3511 resultaten.
Als in dromen.........
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
877 Samen zwefend in een pastelkleurige lucht
kijk ik uit het raam en slaak een verlichtende zucht.
Ik ga met jou mee...
naar een land, omringd met azuurblauwe zee.…
Dag mevrouw
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
790 Waren uw zuster en u ook getrouwd
of bleef u uw leven lang samen,
woonde u nog in het ouderlijk huis
met horren voor de ramen?
Kende u Anco of kende hij u
en wilde u voor hem poseren,
was u voornaam of van adel misschien,
mocht hij graag bij u verkeren?…
De Akelei (Dürer)
gedicht
4.4 met 5 stemmen
10.316 In 't vallend donker toefde hij
nog dralend bij zijn akelei;
dan, in het laatste licht van 't raam
schreef hij de letters van zijn naam
en 't jaartal glimlachend erbij.
------------------------------------
uit: Tijdschrift 'Tijd en taak'.…
Jeronimo spreekt een meisje in een droom
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
596 ‘Zeker eenmaal per week meldt zich een duif aan mijn
raam met een invitatie. Laat in de avond word ik dan
afgeleverd bij het comptoir hier pal aan de overkant en
daar drink ik dan thee tot aan het ochtendgloren met
meneer De Spinner.
Ik vind hem uitermate sympathiek.…
Schilderde heimwee
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
782 flapuit
probeerde mij te imponeren
zonder liefde te bekeren
in lethargische leegte en onbeleefdheid
schilderde heimwee, tekende mij
voor het eerst zonder hart op straat
in zoete vakantieherinneringen
woorden voor de ernst gehoord
signeerden onze betekenisloze liefde
achter dikke verweerde muren
stuk gelezen boeken
met hoge doorkijk ramen…
Lindebloesemgeur
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
578 De boom woof naar ’t open raam
waar we sliepen saam.
Nu pas weet ik, blij
dat vlak bij mij
in onze eigen winkelstraat
een lange rij met Lindebomen staat,
die me op weg naar huis,
diezelfde zoetheid geeft!
Vandaag heb ‘k je thee geplukt
te drogen, op papier gelegd
het geurt nu in mijn keuken!…
Het astronomische dispuut
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
454 vlucht
onder een sterrenhemel in duisterloop
je schenkt mij
een schuimende theorie
over insecten
het eten van de toekomst
sterk geconcentreerd water
in een half gevuld glas
er is niet veel nodig
in mijn ratio
om mij dronken te maken
ik drink met Grieken, naakt
en in het midden van de kamer
valt het nachtlicht door het raam…
Zonsopgang
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.493 Door 't venster schemerings eerste matblauwe schijn;
En de hand, van voor 't opene raam,
Opent, naar zee, het gordijn;
En het hart proeft een oud leed zilt
Als de lippen het zilte schuim;
En het bloed rumoert wild
Als de wind die rumoert door het ruim;
En de spier van het hart snoert saam
Bij de wild opstormende hoon:
‘O leven,
Gij…
Sicut filius.
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.300 Schuw blikte ik door de ramen;
Daar stond, als tallentijd,
Voor de genoden velen,
Het bruiloftsmaal bereid...
Maar éne plaats was ledig...
Toen heb ik blij verstaan,
Dat ik, in liefdes woning,
Als zóon mocht binnengaan!
------------------------------
Sicut filius - Zoals een zoon…
Insula Ambla
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
700 Daar doemt met zeebries door ons blond
Weer het allereerste pand op na de pond
Zet ons op grond van strand onthaalt
Tegen kost en zwart betaalt
Spitze en ik
Instructies zijn de garage
Eerst een verse rode lik
Waarna vakkundig in de lak
De zeegebleekte ramen
En het houtwerk van het dak
En na het kwijten van de taak
Vermaken wij snaken…
Eeuwig Op De Bank
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
572 Voorzichtig langs de ramen
en pas op, geen ruitje breken.
