3968 resultaten.
Haar naam ging hier voorbij
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.003 Ik verlangde zo naar haar
en naar haar naam die onvolprezen
zou verschijnen in de schemer
waar zij hemeldraden spon
langs lege straten waar ik ging
om hard haar naam vooruit te schreeuwen
als een lofzang op de vrede
die zij steeds in stilte zond
Er stonden mensen voor het raam
die mij terecht hebben gewezen
of het stiller hier kon zijn…
Depressieve Buien
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
1.340 De vermoeide haringman sluit zijn kraam
een dronken vent, wankelend heen en terug
zoekt vergeefse steun voor zijn slappe benen
Een oude fiets hangt troosteloos en verroest
met één wiel vastgeklemd aan de oude brug
bleek lantaarn licht wint aan kracht door schemer
‘n Druipende zwarte hond met een blafhoest
pist over mijn molières, schurft op zijn…
Zachte dagen
poëzie
2.9 met 7 stemmen
1.399 O, nu de dagen weer zo licht zijn en zo zoel,
Zo zonnezoel, zo zonnelicht, zo rijk
Aan vreugd in welig bosgroen; nu de vliet
Bezaaid is met het gulle sprankelgoud;
Nu schaduwlanen koel
In kalme schemer mijmervol
Zich allerwegen oop'nen; nu het riet
In fluisterbeving zoetlijk neigt,
De vijver waai'rend met zijn schucht're koelt',
De vijver zelf…
- Verloren Seconden -
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
571 met ongekende ledigheid,
had men kinderlijke verwachting
van schemerige spitsvondige donkerheid...
verloren seconden, die af en toe
volledig verdoken in het zwart gekleed
voorbijstreefden aan hun doel
om toch de sprong
van één enkele eigentijdse gedachte,
binnen bepaalde tijd, toe te staan..…
LOSERS
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
739 Die van 't land van Arabije
de granatenappels proeven
zonder dat van duizend tonnen
olie zij een drup behoeven
daar de schemerende zijen
sluiers hun begrip verduisteren
zodat noch de oliepijpen
noch de tienmaal uitgelegde
sommen die ze niet begrijpen
ze aan bank en tafel kluisteren.…
Naakt en schuldloos ?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
529 In een late schemering, in een voorwereldlijke
vorm, waar de dag en nacht elkaar omhelzen
vieren zij hun daad naakt en schuldloos in een
innerlijke omstrengeling van vele herinneringen.…
ZACHTE DAGEN.
poëzie
4.0 met 4 stemmen
932 0 nu de dagen weer zo licht zijn en zo zoel,
Zo zonnezoel, zo zonnelicht, zo rijk
Aan vreugd in welig bosgroen; nu de vliet
Bezaaid is met het gulle sprankelgoud;
Nu schaduwlanen koel
In kalme schemer mijmervol
Zich allerwegen oop'nen; nu het riet
In fluisterbeving zoetlijk neigt,
De vijver waai'rend met zijn schucht're koelt',
De vijver zelf…
L1CHT-SPEL1NG.
poëzie
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
868 De zacht-gelende lamp lijkt vreemd verlaten
van 't schemeren, waar zij de kern van was;
't wit licht slaat binnen! Zie, hoe bleek zij staat en
sterft in goudig gesmeul en grijzige as.. .
Maar jij, bij dit altaar, jij wordt een wonder,
mijn herelijke vrouw!…
Le monde à l'envers
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
555 In de kerk waar een kaarsvlam
innemende tinten laat schemeren,
met zuilen en kazuifels vol heimwee,
daar klinkt nu een bamboefluit
vermengd met hoge orgeltonen.
Het Oosten neemt het voortouw en probeert
het vermoeide christelijke Westen te omhelzen.…
behouden huis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
539 wonen in een kasteel
met voor iedere vlucht
een opgehaalde brug
alleen de kroongetuige
van het water onder de
oude brug dicht met kroos
van donkere wakken geweken
om daar lang herinneringen
vast te houden verdiepen
of in de traag schemerende
watervliezen te verliezen
thuis komen achter gesloten
muren met kleine vensters…
Avond
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
502 Genietend van de schemering die komt.
Een stille melancholie daalt neer
over een wat verdrietig hart.
