4147 resultaten.
Angst en moed
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
507 Vliegen,
wanneer land is weggeslagen.
Opstaan,
wanneer je diep gevallen bent.
Gaan,
waar je niet kunt staan.
Leven is moedig durven voortgaan.
Is vrees met open ogen zien.
Is angst verslaan.
Angst maakt mensen zelfbewust.
Vrees kan nooit de bedoeling,
van ons aller leven zijn.…
Volume Ebt , Rust Stroomt , Tij Is Laag
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
317 Woorden, scherp als glas,
Verlangend naar rust.
Een storm die plotseling zwijgt,
Aan een zachte kust.
Scherpe scherven, aangespoeld,
Door een uitademende zee.
Nu slapend onder zand,
Wiebelend met de stroming mee.
Vluchtig is hun scherpte.
Zonder groot bestaan,
Maar met klank en ritme,
Die bij elke verandering aanslaan.…
Diefstal en moord
netgedicht
3.0 met 19 stemmen
3.144 Mooie auto’s, dure huizen, ja dat is zijn wens
Steeds mooier, steeds duurder, tot over de grens
Want grenzen, die kent hij niet
Net zo min als z’n eigen verdriet.
Maar in mijn straat daar woont een vrouw
Ze ziet dat hij steeds meer ontspoort
Ze zegt: wie stopt er die diefstal en moord?
21/23-5-00…
verdriet
hartenkreet
4.4 met 18 stemmen
1.781 Je bent een goeie vent,
voor een ieder die jou goed kent.
En vergeleken met je vader met zijn valse dialect,
ben jij toch heel wat dichter al bij het ideaal perfect.
Zorg dat je op jezelf
altijd trots kan zijn.
Dan win je al de helft,
dan doet het stukken minder pijn.
100% je best doen,
meer dan dat kun je niet.…
HET EIGEN HUIS
poëzie
3.8 met 20 stemmen
4.811 Kent wat hij zingt, weet wat bij zegt.
Deze ene wens nog brengt hij uit:
Dat gij voor hem uw deur niet sluit.…
Een man die, moe en levens-mat
poëzie
4.1 met 8 stemmen
3.315 Een man die, moe en levens-mat,
en liefde-leeg, en zorgen-zat,
zijn avond-maal bereidt:
hij roert de melk, en breekt het brood,-
waar hij van leven of van dood
verlangen kent, noch nijd;
- hij ziet de gulden hemel aan,
en voor zijn stoep de sparre staan
waar 't laatste licht in straalt
éen poze nog, éen warige poos,
'lijk in zijn hoofd…
Aan u, die 'k heb bemind om 't water van uw ogen
poëzie
3.6 met 9 stemmen
3.581 Aan u, die 'k heb bemind om 't water van uw ogen,
fontein die zindert in de zonne van de smart,
- gij die het martlen kent van 't dorre mededogen
en 't hunkeren naar de liefde in hoogmoed uitgetart;
Aan u, die 'k heb bemind om 't vlammen van uw handen,
- o vleiën om het vlees dat als een beek vervliedt;
o reiken van 't gebed dat slechts…
Wij vrouwen
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
1.823 Wij moeders en vriendinnen bij elkaar
hebben kinderen al dan niet een hele schaar
Wij vrouwen door de wol geverfd of juist niet
zoeken steun bij elkaar
want zeg nou zelf er is geen enkele vent
die het innerlijk van de vrouw écht kent.…
Het graf
poëzie
4.0 met 31 stemmen
10.571 't Gewormte kent geen schoon, geen glans, geen majesteit;
Het aast op vorst en slaaf met de eigen gretigheid;
't Verteert gevoelloos, stil, met de eigen scherpe tanden,
De zachte maagdenborst en 't hart van dwingelanden.
