6019 resultaten.
op slot
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
995 sindsdien
ben ik
iedere minuut
van de dag
hopeloos
op zoek
naar de sleutel
ik vrees dat
hij verloren is...…
Postmodernisme
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.405 Als dan de deur zich opent
hij vol schroom de lege
ruimte binnen schuifelt
waar het donker is
behaaglijk warm toch
wijkt van hem zijn Rede
en dwaalt hij zonder
zich ook maar een tel
verloren te voelen.
Achter hem slaat de deur
ritmisch rukken van de wind
zijn voeten vervoeren hem
hij danst een blinde kür.…
Van elk verlies
gedicht
3.3 met 3 stemmen
4.901 De verloren tand onder het kussen, het hoopvolle
hoofd in ondiepe slaap er krachtig opgedrukt.
Alles kan ontsnappen.
Van elk verlies moet iets goeds komen, dat is beloofd.
Dat het vertrouwen en de aangeboren hoop
lang bij ons mogen blijven.
Sommige dingen weten we liever niet.
Er is de ernstige oudertaak dingen niet aan te leren.…
In gedachten
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
617 In welke mate bent u echt met me
als u woont in mijn achterhoofd
durf ik niet uit te leggen waarom
als u mij toestaat, in droomwereld of werkelijkheid
reizen we samen naar de stilte
als rebellen in verloren land
met dwazen die onze zielen niet geloven
ik zal u mijn mooi aangelegde tuin
met madeliefjes en vogels in de bomen
laten…
jouw zonde
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
448 oude avond
ik herken je
van lang geleden
struisvogels in `t zand
zover kijk je
deze waanzin
is ons beide vergeven
dit spel kent wegen
geen dageraad
de morgen
in regen
de boulevard liep je af
niks gevonden
niets verloren
zo valt je pet
beetje maf
zo raast het voorbij
geen ander woord
kan een mens vinden
voor een computerspel…
Verhalenstorm en Poëzieregen
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
543 letters die tot leven komen
elkaar treffen rond een plek
in een verhalenstorm
dagvlinders, nachtvlinders
meanderend levensecht
met en langs de Vecht
geraken in een poëzieregen
helder als glasbellen
het binnenste naar buiten
in verzen vertellen
puur uit de natuur geboren
zonder schroom, zonder grens
mens naast mens
in het ogenblik verloren…
het gebroken water
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
514 geen soldaat zal hier ooit passen
in de vrede van het hart
doch ik gis slechts met wat woorden
want mijn land draagt eeuwenoude
wonden in verzet maar ook in oorlogsdaad
hoe kan ik leven in de vorens van
mijn dromen waar sporen
worden aangewakkerd door hol
uitgevreesde monumenten
zielloos draaft de zon langs dijk
en kade en oogt verloren…
getekend
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
448 ik wis nog niets van de dood, ondanks dat ik veel verloor
te groot is het besef
dit decennium gaf lef en schreef
geschiedenis
mijn worsteling blijft immer vol met missen
haken, in mijn opengesperd gemoed
ruimte leeft
het heeft me al gebracht
waar ik – nochtans - wezen wil
kil- en onverzettelijk stond tijd
in rauwe blokken stil
mokken…
Sonnet nog twee uur in Calais
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
653 wij slenterden door een verloren dag
Calais teleurstellend opengesteld
het had iets bijzonders is er verteld
de havenmond was evenzo van slag
vooraf over doorgetrapte paden
dwars door het groen en gele koolzaadland
waar de zee zwaaide met blauw vaste hand
zo volmaakt dat er niets bleef te raden
bleek dan toch nog een onvolmaakte dag
met…
Er is iets...