Gedachten wijlen een ogenblik
over hoe het vroeger was.
Met een verlangen
groter dan de smart.
Geniet het moment zoals het is.
vergeet het oude zeer.…
Het magische uur
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
514 Hoe efemeer het wel is, uiteindelijk
nemen de kunstmatige lichtbronnen de kamer en
straat over, en ik, in stilte geniet ik na van het afgelopen moois
Dit is het wonder van schemering in al haar glorie; een nieuwe nacht is op komst…
In het afnemende seizoen
netgedicht
1.9 met 15 stemmen
350 De donkere natte grond
ademt zwaar onder de druppels van de
nacht, en in de grijze schemering ruik ik het ijle spoor van
gevallen eikels, een geur die echoot van dagen die ik nauwelijks heb gezien.…
Vertrek bij vroege zon
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
301 kameraad
zijn blouse en zijn broek weer bij elkaar
het amoureuze gezicht staat strak
nu de realiteit weer onverbiddelijk is
er is geen bier meer om te drinken
alleen de geur van intieme lust
heimelijke stilte en verlangen
die zwaar tussen hen hangen
verlegen blikken ontwijken elkaar nu
alsof de mysterieuze zwijgtaal
alleen in het half schemer…
Witte herfstvogel
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
193 De dag sterft langzaam weg in het kille, klamme riet,
een schemering die de horizon genadeloos omsluit.
Ik sta hier aan de rand, een schilder zonder doek,
die slechts de broze leegte van dit sombere water zoekt.
Daar glijdt hij door de damp, ongenaakbaar en alleen:
de witte herfstvogel, een eiland van marmer in de vloot.…
gezichtsbedrog
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
868 De dageraad valt in herhaling
Maar dan elke keer iets anders
Vandaag een dompelbad in grijs
Morgen een zoete dwaling
Veel buigt vandaag
Bloemkronen aan de rand van de tuin
Papavers in de wilde berm
Populieren in een stormvlaag
Licht lekt langs gordijnspleten binnen.…
Het straatje
gedicht
3.8 met 18 stemmen
5.589 Aan het einde ligt een tuin, een veld,
met zonnige kantoren, rode logo's,
en een lange slingerweg door belten
naar het zure gifmeer. Stap niet uit,
ook de bewakers willen dat je keert,
ga terug naar dat verborgen straatje,
waar je aanbelt en omkranst wordt.…
Wij zaten met ons vieren
poëzie
3.8 met 26 stemmen
7.181 Wij zaten met ons vieren
In de tuin van de sociëteit.
'Kijk, jongens!' riep Sand, 'wat passeert daar
Een eeuwig knappe meid.'
'Ja,' zei Kaai, 'dat's een pracht van een meisje!
Zo zijn er geen twaalf in 't land.'
'Ik hoor,' zuchtte Haas*, 'ze is in stilte
Geëngageerd met een luitenant.'
'Wat mankeert je, Paal*?…
Afstand
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
3.106 Hoe groot is de afstand tussen schrijver en lezer
wat schept de virtuele band
is het de afstand hemelsbreed gemeten
of de afstand tussen toetsenbord en hand
kan je het oog raken dat deze letters leest
dromen kweken in de tuin van het verstand
Is het de afstand met het licht gemeten
Of de afstand tussen geest en geestverwant
hoe groot is…
Zondagsnieuws
netgedicht
3.9 met 26 stemmen
1.070 Tenzij dan naar de achterdeur en zo naar de tuin.
De grens. Van de buren. Alweer. Coniferen.
De buurman pleegde overspel. Met gras
dat groener was. Of blaadjes. Misschien
had hij een voorkeur voor kruiden of
thee. Avondgenoegen bedekt vele smaken.
De buurvrouw volgde trouw zijn voorbeeld.
