Alle inzendingen over geest

4809 resultaten.

Sorteren op:

Beerput Poezie

netgedicht
4.1 met 30 stemmen aantal keer bekeken 1.695
rust toch eeuwig gij zeveraar uit zuur gesproten zoek heil in het slijm van ene zoete kwijl uit mijn kots na danige overmaat gij, met zwerende vingers trek strepen met bloed doortrokken pus in de diepe zware grond van modder en schimmel gij baart de stank uit ongekende hoeken uwe gore geest zal doordrenkt geraken van het zwart…

De dood na de mosterd

netgedicht
4.2 met 28 stemmen aantal keer bekeken 1.606
zal de stramheid der leden ook mijn speelse geest langzaam tot een stugge boemelaar smeden opdat ik het heden steeds meer ga zien met wezenloze ogen als de waarheid van het verleden slechts goed is en de jeugd thans wordt bedrogen maar ook dat de sprankelende schoonheid door mijn aderen zal worden gemeden en de opwinding…

"Fata Morgana "

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 629
IJl de dunne, versleten maan vergeten in z'n ijver, half vergaan en overdag is blijven staan, maar meer is dan vage herineringen zie ik het koele water blinken een oase begeerlijker dan menige dingen trachten mijn ogen dit te drinken alleen als koeling voor mijn geest is het twijfelachtig of dit geneest.…
pama17 januari 2008Lees meer >

Schitterende starre

poëzie
2.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.854
Ik zag een starre schittren, Maar ’t was niet aan de trans; ’t Was in twee dierbre ogen, Een starretje vol glans. ’t Betoverde en bezielde Mijn hart, mijn geest, mijn jeugd, ’t Spreidde in mijn blijde woning Gods licht en vrede en vreugd.…

LOT

netgedicht
1.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 771
schouder van mijn schaduw-ik ben ik gedoemd hen immer mee te slepen een rugzak vol met doelloze skeletten hun vlees verslonden door mijn gulzigheid Een nooit te stillen sterke diep drang 0m weer- en her- en nogmaals te beleven opnieuw te zien, uitputtend op te zuigen tot bloedeloos zij vielen, éen voor een Een vampier die de eigen geest…

Liefdeslijn

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.061
naar mijn bed Ik kan je lichaam voelen Niemand die mij nu belet Om het vuur te ontsteken dat binnen in mij woedt Om mijn liefde te geven die door jouw stem wordt gevoed Ik droom van de dag dat je echt bij me zal zijn Die dag dat je meer bent dan een stem aan de lijn Voorlopig neem ik genoegen met de verzinsels van mijn geest…
Ivy10 april 2004Lees meer >

Loslaten .....

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.269
dagen opnieuw stelt de kalender talloze vragen gescheurde dagen kunnen nimmer meer geven de uren van de tijd zullen gedachten weven stapvoets, steeds langzamer, eindelijk gedragen om die laatste onbegrensde sprong te wagen wil jij de herwonnen vrijheid kunnen beleven loslaten in liefde is immer behouden wankelen hart en ziel in lijf en geest…
metha27 juni 2004Lees meer >

MEDITATIE

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 826
je blik, omsingel je kasteel en neem je in, we worden één geheel wanneer we samen de rivier doorwaden we stoten klanken uit en zaaien zaden zij zoeken grond op rotsen van fluweel maar distels groeien, trekken strak als draden verstikken me, 't hart klopt me in de keel ik vouw me in je handen die me baden het huis waarin ik woon, mijn geest…

Wanneer de vorst des lichts... (Vertaling)

poëzie
3.3 met 26 stemmen aantal keer bekeken 11.150
vol mensen, en velden met het vee In duisternis verdwaald, op hun plaats terug brengt Verheugt hij, met de dag, de Aarde en de rivieren: Maar de andere sterren die jaloers zijn op zijn licht, Begraaft hij, met zijn glans, in duisternissen dicht, En van de ontelbaar grote menigte, kan niemand het bij hem uithouden Maar toch, wanneer uw geest…
P.C. Hooft29 augustus 2021Lees meer >

