4042 resultaten.
halloweenpret
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
501 in de duistere avond en nacht van Halloween
werpt bleek de maan haar schimmige gloed
waarmee zij de wereld in spookachtig waas hult
fluisteren ons de spoken, heksen en griezels
angstaanjagende geesten met grijnzende tronies
zweven door schaars verlichte straten en stegen
in het duister rammelen botten en kraken beenderen
die vrees beklemming…
Kleuter
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
588 De straat telt amper auto's, eik-
enbomen des te meer. De ko-
lenkachels worden opgestookt.
December is het, snijdend koud.
De juf lijkt boos. We zijn vast stout.
Ik moet iets hebben uitgespookt.
Mijn oren suizen, mond is droog,
mijn benen zijn zo zwaar als lood.
Het schemert buiten. Zomaar doods-
benauwd steek ik mijn hand omhoog.…
Over licht
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
424 Eerst naar de boekenwinkel
daarna werd het massseren
om naar binnen,
licht in onszelf creëren
Maar de dag erop was ik
alleen maar lui en loom
bezag de foto’s op mijn smartphone
van een zee en lucht ineen
van een immens verlichte boom,
aan een gevel in jouw straat,
nog genomen ‘s avonds laat
En nu ik thuis weer
kijk naar het grijze…
Verweven werelden
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
482 Fluisterende wind
verre blik die mij ontglipt
schaduw blijft hangen
Ze loopt door de
verweerde straten, alsof ze hier
niet hoort; de tere lucht draagt een bleke glans
om haar heen, en haar fluisterende woorden ademen uit een ander land.…
Regendruppels
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
224 regen klettert op straat
speelt met de stoepranden
en glijdt op het glimmende asfalt
vormt plezierige plassen
waar kindjes met gekleurde laarsjes
vrolijk in stampen
auto’s laten het water
opspringen tot fonteinen
vol glinsterende druppels
regendruppels
zoeken hun kille weg
naar paraplu’s
en regenjassen
schuilende mensen
volle…
De vriend van de gewonde vossen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
414 De vriend van de vossen die hen eten bracht in moeilijke tijden,
Met zorg en geduld door de bossen en langs de straten dwaalde hij,
Zijn hart vol liefde, zijn handen nooit vrij.…
Jij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
366 ik verdriet en tranen in je ogen zie
Voelt het alsof je voor me zingt
Een melodie
Die alleen ik opvang
Een mysterie
Gezang
De armen waar ik naar verlang
Zeg me
Waar is de ingang naar je hart,
He maakt me zo verward
En toch,
Ben jij degene naar wie ik smart
Samen lachen,samen huilen
Me in je armen verschuilen
Samen rennen,...door de straten…
rouw die rechtop gaat staan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
312 de stad ademt rook
sirenes snijden de avond
knieën op nekken
wetten op lichamen
dit is geen orde
dit is gewicht
van een staat die leerde
hoe hard stilte kan drukken
op asfalt liggen namen
geen labels
George
Breonna
zoveel anderen
hun adem bleef achter in de straat
we zagen vuisten omhoog
niet om te slaan
maar om lucht te…
De onzichtbare grens
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
248 Zo bouwen we muren van glas en van dromen,
in een straat die voor iedereen hetzelfde lijkt.
Twee mensen die samen op één punt uitkomen,
maar van wie de blik nooit de ander bereikt.…
Late merelzang
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
496 De straat houdt zich in,
alsof elk geluid zachter wordt en alles
wat leeft zich terugtrekt in rust. Alleen hij zingt en
laat tonen vallen die blijven hangen waar ik ze niet kan vasthouden.…
Verweven werelden
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
252 Fluisterende wind
verre blik die mij ontglipt
schaduw blijft hangen
Ze loopt door de
verweerde straten, alsof ze hier
niet hoort; de tere lucht draagt een bleke glans
om haar heen, en haar fluisterende woorden ademen uit een ander land.…
ontwaken
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
176 de straat is weer ontmaagd
door zacht sproeiend regenwater
hitte en klamme onzichtbare zuchten
hielden het voetbed en klinkers,
gehuld in stoffig zand
en ook mijn duffe geest
lang gevuld met vragende
uitzichtloze vluchten,
ieder op eigen wijze,
zo men de behoeftigheid zelf leest
.…
Verloren liefde
hartenkreet
2.5 met 19 stemmen
415 Een roos ligt op straat
haar schaduw houdt haar nog vast
wat blijft is een spoor
Op de grens van licht blijft stilte liggen,
op de plek waar iets zachts ooit heeft gestaan,
waar de lucht nog weet hoe nabijheid klinkt,
en waar elke schaduw een herinnering draagt.…
De stem die bleef
netgedicht
2.9 met 27 stemmen
137 Nu draagt een straat haar naam door onze dagen,
haar boeken houden stand, haar stem blijft leven;
zij schreef wat niet mocht, liefhad zoals zij wilde,
en leeft in ieder hart dat haar blijft lezen.…
Vlindergrond
netgedicht
4.2 met 23 stemmen
480 bewegen zich
boven het roerloze van jou en mij
achter schaduwweerspiegelingen
want heimwee kent een zwaard
en daar sta ik dan in de naaktheid
getuige van mijn eigen droogbloemen
vergeten velden zeuren in jammerwind
doorweekt van wat achterbleef
de ongepolijste slagregens
onuitgesproken woorden dwalen
zoekend en smachtend door jouw straten…
De stad verlaten
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
32 Zal de stad maar verlaten
jouw ademhart voelbaar in leegte
in al het onvergetelijke denken
elke stap is een herhaling
van wat niet meer tastbaar is
een dwalen door de kamers
van een gedeeld verleden
niet iets als een duurzame oplossing
voor het duister dat je meedraagt
in het verlangen naar ontsnappen
de straten dragen nog je stem
in…
Waar nabijheid begint
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
354 Waar een bankje een bed wordt, karton een matras,
en een extra paar sokken het verschil maakt
tussen nog een dag volhouden
of langzaam verdwijnen
in een straat die geen naam van je weet.
