4571 resultaten.
Ons samen zijn wanneer we niet samen zijn
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
641 Ik kijk uit naar
onze handen in elkaar
de warmte om ons heen
de blik in je ogen
de lach om je mond
het praten, onze woorden.
Ik kijk uit naar...…
Mijn profiel
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
591 Ik adem uit de fantasieën van oor tot
mond, in van het zwijgen van het nu
van nog verborgen vragen, nomade
van de toekomst en daarna misschien.…
Huiswaarts
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
491 In het blauw proef ik je
woord voor woord voor woord
de stille en holle klanken
uit je smal getrokken mond
vervagen vergrijzen kleuren wit
traag valt het licht deze dagen doodsbleek
ik keek langs de lijnen van je gezicht
die eerder zacht en soepel waren
nu hard en je schone handen je schouders
spelen niet meer met de wind of het lentegroene…
summa theologica
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
587 rosanne huppelt om mij heen en vult
de hof het hoofd het hart met prille vragen
zij wil als thomas weten onverhuld
wie hij is die nooit meer op komt dagen
een worm begint weer opgewekt te knagen:
mijn wenteltrappen monden niet in licht,
mijn vensters zijn al jarenlang beslagen
mijn summa heeft een vederlicht gewicht
een schrale troost: ook…
uittreden
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
500 ik leef, adem, bewust
terwijl m’n lichaam slaapt
is m’n geest klaarwakker
zo vaak als m’n mond gaapt
brand ’t vuur van m’n ziel
als een kaars zonder voet
geworteld van m’n hielen
in een trance gelanceerd
klim ik geleidelijk door ’t plafond
om vanaf het dak van m’n slaapkamer
de stad te bezien
ik volg stadskanaal de vaart
langs het postkantoor…
De meeloper.
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
671 Nu durf ik ook wel
en verlaat ik mijn plaats achter de ramen
Eindelijk de gordijnen opengeschoven
lik ik Uw woorden, desnoods wel Uw hielen
smeer ik U stroop om de mond,
en zal ik, als U dat wenst
zelfs voor U knielen
Overal zal ik U beamen
en volg ik U overal.…
NACHTELIJKE HARTSTOCHT
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
787 Onstuimig was haar liefde beslist
die ene nacht waarop wij minden
Buiten hingen slierten avondmist
binnen kon ik haar aaiend vinden
Hartstochtelijk eiste ze nog meer
haar lichaam begeerde ‘t van mij
Ik legde haar zacht in ‘t bed neer
streelde, als per ongelijk, haar dij
Kussen verslonden mij de mond
de maan straalde zacht zijn licht
’t…
Petra 546
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
619 Vrijheid voor en in elke mond.
Ik was zoveel, en zo vaak ook slachtoffer,
alsmede dader.
Zij werd dader tot opheffen
van slachtoffers.
Haat werd vergiffenis;
woede werd omgezet in
idealen tot vrede en veiligheid.
De diepste liefde van Petra 546
schreeuwt, brult en snijdt
met ogen, hart en ziel...…
Onder de sterren geslapen
gedicht
4.0 met 1 stemmen
5.613 En aan mijn ex die ik plots bij mijn tandarts aantrof
boven mijn wijd open mond, mooier en harder dan ooit,
met een slang in haar hand om het gruis en het vocht
weg te zuigen. Daar lag ik.…
verdichtlingen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
572 ]
rond het gesprek af met een belofte
en zet de deur op een kier
het licht gedimd tot het weerzien
[hoe waarom het zo gaat hoort]
sluit de haakjes
wikkel het af de handen gevouwen
als om de woorden nadrukkelijk
[als een toegift het brood uit je zakken gespaard]
onderstreep
met perceptie vul je geen buiken
[niet alles van waarde gaat de mond…
Soms waan ik, dat mijn leven hoger gaat
poëzie
3.0 met 3 stemmen
1.343 Maar als ik dan diep in je ogen vind
De eindeloze liefde, die er leeft,
Als ik gevoel, hoezeer jij mij bemint:
Dan word ik klein, en ’t hoofd, trots opgericht,
Zakt neer, - mijn hand, die jouwe vastnam, beeft:
Kussend je mond, sluit ik mijn ogen dicht.