Altijd kalm en altijd koel
aardig blijven, blijven lachen,
nooit eens rammen op het doel.
Blijft het schuifelen langs de zijlijn,
harder knikken, dieper buigen,
de huik naar de wind,
maar eigenlijk de buik
vol van water bij de wijn.…
(Ont)Haast!
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
467 Toen ze terugkwam,
rook het pand naar brand
walm, blauw tot in de gang
gelukkig alleen
de pan, muesli zwart
pakte ze de pan, en pang, in de bak,
deed alle ramen wijd open,
hoe had ze zo weg kunnen lopen?
Weer alles dicht,
viel toch nog wel mee, fijn.
Rende ze weg weer naar de trein.…
Mijn vaders pad in februari 1953
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
470 Al sloten vaders koen snel de houten luiken
deuren en ramen de buitendijken waren door.
Wind gierde voor huizen langs, tijd verdronk
de natuur sprak een taal die je niet verstond.
Men morde overlevend niet, had wel verdriet.
II.…
licht zijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
764 waar de dagen korten
in de avond van het jaar
tekent zich het donker
van een natte klinkerstraat
tussen vol van kerst
de warm verlichte ramen
als de zichtbare grens
naar het komende jaar
de tijd stilt de gedachten
waarin als tientallen lampjes
kleurrijk de heugenissen hangen
aan dat wat ons passeerde
heel dichtbij of verder weg
wat…
BOURNEMOUTH PIER & BEACHES
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
525 Rommelig plekje aan het raam, de koffie is lauw.
Veilig achter glas tuur ik naar The Needles in de verte.
Het klaart sterk op boven zee, Alum Bay in zonnestralen.
Alle contrast wordt zichtbaar, ik wil het licht tegemoet.
Of is het de onrust, die mij naar buiten drijft?
Vooruit, kop in de wind!
Loop naar het leven gebogen.…
Een nieuwe winter
hartenkreet
2.6 met 14 stemmen
484 Schuif gordijnen open en staar verwonderlijk door het
raam waar kinderen en volwassenen zich vermaken met het gooien
vangen van ballen, verbeelden van (zelf)portretten en verhalen, lekker rollen
of dartelen als prille verliefde vlinders in volle vrijheid rond; een vallen en opstaan nabij.…
Geluksmomentje
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
605 De wind die door het raam fluistert
en mij in stilte kluistert.
Een lied van een kleine pimpelmees
eerst wat onzeker
en dan minder bedeest komt zijn roep.
Het antwoord van zijn maatje
walst vrolijk door de tuin
uit een andere hoek.
De merel op het dak
fluit zijn ochtendlied
zinneprikkelende vreugde
los van pijn of verdriet.…
Hera's lange tenen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
563 dichtwerk aan
Ik ben uit voorzorg vast ondergedoken
En neem een dwarsdoorsnede
uit mijn volk
De vrienden die mij dagelijks omringen,
Mijn geest verruimen en altoos doen zingen
Al dragen sommigen een mes
of dolk
Heeft het nog zin, vraag ik mij
in gemoede
Te strooien met reeds lang vergeten namen
De wind die 'Mary' huilde langs
de ramen…
Geen geluid betekent dood
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
554 daarom prefereer ik kroegrumoer, hard gelach,
ook al staat dat voor twijfel en verlegenheid,
de confettiklanken van een zwetende kermis,
een pianosonate die uit een open raam dreint,
het gewijde gezang van de nachtmis.…
STER VAN HOOP
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
1.481 sneeuwvelden en schitterende ijskristallen
van vredige dorpjes die ondergesneeuwd liggen
onder een stralend firmament van miljoenen sterren
die licht halen uit die grote staartster boven de stal
alles ademt eeuwige vrede en rust ineen heilige nacht
Kerst beleef ik
in een groen verregend land
in huizen die gezellig opgewarmd zijn
achter verlichte ramen…
Amsterdam voor altijd in mijn hart
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
647 In de Jordaan zingt het verleden zachtjes mee met het heden,
waar kroegen en hofjes verhalen bewaren van oud en nieuw,
kunst en cultuur bloeien langs muren, op straat en in het verleden,
in musea waar Vermeer en Van Gogh kijken door een tijdloos raam.…
Curriculum VitraiL
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
379 En daar, voor het raam,
liep hij voorbij:
de man met de lanyard.
