Alle inzendingen over bossen

544 resultaten.

Sorteren op:

Terwijl de aarde om het zonlicht gaat

poëzie
3.4 met 21 stemmen aantal keer bekeken 4.424
Terwijl de aarde om het zonlicht gaat, terwijl de bossen stralende energie van de zon drinken, terwijl ieder wie leeft, de lucht gebruikt, alles brandend staat.…

vraag mij, jou te behoeden

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.129
neem mijn hand, wees niet bevreesd als ik trek door levende velden met voelende bossen rondom vaak is een mens teveel bedeesd zich als delende, roepend te melden ga mee, ik leid je naar mijn fantasie, over de kwetsbare ziel zoals jij en jij daar, in de diepte van mijn ervaren bloeit de tuin in strelendend kleuren, zij aan zij…

"Emigrant"

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 867
Door de steppen en de bossen, omringd door wolven, beren en vossen, heeft hij zich staande weten te houden, In gevangenschap en in de ijzige Siberische kou, opgejaagd door de Russische politiekorpsen, schuilend bij de boeren in de houten dorpen.…
Tatjana Das24 oktober 2006Lees meer >

bomen sterven liggend

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 562
op de vlakte steunen ze hun laatste kreunen klinken maar verwaaid, niet alles wordt door iedereen gehoord ergens in het land een bos minder, ergens op de wereld een heel oerwoud, er móet papier zijn om te tekenen wat móet gebouwd, in drievoud voorgelegd aan de administratie van elke natie gekopieerd, meer papier, meer bomen, meer bossen…

Vrede...nog zo ver weg...

hartenkreet
4.1 met 32 stemmen aantal keer bekeken 4.536
De kerstdagen zijn in aantocht Het licht dat vrede zal brengen Vele kaarsen worden ontstoken om de wereld met warmte te vermengen Toch lijkt de vrede elk jaar verder weg en in een schouwspel van bloed op te lossen De wereld is door terreur haar glans verloren Langzaam dooft het licht over de groene bossen Niemand weet hoe lang deze strijd…

Toekomst

hartenkreet
1.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.109
En de angst beweegt door de bossen…
Emma1 februari 2007Lees meer >

de woeste hoeve 1945

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 671
in het bevrijdingsjaar klinken dodelijke schoten in de stille bossen van de Woeste Hoeve bij Apeldoorn niemand beseft nog de echo niemand herkent de generaal wiens leven langzaam wegvloeit hij die beschikte over leven en dood wiens pen gedoopt werd in bloed om doodvonnissen te bekrachtigen honderdzeventien mannen kwamen daar verdeeld…

Een wonder

netgedicht
4.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 857
De zon, de sterren en de maan de planeten in hun eeuwige baan het universum zo bijzonder is er door God, dus een wonder De jonge adelaar die zweeft het zonlicht dat goud om de wolken weeft het uitspansel zo heel bijzonder is er door God, dus een wonder De bossen, de hei of een meer en ook de zee trekt ons steeds weer de mooie Aarde zo…

Rennen met de angst op mijn rug

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.253
chagrijn Maar dat zijn de mensen die niet het geduld hebben voor mij Om erachter te komen hoe ik werkelijk kan zijn Elk mens heeft een droom, het wordt gevonden of gekocht Maar het vinden van mijn dromen duurt te lang vandaar dat ik ben gestopt Met de zoektocht naar de goudpot Rennen zal ik nog altijd blijven doen Over de zandpaden, door de bossen…

Oergrond

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 595
Ik zag je daar staan en was het vergeten aan de rand van de oergrond de ijstijd bracht heuvels van hei daar in het oergeweld geboren vluchtte de horizon in haar schoot de schotsen drongen diep het land binnen sloegen voorgoed een eiland van stilte ver van de bossen waar het verdwaalde een stad zonder geboortegrond lokte de stille aanbidding…

