9585 resultaten.
Torens
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
435 Een watertoren
ten dode opgeschreven
wordt een dodentoren
Een steen des aanstoots
een drooggevallen watervat
dat kil de zwaarte
Van stenen harten torst
verzaagde levens
in de toren van de dood
Wie haalt dan de doden weg
wie zal ze dragen naar
de torens van stilte
Zal iemand ze aan de hemel schenken…
zij en ik
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
569 zij was oud en ver-
de tafel tussen ons in-
haar hart was zacht
zeker niet te min
ze gaf in stilte
alles wat zij bracht
doorheen het tikken van de pendule
keek ik naar buiten
aaide onderwijl het zachte tafeltapijt
ik was aan mijzelf gewijd
en keek daardoor te vroeg
in weerspiegelende ruiten…
Stiller, stil, stil
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
483 Met ingehouden adem
kropen we door het oog
van de naald
Alles onder de hemel
hulde zich in stilte
de aarde onderging het rillen
De wereld werd wit
verpakte zich in een lock down
de seismische ruis nam af
De grond onder onze voeten
alles wat is werd stiller
stil stil…
Het gebaarde kind
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
461 zij zongen
hun lied
van frisheid
en kou
de grote
met slangen
behangen
machines
trouw aan
de decibellen
productie
ronkten zij stilte
tot destructie
de wettelijk norm
was slechts
voor de vorm
nog leek het
eenstemmig
in de metriek
van het hart
maar aarde
wist nu al het
gebaarde kind
was te warm…
nullijn
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
505 nu kranten niet meer bestaan
het huis onbewoonbaar
de wil nog krachtiger dan een ziel
nu niemand nog vragen stelt
niets lijkt op kleur
meeuwen hun brood verstouwen
nu klinkers straat spiegelen
muren vensters vervagen
een roep om stilte
ik zeg
er luistert toch niemand
het schemert avond…
uit het zicht
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
387 een verre idylle
slechts bereikbaar
in de stilte die
's nachts oplicht
het eiland
een gedachte
een nomade
onder volle maan
aan de rand
een oud beseffen
waar de kern
in 't midden ligt
de geur van zout
eeuwenoud hout
onbenoemd en
uit het zicht…
Oogstmaan boven Amsterdam
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
277 Oogstmaan boven de oude wijk
geen zin meer in verraad of gezeik
de minnaars van goede vrede
bevredigen de zoete stilte
zijn hand glijdt over het schaamrood
van zijn meest intieme dromendans
hij hoort het nachtlied van tedere eenzaamheid
en valt eenvoudig diep in voorjaarsslaap.…
LIEFDEVOL
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
324 LIEFDEVOL
Schrijvend in stilte
Is concentratie onontbeerlijk
Natuurlijk mag jij mij storen
Dat weet jij, dat doe jij af en toe
Omdat een kus van jou
Mijn aandacht
Op lieflijke wijze onderbreekt
Voel ik juist meer inspiratie
Tot het schrijven van
Wat mij beweegt en bezighoudt…
Leeghoofd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
252 De stilte die blijft,
Geeft richting noch sturing,
Alles blijft als het was.…
Een regenboog
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
196 De kleuren van de regenboog,
de stilte en het binnenhof,
beslotenheid en inkeer.
maar ook het gaan en spetteren,
het klinken en de lach,
de dynamiek van alle woorden
in openheid en transparantie...…
De wijzer stopt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
493 De wijzer stopt
en ik doof het avondlicht.
Ragfijn
Rank en sober
Kruipen mijn gedachten
naar een dwalend aangezicht
wat ooit had geklopt
is roemloos gezwicht
Verzachtend
glijdt haar glimlach weg
alsof ze zegt
"doe maar, doof het avondlicht"
de wijzer stopt…
De verhuizing
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
295 Dozen stapelen zich op,
maar sommige leegtes passen nergens.
Het mandje, het etensbakje,
het rode halsbandje –
alles mee naar zolder,
alleen herinnering blijft beneden.
Een teckel die niet meer springt,
een zoon die nooit meer zwaait,
en toch ademt het huis
in elk hoekje van verdriet.
Ze lacht bij het beeld van opspringende oren,
bij…
De schoonmakers
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
217 Ze kloppen zacht aan dichte deuren,
hun handen vol met koude lucht.
Ze dweilen sporen, vegen harten,
weten wat niemand zeggen durft.
Er ligt een sleutel in de schaduw,
een pistool van zilvergrijs.
Niet om te schieten, maar te wijzen
op een grens die niemand opeist.
Arme Jef en Hans , de geesten,
staan te fluisteren in het licht.
Ze zijn…
Schollebos in ochtendlicht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
319 In het ochtendlicht ritselt stilte,
waar takken spiegelen in de slinger van het water,
en zonnevlammen het wolkenspel kleuren
met penseelstreken van roze en goud.
