544 resultaten.
Terwijl de aarde om het zonlicht gaat
poëzie
3.4 met 21 stemmen
4.424 Terwijl de aarde om het zonlicht gaat,
terwijl de bossen stralende energie
van de zon drinken, terwijl ieder wie
leeft, de lucht gebruikt, alles brandend staat.…
vraag mij, jou te behoeden
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.129 neem mijn hand, wees niet bevreesd
als ik trek door levende velden
met voelende bossen rondom
vaak is een mens teveel bedeesd
zich als delende, roepend te melden
ga mee, ik leid je naar mijn fantasie,
over de kwetsbare ziel zoals jij en jij
daar, in de diepte van mijn ervaren
bloeit de tuin in strelendend kleuren, zij aan zij…
"Emigrant"
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
867 Door de steppen en de bossen,
omringd door wolven, beren en vossen,
heeft hij zich staande weten te houden,
In gevangenschap en in de ijzige Siberische kou,
opgejaagd door de Russische politiekorpsen,
schuilend bij de boeren in de houten dorpen.…
bomen sterven liggend
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
562 op de vlakte steunen ze
hun laatste kreunen klinken
maar verwaaid, niet alles
wordt door iedereen gehoord
ergens in het land een bos
minder, ergens op de wereld
een heel oerwoud, er móet
papier zijn om te tekenen
wat móet gebouwd, in drievoud
voorgelegd aan de administratie
van elke natie gekopieerd, meer
papier, meer bomen, meer bossen…
Vrede...nog zo ver weg...
hartenkreet
4.1 met 32 stemmen
4.536 De kerstdagen zijn in aantocht
Het licht dat vrede zal brengen
Vele kaarsen worden ontstoken
om de wereld met warmte te vermengen
Toch lijkt de vrede elk jaar verder weg
en in een schouwspel van bloed op te lossen
De wereld is door terreur haar glans verloren
Langzaam dooft het licht over de groene bossen
Niemand weet hoe lang deze strijd…
Toekomst
hartenkreet
1.5 met 4 stemmen
1.109 En de angst beweegt door de bossen…
de woeste hoeve 1945
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
671 in het bevrijdingsjaar klinken
dodelijke schoten in de stille bossen
van de Woeste Hoeve bij Apeldoorn
niemand beseft nog de echo
niemand herkent de generaal
wiens leven langzaam wegvloeit
hij die beschikte over leven en dood
wiens pen gedoopt werd in bloed
om doodvonnissen te bekrachtigen
honderdzeventien mannen kwamen daar
verdeeld…
Een wonder
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
857 De zon, de sterren en de maan
de planeten in hun eeuwige baan
het universum zo bijzonder
is er door God, dus een wonder
De jonge adelaar die zweeft
het zonlicht dat goud om de wolken weeft
het uitspansel zo heel bijzonder
is er door God, dus een wonder
De bossen, de hei of een meer
en ook de zee trekt ons steeds weer
de mooie Aarde zo…
Rennen met de angst op mijn rug
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.253 chagrijn
Maar dat zijn de mensen die niet het geduld hebben voor mij
Om erachter te komen hoe ik werkelijk kan zijn
Elk mens heeft een droom, het wordt gevonden of gekocht
Maar het vinden van mijn dromen duurt te lang vandaar dat ik ben gestopt
Met de zoektocht naar de goudpot
Rennen zal ik nog altijd blijven doen
Over de zandpaden, door de bossen…
Oergrond
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
595 Ik zag je daar staan en was het vergeten
aan de rand van de oergrond
de ijstijd bracht heuvels van hei
daar in het oergeweld geboren
vluchtte de horizon in haar schoot
de schotsen drongen diep het land binnen
sloegen voorgoed een eiland van stilte
ver van de bossen waar het verdwaalde
een stad zonder geboortegrond
lokte de stille aanbidding…
Een grauwe herfstdag
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
889 gedreven door wind en motregen
ploeterend over heuvels, door weilanden, modder en plassen
wandelend langs troosteloze lege café terrassen
toch een glimlach op mijn gelaat gekregen
fascinerende aanblik van bossen met kale bomen
alleen in de toppen nog wat bladerkleur te ontwaren
kraaien huizen er met tientallen paren
zon lijkt er toch even…
Even slapeloos
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
470 Aan die bekende geuren van ook het natte mos
het gras als de eerste stralen haar beschenen heeft,
dan denk ik weer aan oudere bossen en dat ene bos
waar bramen groeien en kamperfoelie en van alles leeft.
