Alle inzendingen over vogelen

5288 resultaten.

Sorteren op:

koningin

netgedicht
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 508
dwars over land, in gratie, mooier dan de bloemen die zo onderdanig kleine tronen boden ze bleef maar dwalen haar kleine voeten raakten slechts de zoetste grond, verfijnd geurig langs kleuren en de schaduwen van vogels vloog ze, als een ademtocht vol leven en heel even gaf ze ons een glimlach, want heel even bleef ze, als een mijmering…
switi lobi23 augustus 2010Lees meer >

Vang mij...als ik val

netgedicht
4.6 met 86 stemmen aantal keer bekeken 3.571
Een bloem ontluikt om te groeien... naar de zon mijn hart ving dat geluk verder dan ik kijken kon in een licht dat lacht naar later laat ik die bloem uit liefde bloeien en pluk alleen de dag dankbaar dat ik mag bestaan drijvend op dromen van wolken en water vogels vliegen mij voorbij opgetogen, deel te zijn van het lied dat leven…
Astrid Voerman14 september 2010Lees meer >

duizendmaal duizendblad

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 628
elk gevouwen bloempje draagt een zomerdag de blaadjes torsen reeds de koelte van het najaar mijmerend rond september frisser zelfs, nu vogels kelen smeren met zongerijpte bessen een delirium vol zoet geluk, dronken vreugde en zot door dwarrelwind in waaibomenhout, heen en weer geworpen door een nawee die nog voorjaar weet de bermen…
switi lobi20 september 2010Lees meer >

Oelen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 484
in staren en mijmeren rust van gedachteloos zijn herinneringen laten zweven gewichtloos tussen wolken als spattende zeepbellen in ijle lucht van zonnig blauw en over groene vlakten dromen van witte nevels golvend in gouden gloed als zee van welzalige vrede eindeloze stroom tot de horizon door liefde en geluk gevoed meevliegend met vogels…

De zwaan

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 676
Zijn vleugelslag wiekt hoog boven de huizen de nek ver uitgestrekt aan kop Voorlopig nog geen zwanenzang als de verre stemmen in zijn oren suizen Een ogenblik kijk ik naar boven het lange witte lijf in zicht Traag maar soepel in het ochtendlicht bewegen vleugels die goden loven Dan ontnemen daken mijn staren Voorbij is de getergde vogel…

novimberdize

netgedicht
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 657
yn skier dampiche wietens de wrâld yn fûnkjelend jonge snie de tûn meigeand yn winterswidens fûgels bourtlik fermeitsjend yn har sang sykjend yn ut hôf fan no restich yn de krêft fan wyt vertaling: novembermist in de grauwe nevelvochten de wereld in tintel jonge sneeuw de tuin geplooid in winterpracht vogels speels vermakend in hun…
klaes2 december 2010Lees meer >

in memoriam

hartenkreet
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 766
groot waren zij, bonkig, oprecht en puur hun verweerde gezichten vertelden van de natuur ze waren niet van praten ze grommelden maar wat lopend, licht gebogen langs veld en wallenkant wisten ze van vogels, vissen en van de gewassen op het land met hun knuisten grof en groot zetten zij het verdwaalde eendenjong terug in de sloot in eenvoud…
lijda2 december 2010Lees meer >

de warmste kus

netgedicht
3.4 met 21 stemmen aantal keer bekeken 884
wanneer koude alles lijkt te erven de voorzijde van het geleende landschap zich keert naar verlatenheid en zelfs de allerkleinste steen hongerig knaagt aan een gebarsten zeeschelp door een geliefde achtergelaten vogels angstvallig het vliegen vermijden zich laven aan sneeuw en ieder overlevend woord van lijden schep dan mijn…

