571 resultaten.
mini sonnet
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
810 Een golf van mini-ruimte-rimpelingen
vertrekt van hier, de eindstop en de top
naar d'overkant, de bron van het bestaan…
Nacht und Nebel (Amsterdam revisited)
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
1.883 glas
met wijn bloedrood als
de pasgeboren liefde
Ik hijg mijn onmacht
in een kluwen van weerloosheid
waarin mijn naaktheid
de voltooide tijd wederom ontbloot
Je daalt op mij neer als
een grote zwarte vogel
terwijl de maan toonloos
haar ronde draait
in een absurd fonkelende hemel
Als Aphrodite en Ares
verzwolgen in een kolkende golf…
muzikale beat van het lichaam
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
742 Vingervlug demonstreer ik een geuite levensdans
Vol met bewegingen van het muzikale ritme
Vloeit daar een golf van geluiden over met een
Echo van zingende mensen en een lange wave.…
Wat onder is, komt boven
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
630 uitgemeten
in een te nauwe context
Peinzend
schrijf ik “ zelfbezinning “
in ledige hoofden
Hun woorden schreeuwen
op de blinde muur
die zij steen voor steen bouwen,
liefdeloos
Zij donderen
als jaloezie hen messcherp souffleert
en zij zachtmoedigheid verwoesten
Als kleinzerige dwazen
verbranden zij een levende Aarde
in een golf…
Niemandsland.
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
549 De zon zakt in zee, zwaar valt iedere
golf op de vloedlijn.
De einder ver weg van duin en paviljoen.
Alles verlaten, in vergetelheid geraakt.
Maar langs wegen gaat men onvermoeid verder.
De zoektocht tussen aard en hemelrijk gaat
ongebreideld door.…
Hare buik is zo welvende en zacht
poëzie
5.0 met 2 stemmen
2.671 Hare buik is zo welvende en zacht
Als van de wijde zee een ronde golf,
Die een oneindige lichtglans bedolf
Binnen zijn tedere en donzen vacht.
Van uit die tedere en donkre nacht,
Waarmee zij haar schatkamer overscholf,
Zal stijgen, die zich zelf uit haar opdolf,
Tot vrijheid ene lichte gouden vracht.…
Water als taal
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
589 Zoals taal
is er geen vorm
dat water niet beheerst
grillige wanden en massieve randen
omarmen zeeën en oceanen
die meedogenloos stranden
duinen en dijken testen
elke golf opwellend uit diepe
troggen is een woord op de lippen
van de branding
daar schuimt het spuwsel
van zeegeesten tot
onleesbare ruige verhalen
vloeibare bladzijden…
VWee
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
652 ‘Das Volk’ verdiende ooit een eigen wagen
Niet duur, met een vernuftig mechaniek
Er kwam (met steun van Adolf) een fabriek
Waar rijen kevers trots het daglicht zagen
Op Qualität werd immer acht geslagen
En Gründlichkeit verwierf een golf publiek
Ganz fabelhaft! (wij zeggen magnifiek!)…
een kind gevangen in je ogen
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
742 ik zie hoe in je mond
de stenen rollen en
de woorden dollen in
bezwering van de zee
ik golf in gedachten mee
aan iedere hand een kind
gevangen in je ogen
taal geeft slechts in
blikken mededogen want
liefde waait als wind
je hebt de rots omvat
en weet de generaties
te traceren, voelt geluk
en pijn ziet in het spel
van kinderen…
Straat zonder naam
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.139 Er vloed een golf van woede, de vrijheid belet,
ongeloof, hoop en liefde, demonstraties, verzet.
Stenen en kogels en cocktails met vuur,
geen leven te kostbaar, geen leven te duur.…
Indian summer
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
682 Dan zal heel ons leven
zich spiegelen
in de tinten van die ochtend
van de indian summer
Vandaag ben ik heel ver
van die herfstochtend
maar 't lijkt of ik er weer ben
Ik denk aan jou: waar ben je,
wat doe je, besta ik nog voor jou
Ik kijk naar die golf die nooit
de einder zal bereiken
Zie je, net als die golf
kom ik terug...…
Storm in een badkuip
hartenkreet
2.6 met 37 stemmen
4.909 Een golf van stilte volgt,
we verzuipen in onbegrip,
en het water kolkt.
De kraan gaat weer aan,
want oud water verdampt.
