681 resultaten.
Thuiskomen op Schiermonnikoog
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
563 Schelpenpaadjes kronkelen achter de duinen,
de branding groet met geruststellend geruis,
verderop zingen vriendelijk de bomen,
alles komt terug, ik ben weer thuis.…
Mantra van mijn ziel
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.006 De stem van het mangrovebos
lispelt steeds haar oude lied
als een mantra door mijn ziel
in ‘n branding van verlangen
spoelt ze al m’n zorgen weg
als ik toegeef en moe zeg:
ik kom naar huis…
misschien al morgen
Want ik ben het moe
jouw lokroep aan te horen
elke dag….,elke nacht
och, ik weet dat jij niet stopt
met roepen dat je op me wacht…
Normandie 44
netgedicht
2.6 met 24 stemmen
1.371 Zat ik op het strand met ogen zien
Mensen, het bedekt en rood glimmen
Zag ik branding mensen tillen
boten vagelijk ver opdoemen
Zandig tussen tenen, haren vol
Knieën op een rustoord leunen
Het vergaan, de resten hoor ik
Het gebulder van lopen schroeien
Man bloeden zonnig rood
Grijzend wolken levend dood
Materie arterie aorta
van eens…
Voornemen?
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.272 Niks geen goeie voornemens,
maar ze is een róts in de branding,
een oáse waar je op bouwen kunt,
niemand evenaart haar.
Laat d'r róken, drinken, vlóeken,
dat valt allemaal in het niet,
als je eventjes wat verder kijkt,
dan je in eerst instantie
hoort en ziet!…
Jij was...
hartenkreet
3.4 met 13 stemmen
2.688 Jij was in de branding die ene rots
waarop ik rusten kon,
jij was het die onoverkomelijkheden
met me overwon.
Jij was degeen die er altijd was
en ik ken je bijna mijn hele leven,
jij was de vervangende ouder die ik
nimmer heb gekregen.…
Vuur
hartenkreet
2.3 met 12 stemmen
2.051 Dromend aan zee
ziet zij het vuur
dat nooit zal doven
brandend in de branding
razend in de kolken
van de woeste zee
dan weer kalm aangespoeld
wachtend op het tij
dat zich keert
in het licht van de maan
danst het vuur
speelt met de golven
brandend van verlangen
voert zij een strijd
tussen vriendschap en peilloze dieptes
tussen…
Tantaliserend
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.978 Maar alle ketens breken zich
op de rotsen in de branding
van de oceanen aan lust
die zich werpen op je zij.
Pak me beet en verscheur
de vliezen van mijn baar
maak me kind en schreeuw
de eerste adem die ik leef.…
Slapeloosheid
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
1.252 Zoveel golft er door mijn lijf:
onrust als een woeste branding
die te pletter slaat op steen
razend, ongenaakbaar en ontembaar.
Golven maken
dat ik wakker blijf.
Vlucht ik naar mijn warme kamer
Voel de stilte van de nacht
Drink de thee en zit en wacht
tot het licht de angst verjaagt.…
(geen titel)
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
736 je verschijning was als een openbaring voor mij
ik dronk je ogen en je gestalte was een streling
je bewegingen vloeiden als golven tegen de branding.
ik wilde je aanraken, maar het geheim moest bewaard blijven
kon ik je maar zeggen, maar zou de werkelijkheid niet smalen
als een dronken persoon die de bloem vertrapt.…
Energie gemorst
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
523 verkocht,
het blind zijn als
een tweede klacht,
de eerste verschuilt
zich in beloften, en
achter maskers, van
aangezicht, in lot
volbracht, te mogen
troosten aan je borsten,
die vind ik in
mijn lege dromen,
verzadig mij met
het verloren zijn,
slechts een kus
minuskul, zo klein,
doet mijn bezweet
ontwaken, in een
baringspijn, als
branding…
moederhart
hartenkreet
2.2 met 18 stemmen
2.715 als een rots in de branding
zo zag jij mij.
jouw onbevangenheid
maakte mij altijd zo blij.
tot jij mij plots verstoot
heel hard en koud:
weg is ons leven saam
geen glimp nog van jou,
helemaal niets.
rest mij alleen nog pijn en verdriet.
hopen is al wat ik nu kan
ooit komt het toch wel goed?
jij bent mijn kind
mijn vlees en bloed.…
Legpuzzel compleet
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
572 Wat de branding bracht
- onverwacht en vlug -
namen de golven weg
en komt niet terug.
