6268 resultaten.
Wanneer herfst ademt
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
339 De geur van vochtige aarde
stijgt op uit het gedempte pad, mos en regen
mengen zich tot een diepe, zoete adem, ik hoor het druppen in
de verte, een trage cadans, alsof de tedere wereld haar hartslag zacht laat horen.…
Zware enveloppen, lichte waarheid
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
381 Een grote, zware envelop
valt op de mat,
alsof het verleden zelf
met een plof mijn huis binnenkomt.
Stapels papier,
zinnen die om mij heen cirkelen
als een defecte zweefmolen
zonder monteur in zicht.
Ze vroegen om woorden,
om nog meer uitleg,
om hokjes die ik niet kende.…
Stolpende dans
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
226 De drempel ligt voor me
alsof het verschoven is vannacht.
De deur staat op een kier.
Binnen beweegt iets—
jij, misschien.
Ik blijf in de gang staan.
Tocht langs mijn enkels.
Je kamer voelt anders.
Alsof elke stap die je zet
mij verder naar achter duwt.
Ik leg mijn hand op de klink,
en laat los.…
Vragen zonder grond
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
326 22.40 uur- de tuin
zwijgt langzaam stil,
vogels slapen onder
doeken van verschil
alsof de nacht hen
zachtjes heeft vergeven,
en verdwijnen slechts
andere vorm van leven,
het groen klimt hoger
dan mijn eigen tijd
stengels weten niets van
haast of spijt
bladeren fluisteren
zonder naam of reden,
dat alles wat groeit
al antwoord draagt…
JE SCHRIJFT OVER...
hartenkreet
3.2 met 36 stemmen
2.218 Je schrijft over liefde, alsof
je het op dit moment beleeft
terwijl je zeker denkt te weten
dat er niemand om je geeft.
Je schrijft over liefde, en
hoe je dit alles ziet
maar tussen deze mooie regels
schuilt een mens vol verdriet.…
Achterkant
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
2.008 In de verste hoek van de stoffige zolder
daar zwerven ze zonder weerga
de zwakste reepjes licht van de vergane dag
weggevlucht uit de verwaaide polder
in de nok verscholen alsof weldra
de nacht met een honende lach
al het zicht wegslokt
de aarde schokt en de schittering blokt
een nog niet gezette krakende stap
beroert de schouders van…
verweven vrouwen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.279 hoe vaak ga je niet gedachteloos
voorbij aan mensen en dingen
blind voor alles om je heen
zoals die vrouwen, zij aan zij
uit een ander land en werelddeel
zo ingetogen in een kring gezeten
de kruiken gevuld, zo zichtbaar
gehuld in warme kleuren, steeds
op dezelfde plek
alsof ik ze voor het eerst hoor
fluisteren, hun pure schoonheid…
in je stem hing de toon
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
927 ik zag je ogen
een schuchtere blik
alsof je niet wist
hoe beelden te plaatsen
je gaf handen
een zoen, keek om je heen
en leerde te doen
wat anderen deden
de vraag van waarom
had je tot heden gemeden
het ging goed want je
leek op een van die velen
maar in je stem
hing de toon van
ik speel dit gewoon
zelf voelde je anders
ik ken…
Chet Baker
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.247 Deze Adonis was blind voor noten
Wisselt trompet en meisjesstem
In een melig knetterend spel
De gouden belofte strandt aan de westkust
Na een kaakslag blies hij tandeloos door
Door cool jazz en hard gif bedwelmd
Een verweesde engel met een verwoest gezicht
Sprong uit het hotelraam
Alsof hij over de regenboog kon
Stort vleugellam neer…
Huilen als de wolven.