Een woordenstroom vult het bad
vol met spijt-me en sorry,
en dan vind jij de
stop.…
Engel van de zee
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
852 laat golven rollen
proef het zout
van het verleden
tel de zandkorrels
van de toekomst
het kasteel gebouwd
door kleine kinderhanden
opent gedachten,
ontsluit de poort, stroomt
water naar open zee
een vloed van woorden
laat het zand wegebben
zoute tranen stromen
langs kinderwangen
vuile knuistjes trekken
strepen in een golf…
Pyramide spel
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
2.819 Proef het zout eens op mijn lippen
voel de zandkorrels in mijn haar
laat mijn ogen schelpen stralen
in een klein, doch simpel gebaar
Golf jouw handen door mijn haren
raak mijn huid heel even aan
steel mijn hart en mijn gebaren
laat mij even naast jou staan
Geniet van lichtjes in mijn ogen
leer daar liefde en eerlijkheid
elke zin steeds…
valse viool
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.030 twee knopen houden de snaar strak
die ik te grof, te gretig ontstem
een golf trilt door het trommelvlies
tot in de haren van het slakkenhuis
tonen wringen binnen hun maat
elke tel volgt de harstslag
elke ademstoot een zin
ik struikel over kwinten en kwarten
één noot hupt over de maatstreep heen
het galmt door een gepolijste kast…
Alleen op het strand
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.008 een ijskoude golf
omspoelt mijn voeten
en brengt mij weer bij zinnen
terug naar de realiteit
verdergaan nu , zonder jou
mijn leven herbeginnen…
Autopuber
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.137 In zijn zwarte Golf GTI
Zit hij onderuitgezakt
Achter de getinte ramen
Zijn billen trillen door het geronk
Van de dubbele uitlaat
Of komt het door de boxen
Die hem zo lekker laten stuiteren
In een wolk van geluid?…
priester schiet duiven in kathedraal
gedicht
3.0 met 23 stemmen
21.286 De lichte buit begeerd de vogel weerloos
als room geschept gelegd tegen zijn huid
aanspoelend in een golf van bloed ontroering
de kerk zet in de zon haar bakens uit.…
IK HEB GELIEFD
poëzie
3.2 met 12 stemmen
6.478 Toen kwaamt gij, enige, en gij waart het, maar,
O, dat de golf, die van mij uit zou breken,
Terug moest slaan op ’t hart mijn, slaand het stom
Juist in die stond, toen gij met trots gebaar
Zeidet: ‘k wil zó. Wee mij, ik kon niet spreken
En gij gingt heen en keert u niet meer om.…
Brekend in een kus
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
414 Door de schaduw
in mijn rugzak
besta ik niet, al
was het maar voor
even de dorst gelest
uit de tijd van gisteren
voortgestuwd en
aangevuld met andere levens
blijft hij mijn vriendin,
zwanger van een aanstormende golf
eerst veraf, nu angstig dichterbij,
wie niet wil winnen,
heeft al verloren,
kom aan mijn borst
spat in mijn…
Kea Bouman
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
530 Ten spijt de slappe bal en weersinvloeden,
op zoek naar masculiene concurrentie,
verving Kee Twente voor de residentie
om tegen heren kunde te vergoeden
Niet dat ze op een paard heeft moeten wedden,
met sexy sokken, spierwit shirt en rokkie
werd Kea kampioen in golf en hockey,
in tennis wist ze zich ook ‘best te redden’
Een understatement…
Golfstroom
poëzie
3.8 met 17 stemmen
2.609 Door die triomfboog rolt, als door een tuit,
Een zee van zomer 't laaiend mengvat uit,
Iedere golf een parelmoeren zon:
De veerkracht van de koele Atlantis trilt,
Als hij omhoog die vloeîende zomer tilt,
Dampend van horizon tot horizon.…
Keer het Tij
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
743 Hij hoort de golf nòg komen,
door angst en pijn verblind,
z’n vrouw en kind ontnomen,
de natuur die ze verslindt.
Door ’t zien van dat immens verdriet,
Voel ik een fractie van zijn pijn,
Waar hij ook zoekt hij ziet ze niet,
Ik voel me hulpeloos en klein.…
onhoudbaar
netgedicht
3.3 met 17 stemmen
776 alsof
er een landschap
woekert
op muren,
de uren nodig
in scheppen van gedachten –
zou het raar zijn
als het verdict zich uit stenen snijdt
oceaangroot
zo zwaar
als vielen wij voorgoed
uiteen
zou het geruis van alle stromen stilvallen, samen
met het leed
dat uit schelpen braakt
tussen wier en het waarachtige weten
golf…
zeilmeisje
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
543 de karper jongleert in de vijver
hagedissen verlaten hun huid
een waterlelie verschiet van kleur
zwarte slijmerige slakken
ontvluchten de zomer
tussen de buien door
verzengt zich mijn denken
doelloos in het kroos
een doorweekte tennisbal
de eenzame tocht door het bos
schenkt mij geen vreugde vandaag
toch / reken ik
op een nieuwe golf…
De vruchten van archaïsche gestalten
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
615 In deze nacht
daalt het licht lenig uit een slanke maan
Behulpzaam smelt zij op mijn lichaam
in een golf van zeldzaamheid
In dit donkere uur
kleur ik opnieuw de woorden in,
smeed ik hun gestalten archaïsch,
eindeloos
In verlatenheid opgenomen
boort angst een illuster fluisteren
van fragiele lichtdeeltjes
in een te kleine ruimte…
erosie
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
590 ik oefen mezelf in afwezigheid
denk gedachten die niet helen
voel lust die niet wil delen
proef liefde zonder zekerheid
tabak rookt straf en zindert snel
geest en wijn wissen sporen uit
Dionysos bespeelt harp en fluit
ja ik geloof in een hemelse hel
rots in de branding ben ik wel af
als grof gruis val ik uit handen
deze golf zal zonder…
Queeste
gedicht
1.9 met 13 stemmen
5.986 Als het luchtdunste hemd was je adem,
je huid had haar omtrek verloren, met de stilte was je één golf.
Toen brak het wit dat je was en je schedel werd hard:
een burcht voor je pijn en geluiden, granaatscherven, stemmen
van vaders met handen en moeders: een tong als een klauw.…
Binnenskamers
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
462 Met elke golf is de afstand vergroot
en de hand in onmacht geheven.
Roerloos verscholen voor de buitenwacht,
in het domein van denkbare eigenheid,
nadert het uur dat onvermijdelijk wacht
en berusting wijkt voor bestraffende tijd.…
Noach's duif
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.465 Ik rustte in 't holle van een golf, ik plooide
Mijn vleugels en ik deinde: ik wist niet meer
Bewoog ik mee omhoog of mee omneer
En of mij links of rechts mijn schomling gooide.…