Alle inzendingen over ons kent ons

4147 resultaten.

Sorteren op:

Angst en moed

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 507
Vliegen, wanneer land is weggeslagen. Opstaan, wanneer je diep gevallen bent. Gaan, waar je niet kunt staan. Leven is moedig durven voortgaan. Is vrees met open ogen zien. Is angst verslaan. Angst maakt mensen zelfbewust. Vrees kan nooit de bedoeling, van ons aller leven zijn.…

Volume Ebt , Rust Stroomt , Tij Is Laag

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 317
Woorden, scherp als glas, Verlangend naar rust. Een storm die plotseling zwijgt, Aan een zachte kust. Scherpe scherven, aangespoeld, Door een uitademende zee. Nu slapend onder zand, Wiebelend met de stroming mee. Vluchtig is hun scherpte. Zonder groot bestaan, Maar met klank en ritme, Die bij elke verandering aanslaan.…

Diefstal en moord

netgedicht
3.0 met 19 stemmen aantal keer bekeken 3.144
Mooie auto’s, dure huizen, ja dat is zijn wens Steeds mooier, steeds duurder, tot over de grens Want grenzen, die kent hij niet Net zo min als z’n eigen verdriet. Maar in mijn straat daar woont een vrouw Ze ziet dat hij steeds meer ontspoort Ze zegt: wie stopt er die diefstal en moord? 21/23-5-00…
E. van Tol21 augustus 2002Lees meer >

verdriet

hartenkreet
4.4 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.781
Je bent een goeie vent, voor een ieder die jou goed kent. En vergeleken met je vader met zijn valse dialect, ben jij toch heel wat dichter al bij het ideaal perfect. Zorg dat je op jezelf altijd trots kan zijn. Dan win je al de helft, dan doet het stukken minder pijn. 100% je best doen, meer dan dat kun je niet.…
nymphea6 september 2002Lees meer >

HET EIGEN HUIS

poëzie
3.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 4.811
Kent wat hij zingt, weet wat bij zegt. Deze ene wens nog brengt hij uit: Dat gij voor hem uw deur niet sluit.…

Een man die, moe en levens-mat

poëzie
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.315
Een man die, moe en levens-mat, en liefde-leeg, en zorgen-zat, zijn avond-maal bereidt: hij roert de melk, en breekt het brood,- waar hij van leven of van dood verlangen kent, noch nijd; - hij ziet de gulden hemel aan, en voor zijn stoep de sparre staan waar 't laatste licht in straalt éen poze nog, éen warige poos, 'lijk in zijn hoofd…

Aan u, die 'k heb bemind om 't water van uw ogen

poëzie
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.581
Aan u, die 'k heb bemind om 't water van uw ogen, fontein die zindert in de zonne van de smart, - gij die het martlen kent van 't dorre mededogen en 't hunkeren naar de liefde in hoogmoed uitgetart; Aan u, die 'k heb bemind om 't vlammen van uw handen, - o vleiën om het vlees dat als een beek vervliedt; o reiken van 't gebed dat slechts…

Wij vrouwen

netgedicht
4.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.823
Wij moeders en vriendinnen bij elkaar hebben kinderen al dan niet een hele schaar Wij vrouwen door de wol geverfd of juist niet zoeken steun bij elkaar want zeg nou zelf er is geen enkele vent die het innerlijk van de vrouw écht kent.…
Johanna30 maart 2007Lees meer >

Het graf

poëzie
4.0 met 31 stemmen aantal keer bekeken 10.571
't Gewormte kent geen schoon, geen glans, geen majesteit; Het aast op vorst en slaaf met de eigen gretigheid; 't Verteert gevoelloos, stil, met de eigen scherpe tanden, De zachte maagdenborst en 't hart van dwingelanden. De Dood verzorgt zijn dis en zamelt prooi in 't graf.…

aan hem die ik ben

netgedicht
3.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 869
zuurstofrijke dood van dag en nacht, van zon en regen tot het drama van de verwachting niet meer over de toekomst loog zo toon ik hem, die ik ben, de spagaat van geboorte en sterven van liefde ten diepste gevoed door neigen naar herstel der symbiose van hoogmoed ,de wijsheid en ongekende rijkdom te willen erven dit deel ik met hem, die ik ben, hij kent…