Vreemd haar gaan. Zo naar de trap. Omhoog.…
ode aan hugo claus
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.234 de gazet
ik weet, ’t is moeilijk uw
uitgezakte wangen te
vullen met een borst van
een schreeuwende leeuw
het hooglied der dorpen
klieft door de vette klei
er hangen boeken en bundels
te drogen, vissen verwelken
wij hebben uw erfgoed
uit alle bibliotheken gehaald
gestapeld om u heen, een
kist mee al uw verzen erop
in de witte tuin…
vreemde vogel
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
742 kleine mus daar in m’n tuin
met je vrolijk kwetterende stem
je leidde even m’n aandacht af
ik hoorde je wel ergens roepen
maar moest je eerst nog zoeken
nu zie ik je daar steeds duiken
tussen die mooie roze brem
lieve mus wat ben je ijverig
druk met takjes in de weer
steeds neem je er een in je bekje
scheert dan over bloemetjes
tot hoog…
Verlangen
hartenkreet
4.3 met 44 stemmen
5.254 Weet je, waar ik naar verlang vandaag
Een zomerjurk, en heel mooi weer
Een tuin vol bloemen
En heel hoog gras
Jij, die me daar verrast
Ik loop naar buiten
Blote voeten,
het gras tussen mijn tenen voelen
ik ga zitten op een kleedje
mijn gezicht naar de zon
Dan een schaduw
Ik open mijn ogen
plotseling ben jij daar ook
en samen trekken…
Ik Schreef Maar Wat
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
1.197 Maar de inhoud barstte
in de tas van de bode
tussen het 'blij je te kennen'
tot 'mijn inspiratie'
en nog duizend andere liefdesodes
gefrankeerde interpretaties
geparfumeerde revelaties
Geen blozende vozende rozen aan de deur
Geen valentijneske plichtmatige sleur
maar een intiem besef dat jij
316 dagen geleden
nietsvermoedend
mijn tuin…
Hampshire
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.427 Een angelsaksisch kleed
van hogerhand geweven
ligt languit kamerbreed
bezaaid met tuinen vol vertier
van 't Britse buitenleven.
Met altijd weer dat home-gevoel:
iets van een thuis, een eigen dak,
tot in je ziel op je gemak
van Dorset tot aan Liverpool.
Het is wat Albion me geeft.…
Zomer 2006
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
621 De boom in de tuin beweegt,
het verraad een zachte bries.
Even lijkt de verlammende gedachte
dat iedere dag, iedere gebeurtenis,
verdwijnt zonder dat er echt genoten is,
gevreesd is, geleefd is, verdwenen.
De tijd vreest de hitte.
Het verlangen naar wat is geweest
knaagt onophoudelijk aan het denken.…
er was eens ...
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
873 ik mis de open tuin
en dito achterdeur
waardoor de buuv'
- ik geef het toe
soms vond ik haar
een oude zeur -
na een bescheiden
klop naar binnen
liep en vroeg moet
jij ook nog wat
van de bakker schat
of dat moment waarop
ze zei: m'n lieve kind
je werkt te hard zeg
weet je wat ik vraag
de buurman even of hij
morgen ook jouw straatje…
Wintervlinder (pour l'aimable CSZ)
netgedicht
4.8 met 30 stemmen
1.035 Ach, mijn lieve, wonderschone vlinder,
je sterke vleugels strelen de ijskristallen
op de donkere, overmoedige elzenproppen,
je bent niet alleen, geelzwarte mezen roepen
vanuit elk hoekje in de tuin de lente aan, brutaal
negeren ze het hoge miauwen van een jonge buizerd,
ach, mijn lieve, wonderschone, vlinder,
de herfst kleurde boom en blad…
- Lieve grijsbruine kleine huismus -
hartenkreet
4.2 met 29 stemmen
1.364 Al die kleine grijze mussen in de tuin,
hoe ze dapper gravend vechten en naar eten blijven zoeken.
Op geoogste boerenvelden en in edele puinen van arduin
nemen zij met alles hun genoegen.
Naar waarde weten zij te schatten
volle halmen met gele rijpe granen
verloren en achtergebleven op het veld.
Als je wat langer naar hen kijkt..…
Zwerver en elven
gedicht
3.1 met 7 stemmen
7.309 Over de duinen
Woei een lied
- Verstoor je mijn tuin en
Stilte om niet?
En langs de stranden
Waar hij ging
- Neem dan mijn handen,
Lieveling -
De stormwind riep en
De regen riep
- Je voeten liepen
Waar ik sliep.…