De Dood verzorgt zijn dis en zamelt prooi in 't graf.…
aan hem die ik ben
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
869 zuurstofrijke dood van dag en nacht, van zon en regen
tot het drama van de verwachting niet meer over de toekomst loog
zo toon ik hem, die ik ben, de spagaat van geboorte en sterven
van liefde ten diepste gevoed door neigen naar herstel der symbiose
van hoogmoed ,de wijsheid en ongekende rijkdom te willen erven
dit deel ik met hem, die ik ben, hij kent…
Brief aan een vriend
poëzie
3.8 met 21 stemmen
6.518 kent gij de verborgen wegen?
het roer kan nog zesmaal om!
laat uw humor, uw gloed, uw snelle boosaardige tong
u vooral niet begeven
en bezoek mij, eenmaal,
in het huis van mijn ouderdom.…
Oog om oog tand om tand
hartenkreet
3.3 met 22 stemmen
3.411 boeien
auto's branden rook aan de horizon sirenes loeien
een opklaptafel vergaderd bij kippesoep
verkrachters misbruikend macht gekneveld wachtend
diep in de sawa's op een onbestaand beroep
Unaniem slurpen wij de doodstraf geen weg terug
soep genietend klinken lepels op porcelein
knallen kogels in zes nekken stortend van een brug
Azïe kent…
Mijn spiegelbeeld (eenakter voor twee personen)
netgedicht
4.3 met 28 stemmen
1.625 steht Kaffee,
auf einem Tisch:
eine große braune
quadratische Fläche
in einem verkommenen
Herrenlokal mit
altmodischem Ornament
wo alle Menschen sind
aber einander nicht erkennen
voor je staat koffie,
op een tafel,
een groot bruin
vierkant vlak
in een verlopen
herencafé met
ouderwets ornament
waar iedereen is
maar elkaar niet kent…
Hij had een motor en wist er alles van
gedicht
4.2 met 27 stemmen
15.306 Ik werd vertroeteld, geknuffeld en verwend
zoals alleen iemand die je goed kent
('t is jaren terug).
Ik had het fijn bij hem en was op mijn gemak
en ik begreep niet wat daar voor kwaads in stak
(dat vergeet ik niet vlug).…
jordaan bij de mussen af
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
719 samen delen
in barre winters
laatste korstjes kruimels
tevredenheid d’r tussen
Goudsbloem Laurier
Looijer Eglantier
eertijds een kwartier
dans lekker dier
sjans bier tierelier
waar rode daken
zonder vogelschroten
nog in kieren en hiaten
nesten ruimte boden
wie zal het nog weten
misschien de eeuwige student
de enige die nog frans kent…
VRIJT, WAAR JE ZIJT
poëzie
3.7 met 18 stemmen
8.989 Al wie uit hete minne-brand
Gaat vrijen uit zijn eigen land,
En, aangedreven van de lust,
Begeeft hem naar een vreemde kust,
Daar hij de gronden niet en kent,
Daar hij de lucht is ongewend,
Daar hij al ziende niet en ziet,
Die komt wel licht in groot verdriet;
Want hij is dikmaals opgevat,
Eer dat hij recht ter neder zat,
En als de kans eens…
Smaragd (III)
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.412 Nakende dageraad met jou in mijn armen
'n Behaaglijk, lekker en aangenaam gevoel
Mijn mond, mijn handen, mijn alles wil jou hebben
Momenteel laat jouw wereld fysiek niets toe
Daar jouw land schoonheid kent, maar ook ellende
Beslommeringen, verdriet, maar ook grote vreugde
Jij slaapt jouw verdriet weg en droomt van de passie
Die het naakte…
Tegen beter weten; een verdieping
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
799 Laat de zon dan beter schijnen;
alles groeit geleidelijk langs
evenwichtige lijnen,
God Onze Ouders kent de zijnen.
Vraag mij wel om op te staan,
hand in hand steeds voort te gaan
om Gods wereld te verbinden,
Zijn vrede en waarheid terug te vinden.
Het is niet tegen beter weten;
wat ons wordt opgediend wordt opgegeten.…
Waar duizend sterren bloeien
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
807 Nacht, die niets van deze wereld kent,
noch de oorsprong van zichzelf,
op de minnaars planeet,
waar duizenden sterren bloeien,
en zij zijn zich van geen één bewust,
zelfs als de zon hoogst van de hemel
naar hen, die beminnen, kijkt.