Boom

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 883
de nesten in zijn takken waren pleisterplaatsen voor vogels van divers pluimage ze kwamen en gingen hingen hun buidels vol hoop en zegen onder zijn oksels groeven zich in onder zijn schors terwijl hij een zwanenzang componeerde hij spande zijn netten tot ver buiten de bebouwde kom van heinde en ver kwamen ze om de jaarringen in zijn…
greet mariën23 december 2010Lees meer >

retraite

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 479
ach, de lamp legt weer haar licht op mijn doorgeleefde tafel en daaronder rusten slechts m’n voeten, warm in luchtdoorlatend wol er liggen zwarte dagen rond wat oude tijd waar vogels zwijgen, als de wind weer kille tonen fluit reten -vol met stof- vergeten dat het helder was en dat rauwe korrels zand een schurend ritme maakten overal…
switi lobi6 januari 2011Lees meer >

Stil

netgedicht
4.6 met 28 stemmen aantal keer bekeken 1.154
Vanmorgen klonk het zingen van een vroege vogel zo zorgeloos, het verlangen dat daarin verborgen lag, die wens om te vliegen, haast onzichtbaar te landen in de belofte van een nieuwe dag ik probeer dat gevoel in tijd te vangen, raak een verloren vrijheid aan voor een enkel moment valt het licht uiteen in schaduwen die ik nooit…

Een veld vol papavers

gedicht
4.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 5.038
Hoe het dan spatte uit duizend geweren, hoe de vogels verbloedden in het klaprozenrood. Papavers. Een veld vol papavers. Zoveel schrijnende wonden. Zoveel gloeiende ogen. Zoveel aarde ontwricht. Nooit sprak mijn vader van dood. Jaren later werd hij begraven met de schreeuw in zijn keel die zijn leven zozeer had verkort. Papavers.…

een heerlijk recht

netgedicht
2.9 met 41 stemmen aantal keer bekeken 722
langs mooie vijvers en onverharde paden zonder hek of enige tralie ga ik op zoek geen Dwingelderveld noch een andere laagte zal mij weerhouden om te zweven tussen stilte en de woorden die, in mij, diep dansen ach, deze tijd, deze heide schone tijd niets maakt hier de vogels oud of het kind dat regendruppels vangt met open hand…

Badjongen van Yiannaki

gedicht
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.675
Zijn werkelijke taak ligt hogerop: hij jaagt de vogels naar het zwerk, wijst met gestrekte arm de berg terug, de zon terecht, terwijl een rilling door zijn lijf heen trekt. Zo nu en dan stampt hij de aarde aan die onder tegels is gelegd, strijkt vloeiend alle water pas of trekt het bij de hoeken strak.…
Hester Knibbe1 september 2011Lees meer >

Spinnenwebben

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 519
Kan de vogel nog vliegen? Maak hem los.…
Adeleyd15 september 2011Lees meer >

Sprakeloos begin

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 478
Traag breekt schemer door ochtendnevel hemel kleurt reeds rood in morgenlicht steeds duidelijker tekenen zich contouren vormt zonneschijn een schoon vergezicht vanuit de stroom stijgen nog de dampen waarboven sierlijke witte vogels zweven ontwaart men langs oever pluimen riet zo’n ochtend beleeft men het mooiste leven aan elke twijg van…

Het woord

poëzie
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.106
Laatst liep ik langs een lentewei; Een vogel floot, het ooilam blaatte, Zijn liefdesboodschap zong de bij, Wijl 't water in zich zelven praatte. Luid riep met zuivre mensenstem Een kind, dat als de leeuwrik lachte Los en gemaklijk, zonder klem Van weemoed, hartstocht of gedachte.…

Babi Yar

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 834
het ravijn… tot de rand gevuld met bloed tot kadavers vergane lichamen huizen van de ziel, nu verlaten ik ben er geweest mijn verstand verliet mij de lucht bezwaard van leed en pijn betreden deed ik niet uit eerbied honderdduizend mensenzielen vermoord wees stil luister naar de vogels…
enrico14 december 2011Lees meer >

Nefast

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 402
Geen vleugellamme vogel ontstijgt de as van verschroeide aarde, gedoogt neerwaartse druk, of wijkt voor bittere rampspoed. In stofpluimen lijkt zich zowaar een gezicht af te tekenen. Het moet in de verbeelding zijn van de verworpenen die hun eigen schaduw opwerpen.…
Iniduo23 januari 2012Lees meer >