Brief aan een vriend

poëzie
3.8 met 21 stemmen aantal keer bekeken 6.518
kent gij de verborgen wegen? het roer kan nog zesmaal om! laat uw humor, uw gloed, uw snelle boosaardige tong u vooral niet begeven en bezoek mij, eenmaal, in het huis van mijn ouderdom.…

Oog om oog tand om tand

hartenkreet
3.3 met 22 stemmen aantal keer bekeken 3.411
boeien auto's branden rook aan de horizon sirenes loeien een opklaptafel vergaderd bij kippesoep verkrachters misbruikend macht gekneveld wachtend diep in de sawa's op een onbestaand beroep Unaniem slurpen wij de doodstraf geen weg terug soep genietend klinken lepels op porcelein knallen kogels in zes nekken stortend van een brug Azïe kent…

Mijn spiegelbeeld (eenakter voor twee personen)

netgedicht
4.3 met 28 stemmen aantal keer bekeken 1.625
steht Kaffee, auf einem Tisch: eine große braune quadratische Fläche in einem verkommenen Herrenlokal mit altmodischem Ornament wo alle Menschen sind aber einander nicht erkennen voor je staat koffie, op een tafel, een groot bruin vierkant vlak in een verlopen herencafé met ouderwets ornament waar iedereen is maar elkaar niet kent…

Hij had een motor en wist er alles van

gedicht
4.2 met 27 stemmen aantal keer bekeken 15.306
Ik werd vertroeteld, geknuffeld en verwend zoals alleen iemand die je goed kent ('t is jaren terug). Ik had het fijn bij hem en was op mijn gemak en ik begreep niet wat daar voor kwaads in stak (dat vergeet ik niet vlug).…

jordaan bij de mussen af

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 719
samen delen in barre winters laatste korstjes kruimels tevredenheid d’r tussen Goudsbloem Laurier Looijer Eglantier eertijds een kwartier dans lekker dier sjans bier tierelier waar rode daken zonder vogelschroten nog in kieren en hiaten nesten ruimte boden wie zal het nog weten misschien de eeuwige student de enige die nog frans kent…

VRIJT, WAAR JE ZIJT

poëzie
3.7 met 18 stemmen aantal keer bekeken 8.989
Al wie uit hete minne-brand Gaat vrijen uit zijn eigen land, En, aangedreven van de lust, Begeeft hem naar een vreemde kust, Daar hij de gronden niet en kent, Daar hij de lucht is ongewend, Daar hij al ziende niet en ziet, Die komt wel licht in groot verdriet; Want hij is dikmaals opgevat, Eer dat hij recht ter neder zat, En als de kans eens…
Jacob Cats16 februari 2022Lees meer >

Smaragd (III)

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.412
Nakende dageraad met jou in mijn armen 'n Behaaglijk, lekker en aangenaam gevoel Mijn mond, mijn handen, mijn alles wil jou hebben Momenteel laat jouw wereld fysiek niets toe Daar jouw land schoonheid kent, maar ook ellende Beslommeringen, verdriet, maar ook grote vreugde Jij slaapt jouw verdriet weg en droomt van de passie Die het naakte…

Tegen beter weten; een verdieping

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 799
Laat de zon dan beter schijnen; alles groeit geleidelijk langs evenwichtige lijnen, God Onze Ouders kent de zijnen. Vraag mij wel om op te staan, hand in hand steeds voort te gaan om Gods wereld te verbinden, Zijn vrede en waarheid terug te vinden. Het is niet tegen beter weten; wat ons wordt opgediend wordt opgegeten.…

Waar duizend sterren bloeien

netgedicht
4.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 807
Nacht, die niets van deze wereld kent, noch de oorsprong van zichzelf, op de minnaars planeet, waar duizenden sterren bloeien, en zij zijn zich van geen één bewust, zelfs als de zon hoogst van de hemel naar hen, die beminnen, kijkt. Zon is niet echt en het daglicht is voor de onbeminde.…

verleden,heden....