Wanen

netgedicht
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 872
jij liep hooghartig naar de lucht te staren maar zag dat ik notitie van je nam jou zo te zien maakte mijn benen lam het liefst wou ik me aan je zijde scharen om je voor alle wanen te bewaren je afgewende blik wierp snel een dam ook deze keer liep jij me weer voorbij Want je gekwelde geest wil blijven zwerven hij liet de sterren in je ogen…

50

netgedicht
3.2 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.677
vijftig en nog steeds de drang met woord en zang de wereld te verrassen een open doek en licht vijftig en nog steeds de dwaas die door een waas de weg dreigt kwijt te raken onscherper wordend zicht vijftig en nog steeds op zoek naar zoete koek om heerlijk in te happen totdat het lijntje breekt vijftig en nog steeds te jong van geest…

Lust voor het leven

hartenkreet
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.250
danst en zelfs het hart weet niet hoe stoppen met denken voor het moment om mijzelf te kunnen redden wanneer niets te redden valt en redeneren te zwak is als het theelicht in de duisternis van het hart hoe dwing ik mijzelf om te ademen als diafragma niets anders heeft te tillen dan pijn en er geen prisma is om het licht te buigen omdat de geest…

Tegenstrijdigheid

hartenkreet
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.958
De onrustige stem wordt sterker, hij overschreeuwt je geest, de schaduw trekt over, zo diep ben je nog nooit geweest. Niet meer willen en moeten vechten, twee polen van tegenstrijdigheid, ze passen niet bij elkaar, wie wint deze harde strijd?…
Atie4 oktober 2006Lees meer >

heden ten dage

netgedicht
3.7 met 18 stemmen aantal keer bekeken 757
tocht naar binnen waar in afscherming de dood rijpt naar winterse termen en mijn gedachten doelloos zullen zwermen een herhalende tred van groeiend sterven ogenschijnlijk een pas op de plaats rust tenware het flambayante voor een wijle in slaap moet worden gesust deze kracht zo natuurlijk en gewoon is sterker dan mijn speelse geest…

Verlaten

hartenkreet
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.832
Ach, eigenlijk dol ik maar een beetje hoewel mijn geest lijkt opgedroogd. Hopelijk dat u dit alsnog gedoogt als ’n ietwat stunt’lig Hartenkreetje… Volgende keer beter weer misschien...…

eerbied voor een knoop

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 853
Phrygië die in zijn garelen van de disselboom kunstig alle vertwijfeling wikkelde over zijn kans op meer heerschappij Alexander van Macedonië werd te Gordium in het voorbijgaan gewezen daar zit 'em de knoop van de bij Jupiter geëerde wagen al eeuwen in die tempel opgeslagen Alex had er geen boodschap aan - hoe simp'ler de eerzuchtige geest…

Spiegelschrift,

netgedicht
4.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 641
staart tussen de benen, het hangt in de lucht, een ruiker die is bedorven, huizen als verlaten weduwnaar, de wind veegt de laatste hoop van het trottoir, over veld, de wereld uit, schaduwen leunen uit de ramen, astraal geworden in de kringen van de maan, fluistering vult gevallen gaten van het pleister aan, waar cement van tijd en geest…
pama27 december 2008Lees meer >

Eerbaarheid ligt in elke schaamte

netgedicht
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.604
Nimmer in dit droombeeld onderkent wat in de eenzaamheid van elke geest, een heerlijk raadsel blijft, een weergaloos moment, waarin de mens geen schaduw heeft,en op goed gevoel z’n lichaam leest.…
pama5 maart 2009Lees meer >

In de stralend gouden avondgloed

gedicht
2.1 met 26 stemmen aantal keer bekeken 11.039
slechts in tere deining van blauw en grijs en roze, verzoent Piet Mondriaan de geest met de natuur. -------------------------- uit: 'Parmentier', 2003.…
Pieter Boskma8 september 2021Lees meer >