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
707 Met lege handen
en een leeg hart
gevoelloze vingers
haar blik verstart
koude streelt haar huid
voelen doet zij niet meer
woorden zo bast
het doet haar geen zeer
terug is de façade
het masker van alsof
haar metgezel van jaren
weer vanonder het stof
één schil was gepeld
een glimp van haar hart
was getoond voor even
nu rest nog…
wie zoekt
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.101 zoek naar u
wie zoekt die vindt
naar blind vertrouwen
stoot zijn hoofd
net als ik nu
wie zoekt die vindt
maar horendol en doof
op dom geluk en dendert door
vergeet te tasten
rustig tasten
voelt te luisteren
fluisterzacht
tast mijn geest
mijn blind vertrouwen
hoort mijn hart
een zachte stem
ver weg nog
heel ver weg nog
alsof…
B o s s e n
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
732 bossen klotsen een riviertje over rotsen
ontvouwen houten lommer boven
waar echo's op stilten botsen
in kruinen schuilende schaduwen
fluisteren schrikverhalen
van wezens die klaarte schuwen
alsof bij het tijdloos verblijven
onder een hemel van blaren
wolven sluipend thrillers schrijven
in een mantel van fruitig kruid
loop ik de boomtunnels…
Mijn ster
hartenkreet
4.5 met 27 stemmen
1.520 Het is alsof ze vragen,
raak mij eens even aan.
Ik kijk dan in je ogen,
ik streel zacht langs je mond.
ik weet dit is een gouden schat,
het is liefde wat ik vond.
Ik zal die goed bewaren,
het is een nieuwe start.
Ik sluit het veilig achter de deuren,
De deuren van mijn hart.…
Nooit Volwassen...
hartenkreet
3.8 met 19 stemmen
2.097 Zullen nooit volwassen worden
en ook nooit volwassen zijn
zijn "in't kind zijn blijven steken"
alsof ze nog op't speelterrein zijn...
Laat lekker gaan en reageer niet
is het beste wat je kunt doen
Laat ze lekker blijven pesten...
Hebben gewoon niets anders te doen.…
Dreamtime
gedicht
3.3 met 23 stemmen
14.835 Maar in het leven is ons gegeven
te doen alsof er geen dood was,
niet met de kop in het zand
maar juist op de uitkijk
naar weer een ander land,
een te bevaren kust.
En onderweg vermaan je nog een kind
dat zegt dat het zich dood verveelt:
ga in gods naam wat doen.
En het kind roept: maar ik bèn er toch?…
GEMINI
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
2.083 De trein van mijn onrustig zoeken
stoomt naar zijn eindstation
en rangeert zich schurkend
op het spoor van jouw perron
In stilte als in spreken
in doen of in gedachten
Spiegelt jouw beeld
mijn eindeloze trachten
Alsof ik geen verleden draag
er verder nooit iets is geweest
Vervaag jij al mijn kwalijk denken
scheppend aan mijn nieuwe geest…
jou vergeten
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
1.551 het is zo moeilijk
jou te vergeten
om al die mooie herinneringen
daar ver in het verleden achter te laten
om steeds maar weer te denken
dat je niet meer bestaat
het is zo moeilijk
om me gelukkig te voelen zonder jou
om je te haten
en toch te weten dat ik dat niet kan
om te doen alsof
ik niet meer om je geef
het is zo moeilijk…
een leven aan de zelfkant
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.089 groen
stammen kringen statig bos
en wuiven met hun takken
eens per jaar de bladeren los
die dwarrelen een
kleurig herfsttapijt dat
in de winter modder wordt en
het geluid van stappen smoort
niet alle bomen maken bos
ze hechten niet aan struiken
vervlechten moeilijker met
sfeer uit sprookjes van weleer
ze staan wat afgelegen alsof…
Een vage herinnering
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.142 Het zielt me dat haar geest zo snijdt
besmeurt ze het mes met open wond
die in kalme uren van eeuwigheid
nimmer de kern van daglicht vond
alsof ze het zwijgen lijdzaam hoort
volgt ze zorgvuldig gekozen wegen
innerlijke beproeving stuwt haar voort
zelfs blijk van liefde houdt niet tegen
blind voor wat haar wezen vreest
zoekt ze naar eigen…
vuur
netgedicht
3.2 met 28 stemmen
3.802 -
als hij weer op haar ligt……
…..met
zijn handen op haar billen
zoekt zijn tong
de juiste plek
en zij doet “alsof”
- met trillen -
bij de allerlaatste trek …..
…..met
haar kleren op een knaapje
ligt zij wakker
heel de nacht
hoort hem vragen
- schatje, slaap je? -
terwijl hij niet op antwoord wacht…
kleurenpracht
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.231 Alsof de regenboog zo uit de hemel kwam,
Om hier op aarde te vertellen..