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
616 een verenpracht
ik hoorde enkel een kraai
ze scherpte wat in haar nest:
“Blijf jij maar ver van mij vandaan”
straks komt de nacht
zullen de bomen zwijgen
enkel de wind spreekt
in zijn bekende ritseltaal
misschien…
zal mij de maan verschijnen
het licht waar ik zo van houd
wordt mijn ster opnieuw geboren
dan is er toch niets verloren…
Leegte is lastig
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
572 aaneengeregen gebeurtenissen
Over me heen sloeg
En me platgeslagen achterliet -
Koos er voor me uit de tomeloze
Volheid terug te trekken, rust te vinden
Waar ik die allang was kwijtgeraakt;
Zit in de absolute leegte nu,
Leegte waarin zelfs mijn adem
Lijkt te verdwijnen
Zie jou niet meer,
En hem, en haar ben ik ook
Uit het zicht verloren…
Naamloos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
924 duister
de lendenen een trampoline
begeerte toont zich uitvergroot
onder het manend baldakijn
als meesteres op haar terrein
verzacht zij zo veel herennood
hort sik met de Janplezier
de een er uit de ander in
laat lustig met de suikerspin
dollen in het speelkwartier
het tijdverdrijf is kort van duur
de meug heeft snel aan kracht verloren…
Onbevangen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
535 Ergens in de loop der jaren
Verloor ik deze brede lach
Wat is het eigenlijk gek
Vreemd dat ik dat niet zag
Met verbazing staar ik naar de foto
Ik zoom goed in op mijn gezicht
Laat beelden van momenten passeren
Tranen vertroebelen mijn zicht
Van binnen ben ik nog steeds dat meisje
Vrolijk, blij en wild
Wat is er dan veranderd
Hoe werd…
alleen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
772 ik ben alleen
ik ben alleen geweest
niet altijd echt niet
het is waar
als je alleen bent
luister je eerder
huilend naar muziek
de tranen die niet eens
in je ogen springen
maar zo'n beetje
parelen langs je wangen
terwijl iemand piano speelt
iets van Bach of wat ook
of een vrouwenstem die
zingt over verloren liefde
pianoaanrakingen…
- Idylle -
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
861 water op het trottoir weerspiegelt "Marie, Marie"
de glans van nooit verloren gaand geluk,
heerlijke overgave alsmede onrust
schreeuwt onhoorbaar een naam..
schildert de fijne idylle zonder verblozen
in mozaïek vorm en met fraaie tussenpozen.
de maan haar poëtische schijngestalten..
met de terugkeer van de tijd.…
Iets van jou
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.409 verdwijnt
En toch tast ik de muur af
Om nog iets van jou te vinden
Iets kleins,
Misschien
Om nog even kort bij je te zijn
Je warme hand nog heel even vast te houden
Geef me toch alsjeblieft nog iets
Om dat verlangende gevoel te bedwingen
Laat me dan nog een keer
Een keer bij je zijn
Dan zal ik je daarna
Rustig laten gaan
En sta ik daar,
Verloren…
gestolen gedicht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
735 (bewust gestolen zinnen
uit bekende gedichten
als een fraaie collage)
alles is veel voor
wie niet veel verwacht
veel liefde ging verloren
in de wind en wat de wind
wil zullen wij nooit weten
het zal lang duren
maar de tijd zal komen
die tevergeefs om
zachte woorden smeekt
een taal waarvoor
geen teken is
in dit heelal
verstond ik…
Troost te midden van chaos
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
538 beginnen en doorgaan
tot het vervelend wordt
een serie van vijfentwintig
de laatste met wit dicht geverfd
Van links naar rechts dwalen
het abstracte laten blijven
in een vierkante hoge ruimte
lijnen verbinden de vormen
Een rugwervel van een schaap
waarmee men vroeger bikkelde
kust wordt op zijn kant gezet
het beeld 90 graden gedraaid
Verloren…
At Last
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
448 in de pure zin
van dansende woorden
floreerde onze zomerliefde
we haalden angels uit het hart
ons denken bleef verweesd achter
in een geheime kamer
waar we niet bij konden
of wilden misschien
aandachtig scheurden we
de tijd uit de nachten
we verloren zonder het te weten
de ziel onder onze arm
Etta James zong
At Last My love has…
Te simpel.