Waar reeën en egels en nog ringslangen wonen bij het pad
vele eksters leven, eekhoorntjes in de herfst nootjes rapen.…
O Nederland!
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
595 O, Nederland,
Met je dijken, onbemand,
Je bossen waar korstloze mossen
de bodem opvreten, godvergeten.
O, Nederland,
Met je mannen als hoeren, vallend door de mand,
Je vrouwen verkleed als regenbogen, zonder mededogen,
Het straatbeeld bepalen, in drankzucht verdwalen.…
Introvert landschap
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
647 Landschap ontwikkelt zich in een droomcyclus
rivieren kronkelen door eindeloze bossen
waar ruige wolven jagen op klein wild
stilte van wolken schaduwen werpen
kraaien krassen in blonde duinen
zweven meeuwen boven zeemoerassen
de stem van de natuur in een droom herkend
als ratio van nooit vergeten inbeelding
herhalend zichzelf zoals…
Thermodynamisch
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
573 Nu haast de kou uit de lucht
is verdreven
en, naar mij toeschijnt,
op is gegaan
in thermodynamische minimicrogolven
hoop ik dat mijn alter eega
in den vreemde
verlost is van honger der magere wolven
die des winters in roedels op
oorlogspad gaan
in Oezbeekse bossen en
Kyrgizische beemden
Zoönosen kunnen namelijk evengoed zweven…
Het oog
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
316 in het atelier stond een oog
op een ezel
niet geschilderd het
keek
de schilder mengde rood
met geel
het oog kneep even samen
alsof er plotseling zon
ontstond
achter zijn pupil
groen kwam erbij
het oog begon te wandelen
door bossen die
nog niet bestonden
blauw werd toegevoegd
het oog werd een meer
waarin het zichzelf
vergat…
In de roedel
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
456 ooit liep zij langs de randen
van de wereld
een stille wolf
de vacht vol nacht
ogen die niemand lazen
de wind wist haar naam
de mensen niet
zij trok zich terug
in bossen van denken
in sneeuw van stilte
waar elke stap
een echo was
langzaam keerde zij om
niet luid
of met trompetten
met kleine stappen
door het woud, dauw
en ochtendlicht…
het zwarte gapend gat
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
238 verlossende ongrijpbaarheid ligt vooral achter de heuvelen
waar bossen, bij het beklimmen
het zicht het hart niet verlaat,
een duister pad te gaan weet de morgenstond
.
licht probeert de stemming te kleuren
maar de tijd die daarvoor staat is een symfonie
van grijs getinte lengte van valse klanken
.…
Dapper
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
1.419 In vreemde bossen groen en schemerig
Valt stilte als de zon verdwijnt
Het gevecht is nog in volle gang
Dan sluit de dag het bosgeluid
En grijpt de duisternis haar kans
Tot niets meer is of schijnt
Dan wordt hij bang
Hij is verdwaald en helemaal alleen
Ontspringt hij nog de dans?…
5 mei 2005
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
698 ontkerkter
alles lekt en rekt riekt en kliekt
zalm nederwietse walm duur betaald
de tong allang weer aangenaaid
mensen historisch gepaaid gehaaid
babylonisch vertaald de vertolking
de riem moet steeds aangehaald
verpoldering is nu verkolking
geluk de sla gelukt nog steeds in tuinen
elk thuisje heeft ‘n eigen kluisje
vrijheid gestift in bossen…
Jachtverhaal
hartenkreet
3.0 met 12 stemmen
1.753 Dan trekken ze
met hun zware laarzen
de lege weitassen
en de leren jassen
losjes pratend
de bossen en weiden in.
