4425 resultaten.
een schrale troost
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
662 verstomt de zee
kleuren trekken langs
de lucht mijn vlucht
neemt de gedachten mee
gedachten over jou
niet meer mijn vrouw
maar ver afstandelijk
we praten nog wel met elkaar
herkennen elk gebaar
het onvoorwaardelijk is weg
de schatting was te hoog
niet goed we gaven wel
maar kregen niet het
ruilmiddel ontbrak
nu staan we op gelijke voet…
De grens
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.883 Zo wil ik met jouw verdergaan
Nog onmetelijk ver en lang:
Onze handen vaak in elkaar
Onze lippen steeds weer op elkaar
Onze boosheid soms tegen elkaar
Onze liefdessappen heerlijk geurend door elkaar,
Onze tranen aanwezig voor elkaar
Onze voeten altijd op de eigen weg…
Weerstand
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
570 De hemel telt z’n spiegels,
waarop het licht zich deelde, en
sterren baden zich in weelde,
te zien door de stelling van Fermat,
en de directheid van het kind,
die in dit voorbeeld speelde,
verspreidt mijn ideaal en gedachten,
ik leef met het heden op gespannen voet,
de honger naar de rede, houdt mij nog zoet
er is te veel wat ik niet…
OPGEHANGEN
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
897 Het luik onder mijn voeten klapt snel open
Nu wou ik dat ik toch op de lucht kon lopen
De pijnscheut in mijn nek doet mij beseffen
Dat je het toch niet altijd zo goed kan treffen
Mijn lichaam schokt nog even spastisch na
Terwijl ik hangend van de helse pijnen verga
Mijn hoofd laat ik troosteloos ook maar zakken
Omdat ik toch niet meer naar…
De val
hartenkreet
3.5 met 18 stemmen
1.858 geloofde
Je bleef staan en keek omhoog
naar de top en ik zag onzekerheid
in je houding, in je ogen
jij twijfelde en ik hoopte
toen liep je weg en verdween
om met een ander
heuvels te bedwingen
ik stond daar,
alleen
Ik viel in de diepste diepte
en huilde en schreeuwde
zo dichtbij de top
hoe eindeloos is dan de val
Aan de voet…
De Zee
hartenkreet
2.1 met 15 stemmen
2.009 Jassen staan bol, we waaien bijna weg, we hebben lol
DE ZEE-Vacantie, Rockanje,
Met jou en je broertje nog even naar het strand,
vliegen met Papa, blote voeten in het zand.
DE ZEE-Waar jij zoveel van houdt,
Zon, Wind, Regen of koud.…
Bovenaards?
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
543 brengt ons verder van het paradijs,
vermoeid van het niet meer weten
in het spoor van een gebroken
voedselketen, de magere kern van
ons verbond, geleerd met de feiten
te blijven jokken, schrokken we ons
door een berg van passiviteit en of
deze zal slinken is een kwestie van tijd,
wij zijn die kosmische reuzen, waar-
van hoofd en voeten…
Vat vol tegensrijdigheden
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
578 "alles is liefde"
ze is dol op sprookjes
over elfjes kabouters en feeën
kan zich verheugen op misdaadseries
om dan vlak voor het einde
in slaap te vallen
zodat ze haar moordenaar
nooit gevat
haar misdadiger nooit bestraft ziet
ze lieft de vrijheid
dansend op blote voeten
met bloemenkransen in haar haren
haat het, afhankelijk te…
Stop de tijd
netgedicht
4.5 met 46 stemmen
2.611 Onze vloedlijn brengt meer
dan enkel schelpjes,
een nieuwe toekomst
spoelt aan voor onze voeten:
Zomaar vanuit het niets!
Onze kussen zeggen het:
Blijf, ga nooit meer van me weg!