Piekeren resteert -
welk probleem was er?
Vanwaar de verlichting?
Niet te weten wat te
zoeken, noch in
welke richting.…
Drift
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
651 rijgen
rond een volwassen maan
en verlangen
in jouw rusteloze lichaam waakt
zullen mijn vingertoppen zacht
het vurig dagen raken
traag
zoals de zon stijgt
om de baren warm te strelen
zal mijn mond
jou tot verloren drijven
in een bevend eb en vloed
maar ik zal volgen
en me toevertrouwen
aan het ritme van jouw golven
tot de branding…
Wat heet missen
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
874 traanbuizen
spoelden sporen
in woestijnen
de flessen
zonder zielen
waren geestdodend
doof bleven
de katers
onder gebrande kurken
ongeboren kinderen
tellen
op de vingers
van hun handen
en tandeloos
vreet de tijd
het karkas
van de ruimte
leeg
en ik
ga naar zee
waar de vloed
mijn wieg aanspoelde
en zoek vergetelheid
in de branding…
Aan wie ik liefheb...
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
523 De zee
ik heb 'r lief
het ebben en de vloed
nat zand onder m'n voeten
Er is geen
enkel moeten
alleen de branding
en de koele stroom
En uit de zee
verrijst m'n droom:
een vrouw,meermin
half vis
Ik word
verliefd
word smoor
hals-over-kop
Ik weet sinds kort
wat het is:
geen enkel aquarium
van groot formaat voor handen
Is m'n…
op ooghoogte
netgedicht
3.3 met 23 stemmen
672 op de dijk
ligt een perspectief
dat enkele dagen later
zou gestraald hebben in het zonlicht
met precisie omkadert hij
de lijnen die hem voor zijn gegaan
en wendt zich dan af van wat meer
en meer op een droom begint te lijken
regen vult de diepte
reist langs een bedrieglijke branding
langs het vluchtpunt dat op de horizon ligt
als een…
lagune
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
925 deint
op de hijgende ademhaling van een zee
die het akkerland verkleint
spiegels waarin wij herkennen
spatten uiteen en in scherven dalen wij
langs atonale toonladders,
happen naar licht dat zich nestelt
in haar vergezicht
jij, stamelt zij
met een keel van glas
jij cerebrale man
die bloedkoralen in mij zoekt
een tweespan door de branding…
Rond Oktober
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
534 Gekneveld stuifzand wringt
de jongste vloed uit het zwierige duin
stormachtige buien knijpen traag
het oude, zwakke licht uit de dagen
de eeuwige branding verslindt gulzig
vermaalt smeulende zomersporen tot schuim
een eindeloze en gapende leegte vult
de uit schemer opgetrokken herfstdagen
alles wat stranden steeds stempelt
sterft gestadig…
WILD SCHUIM
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
518 De woeste branding
van de wereldzee "leven"
springt brullend op
tegen rotskust en klippen
wil het harde lot
dat onafwendbaar schijnt
tarten _ verwinnen
maar
stort vernederd in elkaar
woelt krullend door zich heen
om straks weer aan te vallen
moede golven rollen
traag tussen de stenen
zijn dan bezadigd water
in nauwe ruimtes
overhuiven…
In tijdloos rood verstuift
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
502 rood verstuift
betonnen starheid
in een speelse zee die
dartel dolt maar tevergeefs
verankerd in het zand
waar krabben schelpen kraken
en mosselen weer ten grave dragen
het witte zwanenstuk
waar boeggolf bruist
en kuift tegen beton en terug
daar dansen deinend deze
grote vogels langs de brokken rots
ja onze trots in noordzee’s branding…
