5764 resultaten.
eb en vloed
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
469 eindeloos ver, komen golven
ruisend, over het strand
dat glinsterend als kristal
de koelte graag ontvangt
een witte slinger van plezier
spoelt over kiezels en rotspartij
kust kleine kreeftjes, en stoeit
met het gifgroene wuivend wier,
daar waar het zijn einde vind
huppelend als een spelend kind
spoelt schuimend het water door
tot waar…
Ontbinden
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.257 Ik kan zien dat je gaat huilen
Omdat je weet wat ik kom doen
Ik moest kiezen, ik heb gekozen
Geef me nog een laatste zoen
Ik moet nu verder, jij moet verder
Hier stopt de weg, eindigt ons pad
Nog wat tranen, nog wat strelen
Vandaag blijven de ogen nat
Hoe is het toch zover gekomen
Waarom altijd een eind
Wanneer is de twijfel ingeslopen
Wat…
op kale grond
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
701 er blijft niets meer over
niet van mij
of hoe, tot het einde toe, de werkelijkheid
nadert
in een schrijn van gebroken weerstand
de dansers, ze dansen niet
jij draait je om
en ik kan slechts onthouden
dat de klaver die je gaf in verloren momenten
te zwaar beladen was
strakgetrokken
door het gewicht van eigen bloemlezing
onschendbaar…
Tracébesluit
hartenkreet
2.7 met 10 stemmen
2.885 In deze chaos overweeg ik met de dag
Als een herboren besluit
Bij het korte eind van gaan
Omwikkeld er wat
Een toestand van begaan
Een pakketje als sneeuw voor de zon
Een tracébesluit
Dat zich ontsluit
Omsloten met een strik
Is in deze afsluiting van het jaar 2010 begonnen
Met veel schik
Ruimt het zo lekker op
En is de wens ver ten top…
Finis
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.117 God boog de rechte lijn; ‘t begin
Raakt aan het eind, de cirkel sluit.
De hemel heeft zijn zaalge buit.
En - harts verlies blijkt harts gewin.
24-04-1934…
Parricidium
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
919 het slikken verleerd
adamsappel verzonken
bet ik zijn lippen
laaf de tere barsten
zijn tong ligt verbeten
in de gehavende mond
de neus versmalt zich
beklemtoont het einde
soms wil hij iets zeggen
maar zijn ogen spreken
het zwijgen van de dood
woordloos verzonken
hij hapt naar adem
wil niet dat het leven
hem elk moment tergt
in…
Remedie?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
479 Zinnen, geef mij je woorden
terug, huid van perkament
een lege slaapzak op de rug,
om inzichtelijk te worden
blindheid op het papier, het
wordt me aangepraat misschien,
geblinddoekt naar een einde
streven naar gelijke strofen,
waarvan ik de inhoud nog niet zie .…
LATE ERVARING
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
499 De lange levensweg
loopt reeds spoedig ten einde
is een breed bezadigd zandpad
door een tevreden heideveld
zacht avondrood
geeft de vroege schemer
en de paarse struikjes
warme gloed van berusting
terwijl de eeuwige einder
in vaag vragend grijs ligt
plots kringelt een kleine dwaalster
fel brandend over de grond
schenkt dit leven een verrassing…
Eeuwigheid*
netgedicht
3.5 met 14 stemmen
1.655 Had ik in de voltooid verleden tijd,
toen ik dit soort wendingen niet voorzag
en hopeloos leefde van dag tot dag,
houvast en steun aan relativiteit,
nu mis ik één etmaal lang haar glimlach
en wacht in spanning en zonder respijt
op het einde van deze eeuwigheid,
opdat ik snel weer met haar dansen mag.…
HAAR BRIEF
poëzie
2.9 met 9 stemmen
1.227 Nu zit ik hier alleen en schrijf,
Maar ´t schrijven laat mij onvoldaan,
'k Voel iets dat ik niet schrijven kan
En laat op 't eind iets anders staan.