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
572 vaakst verkracht
Elkaar verminken als klauwende arenden
't Wordt me een potje
Druk, druk, druk
Zielige uitvlucht om lam toe te kijken
Sensatiebelust wordt haast elk menselijk wezen
Theelepeltje empathie en zorgelijk luisterend oor
Lieverds, voor dat laatste GA ik hoor
Wrok en wrevel net als haat en nijd
Energieverspilling en kostbare verloren…
Verlaten dorpje in de Franse Cantal
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.025 ze zijn nog maar
met enkele bewoners
in 't vervallen dorpje
op de heuvel
vergeten en in
de tijd verloren
primitieve boerderijtjes
waarin comfort ontbreekt
's winters vochtig en tochtig
lekkende daken en muren
veel verrot hout
't ruisen van de wind
door toppen van kale
dikke beukenbomen
het dorpje is reeds
dood en koud…
Opslagcapaciteit
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
430 Als ik de krochten betreed
waarin ik gedachten, gevoel,
belevenissen heb verstopt
zoek ik me een ongeluk, in mij
is altijd alles kwijt, en verdwaalde
op verloren sporen.
Geuren, kleuren, een paar woorden
is al wat bleef, de rest verdween,
God weet waarheen.…
Vriendin voor altijd
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.036 Zonder haar
zou mijn leven anders zijn
ik heb haar leren kennen
en de relatie is gewoon fijn
We voelen elkaar aan
we vullen elkaar aan
we hebben interesse voor elkaar
en dat blijft bestaan
Niemand kan en mag
onze vriendschap verstoren
want het is uniek
en gaat voor mij niet verloren
Eerlijkheid, betrouwbaarheid
is wat staat op nummer…
Is bloeiend vergaan
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
422 ik wist het beeld
elegant en strak met
blinkend staal bekleed
waar zijn licht
weerkaatste wilden
mensen weer samen praten
maar omdat natuurlijk
gezag alle harten bond
verloren anderen hun macht
er werden al snel
schaduwen gesmeed
tegen zijn rijzende zon
het beeld werd beklad
de sokkel ondergraven
door leugens en valse vragen…
Rock 'n roll
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
680 doortast
langs de oever van een holle maan
de bloemen huilen hun vaas
we zijn dicht bij veraf
en ver van dichtbij
het land van de koning zonder
vrouw, spijt zonder berouw
in het donker lijken alle
schaduwen op elkaar
is dit nu zwart of blauw
of een deur die 't slot vergeet
we lopen hier maar
niemand die ons weet
we zijn verloren…
Smerig licht
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
567 De tegels onder mijn voeten
voelden hard en scherp aan
Dwalend op een verloren pad
Waar was het verkeerd gegaan?…
Dagdromen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
885 Jij bent mijn laatste hoop die ik had verloren,
telkens als ik me alleen voel kom je naar voren.
We praten en lachen dan vaak
Voel me volmaakt.
Maar alles verdwijnt als je weer weggaat.
Bevrediging ligt in je kus,
alleen dat is nodig voor mijn lust
Dat stelt me ieder keer tevreden als je me vaarwel groet.
Dan bedenk ik me ineens..…
aalscholver
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
496 daar lag zijn kolonie
waar in bronsgroen vederpak
kruiend op de wind gericht
hij zijn gedachten droogde
kronend zilverig zijn manen
kon hij genieten van zijn vangst
die uit rijk toen het water nog
zijn gehaakte snavel viste
nu met wijd gespreid de vleugels
droogt de wind zijn tranen
als hij ijl zijn nagels klauwt
naar het voor hem verloren…
Vergankelijk.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
514 Stof stuift door mijn kop
zinvolle gedachten vervlogen
in mijn denkruimte van zijn
waar is de verloren vraag
verdwenen in het niets alom
een ons onbekend terrein
sporen zweven er volop
vruchtvolle zaden bewogen
in een natuurlijk vertoon
waar blijven de vruchten
vergankelijk is het verdorde
oer onmetelijk fantoom
meteen begint het…
Hoge tonen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
608 horen zingen
in de veelheid
van jouw
expressief vocaal
is het er nooit
van gekomen
of zit jij liever
te dromen bij
een talentvol
muzikaal onthaal
jij hebt de
mystieke sfeer
van ballads in
hun weemoedig
vertolken van
het levensverhaal
juist de hoge
tonen waarin
eenzaamheid klinkt
mogen niet verwijlen
in grote ijlte
en verloren…