------------------------------------
uit: Nagelaten verzen (1918)…
iets herkent de schuchterheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
473 van de kippen sluist mijn adem
door de weke aderen van deze tijd, het kiest
en onthaast door het wankel gekakel van het
verlangen dat mij aan het leven bindt
losgeraakt van dart en pijl schraapt
de eeuwige tred zich in mijn sporen voort, deze
dag is niet ontheemd, het herkent de schuchterheid
op het klassiek bewegen daar waar mijn mond…
VISITE
poëzie
4.0 met 2 stemmen
956 Door stijve witgeknepen lippen
(Haar stem sloeg in haar mond tot gruis
Omdat haar echtvriend wilde ontglippen)
Knerpt een mevrouw benauwd: naar huis!
Het is gezegd: en allen rijzen,
Bedanken, fooien, groeten! spoed! -
In de besloten paradijzen
Sluipt Adam weg en Eva woedt.…
Gij draagt het gladde mom der dood
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.054 Gij draagt het gladde mom der dood;
uw oog is groot van lijden;
het naaste naken van de nood
heeft uwe mond gescheiden.
Reeds is het, of het laatste woord
uw lippe gaat verpaarsen.
Gij spert uw vingeren, doorgloord
van eeuwig licht, als kaarsen.
Uw glimlach voert het bijster beeld
der eeuw'ge ontvangenisse.…
Onverlichte oevers
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
696 donker
verwekt een karikatuur van een
pad naar een vers gedolven graf
passend naar mijn schaduwlengte
voor mij alleen een wereld waaruit de
bodem is geslagen, houten kruizen
gezaagd uit de herinneringen, silhouetten
door de tijd vertraagd, verlamd door ontzetting
waardoor ik terugval, uitgetreden en besmet
als vloekend woord wat de mond…
De schoolprijs.
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.233 Riep de meid met volle mond.
De overwinnaar vloog zijn moeder
Reeds in de armen, gans verrukt;
Nooit had hij een warmer kusje
Op haar lieve wang gedrukt.
Nu sloot vader ook zijn zoontje
Aan 't vernoegde hart, en dan:
‘Bravo! sprak hij onder 't kussen;
Jongen, daar hebt ge ere van.’…
Oor
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
545 Ik heb een schelp gevonden
Zo’n bijzondere en fijne ronde
Hierzo, op haar lichaam het strand
Plotseling gestreeld door mijn hand
Als door de goden zelf gezonden
Ik fluister ertegen, dichtbij mijn mond
Lieve dingetjes, ik verzin ze terstond
Haar reactie is begrijpend liefdevol en zwijgend
Sereen naar het bovenaardse neigend
Verlicht toen…
Het einde van de dag
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
556 Vaak ook verschijnt aan mij een beeld
uit lang voorbije jaren:
Een boer uit vroeger tijd, gezeten voor zijn huis,
het pijpje in de mond en langzaam lurpend
kijkt hij ontspannen in het niets.
Het werk is voor vandaag gedaan
hij laat nu slechts wat kooltjes gloeien,
zo op het einde van de dag
net voor het donker wordt.…
Observatie
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
540 Laat me je weer zien,
je lichte tred, je blik,
je ogen die zoeken naar diepte, verleden
je houding laconiek alsof er niets
terwijl er zoveel
hoe je tovert met krachtig omhelzen
je handen mijn lijf raken,
mijn mond de jouwe smaken,
jouw kreet horen slaken
ik zal je ver weg laten
en terug bij jezelf, los
of met verstrengelde vingers
ons…
Het huppelkutje
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
517 Blijkens haar ma heeft Mien talent en niet zo’n pietsie
Ze danst de hele dag de sterren van de lucht
Dat drijft haar vader vaak tot zorgelijk gezucht
Terwijl haar moeder roept: ~Dat kind moet op auditie~
De tweespalt leidt in het gezin tot veel frustratie
Want ma die draagt de broek en roert haar mond geducht
Jaagt zo Hermientje naar een…
Cadeautjes zijn op
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
735 Elke dag was een gift voor haar, heel stilletjes lag ze daar, tevreden met een glimlach om haar mond. We zullen je zo missen beste meid, maar weten ook; het was je tijd!…
Ouderdom (Thuiszorg 5)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
613 Haar mond valt
half open vanwege
die eeuwige sigaret.