Krokussen

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 730
Een streepje zon en ver van hier een vogel die probeert te zingen. Hoe wil het leven ons omringen met wat geen woorden ooit omvatten? Het heimwee naar een warme tijd waar plots weer zoveel bloemen bloeien, hoe is dit toch niet uit te roeien maar komt elk voorjaar ook tot hier.…
Adeleyd26 februari 2012Lees meer >

IN DE LENTE

poëzie
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.949
Ja, zegt zij, onder 't mild gezang Der vogelen in de groene blaren, Mijn winterkommer en bezwaren, Mijn kinderen, vergat ik lang. Doe gij als ik, vergeet uw smart Staak voor een ogenblik uw zorgen En laat, bij 't licht van deze morgen, U drukken aan mijn vrolijk hart.…

Vertoeven op de grens

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 615
ik vertoef op de grens van twee werelden de luwte van de zomer nog duidelijk in het hoofd zo voelbaar de tierige herfst met zijn troosteloze hangende mistdruppels aan de berkentakken toch, ik zie de vogels genieten van de noten langs de bosrand de laatste bessen geurig en zoet en ik sprokkel de goesting een aanvuring, de moed…

Stille genieter.

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 909
Terwijl hij nu ook het getjirp van krekels hoort en vogels fluiten naar hem. Maar het gekrijs van een meeuw is iets wat hem minder bekoort. Weldra wordt hij afgeleid door een konings- vlinder vlakbij hem. En een lieveheersbeestje kruipt over zijn hand. Onderwijl geniet hij bij het riet aan de waterkant.…
martin valk16 november 2012Lees meer >

KLOOSTERWIEL

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 699
als vrede iets met harmonie van doen heeft schuilt het geheim misschien wel hier terwijl een bleke maan op het water drijft een late vogel naar zijn rustplaats wiekt waar het boerenland zich in gewijde stilte hult en elk gerucht in het duister verstomt het riet een bewogen lied van vrede ruist de schepping hier al eeuwen…

afscheid

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 658
scheer als een vogel in vrijheid over land, rivieren en zee naar daar waar harten begeren, ik blijf, maar reis met je mee. vlieg uit en voel geen bezwaren, jouw jaren zijn nu aan de beurt, geeft toe aan het vuur van de passie, ervaar hoe een rozentuin geurt.…
G.B.Scipio12 januari 2013Lees meer >

deprioëzie

netgedicht
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 774
neer met duizelende snelheid roetsjt tegenspraak naar dovenmanslanen geen boom durft er zich rechtop te dromen en waar ik ben, waai ik fel over liefde heen, laat vogels in wind vallen - de richtingen nog niet gekend - ik verslind deuren en bloemen verbreed verbeelding met het instinct van zwarte sloten verwerp mezelf naar het ondoordringbare…

rivier

netgedicht
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 733
de middag liegt de zon bevriest de dag gele bomen vol donkere vogels ik loop langs de rivier alle kinderen huilen troebele tranen vandaag, die lange, lange dag hier, langs de eindeloosheid doorwaad ik hun levens waar zijn de groene weiden vol wit leven de gele koppen van paardenbloemen die beloofd werden aan hen waarom zwijgt de merel…

de duivels slapen

gedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 4.999
Alle vogels vliegen zachter en steeds jonger. Het woord is vleesgeworden en het klinkt levend in den lijve van een heilig wonder: mijn zonen zijn geboren en de koning drinkt.…

Wees niet bezorgd

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 566
Let eens op de vogels om je heen Zij kennen geen zorgen over eten God geeft ze wat ze nodig hebben Zo wil Hij zorgen voor iedereen. Bekijk de bloemen op het veld Ze staan daar prachtig te bloeien Zonder zich druk te maken Zoals het in de Bijbel is vermeld.…

Lentefeest

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 903
Vogels nestelen en tjilpen, fluiten, willen jubelend hun liefde uiten. En in de tuinen, langs de weg, als hingen om te vieren, tere bloemenslingers te sieren met lichtgetinte linten.…