En terwijl onze monden elkaar weer vinden
kan ik enkel maar bedenken:
Stop de tijd!…
De glimlach in de morgen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
577 Net ontwaakt, slaapdronken ogen
vouwtjes en kreukels
in wangen, een half verborgen gaap
achter de hand
de tuindeur open
blote voeten dansen in het vochtige gras
nog wat bedauwd
de morgen zon piept door de wolken
had hij net de maan gekust
de rozen zo juist ontloken
waarvan de doorns stekelig
en uitdagend staan
alsof ze haar zeggen
raak…
Verleden en toekomst
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
653 zachtjes waait de wind
droogt haar betraande wangen
blaast spinrag uit haar haren
het koele water
van het beekje
verzacht haar beblaarde voeten
ze hurkt neer
schept handen vol
wast haar gelaat
wat is ze moe
ze draagt de wereld
van haar verleden
op haar schouders
die zijn ontveld en blauw
haar rug kromgebogen
dan hoort ze de wind fluisteren…
bewust en eerder lievere plicht
netgedicht
3.4 met 28 stemmen
2.329 toen je huid altijd te wijd was
want eerder het gewicht
van haar knieholte laat me weten
dat het tijd is hoe laat het is
dat het jeukt tegenwoordig
altijd en overal ben ik tegenwoordig
op een afstandje van mezelf, de achtste
de lange lengtes grijpen overal
met de liefde als voor de oeroceaan
ze strekken zich tussen de lakens
en onder je voeten…
Mate van verschil
netgedicht
2.7 met 19 stemmen
838 mij
de tijd niet ongemerkt voorbijging
maar voor de zekerheid leg ik hem
op de stapel van één, twee, zeven
Gelukkig bestaan er van ons twee
geen foto's, voorzover ik weet
wel de beelden in mijn hoofd
de koude die we deelden
hartstocht en opnieuw de kou
van sterren en planeten
Tussen ons loste de afstand op
Jij wilde niet met mijn voeten…
Like clouds
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
731 the sweetets things
zijn die zinnen-liefde of the mind
to share it with others
to give…to love
gedijt als bloesem op wimpers heel zacht
how wonderful
vanuit een nieuwe wereld
naderen voeten
ik vang de klanken op like clouds
dat stemming kleurt open en bloot
that fills my soul
bij ‘t open venster
waar het ons gevoel ligt te wachten…
Sneeuw
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
988 gaan liggen
Sneeuw roept iets op bij mensen
Zo zag ik een man op de slee zitten
Zijn dochters renden voor hem uit
Hij schaterde als een kind
Het is dan grappig om te bedenken
Dat hij morgen weer op kantoor zit
In zijn nette pak met zijn kopje koffie
Ja, ik kan wel blijven kijken
Naar de prachtige sneeuw
Ik blijf het mooi vinden
Om mijn voeten…
Stenen Kus
netgedicht
4.2 met 21 stemmen
1.908 Met een banvloek op de deur
lag zelfs de dood vooringenomen
in het voorportaal der Liefde
tussen heiligen van steen
waar hij alleen ging als verdoemde
en als schandvlek werd verstoten
van het zondagskind dat feestend
in hun armen werd gesloten
Want zij hielden voet bij stuk
achter facades die zij troonden
en van kansels waar geluk
steeds…
Gefixeerde banden
netgedicht
1.9 met 10 stemmen
647 Verhul me met het duister,
liggend in een luie stoel,
verwacht dat sterren vallen,
buiten rukken koeien - in zwart
en wit - aan grassen voor die
kunnen gaan bloeden, traag
trekt de beek aan het sompige
bit van de horizon voor die
begint te gloeien, licht gericht
op mijn ongezoolde voeten.…
licht en beweging
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
802 En daar tussen in
sta jij spreekt mij iets toe,
het licht boven je gezicht in kruin
donkere aarde onder je gewortelde voeten
je handen gebaren mij te komen.
Een deur een wereld.
Verder gaan of stilstaan.…
ANCI ZOEKT DE STILTE
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
748 De beek glijdt geruisloos door schemeroerwoud,
rimpelt fris over de geelbruine voeten
van een meisje, dat de rust wil begroeten,
stilleven zien, waarin goed met kwaad trouwt.