Zon is niet echt
en het daglicht is voor de onbeminde.…
verleden,heden....
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
814 Een droom die geen einde kent
geen happy end
Mocht jij me nog eens komen bezoeken
leg nog even je hand op de mijne
laat mij je stem nog eens horen
nu…, loop ik helemaal verloren.
Kon jij mij maar vertellen
hoe ik het verder in mijn leven zal stellen,
met welke boot mijn kinderen zullen varen.…
Surplus
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
507 Nieuws kent tijden om te archiveren
Tegelijkertijd van grote versnippering
Tijd strijdt echt voor eeuwig
Tijd strijdt voor altijd
De vraag steeds weer is echter:
begrijpelijk of dom?…
Armoedebestrijder
hartenkreet
1.0 met 3 stemmen
517 Niet dat jij arm bent, maar je kent ze wel.
En je laat ze niet vallen.
Dankzij je ballen.
Niets vergallen.…
Nacht. - Aan het open raam
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.803 Want, hoe ge mijne kreet in eigen grol mocht smachten,
o Zee; hoe 'k eigen drift om eigen trots verbeet:
nog dieper dan mijn rouw bijt, sterkend, de gedachte,
dat gij mij niet en kent en ik uw grenzen weet.…
aulavrouw
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.136 Ze heeft geen plan, het hoofd omhoog,
zo zonder angst alleen verdriet
Ze kent haar plek, die had ze niet.
Weet niet meer wie met wie bedroog
Ze heeft een afspraak met zijn dood
nu er geen weg meer is naar terug.
Ze wil nog één keer, even vlug,
ze voelt haar tranen, houdt zich groot.…
HET WONDER.
poëzie
3.6 met 5 stemmen
2.125 begint
gevoed door een geheime gelukskracht, —
en alle ding en mensen glanzen ziet
in 't Licht van dit ontroerd inwendig beeld,
en in zijn daden en woorden iets giet
van de zoete wijze die zijn hart streelt, —
die mengt door al zijn doen een fijne geur
van eigenste eigenheid, en een aroom
van 't allerdiepste allerschoonst gebeur
dat mensheid kent…
Gerrie Knekelman
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
720 Ons peloton kent al een drom van duistere omfloersten.
Het gaat niet hard, het gaat niet zacht.
Van hier naar nergens en uitsluitend door de nacht
loopt een parcours langs steile onverlichte wegen.’
Bang zie je achterom. Supporters zijn verdwenen.…
Woordeloze woorden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
656 Alleen de liefde kent mijn verdriet.
Wanneer zal ik jou bekennen,
Dat ik je zo graag zie!
Mijn valse trots houdt mij gevangen.
Mijn hart is week.
Nu,
loop je met die ander.
Mijn nonchalance is dodelijk!
Een liefde die nooit tot leven is gekomen.
Woordeloze woorden,
die woordloos bleven.…
valse profeet
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
557 ondertussen goed begrepen
de persoon zegt dat gevoel niet te kennen
en waarom dat zo is…
iedereen prijst hem om zijn wijsheid
(wat prachtig gesproken, wat een pracht mens)
als ik me verwijder van de groep vraag ik het me af
de stem nog echoënd in mijn oor
neen, ik ken geen haat…ik glimlach stiekem in mezelf
voor iemand die geen haat kent…
Een masker
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
561 Omdat niemand me kent zoals ik
eigenlijk ben. Ik de enige ben
die mezelf herken.
Dan vraag ik me af 'is dat wel goed'?
En verzamel ik uiteindelijk alle moed
om te gaan praten met iemand die ik
vertrouw; geef ik iets uit handen
van zelf berouw.…
Waar de hemel is
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
724 Steeds beter kan ik door tijd en ruimte zien,
waarom ons leven zijn eigen wetten kent.
Leven, dat ik met hart en ziel wil leven.
Wetten, die ik zonder ze te kennen, dien.
Ik zie hoe liefde blinde haat verdringt.
Ik onderga mijn laffe tegenstrijdigheden,
in een wereld vol contrasten.
Ik zie schaduwen vluchten voor het licht.…