3724 resultaten.
Heldere mist
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
425 Laagje voor laagje
een mist bedekt stad en land
gehuld in stilte
Wanneer mijn breekbare-en-kwetsbare
verdrinkt in een mist van dichtheid en uitgestrektheid
waar haar silhouet wordt gemetamorfoseerd in vage contouren en on-
duidelijke vormen terwijl toppen lijken te zweven boven deze ongeziene luchtlaag.…
Finaleweek
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
523 '
Pas toen de zee sprak ben ik
maar gestopt
Twee sterren vormen samen
een gestalt
De M, Maria, K van Koningin
Wie ben ik, dichtvazallen, rijmkompanen
Zonder haar... en zonder Yulia
Vaarwel mooi Rotterdam,
o blauwe land,
Eén avond nog, dan schiet het jaar weer vol…
Genieten
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
555 Wanneer ze ook nog eens als ‘n open
bloem vrolijk en vrij staat met verschillende kleuren
zodat eender welke vorm van donkerte en schaduw verdwijnt of als
een regenboog die tevoorschijn komt na elke storm terwijl een lepeltje zoet rust geeft.…
Als een boeket
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
586 Jouw mond is als een tulp die met haar
ongeziene structuur volledig openbloeit in de ruimte
van waar einde nog niet is geschreven of gesproken tezelfdertijd
deelt ze mooiheid en schoonheid in verschillende inhouden en vormen met mij.…
Als in een droom
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
510 Een wiegerij waarop ik langzaam drijf naar de kust
waar mijn angsten, twijfels en verbittering eindeloos weeklagen
wanneer ook verveling niet meer toeslaat en in het vervolg wordt begraven
tegelijk vang ik vormen van geluk zonder gedesillusioneerd, verdrietig of wanhopig te zijn.…
Het gouden uur
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
609 In het schemerlicht
rust en stil vinden elkaar
het magische uur
Wanneer schakeringen van gele -
en rode kleur in geleidelijk donker wordende lucht
me aanspreken, in vervoering brengen en raken waar diverse vormen
van licht branden op het netvlies tegelijk laat verstrooiing enige sporen na in mijn hart.…
De eenvoud van de natuur
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
507 Het is geschikte plek voor opkomende
zon die met al haar licht en warmte een gouden gloed
laat baden op hetzelfde moment voel ik een frisse wind aan die met zijn
zachte stem door mij heen waait zodat elke vorm van drukte en hectiek wordt opgelost.…
IN DE NAAM VAN DE VADER, DE ZOON EN DE 'GELDIGE' GEEST
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
684 Dit is een vorm van uitbuiting, van moderne slavernij?
Leedvermaak tot in het perverse toe?
Christelijke normen en waarden en de Incassobureaus!
De Wet Kwalitatieve Incassodienstverlening!
Blijft bovenmatig maximaal voor hen winstgevend!…
Als de schemering valt
netgedicht
1.8 met 20 stemmen
441 Dag vervaagt in stilte, avond openbaart
Hemel zwaait met haar lichten in een jubelstemming
Geleidelijk aan sluiten de ogen op het ritme van de eeuwige golven
Mijn oude ziel reist vrij in het oneindige, zonder enige vorm van grenzen of zout.…
Wie ben ik? Dit ben ik
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
506 Vertel ze dat ik hield van woorden,
de woorden die als een slinger aan elkaar hangen,
zinnen vormen met echte betekenissen,
geen losse woorden zonder context.
De woorden die ik schreef in mijn schriften,
zwart, wit en blauw,
de vulpen die trilde in mijn handbewegingen.…
De melodie van ziel en emotie
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
508 Wat ben ik blij dat ik jou heb tegengekomen op mijn
pad daar ik kennis maak met verschillende vormen en maten, voel
ook breekbare en kwetsbare fracties die in het geheugen worden opgeslagen
O Muziek, waar jij ook bent laat me het dan maar horen want jij bent er voor ons samen.…
Verbondenheid
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
502 Golvend zonlicht valt
natuur zingt haar lied voor elk
stilte heelt de ziel
In de natuur vloeien kleuren
samen, vormen scènes van visuele intensiteit.