Tussen dicht loof dwalen snippers zonnegoud
om vruchten vol voeding of gif te zoeten,
blijven in bebloede veren wroeten,
liefkozen dit offer voor dierlijk behoud.…
HERFST I.
poëzie
3.0 met 11 stemmen
1.641 Grauw is de dag, en grauw is mijn gemoed;
De wind hangt machtloos in gebruinde twijgen,
En langzaam komen blaad'ren nederzijgen,
Die blijven rusten aan der bomen voet.…
Een menigte
gedicht
3.6 met 7 stemmen
8.066 Hoe hen te hoeden, te zorgen dat elk
de voeten in dezelfde richting sleept?
Ons is iets overkomen, kan ze zeggen,
wij zijn de menigte die moeder heet.
En zij die in de verte aan het water
staat, en wenkt, is een van ons.
------------------------------------
uit: 'De tussentijd' (2004)…
In bad
gedicht
2.5 met 26 stemmen
6.766 En straks zwaai ik mijn voet over de kant
en vind ik even later op het keramieken strand,
zonder warmte te verwachten
van de glazen zon,
al gauw de droogte weder in mijn roze nachtjapon.…
De grote stad
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
825 moeders hand zo klam
als ze al bijna halverwege waren
en er opeens een auto kwam
trok een korte rukbeweging
hen terug op het trottoir
zo’n tweemaal in het jaar
moest ze de reis
toch ondernemen
en steevast na dit tandartsenbezoek
kochten ze schoenen
of nieuwe kleren
winkel in, winkel uit
maar in de bus naar huis
stonden er voor hun voeten…
Waterzon,
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
596 De waterzon speelt met mijn blote
voeten in een uitnodigend spel als
een tevreden kind en ik voel de
donzen stem van de lentewind,
beleef de zot – en zoetheid van
kleine dingen die mij omringen.
“We leven, om naast de zotheid,
de schoonheid te zien, verder
blijft het afwachten”
Kahlil Gibran…
De soldaten en ik
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
672 verdelen,
dat ene kleed is echt de moeite waard,
dat moeten we niet zomaar gaan verscheuren,
we dobbelen en zien wel wie er wint,
wie nooit eens moedig waagt zal altijd treuren,
we spreken af: wie 't hoogste gooit begint,
-------------------------------------------
hoe zou het zijn als ik soldaat zou wezen
en ik met hen zou zitten aan de voet…
in paradisum
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
589 wachten
nu morgenlicht de nieuwe dag ontsluit
met elke adem haal je levens krachten
terwijl een merel luidkeels voor je fluit
temidden van de witte schapenvachten
rondom de vijverplas het groene kruid
met bloemenkleuren die je hart verzachten
de zonneschijn verwarmt je naakte huid
dit is de tuin waarin je nog mag dromen
met blote voeten…
Jij
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
627 In je ogen woedt een storm, niet door mij te temmen
Je houding is op oorlogspad, niet door mij te remmen
Je lippen smakken lustvol op elkaar, niet door mij te voldoen
En toch smeken je ogen, om die ene zoen
Je voeten schuiven heen en weer, je bent toch wat nerveus
Je handen in je zakken en ik heb bijna geen keus
Je schouders hangen naar benee…
SMOORVERLIEFD
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
894 die ik jou gooi
zijn de kusjes die ik je ga schenken
O liefste, o liefste met lipjes zacht
dag en nacht wil ik van je dromen
Hoe jij altijd zo lief naar mij lacht
en hoe ik eens aan jou mag komen
Oh liefde, oh liefde, groots en fijn
laat mij mijn liefste nu ontmoeten
Laat haar van mij alleen maar zijn
van ‘t topje tot en met haar voeten…
Hun lach.
poëzie
4.1 met 10 stemmen
3.212 De landen liggen beneden
Hun zalige voeten gespreid,
En boven hun hoofd is het Eden
Der blauw-gouden oneindigheid.…
The lark ascending
gedicht
3.3 met 3 stemmen
14.948 het moeilijk
ademhalen ze zoekt het verdwijnen terug en waar
het verschijnen begon precies hier precies
in de rapsodische vlucht van de soloviool
heeft een man het in zijn goddelijke verstand stervens
koud, heb je het nu al koud, vraagt ze tiri
tsirrie, vanavond of bij slecht weer zitten
wij op een aardkluit of een hoeksteen gaan
onze voeten…