Alsof hij onderweg was
naar een plaats
waar alleen mensen met Excel kunnen overleven.
Zijn lanyard wapperde
als een vlag op halve stok.
Zijn badge blonk
alsof het iets betekende,
maar we weten allebei:
dat betekent niks.
Net als diploma’s.
Of beloftes.…
Weer opstaan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
344 Mijn hoofd een storm, mijn hart een kamer zonder raam.
Ik viel – vier keer zelfs –
en iedere val liet een litteken van inzicht achter.
Tot ik, tussen medicatie en muren,
stil werd.
En in dat stille weten dacht: nu moet het anders.
Ik leerde opnieuw te leven.
Niet als patiënt,
maar als mens die zijn eigen pad terugvindt.…
Bloedjemooi, (Rust van ) De Emigrant en Afghan Girl
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
503 Zwart-wit, raam, lichte spiegeling
Zij is hier 17 en bloedjemooi
Zij staart, in gedachten. Zowel hemel als hel
Lijken aan haar ogen voorbij te gaan
Zij weet dat zij ooit samen zullen zijn
Net als hij weet zij echter niet wanneer
De onzekerheid druipt van haar gezicht
2.…
Elk halfjaar weer.
hartenkreet
2.2 met 9 stemmen
1.523 De man van de jaren zeventig met zijn dichte ramen.
En zonder een snoeprol op zijn behang
Met een Germaans kind op de poster al etend een rode appel.
Het was gruwel en martel.
Groene zeep en gespartel.
Het rook er naar Niels Bohr en naar chloor.
Ik geloof wel een lieve man die Niels Bohr.
Arm kind.
Onder hangende haken en sloten.…
Dinska Bronska
poëzie
4.4 met 48 stemmen
7.286 In het 'Hotel Lapland' zat zij
bij een tafel aan het straat-raam:
zij schreef 'n brief.
Een haarlok viel laag op haar rode kaak
en zij stak haar tong uit,
want zij schreef moeilijk die brief
en daaronder 'Dinska Bronska', haar naam.
Ze stak ook de penstok in haar mond
en zocht met haar ogen langs het plafond.…
Straat zonder naam
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.139 Er brand licht achter een raam in een straat zonder naam
en de nacht is koud en kil.
De wind ruist verhalen, van hoe het was voor die tijd
verscheurd door haat en nijd, je hebt je prijs moeten betalen.
Kom sta op, kijk om je heen en probeer te verklaren
hoe je voor die tijd hebt liefgehad.…
De burgemeester
netgedicht
4.2 met 26 stemmen
1.388 Van het gepiepel van burger en ambtenaar
Was de burgemeester akelig moe
Hij besloot ik ga gezwind naar huis toe
Van al die macht en onmacht wordt ik naar
Op weg naar huis zag hij voor het roodverlichte raam
Een huiveringwekkende mooie volle deerne staan
Ze wenkte hem vriendelijk en bleef lokken
Tot hij bij haar naar binnen ging op zijen sokken…
Blitse bits
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
741 Want 't coloriet als spiegelend ijs of hete kolen in het duister,
bevroren ramen in het maanlicht of schaduw van de zon is
maagdelijk onbeschreven.
Monddood zijn ze nu, gelaserd in hun sporen,
en wendt of keert en draait ze her, hun stille pracht
en zilverkleur gewaad, gaat nimmer nooit verloren.
Niet even.…
PAPARAZZI
hartenkreet
4.0 met 15 stemmen
1.686 Gelukkig zitten in mijn Urn geen ramen.
Was geschreven…… een volkszanger met smart.…