7547 resultaten.
Slapende kamer.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
862 Door 't rietgordijn, dat in de kamercel
Gevangen houdt warmgouden schemering,
Zwevende en bevende als een goudkapel,
Verdwaalde een zonvonk, uit een kamerding
- Kristal of koper - toverende een wel
Van kleurenvreugde en stralenflonkering.…
Macro
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
511 Jouw lichaam gevangen
door de weerspiegeling in mijn lens
ontwaak jij langzaam jouw ogen
zoals een roos vertraagd opent.
Jouw contouren gedetailleerd
belicht door de eerste zonnestralen
via een kier van het gordijn
die jou het contrast biedt.…
Een stil verdriet
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
615 Het in het
lichaam gevangen houdt wankelmoedig
voortstuwend en tot breken toe instabiel.
Een stil verdriet van geluidloze snikjes
en bittere glimlachjes. Om die irritaties,
die levensloop spaties, waarin wat men niet
mag zien ook niet lijkt te deren onder de zon.
Het prima een wereld van stil verdriet lijkt
te verhullen.…
De vleermuis dol van woede
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
555 er is een boze kracht
die mij mijn
eigenheid wil ontnemen
hij volgt mij dag en nacht
wat niet bevrijd is
houdt gevangen
omringd door wereldse
belangen
zon valt op
kruinen van de bomen
de vleermuis
dol van woede
verscholen
in 't hol hondsdol
het woud vervult
van klagen rondom
haar plagen
zon schijnt
op onze kruinen
terwijl…
Het vergt oefening
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
444 om elke dag weer op te staan met
losgelaten lijnen van
de buidel zorgen en verdriet op je rug
dat gevangen houdt ons
de weg verspert in de woestijnlucht
om ons heen
elke dag nieuw
in de zonovergoten heldere
rivier van onze dromen en toekomst opgestaan
lieve kinderen
om muren neer te halen
deuren te openen naast jullie te lopen…
Van lood door leed
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
421 Het werd na dagen levenloos gevonden
Nabij een huis geblakerd na een brand
Een engel nam het zag ik bij de hand
Wees het op bloemen en vertrokken monden
Wees het op 't lijfje dat het had bewoond
Om het dan zachtjes met zich mee te voeren
Ver weg van kort bestaan en overmacht
De dader had de vindplaats aangetoond
De Heil'ge Geest, gevangen…
epiloog Groenland 2022
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
525 Groenlanders en ijsberen
leren in de poolnacht
dansen in benarde ruimte
aan afgesneden randen
liefdesdans noch -verhaal
van ijskoningen en Inuit
echte mensen gevangen in
niet eindigende winterwals
het kan: levende wezens op
hun achterpoten leren staan
maar diepe ontheemding
dans of aai of sla je er niet uit
opiaten leren ontembare…
Papa
hartenkreet
5.0 met 26 stemmen
1.247 Zwijgzaam zoek je naar de woorden,
gevangen in je eigen hoofd.
Gedachten maken vreemde kronkels,
gevoelens raken uitgedoofd.
Het maakt je bang en heel onzeker,
niet snappend hoe dit jou nu raakt.
Nooit meer nieuwe herinneringen maken,
niet meer weten hoe iets smaakt.
Staren naar een lege toekomst,
bang voor wat nog komen gaat.…
gebutst en bebloed
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
452 ongelimiteerde
drift raakte er uit
geschrokken en
getroffen door
verdwaalde brokken
de stoet begon
gezicht te krijgen
gebutst en bebloed
probeerden zij er
tussenuit te knijpen
maar de wereld
rolde weg zij werden
opgepakt en vastgezet
in hetze tot
levenslang veroordeeld
zonder enig proces
naamloos is hij
verdwenen in het gevang…
Gerbera, gerbera
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
567 Voorlopig ontbeer jij dierlijke aandacht,
zit ik dankbaar gevangen in je charme.…
Mystieke ontmoeting
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
510 Ergens in het stille bos koeren duiven,
ik loop er in dichte mist gevangen,
zie hoe ijspegels, die aan bomen hangen,
zacht en weemoedig rinkelend wuiven.
Bij het ven zie ik plots mijn vader staan,
op het ijs liggen dode meeuwen,
heel lichtjes begint het te sneeuwen,
vader kijkt mij doordringend aan.…
Verstilling en Strijd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
486 ik staar naar ’t Scherm
met daarop ’t Uitzicht
vanuit ‘t Eerbeeks Atelier
de Scherpte van zijn Blik
’t Metier dat ik waardeer
in gedetailleerd Sfeerbeeld
de Precisie van ’n Droom
in Werkelijkheid gevangen
vaag Verlangen naar Lucht
vrijwel zonder Hunkering
‘n dunne Vervulling van Zijn
eerder Afvlakking van Pijn
al tonen de fijne Twijgen…
Serene Sirene
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
465 Het goud in de hemel verbleekt
de vogels zijn stil om mij heen
in ijle, etherische schemer
houdt een stem mij, gekooide, gevangen
onzichtbaar, maar wezenlijk tastbaar
en sprekend van vurig verlangen
In 't domein van mijn diepste impulsen
daar worden de klanken gesmoord
van woorden, herkenbare echo's
zo vaak meer dan eens al gehoord
maar…
Gouden Ketting
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
159 ogen
boven het blad uit
gericht op hetgeen dat
nog komen moet,
onder haar houdt de aarde
vast aan wat eenmaal
trouw werd gegeven,
het wroet, het vreet,
het laat niet los,
uit loyaliteit gegroeid
verhardt tot schuld,
dat ieder moment
aan het volgende bindt
Hij blijft waar hij is
stil, tussen blad en aarde,
niet vrij niet gevangen…
De mensen vragen erom
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
81 Voor de priesters is het helder
Ze hebben het goddelijke antwoord
gegoten in hexameters en herhaald
tot ze het feilloos konden opzeggen
als vertaling van de wanklanken
uit de mond van hun gevangene
die ze dienen voor het oog
van boeren, burgers en gezanten
aan een voet van het huis
van de goden, de witte berg
van zwakke kalksteen
op…
Theelepeltje
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
9 Het theelepeltje ligt in de lade te zuchten
het ziet alleen soeplepels en messen van staal
het voelt zich te klein voor de soep van de luchten
en droomt van een ballroom, een dans en een zaal
Het glipt uit de keuken, het ritselt door gangen
het klopt aan de kamer waar oma nog slaapt
het ligt op haar nachtkastje, stil en gevangen
tussen de bril…
De Clerck stuurt Belgische gevangen naar Nederland.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
690 Vanuit zijn zetel in buffelleer
klinkt zijn wollig gefilosofeer :
stuur elke bajesklant
voortaan naar Nederland.