Haar tong slap
maar roze.
Haar wangen
vlekkerig rood.
Gaatjes ongevuld.
De tatoe verrimpelt haar teen
in een herfstig blad.
Groeven langs haar neus
inmiddels diep genoeg
om alle zwarte puntjes
erboven te dragen.…
Dromen-land
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
736 twee armpjes zacht krommend om je hoofd
met een fopspeen brommend in je mond
wie dit beeld ziet, die gelooft
nog in vrede waarin alles weer gezond.
Mijn kleine kind, mijn kleinkind,
Ik zal met liefde jou bewaken
jou koesteren en voor jou
de wereld beter maken
dat zou ik doen, als ik dat kon.…
Instemmen
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
512 resoneert in beelden en in kleur
Je dringende appél klopt op mijn binnendeur
Wees maar gerust, ik wacht geduldig op berichten
Op kleine vonkjes die het donker op doen lichten
Op 't ruisen van de wind, een vlindervleugelslag
Ik blijf voorlopig hier tot 't krieken van de dag
Opdat je uit de diepte tot me door mag dringen
Nu hou ik echt mijn mond…
Geef mij jouw
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
665 Geef mij jouw
mond, zodat ik kan
proeven van jouw smart;
hetgeen jij niet spreken
kunt met de woorden van
jouw hart.
Geef mij jouw oren,
zodat ik meer van jou
zal horen. Geef mij jouw
hand, opdat ik beter voel;
hetgeen jij afschermt met
jouw verstand.
Geef mij jouw haar,
zodat ik meewapper in
de wind.…
Niet de hand
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
863 Niet de hand die in de aanval gaat
of het hoofd van de denker aldoor steunt
niet de hand waardoor het laatste uurtje slaat
en op welk ritme de dag des oordeels kreunt
niet de hand die zichzelf vergat en sloeg
of aan de mond gezet maakte dat het scheldwoord verder droeg
ook niet de hand die zichzelf heeft breed gemaakt
opdat in duisternis een…
op weg
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
588 Parijs
de hoofdstad van Duitsland
op straat lopen mensen
naast Seinepaarden en
op hun rug waterkoeten
zenuwachtig en wit
onverstoorbare giraffen staan
te knabbelen aan de Eiffeltoren
op Berlin Alexanderplatz
boven een hemel van chocola
die bevroren ontdooit en
naar beneden drupt terwijl
wij onze tongen uitstrekken
en onze monden…
Pril geluk
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
489 Dit is de eerste nacht van ontmoeten
hier aan de kust van jouw weke mond
worden wij branding in wit en blauw
op dat ritme adem ik van jou
tot landing
Smaakte het zilte ooit zo zoet? En
spreken onze lippen zwaargewond?
Sussen deze poortwachters onze ziel?…
Nain
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
429 vooraan loopt een mens vol van leven
maar bij de poort blijven ze staan
een stoet van dood staat hen daar tegen
Die éne zoon van God staat stil
een andere zoon wordt weggedragen
ook kind van God, maar koud en kil
een moederhart totaal verslagen
Jezus kijkt en wordt beroerd
met lijf en ziel is Hij bewogen
toekomst wordt hier de mond…
Eik
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.565 Dus hou uw mond,
tenzij u eikels vreten wou; ze vallen
straks na eerste kou. Mijn jas? Ik zou beschaamd zijn
u zo ruig doorgroeid te zien, vol mos.
En blijf ook af van al dat tere schemerweefsel
ondergronds, het treurt nog om Dodona
waar ik op rotsen stond en ruisend met mijn
doorwaaid blad uw god het woord gaf.…