Alle inzendingen over wijk

869 resultaten.

Sorteren op:

spiegeling voorbij het vaarwel

netgedicht
3.8 met 14 stemmen aantal keer bekeken 692
ik vrees de tijd niet maar heb ze ook niet lief jij lacht erom, ook om de verzen die nooit van mijn zijde wijken en die mij spiegelen, aanwezig en ongrijpbaar in de trillingen van mijn schouder de maan kent de woorden, de stilte waarin ik slaap en later, wanneer het winterlicht naar mijn stem wijst, blaas jij leegte en regenval in ieder…

De zwachtels van de dood

netgedicht
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.131
het onbegrip, het misverstand, het veel te klein vergeven, de winter die niet wijken wil, de broosheid van het leven; maar dwarsdoor de zwachtels die het leven vaak omvangen blijft toch soms even hier en nu iets van verrrijzen hangen Want 't licht is sterker dan de dood; en liefde kleurt weer rozerood.…
Adeleyd9 maart 2008Lees meer >

Zeerust

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 677
de zee glanst glad geen golven vandaag ligt de wind plat voorover tot aan het strand daar waar het water stukjes knabbelt uit het land dat niet wil wijken in de lucht valt rust te proeven en eerbied wordt geplukt met een open ziel die ziet hoe de winterzon waakt over haar ontelbare planeten er wordt storm voorspeld met huizenhoge golven…

Ypenburg

netgedicht
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 710
de dreiging is passé, de vrede won het westen heeft geen oostenwind te duchten lawaaierige vogels staakten vluchten hun landingsbaan werd los- en laadperron de nieuwe tijd kent andere geruchten het monotone heien is bon ton de voertaal is een zwierig bouwjargon er groeit een prille wijk met laaglandluchten een hof van Eden zonder wrange…

Zwom

netgedicht
3.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 576
Bedoel je jouw jaloezie of die van een ander het zijn twee wortels aan dezelfde boom bij de rivier liggen jouw kleren ik dank je voor de vele keren dat ik met jou zwemmen mocht in de diepzee van menselijke emoties ik groei nu verder tussen de verhoogde dijken zal niet snel meer voor het monster wijken en ja, ik hang mijn kleren in de hoogste…
mobar1 augustus 2009Lees meer >

Hoogste leven is de liefde leven

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.348
Liefde is het onophoudlijk reiken Naar het onbereikbare en wijken, Met dit wijkende, tot gij zijt, In de sferen der oneindigheid. Liefde is de onrust van het rusten, Het bewuste van het onbewuste, In de liefde die zich zelf herkent, Ruisen aarde, zee en firmament.…

stad bij avond

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 743
Stad bij avond en voor de schemering de dag verdringt wat late zon over straten en pleinen alsof het licht slechts mondjesmaat wil wijken... totdat alles nog maar zo 'even' is. Stad bij avond moet nog wennen aan gemis van shoppers, studenten en toeristen. Alleen nog het gedreun van treinen en het geraas over Ring en Boulevards.…
mia bemong17 januari 2014Lees meer >

Zeewaarts verlangen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 404
Weidse stromen nemen met volle teugen vrij baan slechts in genadevol glinsteren wijken de smalste vlakken ruim op de drempel van branding ruist milde adem schuim tot zandig zout ergens achterblijft smeden licht en water verbond alsof zwaarte wegdrijft het land nooit bestond ginds, in het hier…
Iniduo14 juni 2014Lees meer >

Fagus sylvatica (beuk)

gedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.707
Enkel voor vrienden wil hij wel wijken, maakt hij zich smal. Onder glanzende schors suizen zonder twijfel fijnmazige kwartetten; een glasheldere piano, violen, een cello. Waarschijnlijk een kleinood van Brahms. ------------------------------ uit: 'Raster poëzie', 2004.…

Tuin

gedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 3.097
duizend rulle aardekorrels moeten wijken, zand rolt weg 't jonge goed dringt woest omhoog met gebalde vuistjes. mensen willen niet of durven nauwelijks iets aan. in mijn tuin gaat alles anders, plant en bladknop kruid en zaadjes zijn gewetenloos spontaan. ------------------------- Uit: 'Mijn duizenbladig boek", 2005.…