Planten kleuren de weiden, herfstbladeren zetten bomen in
vuur en vlam. De zon zakt goud en zacht — elke gloed roept verwondering.…
Winterroos
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
735 Winterroos in rust
dauw legt haar zachte pracht neer
liefde die ontwaakt
In de tuin van mijn hart bloeit
een winterroos, haar gesloten blaadjes vormen
een raadsel van schoonheid dat enkel met tederheid te ontwaren valt.
Elke morgen zie ik haar gehuld in verstilling van ijzige dauw, wachtend op vleugje zon.…
De tijd die vliegt
netgedicht
2.5 met 22 stemmen
533 Toch voel je, tussen al deze drukte en jachtigheid door,
dat tijd voor jou een andere vorm heeft, een zachte adem van het nu,
een ruimte waar het moment zich uitstrekt, in een ritme van je eigen spoor
waar alles even vertraagt en je jezelf kunt vinden, zonder gejaag of druk.…
Golven van stil leven
netgedicht
2.7 met 12 stemmen
594 Bloemen fluisteren
glas vangt het prille zonlicht
de stad ademt mee
Vloeiende vormen trekken adem
langs gevels, krullen als klimop die zich om mijn
gedachten vlecht. Ik raak de stad aan met mijn ogen, voel haar
pulseren. Elk detail ademt in ritme van ranke takken, glas-in-lood dat zonlicht drinkt.…
Het schermsyndroom
netgedicht
4.9 met 20 stemmen
422 beginnende
skoliose was een
opvallend verschijnsel
motorische achterstand
in groei en ontwikkeling
door te weinig beweging
ook diverse organische
zwaktes gaven problemen
door parttiele ontwikkelings
achterstanden
op het grote plein
vormden de diverse
specialismen hun eigen
groepen met intake entree
onderzoekgroep en de
diverse vormen…
In de schaduw van de stilte
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
471 En terwijl de schemering de horizon kust met zijn gouden gloed,
voelt het alsof de dood slechts een andere vorm van leven is,
waar de schaduwen zich vermengen met het licht van de sterren,
en alles wat was, gewoon weer een deel wordt van het grote geheel.…
De fluit van Pan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
510 wezen, wie
zich vol overgave aan Hem geeft
hoeft liefde noch leven te vrezen,
hij tilde me naar grote hoogte
en legde me toen teder neer,
beminde me gepassioneerd tot extase
en daarna nog een keer;
Zijn Wezen vervult mijn wereld,
Zijn adem zijn lentebries en herfststorm,
de zomerzon Zijn warme koestering,
Hij geeft wouden, weiden, akkers vorm…
nooit weer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
519 écht herdenkt kijkt niet weg
maar ziet de prijs die zij betaalden
voor de vrede die wij beleven mogen
echt eerbetoon ligt niet in bloemen
niet in vlaggen halfstok
het ligt in daden – van jou en mij
in spreken waar gezwegen wordt
in kiezen voor recht
waar onrecht woekert
in stelling nemen
tegen haat en tegen uitsluiting
tegen elke vorm…
Verdwaald in de bibliotheek
netgedicht
2.2 met 31 stemmen
501 Wat ver was, komt dichterbij; wat onmogelijk leek, krijgt vorm.
Sommige boeken zijn zacht van eeuwen,
hun bladzijden ritselen als fluisterende geesten, terwijl
anderen nog ruiken naar drukinkt en een reis zonder voetstappen
beloven. Elke kaft die opengaat, is een wereld om beleefd en ontdekt te worden.…
Paris s'éveille
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
476 nummer
in een coupé in een trein
als een kluister
dan, aan het eind, kom ik aan
op een plein
de straatstenen al even grauw
als de lucht
geen mens te zien, van god
verlaten
om mij heen een vulkaan
die op uitbarsten staat:
de lichtstad, een kruitvat dat trilt
op z'n vesten
Ik ontwaar aan de overkant vage contouren
duistere vormen…
Somnium
netgedicht
2.3 met 27 stemmen
429 met medewerking van Neptunus
en medeweten van Uranus
Venus is in alle denkbare vormen
van jolijt
ook voor vruchteloze lustelozen
van de vrijpartij...