Dat brengt hen sowieso tot inkeer !…
Ik heb de herfst gevangen ( en in 'n potje gestopt)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
489 prachtig geweven web met bewoner
de eeuwige laatbloeier
vlinders die nog vlinderen wilden
regenboog met aan 't eind de pot vol goud
prikkelbare kastanjes
eikels die me om de oren vlogen
paddenstoelen in alle soorten en maten
rode bladeren zij fluisterden
over de wind die toenemen zou
zwaluwen die voor even hun heil
zochten in de schoonheid…
tot mijn dood
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.911 tot ik zoenen
de dood zou
mijn handen satan raken
kou bestaan
zou verbranden
hemels bestaan
nooit gehoeven behoeven
werelden branden zou
verleden verdere bestaan
dood en het nu vergaan
zonder pijnen
die schreeuwen
uit harten
geen bestaan bij geboorte van dood
zo de duivel praat
naar mijn hemelse behoeven…
De Vismarkt
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.445 een meeuw wacht op een trapgevel
tot de viskraam afgebroken is
koude stralen spoelen een stroom andijvie
in de regen
de marktmeester gaat rond
langs de droge vierkanten
de armen op de rug
in een boom
hangt blauw papier
en een man rakelt met een zwarte paraplu
het verleden op tussen de kisten…
Marmer
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
933 Rusteloos stroomt het
als vergeten
door gletsjers van verleden
sterft
een duizend doden
op het schrift van het gemiste lot.…
Error
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.218 Zoekende naar het heden
Starende naar het verleden
De leegte duister in het geheel
Carambolerende gedachten
Holle echo’s van woorden
In een propvol archief
De herinnering verslijmt
Het heden afglijdend
De toetsen steen van erkenning
De verwarrende witte knoop
Onder volle rode lippen
Sprankje ...stip error…
Scherven
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
1.020 In mijn verleden
heb ik de scherven
van mijn ziel gezocht.
Misschien mis ik nog wat
maar ik kan weer verder
gaan met mijn leven.
Aan elke scherf
kleeft een verhaal
dat ik niet kan vertellen.
Sommige zijn zo erg
dat mijn leven weer
even terug was naar toen.…
het is als wijn
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.037 vreemd hoe men herinnering wordt
eerst komen de gaten
waar je eerst nog kwaad om wordt
dan de berusting
het verleden roert zich
schept zijn eigen heden
zo lijkt het alsof je mooier wordt
de dieperik verdiept
jij klopt in mijn bloed
beitelt plaatsen in mij
een lichaam dat je zo goed kent
rekt mij op jouw pijnbank uit…
zachte huid
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
696 in het landschap
van de zachte huid
ontwaart voor mij
nieuw leven
de bast van de
oude blauwe eik
opent zich als
een jonge maagd
om zonlicht smachtend
te verweven
met een roep die
om bevruchting vraagt
en doet niet anders
dan wordt opgedragen
door de ringen van zijn
bestaand verleden
maar zich ook opent
voor geleedpotigen…
Uitje snipperen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
689 Ik fruit mijn geest in olie
smoor het verleden dicht
kruid de toekomst met peper
blus af met koele analyse.
Het leven smaakt me weer.…
Mortel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
960 Terwijl hij praat
in zinnen die
afscheid nemen
maakt een grimlach
ogen dood
zwart wit spalkt
zachte kleuren
met een foto
eens glanzend
ingelijst
barsten breken
verleden tijd en
splijten groeven
en weer begroet
één rode roos
de eerste lentedag…
morgen sluit de kroeg
netgedicht
3.9 met 25 stemmen
982 poëzie
is meer dan een vlucht
hoorde ik
in het verhaal
van de stadsdichter
die het stof deed opwaaien
tussen schimmen van eens overleden
woorden
hij ontkleedde zijn bruiden
en bedekte borsten met
rijpe mond
de handen vrij van wonderlijk gemis
het podium volgde zijn bed
en ik glimlachte
verder
naar het
verleden…
Eenzaam
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
2.193 Ooit was het het heden,
Nu alleen nog maar het verleden.
Ooit was er zoveel geschater en gelach,
Dat is overgegaan naar pijn, verdriet en minachting.
Als klein meisje had ik een mooie tijd,
Genietend van het leven, genietend van iets kleins.
Wat kunnen mensen wreed zijn,
Vooral als het een ander aan gaat.…
Papieren dromen
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
1.132 het zijn slechts schetsen
van papieren dromen
verbeelde avonturen
uit een grijs verleden
-opgefrist in kleur-
laag voor laag
worden gekunstelde kleuren
in vormvaste lijsten gegoten
om ze te modelleren naar
de wens van de gedachte
toch vervagen ze weer
doordat fantasie nooit raakt
aan het natuurlijke prisma
van de werkelijke beleving…