Het is maar schmink

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 503
Als ik mijn gezicht schilder word ik geen clown of hindoegod maar bang van mezelf ik ren naar buiten de mensen wijken uit, ze laten me voelen dat ik gevaarlijk ben het trilt in mijn bloed op het ritme van de hamers van de slopers achter de schutting Midden in de stad sta ik alleen met gebalde vuisten en vuur- spuwende verwensingen…
Zywa24 september 2019Lees meer >

WEER ZO'N ZOMERGEDICHT

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 435
altijd in ieder zomergedicht zijn het de vlinders die met de eer gaan strijken inderdaad ze zijn zo geduldig vredelievend kleurrijk en mooi en leren ons kijken naar de bloemen maar ik hoop dat u ook inziet allicht dat die andere groep niet weet van wijken het zijn de vogels zo onschuldig immers hun bonte kleurige verentooi moet ik ook benoemen…

Nu. Hier. Vandaag.

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 410
Wanneer angst niet wijken wil, voor hetgeen eeuwig is. Wanneer ik gedachten koester, die me laten herinneren, aan overleden tijden. Zoals oude kranten overlijden, in een overvolle krantenbak. Gestorven schelpen leven, op het stille strand. Zwaarmoedig leef ik naar heden, waar gisteren en ook morgen, ontspannen samenkomen.…

Op de bank 2

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 498
Ze bevalt me op die bank De stof zo blauw haar huid zo blank Het scherm zo tomeloos haar boeiend Ondanks het zonlicht dat er gloeiend Als een voyeur omheen bestaat Voordat het neervalt op de straat De stilte rekt zich zalig uit Tot in een zangerig gefluit Van vogels zwart als hartenbloed Hij wijken moet “Wat is er schat?”…

Vossiusgymnasium

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 488
vredig in een kalme wijk ontwaart zich onze oude school statig maar ook glorierijk sereen monumentaal symbool is de klok zo snel gegaan?…
Yadasampati23 september 2022Lees meer >

BOMEN ZIJN ALS ...

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 563
tot zoveel meer in staat misschien zijn het slechts iele bomen uitgroeiend tot machtige imposante eiken die eeuwig lijken te bestaan of tot armetierig kreupelhout de kracht van woorden die nu niet meer maar ooit menig mens bekoorden soms sneuvelen de grootste eiken en overleeft het kreupelhout dat weerbarstig is en niet hoeft te wijken…
catrinus7 januari 2025Lees meer >

Wonen aan erven, straten en kades

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 295
Archeologen van onze tijd monsteren het blootgelegde zand tussen de funderingen voor de toekomst Retro is modern auto's worden geweerd toeristen consumeren de oude stad Het grote geld rolt buiten het centrum Binnen de grachtengordel romen vergunningen het af De bewoners verlaten de harde wereld van steen, glas en beton ze wijken…
Zywa12 augustus 2025Lees meer >

deze nacht heb ik verlaten

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.689
stormen wijken vogels zoals slaap onbemand het bed beroert met lispelende spleetjes schemering een telraam in het hoofd waarvan de kleuren van de bolletjes afwijkend zijn van die nacht ervoor het tellen schraapt de stille woorden één bij twee wat tenslotte het vele schuiven het laken verandert in een historische metafoor geen geschiedenis…
elze2 oktober 2026Lees meer >

NL (kort)

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 508
Amersfoort, Amsterdam; Alphen aan den Rijn; Lelystad, Koggenland; Assen IJsselstein ; Reusel-De-Mierden; Ommen Heumen Wierden; Delft Dordrecht  Dongen; DijkenWaard, sGravenhage; Goes Gennep Gouda; Valkenswaard, Kerkrade; Lisse Lingewaard;; Loon op Losser Zand; Waalre Raalte Wijdemeren; Putten Wijk bij Duurstede; Brummen:…
Beninga6 september 2025Lees meer >