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 814
Een droom die geen einde kent geen happy end Mocht jij me nog eens komen bezoeken leg nog even je hand op de mijne laat mij je stem nog eens horen nu…, loop ik helemaal verloren. Kon jij mij maar vertellen hoe ik het verder in mijn leven zal stellen, met welke boot mijn kinderen zullen varen.…

Surplus

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 507
Nieuws kent tijden om te archiveren Tegelijkertijd van grote versnippering Tijd strijdt echt voor eeuwig Tijd strijdt voor altijd De vraag steeds weer is echter: begrijpelijk of dom?…

Armoedebestrijder

hartenkreet
1.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 517
Niet dat jij arm bent, maar je kent ze wel. En je laat ze niet vallen. Dankzij je ballen. Niets vergallen.…

Nacht. - Aan het open raam

poëzie
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.803
Want, hoe ge mijne kreet in eigen grol mocht smachten, o Zee; hoe 'k eigen drift om eigen trots verbeet: nog dieper dan mijn rouw bijt, sterkend, de gedachte, dat gij mij niet en kent en ik uw grenzen weet.…

aulavrouw

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.136
Ze heeft geen plan, het hoofd omhoog, zo zonder angst alleen verdriet Ze kent haar plek, die had ze niet. Weet niet meer wie met wie bedroog Ze heeft een afspraak met zijn dood nu er geen weg meer is naar terug. Ze wil nog één keer, even vlug, ze voelt haar tranen, houdt zich groot.…
peter paul22 december 2013Lees meer >

HET WONDER.

poëzie
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.125
begint gevoed door een geheime gelukskracht, — en alle ding en mensen glanzen ziet in 't Licht van dit ontroerd inwendig beeld, en in zijn daden en woorden iets giet van de zoete wijze die zijn hart streelt, — die mengt door al zijn doen een fijne geur van eigenste eigenheid, en een aroom van 't allerdiepste allerschoonst gebeur dat mensheid kent…

Gerrie Knekelman

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 720
Ons peloton kent al een drom van duistere omfloersten. Het gaat niet hard, het gaat niet zacht. Van hier naar nergens en uitsluitend door de nacht loopt een parcours langs steile onverlichte wegen.’ Bang zie je achterom. Supporters zijn verdwenen.…

Woordeloze woorden

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 656
Alleen de liefde kent mijn verdriet. Wanneer zal ik jou bekennen, Dat ik je zo graag zie! Mijn valse trots houdt mij gevangen. Mijn hart is week. Nu, loop je met die ander. Mijn nonchalance is dodelijk! Een liefde die nooit tot leven is gekomen. Woordeloze woorden, die woordloos bleven.…

valse profeet

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 557
ondertussen goed begrepen de persoon zegt dat gevoel niet te kennen en waarom dat zo is… iedereen prijst hem om zijn wijsheid (wat prachtig gesproken, wat een pracht mens) als ik me verwijder van de groep vraag ik het me af de stem nog echoënd in mijn oor neen, ik ken geen haat…ik glimlach stiekem in mezelf voor iemand die geen haat kent…
fairouz12 oktober 2014Lees meer >

Een masker

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 561
Omdat niemand me kent zoals ik eigenlijk ben. Ik de enige ben die mezelf herken. Dan vraag ik me af 'is dat wel goed'? En verzamel ik uiteindelijk alle moed om te gaan praten met iemand die ik vertrouw; geef ik iets uit handen van zelf berouw.…

Waar de hemel is

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 724
Steeds beter kan ik door tijd en ruimte zien, waarom ons leven zijn eigen wetten kent. Leven, dat ik met hart en ziel wil leven. Wetten, die ik zonder ze te kennen, dien. Ik zie hoe liefde blinde haat verdringt. Ik onderga mijn laffe tegenstrijdigheden, in een wereld vol contrasten. Ik zie schaduwen vluchten voor het licht.…