Zeewaarts verlangen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
404 Weidse stromen
nemen met volle teugen vrij baan
slechts in genadevol glinsteren
wijken de smalste vlakken ruim
op de drempel van branding
ruist milde adem schuim
tot zandig zout ergens achterblijft
smeden licht en water verbond
alsof zwaarte wegdrijft
het land nooit bestond
ginds, in het hier…
rolkei
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
506 als een rots bood ik weerstand
tegen de zuigende branding
op de rand van de leegte
die je in me liet
tot ik kantelde
en in dit dieptepunt
roerloos als een rolkei in een kuil
traagzaam gepolijst wordt
door de tijdloze rivier
verweerd door winterse vrieskou
geblakerd door zomerzon
seizoen na seizoen na seizoen
tot ooit misschien een spelend…
Onvoorstelbaar echt
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
660 Heel gestaag kerft nu jouw branding
rake woorden in mijn huid en almaar verder
word ik meegetrokken door de golven,
soms omhoog getild, dan weer bedolven,
getroffen door een stilte, een krachtige storm
en ik lach, er wellen warme tranen op,
voor mijn ogen krijgt jouw diepte vorm.…
Brandend zand
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
261 De branding lokt,
Om samen te deinen
op de golven van verlangen….
Tot in ’t koele maanlicht,
Onder ’n deken van flonkrende sterren,
D’avond valt op ons neer.…
Brandend zand
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
272 De branding lokt,
Om samen te deinen
op de golven van verlangen….
Tot in ’t koele maanlicht,
Onder ’n deken van flonkrende sterren,
D’avond valt op ons neer.…
Ken je me nog?
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
891 Ken jij ons nog van die keer,
de branding werd sterker, verdoofde
de tegenstem in m’n leeg hoofd.
Ken je mij nog, van mijn tranen,
onomkeerbare eerste keer?…
geduld mijn lief
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
995 geduld mijn lief... geduld
eerst wanneer de dauw
haar glans verliest
de zon haar hoogste punt bereikt
de roos haar bloem volledig heeft geopend
en de varen haar blad heeft ontkruld
eerst dan zal ik jouw tomeloze passie
jouw eindeloze hunkering
leiden tot het hoogst der hoogste
nog even
even geduld mijn lief
laat de branding haar golven inhouden…
Gillen
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
997 Een loodzwaar gevoel
tranen branden
een nieuwe dag zonder doel
Wandelen langs het strand
de herfst ademt een frisse adem uit
de hemel traant zonder geluid
Alleen, voorovergebogen
huiverend, bedrogen
de wind giert met me mee
Gedachten buitelen in zee
mensen passeren zonder groet
aan mezelf heb ik genoeg
Stemmen in de branding
vermoeid…
Boomhut
netgedicht
2.9 met 18 stemmen
1.484 In het eeuwig groene seizoen
ga ik wonen
in een boomhut
hangen
tussen
hemel en
aarde
bij bolle bries
deinen
als in een kraaienest
nest
om nooit weer
uit te vliegen
roerloos meeruisen
met de diepgroene
branding
wachttoren
uitkijkend over
de vrijheid
observatorium
voor
ongekende
constellaties
verrukkelijk liggen
stilzittend…
Jouw stilte
netgedicht
5.0 met 141 stemmen
468 structuren en
waarheden orakelen
ongevraagd de wegen
voor vandaag naar de
doolhof van morgen
alleen jij mijn muze
bent standvastig gebleven
geen rots in de branding
maar vol enthousiasme
en vuur voor het leven
dat niet doorlopend
ontspoort maar weer
keurig op tijd rijdt
zoals het na eeuwen
ook na corona weer hoort
laat je lach…