Onschendbaar

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 937
Mercedes zeilt door de grauwgrijze wijk Een ster van chroom op de neus De duiven, gevleugelde ratten scharrelen in de goot fladderen loom op. Wie schuilt daar achter getint glas?…
Wimper19 juni 2003Lees meer >

ik had je opgedoekt

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 716
je deurt niet dicht nu gloort er licht kan ik weer vrolijk kijken weer samen zijn genietend van het zicht de schaduwen gaan wijken ik was verdwaald in kaalheid op de toendra verloren in mijn hemelhoek ik had je opgedoekt verstond je taal te goed moet mijn eigen leven leiden ik laat de zon weer schuchter toe haar neergaan…
wil melker4 november 2005Lees meer >

Dr Oetker

netgedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.766
neemt die klopt hem vast voelt zich al roerend minder dom Want Doktor Oetker is niet zwaar `t is zuivel, water en een zakje smijt het tezamen in een bakje een ei erbij, schudden en klaar Wel jammer is als fout gespeld recepten onverklaarbaar lijken afvalligen tegen hem keren Wie weegschaal bidt bij tolereren kan puddingman maar beter wijken…
WOLF9 december 2005Lees meer >

Na de voorstelling

gedicht
3.1 met 45 stemmen aantal keer bekeken 13.811
Het is alles zo echt, dit niet willen wijken van een korte veruitwendiging van de droom, dat het zijn eigen voorstelling wordt, zodat het nooit heeft bestaan. ------------------------------------- Uit: 'Diep in Amerika', 1994.…

Poetsster

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.497
opgeschoven tot ver boven de ellebogen Het huis wordt stofvrij onder mijn voeten weggezogen Waar het om gaat mag een tante weten Als door de microbe gebeten zwaai ik met een zwangere pluim Zij maakt met mijn scheerschuim kammen en borstels schoon Ze zegt dat ik de lakens onder de dekens mag strijken Hier moet ik verdwijnen Daar moet ik wijken…

Familiegeluk

hartenkreet
4.0 met 43 stemmen aantal keer bekeken 7.485
Ik heb een tuintje voor en achter en uitzicht op een nieuwe wijk mijn eten is meestal Hollandse pot 'k ben ook niet getrouwd met een oliesjeik. Ik ben gewoon maar gewoontjes een Hollands vrouwtje, klein van stuk maar waar ik het meeste waarde aan hecht dat is mijn allergrootst familiegeluk.…
Moeke17 juli 2006Lees meer >

Ik ben de jongen

gedicht
3.0 met 130 stemmen aantal keer bekeken 22.378
Alle witte lijnen wijken weg van mij. Ik ken het gras, dat is dan nog het enige. Maar te goed. En van dichtbij. --------------------- uit: 'Dicht!', 2009.…

treurzang in het park

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 546
met bloedrode stippen op hun stam stonden ze er treuriger bij, alsof ze voelden wat er komen ging want hoe vertel je oude bomen dat zij overbodig waren, moesten wijken voor een ruimer zicht wellicht waren ze liever een natuurlijke dood gestorven, doorheen de tijd vanzelf omgewaaid nog lang klonk na het harde geluid van de zaag hun zacht…

afscheid

netgedicht
1.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 858
schaduwen rekken en jij geen dromen streelt achteloos elk gebaar verlaat vloeien licht en water samen harmonisch maar onbemand niemand keert het tij ook koorts heeft afgedaan geborgen achter ramen die ogen worden helderziend en wreed maak ik afscheid zichtbaar brand mijn naam in het glas als het uur taal onmachtig goden van liefde wijken…
kornelis1 oktober 2011Lees meer >

liefdeslied

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 911
Ik heb je lief in tomeloze stromen die van grote hoogte denderen in zwaar geruis en waar het spat daar werd ik nat ik heb je lief in brede ferme streken in kleuren die niet van wijken weten en waar het rood mijn ruimte vult daar werd ik trouw tot in de dood ik heb je lief in woorden die niet meer te houden zijn en waar…

kruisvinding

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 438
palmen alles rondom hoeden voelen en voeden ik mag niet vergeten hoe je damp vervluchtigen doet met twee linnen lippen een wade van gezwachteld speeksel in lagen bracht tot basilieken – koralen van eenvoud zo zoet - hoe je gewelven van niet bestaand been de processie laat dragen de stemmen om me heen ze bleven, wisten niet van wijken…
appelman14 april 2014Lees meer >