Hoe mooi het op hen overkwam,
Om ons het daarmee te laten verkennen.
Voor als ook onze tijd daar is gekomen
En we dus gaan leven zonder spijt.
En al zien we af en toe het bos niet meer door de bomen..…
Fibromyalgie
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.828 Zeurend alsof ze me niet verlaat
alles wat achterblijft is verdriet.
In cirkels van waanzin gedreven,
met vlagen aanwezig, maakt ze me te moe
om weer verder te gaan in mijn leven
en slaat deuren achter me toe.
Onbegrip en woede overmeesteren mij
in golven van onmeetbare pijn.…
muren
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
884 toch is het
net alsof je
naast me staat.
door duizend muren
kus ik je.
voel duizend armen
om me heen.
ik slaap met je,
droom duizend zachte dromen.
mijn liefde zoekt haar weg
door duizend muren.
ik kan je bijna zien
één muur nog maar te gaan.
kijk naar me uit mijn lief,
ik raak je bijna aan.…
Totaal witte kamer
gedicht
3.3 met 66 stemmen
25.008 Laten wij nog eenmaal de kamer wit maken
nog eenmaal de totaal witte kamer, jij, ik
dit zal geen tijd sparen, maar nog eenmaal
de kamer wit maken, nu, nooit meer later
en dat wij dan bijna het volmaakte napraten
alsof het gedrukt staat, witter dan leesbaar
dus nog eenmaal die kamer, de voor altijd totale
zoals wij er lagen, liggen, liggen…
Verstening
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
934 Ik versteen geleidelijk tot vastigheid
Langzaam wordt mijn duurzaamheid ervaring
Alles wordt geheel veranderd door de tijd
Een ook mij bedreigende verjaring
Ik zie het zuchten van de grote aarde
En bloemen buigen door de zonnestralen
Ook hoe een continent gewoon verjaarde
Alsof de eeuwen waren als kwartalen
Bomen haastigen zich naar verheven…
Bevrijd
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
827 Het lijkt alsof ik slaap,
maar zie alles om me heen,
bewegen kan ik niet,
lig zonder gevoel, echt geen.
Leeg is mijn gevoel,
staar op mijn lichaam neer,
waarom zie ik mezelf daar,
waarom gebeurd dit keer op keer.
Bang in het begin,
nu ben ik het gaan waarderen,
bewegen over het astrale vlak,
is wat ik ben gaan leren.…
de verleider
netgedicht
3.4 met 39 stemmen
1.615 hij legt schoenen neer
als een minnaar
uit verboden
nachten
dweept met naaldhakjes
en de perfecte snit
van lingerie
hij likt en ik ril
om verwondering, om onschuld
die verdwaalt in ogen
het genieten
van alles dat lijfelijk
past
alsof het zwarte leder
hem uitdagend roept, bijtgraag
en nooit genoeg
wanneer hij feest viert…
Tessa, ons kleinkind
hartenkreet
4.3 met 34 stemmen
5.550 In eens was je daar
we wisten niet hoe je er uit zag
je bent geen toeval
die ergens onderweg
is gevonden langs de weg
nee, alsof het zo moest zijn
kwam jij in ons leven
uit liefde geboren
om verder te gaan
als kleinkind van ons
je ouders zijn niet zomaar
een vrouw en een man
onze dochter en schoonzoon
zijn jouw moeder en vader
zo moest…
Mijn lichaam rust, je bent zoals zo vaak in mijn gedachten
gedicht
2.2 met 1295 stemmen
174.233 Het is alsof een zeedier 't zand omwoelt..
------------------------------------------
uit: 'Ingelijfd', 1985.…
nachtelijke tocht vanuit Ransdorp
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.475 Inktzwarte duisternis sluit ons in
gevangen tussen twee koplampen
ontrolt het smalle pad zich voor onze ogen
nachtreizigers onder de sterren
er vlucht een dier voor al het licht
door de dansende auto de berm ingesmeten
de duisternis slokt gulzig alle beelden op
alsof er niets bestaat
wij zijn slechts het dwaallicht in de verte
dat uit…