De Octopus in d' Hof der
Gouden Regen
Heer Mosterd heeft er,
heel gemeen, gelegen
Met Maxwell's Hamer aan
een zilveren ring
Eerst heb ik Plastic Pam
nog moeten wegen
Ze kwam door 't raam der badkamer naar binnen
En zei toen 'Ik wil jou,
Omdat, omdat...
...Jij mij nimmer je…
Morgenstemming
netgedicht
2.3 met 12 stemmen
585 Mystieke morgen
mist blijft nog even hangen
aan de horizon
Hoe lichtlijnen een nieuwe dag onderstrepen waarin
zij 'n doorgetrokken bestaan leiden in het kleurenparadijs van
opkomende zon waar oranjegeel, parelmoerblauw, rood en wit dansen
Raam bedekt met een laagje aaneengeregen dauwdruppels van afgelopen nacht.…
De kracht van melancholie
netgedicht
2.6 met 14 stemmen
532 Dat geliefde gezichten zich laten onderdompelen in de
diepte van mijn geheugen ver weg van het licht, een donker nabij
Raam staat open, gemis en verlies waaien als frisse wind door de kamer terwijl
ik nog even blijf liggen van afgelopen nacht van hoop en vooruitzicht; een dipje ontwaakt.…
Onderweg naar Kerstmis
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
572 Licht Is geboren
zoveel kracht, pracht, smacht en zacht
in een samen zijn
Kijk mee door glazen ramen hoe een sprankelende
vorst figuren en vormen op een bevroren oppervlak speels
tekent, hoe wegen en straten verlicht worden met enig kunstmatige
lichtbronnen terwijl het nabijgelegen grachtwater helemaal gladgestreken is.…
Als de hemel fluistert
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
437 Achter verweerde ramen flakkert nog even het laatste licht
en in de omliggende straten hangt de geur van vochtige aarde en vervlogen stemmen.
Een eenzame vogel zweeft geruisloos langs
de gekleurde wolken, alsof hij nog even wil proeven van de
laatste warmte van de dag.…
Uit de fuik
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
287 Ik zie ze zoeken
naar ramen zonder camera’s,
naar wegen zonder sporen.
Ik ben gaan wonen
in een huis van Ubuntu,
waar de muren open zijn,
maar niemand gluurt.
Ik spreek via Signal,
zacht, zonder dat er iemand meeschrijft.
Ik schrijf met LibreOffice,
vrij van licenties en leugens.…
Titel: Het huis dat zich omkeert
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
249 Buiten de ramen staat de wereld rechtop zoals altijd,
doch binnenkant spiegelt haar ondersteboven:
de lamp hangt als anker in een plafondzee,
de stoel balanceert op zijn eigen ruggensteun
en wacht tot iemand eindelijk gaat zitten
op wat vroeger de lucht was.…
de magische reis van de trein
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
227 Langs bergen en dalen, de paden kronkelen,
de ramen bieden uitzichten die je gedachten prikkelen.
Velden vol bloemen, steden vol licht,
de trein toont je de wereld als een levend schildergedicht.
Dus stap aan boord, de wereld wacht,
de trein is je metgezel, dag en nacht.
Met elke fluit en elke bocht,
wordt er een nieuw verhaal gezocht.…
Herfst in het woonoord
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
60 Het is het breekbare gewicht van dromen
die we hier achter glas bewaren,
terwijl de avond zwart de ramen binnentreedt.
Maar onder de grond, ik weet het,
wachten de wortels heel stil.…
Het stenen woud
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.535 Vretend aan de ramen. Het duister regeert.
Onder de grond. Stilte.
Ik weet het wel. De wortels wachten.
Heel stil. Zij kennen het geheim.
De verstijving. Tot de wereld omslaat.
Met een schok! Dan barst het los.
Het leven! Een wild organisme. Ongrijpbaar.
Het breekt door het asfalt. Woest.
Nat. Herfst. Oude straten. De havenstad.…
Een reis die niemand kiest
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
17 Alleen het licht valt door de ramen
en raakt je bleke handen aan.
We praten over kleine dingen:
de regen, iemand die nog belt.
Ik luister langer dan ik vroeger deed
wanneer je iets van toen vertelt.
Ik wil je vragen niet te gaan,
maar zie hoe moe je bent vandaag.…
Dissonantie reductie
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
23 De wind raast om het oude huis,
de regen tikt op het raam.
Het weer is grillig, wild en luid,
en kent nog geen vaste naam.
Ik lees het nieuws met grote schrik,
de aarde warmt, het ijs verdwijnt.
Ik knik bezorgd: ‘Wat erg, wat triest,
dat onze wereld langzaam kwijnt.’