Het verdwenen dorp

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 602
Ik keer terug naar ‘t dorp dat ik lang geleden verliet maar voelt als gister De dorpsklok in m’n geest staat stil al die tijd voor mij verandert niets Er is niemand die ik ken ben vreemdeling in de straat waar ik geboren ben Als ik lang stil sta voor mijn geboortehuis slaat een waakhond aan Waar is m’n dorp gebleven dat opduikt…
Custor26 juni 2009Lees meer >

Verdwaald in tijd...

hartenkreet
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.222
stond De liefde en passie liet zij samensmelten als vuur en haar vrouwzijn tot diep in haar ziel verstond In een helder moment praat zij zacht en ziet zij de wereld vanuit een ander licht Voor heel even verschijnt er een glimlach op haar rimpelig zichtbaar oude gezicht De wereld om haar heen vervaagd en voelt zich verloren in haar lege geest…

Zee der liefde

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.194
Op een vreemd strand aangespoeld Uitgekotst door het woeste water Lichaam en geest totaal doorwoeld Word ik wakker met een kater Op een ver strand vol schelpen Uit balans door de koude kermis Lijkt niemand me te kunnen helpen Voel ik alleen maar droefenis Op zilt zand en in het duister Krabbel ik met moeite overeind Hou even stil…
Frank3 augustus 2009Lees meer >

Als nieuw

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 546
Kwijnend Verdwijnt ’n oude Passieve ik Vertikt ‘t Om nog te zijn Het vergeelde boek Dat geheel Niemand Nog leest Opnieuw geboren In ’n bestaand lichaam Met spontane geest Kijkend uit het raam Van ’n vergaan verleden Dat is geweest Obstakels genomen Aan schroom Ontkomen Ontsnapt Aan ’n ondermijnd Loom Zijn Deinend Als kleine…

Aanroep

poëzie
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.273
In gans verduisterd woud droomde ik van sterren… en een maanlicht pad, naar lichte verten voerend, zag ik mijn geest. Heb ik niet altijd op uw komst vertrouwd? Mijn hart kent u, gij kent mijns harten schat, en samen gaan wij verder, onbevreesd.…

Een bijn-dood ervaring...

hartenkreet
3.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.621
Zij had een (bijna-dood) ervaring Hoe wonderlijk is haar verhaal Een vrouw die zó bang voor de dood was Beleefde die echt en heeft een moraal Haar geest voelde ze uit haar Lichaam getrokken Ze bekeek zichzelf drie-dimensionaal Zweefde momenten boven haar lichaam Geleid door het licht is De titel van haar verhaal Sereen de sfeer die haar…

Lief moedertje

hartenkreet
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.842
Als ik aan haar denk haar mond ziet verstrakken, als haar enige zoon zegt: “Ma, over een maand emigreer ik naar Amerika” Als ik aan haar denk dan zie ik voor mijn geest hoe snel haar heerlijke warmte werd onttrokken door dat verwoestend beest.…

Gedachtengang

netgedicht
4.2 met 23 stemmen aantal keer bekeken 547
Vermoeid zoekt de geest naar struktuur in chaos, de rode draad, die van goud moest zijn. Scherven bijeen rapend van wat is geweest, want de wijsheid van gisteren - zo veranderlijk - zou de Wijsheid niet zijn. 'k Wil evenaren, maar geraak verstikt in d' eenvoud van gedachten die niet willen klaren.…
Katty10 januari 2010Lees meer >

- Het Hogere -

netgedicht
4.1 met 49 stemmen aantal keer bekeken 527
Wortels van de reine geest, die geopend zijn, bloeien lijk ontluikende bloemen, knospen als het toekomstige zelf, terwijl uiteindelijk diegene, die men in werkelijkheid is verdwijnt. Waar is het einde, waar het begin waar is de rest van het nebula, vage verzameling, gouden bestemming kijkt edel terug.…

STERKE SPRAAK

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 441
Horen naar de hemel- en wereldvorst in grote groep, bij boeiend sprekersuur of ontroerende zang van lange duur, is waar menige vragende geest naar dorst. Men luistert met warme springgrage borst. Gedachten verlangen verborgen kuur, ijlen zoekend voort. Als een laaiend vuur? Vinden tenslotte beschermende horst?…
HAN MESSIE30 januari 2010Lees meer >