Rimpels trekken sporen langs het oppervlak -
een eendenpaar steekt voorzichtig over
tussen drijvende bladeren,
waar de dag zichzelf losweekt uit de nacht.…
Zomerzang
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.242 De kalmte, de rust en dat wonderlijk zingen,
de zachte beweging van vreedzame dingen,
ze brachten een stilte waarin je vergroeit
tot iets wat jezelf wordt, tot leven dat boeit.…
Droomconcert
hartenkreet
2.6 met 11 stemmen
2.337 De stilte leek een straf.
Een kuch klonk ongepast.
- Een stemming van een graf:
een doodse stilte was 't.
- De inzet, God zij dank!
't Was heerlijk om te horen.
De luisterrijke klank
klonk als muziek in d'oren.
Ik straalde van geluk;
hier was ik voor gekomen.
M'n dag kon niet meer stuk
met klanken van m'n dromen.…
Winter valt in
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
941 De stilte is breekbaar, is voelbaar dichtbij
Hij is nu echt rond me is nu in mij
Geen woorden geen wind geen geluid
Alleen de vraag die ik steeds stel
Is het boek uit?…
Wit hing en stil...
poëzie
3.9 met 10 stemmen
2.822 En op die heuvel, op die bank van ons,
Boven de dauw, zaten we als op een eiland;
En ’t wit doorschijnend licht, het witte weiland
Leek stilte; en de stilte was als dons.
Boven de wereld zaten we; en we schrokken,
Als om ons in besliste vaart een tor
Een kromme draad trok van donker gesnor,
Wegbuigend in dempende nevelvlokken.…
Nachtmerrie
hartenkreet
2.7 met 10 stemmen
1.027 zijn
plots wordt de stilte weer verbroken
de wekker rinkelt heel erg luid
voor het eerst in m'n leven
ben ik dankbaar voor dat geluid
ik word wakker en zucht diep
schud de spoken van me af
ik ga weer een mooie dag in
en laat hen rotten in het graf...…
Dalida
hartenkreet
3.8 met 45 stemmen
4.141 het gegons van verre dreiging
stilte weegt zo zwaar dit keer
Le temps passe et court
En battant tristement
Dans mon coeur si lourd
Et pourtant, j'attendrai ton retour…
Een holle lach
hartenkreet
3.6 met 13 stemmen
1.690 Ik lieg mee in de waarheid
en laat een holle lach
de stilte verdoezelen,
verstard in mijn eenzaamheid.…
Vergeten helden (1914-1918)
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
737 Trompetgeschal dat de stilte doorbreekt,
echoot door over de Belgische velden.
Een meneer in een driedelig pak spreekt,
hij verhaalt over de vergeten helden.…
thuisloos
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
891 Als jouw stem in stilte verdwijnt
Is er iemand die hem mist ?
Zal er iemand om jou treuren
Als jouw schim opgaat in duisternis ?
Ik zie jouw silhouet vervagen
Totdat het helemaal verdwijnt
Zal er ooit iemand wachten
Totdat jouw ster aan de hemel verschijnt ?…
Afscheidsgedicht: Kalm drijvend
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.845 Het licht tilt op,
laat gewichtloos zweven
door haar eeuwigheid
geen dag en geen nacht,
alleen rust en stilte
van ademloze heerlijkheid
voel het zweven, hoog en laag
regelend op eigen kracht
langs glanzende planeten
die stralend welkom heten
fluisterend;
je had het moeten weten
je wil voert langs je eigen tijd
nergens meer je aan…
zo maar klanken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
540 de zon gaat niet op in letters
eikenbast barst niet in het woord tranen uit
wenen is geen naam maar een klankvol leven
medeklinkers nemen het voortouw in stilte
leggen de nadruk op gevoel en kleuren
klankkleur is woordloos te horen
voor openstaanders die niet
omstandig aanwezig zijn
omstanders treuren in spijkerschrift
dat klinkt als ach en…
Als een wachter
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
649 Kijkend naar de maan
in het duister van de nacht,
voel ik de stilte om mij heen.
De schoonheid van het koele licht.
Als een trouwe wachter, eenzaam en alleen.
En denk aan hem die alles maakte,
hoe groot zijn liefde wel moet zijn.
Zijn macht die hij gebruikte,
voor zon en maneschijn.…
Verlangen.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.077 - In de nachtlijke stilt' van mijn dromen
Stijgt mijn ziel met de ziedende baar.
Doch al rijze ook mijn zwellend verlangen,
Als de wellende golven der zee,
En al stapele ik zangen op zangen,
Ik bestijg er mijn hemel niet mee!…
De ster van Bethlehem
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
540 Ze zagen het kindje Jezus in een voederbak
En bogen zich eerbiedig voor Hem neer
Ze brachten het in stilte alle lof en eer
Totdat een groot engelenkoor de stilte verbrak.
Zij zongen: Ere zij God, ere zij God in de hoge
Vrede op aarde in de mensen een welbehagen
Amen, Amen.…
De streling van de piano
netgedicht
2.0 met 10 stemmen
465 De stilte herkent me,
omhelst me zonder iets te willen — een thuis dat niets verklaart, enkel ontvangt.…
Stormlicht
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
345 Stilte is de plek
waar mijn gedachten wachten
tot ik eindelijk kan volgen—
en dat lukt me nooit.…