Een grauwe herfstdag

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 889
gedreven door wind en motregen ploeterend over heuvels, door weilanden, modder en plassen wandelend langs troosteloze lege café terrassen toch een glimlach op mijn gelaat gekregen fascinerende aanblik van bossen met kale bomen alleen in de toppen nog wat bladerkleur te ontwaren kraaien huizen er met tientallen paren zon lijkt er toch even…
Leonardo30 oktober 2015Lees meer >

Even slapeloos

netgedicht
4.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 470
Aan die bekende geuren van ook het natte mos het gras als de eerste stralen haar beschenen heeft, dan denk ik weer aan oudere bossen en dat ene bos waar bramen groeien en kamperfoelie en van alles leeft. Waar reeën en egels en nog ringslangen wonen bij het pad vele eksters leven, eekhoorntjes in de herfst nootjes rapen.…

O Nederland!

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 595
O, Nederland, Met je dijken, onbemand, Je bossen waar korstloze mossen de bodem opvreten, godvergeten. O, Nederland, Met je mannen als hoeren, vallend door de mand, Je vrouwen verkleed als regenbogen, zonder mededogen, Het straatbeeld bepalen, in drankzucht verdwalen.…

Introvert landschap

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 647
Landschap ontwikkelt zich in een droomcyclus rivieren kronkelen door eindeloze bossen waar ruige wolven jagen op klein wild stilte van wolken schaduwen werpen kraaien krassen in blonde duinen zweven meeuwen boven zeemoerassen de stem van de natuur in een droom herkend als ratio van nooit vergeten inbeelding herhalend zichzelf zoals…
mobar22 maart 2021Lees meer >

Thermodynamisch

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 573
Nu haast de kou uit de lucht is verdreven en, naar mij toeschijnt, op is gegaan in thermodynamische minimicrogolven hoop ik dat mijn alter eega in den vreemde verlost is van honger der magere wolven die des winters in roedels op oorlogspad gaan in Oezbeekse bossen en Kyrgizische beemden Zoönosen kunnen namelijk evengoed zweven…

Het oog

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 316
in het atelier stond een oog op een ezel niet geschilderd het keek de schilder mengde rood met geel het oog kneep even samen alsof er plotseling zon ontstond achter zijn pupil groen kwam erbij het oog begon te wandelen door bossen die nog niet bestonden blauw werd toegevoegd het oog werd een meer waarin het zichzelf vergat…

In de roedel

hartenkreet
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 456
ooit liep zij langs de randen van de wereld een stille wolf de vacht vol nacht ogen die niemand lazen de wind wist haar naam de mensen niet zij trok zich terug in bossen van denken in sneeuw van stilte waar elke stap een echo was langzaam keerde zij om niet luid of met trompetten met kleine stappen door het woud, dauw en ochtendlicht…

het zwarte gapend gat

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 238
verlossende ongrijpbaarheid ligt vooral achter de heuvelen waar bossen, bij het beklimmen het zicht het hart niet verlaat, een duister pad te gaan weet de morgenstond . licht probeert de stemming te kleuren maar de tijd die daarvoor staat is een symfonie van grijs getinte lengte van valse klanken .…

Dapper

netgedicht
3.2 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.419
In vreemde bossen groen en schemerig Valt stilte als de zon verdwijnt Het gevecht is nog in volle gang Dan sluit de dag het bosgeluid En grijpt de duisternis haar kans Tot niets meer is of schijnt Dan wordt hij bang Hij is verdwaald en helemaal alleen Ontspringt hij nog de dans?…

5 mei 2005

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 698
ontkerkter alles lekt en rekt riekt en kliekt zalm nederwietse walm duur betaald de tong allang weer aangenaaid mensen historisch gepaaid gehaaid babylonisch vertaald de vertolking de riem moet steeds aangehaald verpoldering is nu verkolking geluk de sla gelukt nog steeds in tuinen elk thuisje heeft ‘n eigen kluisje vrijheid gestift in bossen…