De zenuwachtige honden
nog rillerig op hun poten
stoeien voor hen uit.
Al spoedig zijn ze verzwonden
in de oktobermist.
Van dan af hoor ik geregeld
de schoten echoën.
Ze verscheuren de stilte van de straat.…
Piet's lijn zoek in Oele
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
709 herkennen
zijn natuurlijk nooit samen vergaan
dat bos moet dus nog echt bestaan
overal gezocht nergens te bekennen
vraag nu zaten ze niet te dommelen
die dikke lijn is echt de horizon
geel ja daar bestraald door de zon
golvend licht achter felle kleuren
ziende blind door kleuren aan de bomen
is men niet aan gele golven toegekomen
in de bossen…
mijn droomwereld
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
950 mijn droomwereld
Als groene bossen en wateren in de bergen
Als dieren en natuur in de dalen
Waar rust en stilte heerst
Waar vrede en géén oorlog is
Mijn droomwereld is hier
Als witte wolkjes in de hemel
Als de zon in de heldere lucht
Waar géén auto of afval is
Waar géén vervuilende mensen zijn
Mijn droomwereld is hier
Als grote en wilde…
mijn dromen zijn van mij
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
808 in kroegen zou ik willen zitten
geur van alcohol en mensen ruiken
daar waar gepraat wordt vanuit buiken
onder een grijze blauwe rook
zingen zal ‘k met dichtgeknepen strot
(het beste gaat dat met gesloten ogen)
van bossen met daarboven hemel
een wereld die nog niet verrot
en in de warme julinachten
bij maanlicht op de weiden liggen
mijn…
Echte liefde, innige liefde
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.235 Kom, mijn lief
We gaan rennen
Kom, mijn lief
Wees niet bang
Pak mijn hand
We gaan rennen
Door bossen
Over heuvels
Langs stranden
Verliefd
Niets te gek
Kom, mijn lief
Wees niet bang
We gaan rennen
Straks
Bezweet
Vallen wij neer
En dan
Kom, mijn lief
Wees niet bang
Elkaar omarmen
Vanzelfsprekend
Innig kussen
Voortkomend uit een…
Het dodeneiland
poëzie
3.2 met 11 stemmen
3.065 De bossen dorren, leven op vergane
Uit eigen vroeger loof gevallen blaren.
Hun takken storten afgestorven bomen
In beddingen van uitgedroogde stromen,
Waar de oevers uit gebleekte beendren steken,
Die bij een windvlaag (of bij 't langsgaan) breken.…
Karakter
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
1.691 vergeten
kan ik niet ontkennend antwoorden
hij timmerde zijn hart
uit de ingewanden van een boot
liep langs de oevers
van een onbewogen kust
bouwde vogelpaleizen
langs de zijkant van het huis
was nooit ergens anders te bekennen
dan onder mijn moeders wil
die grenzeloos
en ontoereikend
door worstelde met Brabants verleden
van eindeloze bossen…
Absalon
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
514 ( voor Adriaan van Dis )
Adriaan, mijn zoon, wat kan een mens
diep wegzinken in zijn ellende
in zijn schrijfkamer, de zeewind
giert door de holten in je hart,
naar de bossen van Indië, waar ik
mijzelf heb verhangen of ben jij het?…
AAN MIJN ENGEL
poëzie
2.7 met 9 stemmen
2.101 Het huis is hoog gelegen in de Veluwe,
Wanneer zie ik uw bossen, heide, landen,
Zoals ik vroeger zag daarginds de Betuwe?
Nu hebt gij wat gij van mij hebt gevraagd
En kus ik steeds vol dank de kleine handen,
Waarmede gij mij zó lang hebt geschraagd.…
ZIJ KOMT
poëzie
3.0 met 7 stemmen
1.642 En, snelgewiekte liederen der bossen,
Stem aan èn zang èn lof! En, klimveil, dat
De slanke, diepbeminde beuk omvat,
Druk hechter aan de twijgen u, de rossen!
Voorzegger, die uzelve roept, o, kom,
En roep uw „koekoek” duizend blijde keren,
En fladder aan, vergulde vlinderdrom!…