Wie dakloos is, verliest niet alleen een adres,
maar ook een deel van zijn naam.…
"Witte-Doek"-syndroom
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
1.630 Soms waan ik me in een film van Quentin Tarantino
zwart, cynisch als "Pulp Fiction"... zo
hard en vreemd, nét onwerkelijk genoeg
zoekend, tastend langs donkere straten,
mijn gevoel is van emoties verlaten;
ik beland in een onbekende louche kroeg.…
SNACHTS RUSTEN MEEST DE DIEREN
poëzie
4.2 met 26 stemmen
7.061 Snachts rusten meest de dieren,
Ook mensen goed, en kwaad,
En mijn Lief goedertieren
Is in een stille staat:
Maar ik moet eenzaam zwieren,
En kruisen hier de straat.…
wat sta je daar
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.321 wat sta je daar te lachen
eenzaam in het landschap
alsof er nog een trein passeren moet
die jou van strepen licht voorziet
je staat alvast te wuiven
stel dat je wordt ontdekt
als riet aan eenzaam water
dat buigt voor een publiek
soms loop ik 's avonds over straat
nog net voor sluitingstijd op tijd
alsof er steeds iets eerst nog af moet…
STEMMING.
poëzie
2.7 met 11 stemmen
5.500 Hoog wil ik stijgen in de Noordenwind,
Boven 't gerucht van stemmen - boven 't licht
Der volle straten en de druk der mensen.
Ik wil ééns vrij zijn, ééns oneindig vrij -
Dat er geen liefde en lachen voor mij is,
Geen zachtheid en geen weemoed en geen lust.…
Lentewind, lentevuur
hartenkreet
2.8 met 20 stemmen
1.910 aardappelen, gras en de voorjaarswind
Het is fris buiten, nog net licht
Ik wacht tot de herinnering mij vindt
Er ligt een kalmte over deze dag
Iets dat mijn ziel tot rusten brengt
Toch ook een vreugde in mijn hart
Als een kleine vlam dat op meer wacht
Oh, ik zou willen dansen, vliegen, zweven
En me nooit meer ergens anders begeven
De straat…
Een dag latere liefde
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
915 ’s Middags het veld in
en sprakeloos beseffen
dat de hemel nog binnen
je handbereik is
alsof je die gave vergeten was,
zo is de latere liefde
Met de ander de straat
opgaan in de avond,
en voelen hoe de koelte
over je heen buitelt als
uitbundig kind.
Wist je dat nog?…
schemering
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.129 Stil in de kamer bij de koude haard
langzaam donkert het om mij heen
De avond die lange schaduwen baart
Moeizaam priem ik er nog doorheen
Ik wil de dag nog niet verlaten
De warme zon de vrolijke vreugd
De drukte het gepraat op de straten
Het lawaai van de uitbundige jeugd
Toch wint het donker van het licht
Het komt op zijn vastgestelde…
De ontgoocheling
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
2.222 gierend krachtig protesteren
Het rode licht verdoezelend
voluptueuze heupen borsten vlezig
binnen geen weg terug
Gespreide benen vette plooien
wenkten liggend op haar rug
Stuntelig roede weigert negerend
de uitgestoken helpende hand
Brengt hem uiteindelijk de daad
signalen afschuw verdringend
Met gebogen hoofd verlaat hij de straat…
DE FRIESCHE POËET III
poëzie
4.0 met 11 stemmen
2.595 En op haar pleinen en straten,
Van menschengedruis een vol,
Daar zwemmen nu stilzwijgend
Tarbot en schelvisch en schol.…
Une succession ab intestat
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
589 Het regent, en de donkere straten
glimmen, het raam beslaat
de vensterbank bezaaid met
pareldruppels en de wind
ruist door de toppen van de bomen
het licht brandt aan de overkant
als elke nacht; de straatlamp schijnt
een muur vangt mijn gestreepte silhouet
op tafel ligt de print van Monflanquin
twee weken eerder in het zonnelicht
vanuit…
11 September..
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
1.157 Al die mensen rennend over de straten..
Vluchtend voor hun dood..
Niemand van hen, had deze wereld mogen verlaten..
De wereld veranderde in één grote schaduw van rouw..
Iedereen vol angst en verdriet..
We zagen zelfs beelden van springende mensen vanaf dat gebouw..
Alle mensen die hun omgekomen bekende moeten missen..…
to be
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
1.151 het rijm in dit gedicht is voornamelijk ontleend
aan een man die speelde op zijn eigen maat
er werd hem zeer veel eerbetoon verleend
hij kende de psychologie van de straat
to be or not to be
karakters zoals wij konden ontmoeten
onder het Engelse volk, eeuwen geleden
hij volgde daarin zijn onvolprezen route
geen mensenziel werd ten tonele…
Het Lot
hartenkreet
5.0 met 12 stemmen
1.418 Een echtpaar uit Heusden was niet echt blij
Met de Kanjerprijs uit de Postcodeloterij
Terwijl heel de straat feest stond te vieren
Deed het lotloze stel niets anders dan tieren
Godnondeju mijn Heer, dit is toch al te zot
Die klote loterij maakt ons leven kapot
De angst dat Gaston je voorbij zal lopen
Ze dwingen je haast om een lot te kopen…