4448 resultaten.
Kom, jij, kom
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
429 Waarboven altijd weer de adoratie zweeft
en de intentie om ook zo zuiver te leven;
en de vraag wat ze daarvoor willen geven,
blijft hangen in de vaagheid van verhalen.
Hij blijft zitten onder de lange uithalen
waarmee ’t volk hem smeekt te komen.…
Kraaienvriend
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
423 voorzichtig bezoekt
vanwege jouw krankzinnige moeder
je ziet er tamelijk gezond uit
op het geaccrediteerde najaarskerkhof
waar je de zwijgzame geesten bezoekt
een melodieuze kraai fluit je toe
het is niet erg om dom te zijn
geluk komt met de jaren
onze toekomstdromen
zullen voor altijd
bij de zwarte vogels zijn
ze vertellen ons verhalen…
als dokter der filosofen
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
430 mijn…
jij mag mij zeker beroeren
met ruwe handen, je grove
mond mijn naevus kussen
sussend in mijn oren…
je hebt mijn hart zover
opgestookt dat ik janken
wil als een wolf bij volle
maan mijn verstand…
alles wil ik aannemen
van jou en de woorden
die soms over mij gaan
maar vaak ook over…
jij hebt het zo bedacht
dat ik nu dit verhaal…
Stille kamervriend
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
288 onbeslapen uren
is verlaten erotiek
zonder dimensie
niet rekbaar in emotie
de leegte van het niets
vergeet ons werkeloos
geen valse hoop
of een verzonnen lach
tussen ons onsje
zelfs de poepdoos
voelt zich hopeloos
sleept zich geledigd
door een volgende dag
ramen maken zichtbaar
wat vergeten is
geen wereld
geen toekomst
of een verhaal…
Witte rook
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
231 Dus leef ik niet langer in een verhaal dat is vervlogen,
hetgeen ik meteen las in haar heldere grijs blauw groene ogen.
Maar zijn wij klaar om samen voorzichtig te duiken in de woeste levensstroom,
het is het startpunt voor ons beiden van een onwerkelijke droom.…
Europa op het strand
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
518 als zo’n Murakami-verhaal
draaiend om de vermenging
van een verengde herinnering
met de regelrechte absurditeit
der gedroomde werkelijkheid
zo’n klassiek vakantiekiekje
gravend tegen verzakkingen
van de vertakte kanalisering
langs eroderende vestingwallen
tegen instromende zeekwallen
zo’n fantasie om te verzwijgen
als gespierde stier…
Thuiskomen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
404 heeft kamers die stilte ademen
met ramen die naar binnen kijken
en zon doorlaten waar het donker is
De woonkamer hoeft niets te bewijzen
Gedachten mogen rustig rondlopen
Gevoelens mogen zitten waar ze willen
De klok tikt oneindigheid
De kelder bewaart wat vergeten is
Op zolder ligt stof op de namen
Scheuren in muren kennen hun eigen verhaal…
De sprookjesjager
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
324 Hij verliest zich graag in dromerige verhalen,
waarin de zon de horizon verguldt.
Waar zachte woorden angsten vertalen,
tot het verlangen teder wordt vervuld.
Hij jaagt op sprookjes langs steile bergen,
dwaalt over stranden van blinkend goud.
Langs ruwe rotsen die draken verbergen,
terwijl elk ravijn een diep geheim ontvouwt.…
Ik weet niet hoe ik danken moet
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
334 Ik weet niet hoe ik danken moet,
Gij, die ons overal ontmoet
veel dieper dan wij ooit maar weten:
in brood en wijn van Jezus‘ maal,
in ‘t boek van uw en ons verhaal
waarin Gij onze God wilt heten.…
KWELGEEST
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
183 Pijnlijke fragmenten maken het verhaal af.
Met mezelf in de hoofdrol, dat is straf.