Ik wou hem zeggen wat ik denk,
Maar weet niet hoe ik 't schrijven zal:
Want wat een mens in woorden schrijft
Mist stem en lach, ach stem vooral.…
Oosterend
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
586 Aan het einde
van de weg
daar waar het land
versmelt met lucht
Daar is een stil
en klein gehucht
dat is waar ik
geboren ben
Daar weet ik
elke weg en steg
haast iedere struik
en boom
Daar is waar ik
boven op de dijk
mijn allermooiste
dromen droom
Daar leun ik graag
tegen de wind
zie op getijden neer
dit kleine stukje…
Nabij verleden
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
703 Ik weet niet waar het kind mij is ontkomen
maar eens wordt ieder einde en elk begin
toch in een doodstil ruisen opgenomen.…
WINTERS GENOT
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
492 Maartse sneeuw daalt zacht;
pas aan 't eind van de winter
zien we zuiver wit.…
Raadsel
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
513 Het is als het einde van het heelal.
Het is er niet.…
stilte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
466 stilte zit soms vol met vragen
brandend als een heftig vuur
gedurende de dag de dagen
ja voortdurend op elk uur
als eens witte rooksignalen
seinen op het verlossend uur
dan is dat het mooiste teken
einde van het vragenvuur
't antwoord dat wordt gegeven
opent een poort ten leven
er valt niets meer te verbranden
er is iets moois op handen…
School
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.437 apekool
moet worden onderwezen
zo werden kinderen wijzer
als humor echt een vak was
en elke onderwijzer
op tijd en stond een grapjas
waarom niet elke dag
een giechelstond inrichten
het uurtje van de lach
vol vrolijke gezichten
we rekenen met woorden
we delen door een hoek
geschiedenisakkoorden
in 't grote kolderboek
aan 't eind…
mistig spinsel...
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
503 terwijl de mist
over het land en
tussen de bomen
hangt
probeer ik de
spinnenwebben
in mijn hoofd
te verdrijven
de zorgen
niet te laten beklijven
de witte wieven
niet te gerieven
door hen daar
een stalling
te bezorgen
maar voor het einde
van deze morgen
ver weg te worden
geborgen.…
oud papier
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
833 De dag loopt naar haar einde
Woorden reflecteren op de wand
Het kleed beroert de letters
van de uitgelezen krant
Die oud en moe is van het nieuws
en veel te gul verslonden
Ik pak het dagblad van de vloer
en zwijg met al mijn monden
De rode gloed van de avondzon
slaat een bres in mijn gedachten
Een borrel staat al koud en
vol geduld op…
Gebroken graven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
710 Tegen het eind van
Wat een nacht moet
Zijn geweest - in de
Barensweeën van de
Schemering die de
Ochtend moeizaam
Geboren doet worden -
Word ik op het kerkhof
Van gebroken graven
Begroet door een oude
Man met een schitterende
Zilveren baard die mij
Het verhaal van zijn dood
Vertelt - en terwijl de
Eerste zilvermeeuw boven…
BETRAPT
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
827 Ze was gisteravond laat betrapt
nadat ze zich zo toegetakeld had
Ze had zich geheel opengekrabd
bloed lag op de tegels van ’t bad
Ze voelde zich nu ten einde raad
vanzelfsprekend werd ze gestraft
Geen kende immers haar zelfhaat
sedert ze door elk werd afgeblaft
Ze zou meteen verhoord worden
wat moest ze nochtans verklaren
Van ’t sein op…
Liefde en mededogen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
495 deze deur opent zacht en schuift
de oorsprong van het begin voor zich uit
het laat zich raken wellicht tot aan het beminnen
toe, we zijn één en drinken uit dezelfde kom
er is geen geboorte zonder de vlucht naar
het einde, we zijn het universum hier op aard,
laat de are groeien totdat het zaad zich wieden laat
in elk bedenkbare vorm…
toch aanwezig
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
849 wij liepen traag de wereld achterlatend
jouw gebaar latent aanwezig in het samen
zijn van jouw laatste tred, jij als molen
ik als steen, halfzijdig het blik gericht
naar waar het noorden jouw einde kruist
het natte aan onze voeten speelt
met de jonge snuit, harig zoals
ons geweten spelt deze aarde
de waarheid op haar zwarte kraag
wij met…
Enkele reis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
609 ben weer ingestapt
heb het perron verlaten
er was geen hond
wel verval in alle staten
mijn kaartje enkele reis
had geen prijs voor veel bagage
letters spiegelen in het donkere raam
bestemming einde zonder naam
voort denderen we weer
de conducteur komt nog een keer
hengelt voorzichtig naar een praatje
verlegen in zijn eigen plaatje…
Enkel spoor?