In het hoofd een zacht gekraak,
twee gedachten op ramkoers.…
Liedeken (Schoon nimfelijn)
poëzie
3.3 met 7 stemmen
4.078 't Perruikje zou ik trekken nou wat laagjes, dan wat hoogjes,
en als het klaar gefutseld waar', mij spiegelen in uw oogjes;
dan werpen licht* nu mijn gezicht* op 't ene, nu op 't ander;
dan nemen raam* hoe 't al tesaam zou voegen bij elkander.…
Hersenspinsels
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
985 Zo valt er weer wat regen op mijn raam
terwijl ik rij
van mij, naar jou en weer naar mij
ik rij en denk, over alles dat er is
maar het voelt zo goed
ik wil het nu niet meer kwijt.
Paars vind ik mooi
van lezen hou ik niet
toch is het interessant
wat anderen geesten denken kunnen
het is zo machtig mooi
om dat dan weer te lezen.…
Rampdag
hartenkreet
2.1 met 11 stemmen
2.470 De schilder is op dat moment bezig de buitenboel te verven
en alles staat dan open, ramen en deuren,
de kat loopt vrij rond en je raadt al wat er dan wel moet
gebeuren,
precies 't mormel loopt door de groene verf, hij zelf is van
nature grijs, hij springt op tafel, op de grond,
overal groene poten.…
Voor mijn liefste
hartenkreet
4.2 met 18 stemmen
2.799 Zachtjes klettert de regen op mijn schone ramen.
Waren wij nu maar onder deze dekens tezamen.
Helaas, het lot trof ons dat jij in Skippy-land zit.
Liefde kent geen afstand, maar het blijft een flinke rit.
Ik hoor jouw liefdevolle stem via een telefoonlijn.
Het is een huilende stem en dat doet mijn hart pijn.…
Bericht aan de reizigers
poëzie
3.7 met 162 stemmen
36.106 Zit rustig en geduldig naast het open raam:
gij zijt een reiziger en niemand kent uw naam.
Zoek in 't verleden weer uw frisse kinderogen,
kijk nonchalant en scherp, droomrig en opgetogen.
Al wat ge groeien ziet op 't zwarte voorjaarsland,
wees overtuigd: het werd alleen voor u geplant.…
Melancolia
poëzie
3.7 met 17 stemmen
4.118 Hebt gij zó aan mij gedacht,
Dat uw geest mij riep,
Dat ik staan kwam aan het raam
En onrustig werd
Door het roepen van mijn naam
Uit de lichte vert'?...…
De kortste dag - Deel 3
hartenkreet
3.7 met 37 stemmen
2.067 Ze komt terug, zet de drank op tafel
Blijft even gebukt voor me staan
Loopt naar het raam, sluit de gordijnen
En steekt de bontgekleurde kaarsen aan
Dan gaat ze naast me zitten
De bank is voor drie personen gemaakt
Nog altijd zit ze wat veraf
En heb ik haar niet aangeraakt
Ze zet een romantisch muziekje op
'How sweet it is to be loved…
Bescheiden hoogmoed
netgedicht
4.3 met 30 stemmen
1.182 richting verlies
al voelt het even als een zegen
om tegendraads tegen
de eigen natuur te handelen
te genieten van een uitgetreden zegen
en ik mijn hoed hoger zet dan normaal
zou een pauw niet mogen pronken
met de schoonheid hem aangedaan
mag men niet lonken naar de talenten
waarmee ieder zich heeft te verstaan
vertoeven in een huis met ramen…
im astri da dovia
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.441 zij draagt een jurk van knopen
over een poederwitte huid
(zij voelt mijn aanwezigheid
mijn adem als een zachte bries
over haar blote schouders
sluit zij de ramen)
haar kont duw ik in het venster
als de nacht zich bedwelmt
haar lichaamsgeur
lavendel en ik ontknoop
in een regenend geklater
haar enig gedragen knopenjurk
mijn armen klemmen…
Gothic chick
hartenkreet
3.4 met 13 stemmen
2.824 Naar je kijken,
en luchtige loopjes spelen met mijn vingers
onder het raam.
Soms even met mijn handen door je haren.
Zuchten. En de moedervlek net boven je beha-tje interpreteren
als een Rorschachvlek-
een nacht lang bij je waken
in het zwakke, haast misantropische licht
van enkele bij de Xenos gejatte kaarsen.…
de zwarte dialogen
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
786 wij zitten in het grote raam met uitzicht
op de vallei van Castelnuovo di Garfagnana
waar pioenrozen als drachtige vrouwen
in elkaar vallen, praten met gezichten
waar vragen op getekend staan, brengen
vingertoppen naar elkaar toe en spreken
dan in de vorm van een oud gedicht
een veer van een raaf splijt tussen het
ruwe marmer, zwart is…
Wat is bovenal zonder volledig
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
557 Hoe juist vandaag ogen Goddelijk flonkeren
als op een raam gespannen stilte
niet beroofd van luister.…