Amanzimtoti…
de strengste kerk
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
155 hun leven
waartegen men geen ander weerwoord heeft
dan zwijgen over dat wat echt belangrijk is
Men probeert de werkelijkheid op te vangen
door de druppels van afgekoelde aardplaten
met een vervaarlijk bot mes af te schrapen
waardoor metershoge stapels onnavolgbaar
gewik en geweeg en/of gewikt en gewogen
materiaal zonder invoelbaar verhaal…
Eenzaam in het duister
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
174 het duister
als boezemvriendinnen
van de onzekere toekomst
geen zware stappen geen literaire plicht
geen loze antwoorden of zotte vragen
maar altijd eenzaam in die nachten
niemand zal er op mij wachten
het hoofd heeft zich eindelijk geordend
het zoekt niet langer naar het felle licht
ik leid de droom niet langer voort
er is geen verhaal…
Alfabet
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
122 woorden die ik gesproken had moeten
De hand op mijn hart die ik zelf heb weggeslagen
En al dat met letters
Zo goed bedoeld
Cool zijn is niet voor mij
Alle zinnen die ik zeggen wil
waar ik dan weer over struikel
Al de fouten die ik maak
En al dat met letters
Letters waar alleen mijn hoofd
niet de juiste woorden van kan maken
Mijn verhalen…
Eenzame roes
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
122 Als ik alles mag vergeten
over het leven en het daten,
slaap ik mijn eenzame roes uit
op de grond bij de verhalende boom.
Ik kan het niet weten, ik ben slechts een droom.…
hoeveel herfsten nog
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
2 dood “ zijn
en zich hervonden hebben in een
overvloed aan geluk - waarom
neem ik dan het geschrei nog waar
van die momenten dat onze
gesprekken verder gingen dan
de beperktheid van een
overvloed aan woorden
vaak roemden we dat ons zwijgen
meer betekende dan alle grenzen uit
een oud atlas en dat wat eens was geschied
een geschonden verhaal…
Festina lente; 7a. To-To (Het Bos 1)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
440 Hij had alles nog op een rijtje, hij wist
het hele verhaal nog na te vertellen, én
de kleinste details sloeg hij nooit over.
Eén keer was hij bijna een clou vergeten
omdat hij blind over een pad wilde gaan
waarvan hij niet verwacht kon hebben
-wie voorziet alles?-
daar te verdwalen,
het kon niet bestaan.…
Andere Tijden
snelsonnet
3.5 met 2 stemmen
531 De arme schapen weten nog van niets,
Ze hebben allemaal geen flauw vermoeden,
Dat velen morgen liggen dood te bloeden,
Conform de oude teksten of zoiets.
Maar vroeger ging dit bij het godsdienstvak,
Niet over Ismaël, maar Isaäk.…
Taal
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
565 Mijn printer ratelt.
Gooit snel papier naar buiten.
Alles wat ik schreef in zwarte letters.
Dan zwijgt hij weer,
deed alleen wat ik hem vroeg.
Meer hoeft ook niet,
het is voor mij genoeg.
Zo heeft hij mijn gedachten vastgelegd.
Alles wat ik in woorden heb gezegd.
Het is eigenlijk heel bijzonder.
We noemen het dan taal.
Een verzameling klanken…
gastvrijheid
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
557 de ruimte tussen jou en mij
gastvrijheid…
is geen open deur alleen
maar het openstaan —
voor wie jij bent, voor wat ik ben
voor wat daar nog tussenin gebeurt
het is niet het geven van ruimte
maar het samen maken ervan
een plek waar jouw verhaal
naast het mijne mag bestaan
zonder haast, zonder oordeel
gastvrij ben ik
wanneer ik jou zie…
Schijnvrede
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
335 Fluisterend in het hol van stilte,
waar waarheid glipt achter verse beton-muren,
daar leefde jij in schijnvrede,
zacht verhuld, gehuld in geheimen van familie-fluister.
De woorden die nooit mochten klinken,
verweven in angst en loyaliteit,
zij schoven jouw pijn in het duister—
verloren, maar levend in verborgen verdriet.
De stilte was een…
Van gevangen naar vrij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
328 Er was een meisje
dat de wereld leerde kennen
via angst, via handen die geen troost kenden,
via stemmen die te luid waren in de nacht.
Ze droeg stilte als een tweede huid,
ademde schaduw,
en leerde lopen met gebroken vleugels
Niemand zag
hoe ze elke dag
een beetje meer verdween
achter ogen die ooit zongen.