Jachtverhaal

hartenkreet
3.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.753
Dan trekken ze met hun zware laarzen de lege weitassen en de leren jassen losjes pratend de bossen en weiden in. De zenuwachtige honden nog rillerig op hun poten stoeien voor hen uit. Al spoedig zijn ze verzwonden in de oktobermist. Van dan af hoor ik geregeld de schoten echoën. Ze verscheuren de stilte van de straat.…

Piet's lijn zoek in Oele

netgedicht
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 709
herkennen zijn natuurlijk nooit samen vergaan dat bos moet dus nog echt bestaan overal gezocht nergens te bekennen vraag nu zaten ze niet te dommelen die dikke lijn is echt de horizon geel ja daar bestraald door de zon golvend licht achter felle kleuren ziende blind door kleuren aan de bomen is men niet aan gele golven toegekomen in de bossen…

mijn droomwereld

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 950
mijn droomwereld Als groene bossen en wateren in de bergen Als dieren en natuur in de dalen Waar rust en stilte heerst Waar vrede en géén oorlog is Mijn droomwereld is hier Als witte wolkjes in de hemel Als de zon in de heldere lucht Waar géén auto of afval is Waar géén vervuilende mensen zijn Mijn droomwereld is hier Als grote en wilde…

mijn dromen zijn van mij

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 808
in kroegen zou ik willen zitten geur van alcohol en mensen ruiken daar waar gepraat wordt vanuit buiken onder een grijze blauwe rook zingen zal ‘k met dichtgeknepen strot (het beste gaat dat met gesloten ogen) van bossen met daarboven hemel een wereld die nog niet verrot en in de warme julinachten bij maanlicht op de weiden liggen mijn…
sunset10 oktober 2007Lees meer >

Echte liefde, innige liefde

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.235
Kom, mijn lief We gaan rennen Kom, mijn lief Wees niet bang Pak mijn hand We gaan rennen Door bossen Over heuvels Langs stranden Verliefd Niets te gek Kom, mijn lief Wees niet bang We gaan rennen Straks Bezweet Vallen wij neer En dan Kom, mijn lief Wees niet bang Elkaar omarmen Vanzelfsprekend Innig kussen Voortkomend uit een…
winkebinkie8 augustus 2008Lees meer >

Het dodeneiland

poëzie
3.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.065
De bossen dorren, leven op vergane Uit eigen vroeger loof gevallen blaren. Hun takken storten afgestorven bomen In beddingen van uitgedroogde stromen, Waar de oevers uit gebleekte beendren steken, Die bij een windvlaag (of bij 't langsgaan) breken.…

Karakter

netgedicht
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.691
vergeten kan ik niet ontkennend antwoorden hij timmerde zijn hart uit de ingewanden van een boot liep langs de oevers van een onbewogen kust bouwde vogelpaleizen langs de zijkant van het huis was nooit ergens anders te bekennen dan onder mijn moeders wil die grenzeloos en ontoereikend door worstelde met Brabants verleden van eindeloze bossen…
mobar16 mei 2009Lees meer >

Absalon

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 514
( voor Adriaan van Dis ) Adriaan, mijn zoon, wat kan een mens diep wegzinken in zijn ellende in zijn schrijfkamer, de zeewind giert door de holten in je hart, naar de bossen van Indië, waar ik mijzelf heb verhangen of ben jij het?…

AAN MIJN ENGEL

poëzie
2.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.101
Het huis is hoog gelegen in de Veluwe, Wanneer zie ik uw bossen, heide, landen, Zoals ik vroeger zag daarginds de Betuwe? Nu hebt gij wat gij van mij hebt gevraagd En kus ik steeds vol dank de kleine handen, Waarmede gij mij zó lang hebt geschraagd.…

ZIJ KOMT

poëzie
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.642
En, snelgewiekte liederen der bossen, Stem aan èn zang èn lof! En, klimveil, dat De slanke, diepbeminde beuk omvat, Druk hechter aan de twijgen u, de rossen! Voorzegger, die uzelve roept, o, kom, En roep uw „koekoek” duizend blijde keren, En fladder aan, vergulde vlinderdrom!…