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
632 niets meer over had dan de verwachting
Dat een onderpand alles goed zou maken
Het gebeurde, zoals voorspelbaar
Maar toch altijd onverwacht, waar ze
Met het eerste licht gekomen was, ze
Gaf me een hand en vertrok met de
Laatste trein uit haar zonneboek
Wat duidelijk maakte wie ik werkelijk was
Ik stond op een leeg perron en op het eind…
Fataal
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
659 geniale autisten
gespecialiseerd in nudisme
de route van organisatie voorzagen
je vertelde iets over een woonplaats
waar vogels met de doden spraken
ik schreef een gedicht over een kikker
die op mijn schoen leefde
totdat jij meer van mij moest weten
dan mij lief was te vertellen
jouw laatste vraag
werd jou fataal
je begon over seks
einde…
OM JOU HUIL IK NIET MEER
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.036 Om jou huil ik al lang niet meer
dat ben jij waarachtig niet waard
Van jou kreeg ik een maagzweer
dus liggen je brieven in de haard
Mijn tranen zijn nu opgedroogd
ik schrapte je naam uit mijn hart
Verdriet dat zich had opgehoogd
kleurde mijn dagen louter zwart
In al je brieven leek je de schat
die voor mij ‘t einde moest zijn
Een mooi…
Dood door onschuld
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
853 verkeerds gedaan
En toch altijd als
Zondebok neergezet
Door anderen die jou
Niet zien zitten -
Dag in dag uit
Gekrenkt, vernederd,
Bespot en beschimpt
Eerst alleen met woorden,
Daarna wordt ook je lichaam
Door hen niet meer ontzien -
Pijn lijd je, littekens
In je huid en in je ziel
Tot je dit niet meer wil
En zelf een eind…
Sonnet der pluizige pluizen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
486 niezige kus
zonder enige schroom de leidster was
gewas laat veelal scherpe sporen na
als je er overgevoelig voor bent
een warme lentedag die ons verwent
rollend door grasland en de slag daarna
paardenbloemen pollen geen lentefeest
vergalopperen aanzienlijk hoogtij
gele duivels als zichtbare kwelgeest
vroeger had ik er ook last van, eind…
Winter
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
428 Ik ben een wrak
Aangespoeld op een helse kust
Verlaten van een ieder
Bitterkou doortrekt mijn lijf
Maar, zie de bespieder
Scherpt mij aan
Zoals ijzer met ijzer
Knerpend en sinterend
Het land kleurt grijzer
Hij slaat toe
Meedogenloos in razernij
Alles lijkt verloren
In kille dwingelandij
De wanorde verbergt
Een daad van liefde
Het einde…
Samenloop
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
501 ik zwalk best vaak tussen kanalen,
zij snijden beangstigend rechthoekig
door fijnmazige hersenluwte
ik zie in de verte een soort begin
van een vaste wal aandrijven
maar zelden vallen begin en eind
in één ruk samen, ook weer niet
eindeloos, niet de vrije val van diepte,
de nietigheid van vingers in groeven
van weerbarstige steilranden,
niet…