De dagen werden jaren,
de…
Wat blijft, is jouw naam
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
13 Er stond een wieg te wachten,
er lagen kleertjes klaar.
Je had al ruimte in ons leven,
nog voor je bij ons was.
Toen werd het stil.
En iemand nam je mee,
alsof het minder pijn zou doen
wanneer ik niet kon zien
op wie je leek.
Mijn armen wisten niet
waar ze naartoe moesten
met alle zorg
die voor jou was bedoeld.
De dagen gingen verder…
Moeder
poëzie
3.9 met 22 stemmen
2.754 Moeder, ik zou mijn hoofd van zorgen zwaar
nog eenmaal in uw handen willen leggen,
terwijl uw stem m'een oud verhaal ging zeggen,
waarvan ik de heugenis nog bewaar.
Ik weet een avond, 't is al menig jaar
geleden, zoete rook van meidoornheggen,
die bloeiend bogen langs de smalle weggen,
maakte mijn moede leden loom en zwaar.…
Café
poëzie
4.1 met 8 stemmen
2.848 Dan in geroes van vele talen,
In spraak-gewar dat Babylonisch gromt,
We hurken om tafels, naar elkaar gekromd,
Als om een vuur, doende ónze buit-verhalen.
Daar zitten we onder zuilen als in dag,
Stoer lijf bij lijf, elkaar, wijl de uren vliegen,
Vertrouwelijk van 't leven te beliegen.…
Nooit echt samen
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.684 loopt het soms wat nukkig
Ik zie wel dat je voor me voelt
Ik voel me ook gevleid
Je hebt me bijgestaan met elk probleem
Nog steeds, in elke strijd
De welbekende schouder
De juiste blik, het juiste moment
Met jou de wereld weer wat rijker
Ik ben dus blij dat je me kent
Dagen die we samen hadden
De sterren die we in de hemel zagen
Verhalen…
't Is lang geleden (9)
poëzie
4.8 met 4 stemmen
1.503 Maar dan deed meester toch een mooi verhaal
Van jacht op leeuw en wolf en 't wilde zwijn;
- En langs de muur schoof stil een zonnestraal; -
Van verre landen, waar nog rovers zijn.
Op straat geklets van emmers. Langs 't kozijn
Dropen de straaltjes. - Heerlijk schoollokaal!…
Mooie praatjes!
hartenkreet
4.5 met 11 stemmen
1.220 Je verhalen waren tegenstrijdig,
en dat maakte mij nijdig.
Als ik je dat vertelde,
begon je tegen me te schelden.
De maat was vol,
het werd me nu echt te dol.
Ik besloot ermee te stoppen,
alle verdriet en pijn weg te proppen.
Jij gaf mij de schuld,
terwijl jij in leugens was gehuld.…
Die avond laat
hartenkreet
4.5 met 15 stemmen
2.447 verdrietig zoek je
naar warmte in de kou
zachtjes vraag je
om zwijgend begrip
je hand raakt de mijne
bij elk klein verhaal
in je ogen tranen
zij spreken jouw taal
je praat
en praat
tegen mij
die avond laat
over jouw leven
over waar jullie
waren gebleven
over vervlogen tijden
van reizen en geluk
waar de woorden vallen
volg ik je…
Legende
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
912 Iemand peuterde de verhalen los
uit de gladde gaten van het geheugen.
De gruwel die bovendreef:
De kinderen zochten een schaap om naakt te scheren
een floddermouw om te scheuren
en scholden “vette aap” naar de jongen met de drie buiken.
De oorlog verloren, uitgeteld,
toonde hij zijn blauwe plekken aan de meester.…
DUO'S
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.804 kennen we niet het stel van verloren en weer teruggevonden
vergelijkbaar met uit de pas en in het gelid
armoede en ontbering, omkering van rijkdom en bezit
de plaag van trouwjurk en jacquêt, en even later echt ontbonden
maar hoe zit het in vredesnaam met taal
die toont zich toch bij uitstek in het zwijgen
juist de stilte vertelt een groots verhaal…