ook schijngestalten
terugkerende belagers
je in angstzweet badend wakkermakend
waar de zondaar recht in jouw gezicht kijkt - of andersom!…
Op het Scherpst van de Snede
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
294 Waar het vuur der verleiding mijn wonden raakt
in een storm van razernij,
word ik tot steen verhard en aangeraakt
door een eerloze vorm van vleierij.
Troosteloos is de ziel, al treft mij geen blaam
in de erosie van mijn zijn.
Ik volg de zuivere tonen die langzaam
een einde maken aan mijn pijn.…
tussen het dichten door
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
396 afgrijselijke rafels
zenuwenoorlogsvoering
de druk van de staat der
lichamelijke ongemakken
doch de poorten der liefde
het samen dromen verzinnen
beminde lijven en breinen
als gelukte cryptogrammen
als ware Heracliden toch
alle opdrachten indammen
of laat het kraken zijn
de pijn bungelt er alsnog boven
waarover verzen ook gaan
welke vorm…
net zo lang blijven zitten
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
347 engelen die nooit wilden verschijnen
inmiddels dreigen met verdwijnen bij gebrek aan interesse
en enige wederkerigheid in omgangsvormen
de normen zonder gedeelde waarde vervagen
langs verschuivende grenzen van oprechtheid
net zo lang blijven zitten
tot de woorden betekenis hebben
er weer lucht in de zinnen komt
alle gedachtes bouwstenen vormen…
Navond van de bouwmeester
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
229 Navond, navond,
breekbare avond,
de vormen lossen langzaam op.
Hij heeft de zomer in steen willen vangen,
acanthus gekerfd tot gehoorzaamheid,
pleinen geordend naar een droom
die nooit aarde heeft gekend.
Maar nu —
nu groeit er iets zonder zijn wil.…
ode aan de schaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
236 Met bladen die blinken in het ochtendlicht,
geeft ze vorm aan dromen, een prachtig gezicht.
Knipt linten in stukken, als een chef in de weer,
maar pas op je vingers, dat doet echt zeer!
De schaar, een vriend in de creativiteit,
haar knipgeluid geeft ons zoveel tijd.…
Vragen zonder grond
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
326 22.40 uur- de tuin
zwijgt langzaam stil,
vogels slapen onder
doeken van verschil
alsof de nacht hen
zachtjes heeft vergeven,
en verdwijnen slechts
andere vorm van leven,
het groen klimt hoger
dan mijn eigen tijd
stengels weten niets van
haast of spijt
bladeren fluisteren
zonder naam of reden,
dat alles wat groeit
al antwoord draagt…
ode aan de bril
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
145 Voor elk gezicht een passende vorm,
als een kameleon in elke storm.
Hij laat je stralen, als een ster zo fel,
en maakt elke dag weer bijzonder snel.
Of je nu kiest voor een hippe retrostijl,
of liever gaat voor klassiek en neutraal,
De bril is veelzijdig, dat is zijn kracht,
hij geeft je zicht, dag en nacht.…
Schaduwruimtes
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
32 Niks ademt nog in verlangen
niets huilt nog over wat eens was
het vocht baant zich een weg door de dood
getuigenissen staan ongemoeid onder hout
Ik ken de taal der stemmen
Zij die zonder vrees spreken hier
vormen een groot gevaar
daarom hoor ik hen van verre
de angstige mens is mijn vriend
Ik haat de tegelwanden
de steunpilaren en de…