Alle inzendingen over vallen

4012 resultaten.

Sorteren op:

Natuurfluisteringen

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 534
Glinsterende zonne- stralen vallen als streken van penseel over het weidse veld. Ik voel hoe stilte zich uitspreidt in mij, een kalme ruimte zonder grenzen. Bij een open plek blijf ik staan, het licht danst op het water. Elke golf draagt een geheim, een belofte van beweging.…
CB11 september 2025Lees meer >

Ritme en Beweging

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 392
amandelvormige amygdala in ons lymbische systeem dan is ritme een danser en beweging een rivier die zich onzichtbaar slijpend voortsleept na het traag morenenscheurend trillen van massief geraas van de sneeuw bevroren gletscher in stroom versnelling rakend naderen oogverblindend de zonbeschenen cataracten oorverdovend vallen…

Ontwaken uit de mist

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 320
En toch, in een trage opwaartse beweging durfde ik weer te vallen, door te zetten, voorzichtig, tot mijn lichaam weer mijn huis werd en ik weer kon voelen: de zon, het lachen, de jengelende kinderen, zelfs de pijn – rijker dan ooit tevoren.…

Wat niet van mij was

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 349
Tot iemand bleef waar ik mocht vallen. Tot pijn geen vijand meer was maar een doorgang. Tot ik voelde: dit ben ik niet en dit is nooit van mij geweest. Onder de schaduw zat een ruggengraat. Onder de angst een hart dat bleef kloppen.…

Wanneer de mist ademt

hartenkreet
2.4 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.279
Uit de winterse takken vallen druppels die de ochtend vertragen, tot elke stap bedachtzamer wordt. Achter dit ademende grijs wit verzamelt de dag vloeiend zijn licht en contouren. Het omliggende landschap keert terug uit diepe luwte en laat mij achter in een ongekende kalmte die lang nazindert.…
CB8 maart 2026Lees meer >

Hoe overleeft zij?

netgedicht
2.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 330
rond halfgare grappenlappers, meegebralde kwijnrefreinen over liefde, of verloren grip en afgekoelde kippetjes, boven bierviltjes hangen de fabeltjes van pijn doortrokken verlokkingen, nog als Jackson schokkend ‘walkend’ als de takkeherrie toch niet meer te overschreeuwen, valt de tijd stil zonder enige wil tot haast, en verbaasd vallen…
R.E.N.S.15 maart 2026Lees meer >

Spiegelbeeld

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 375
Alle puzzelstukjes van het leven vallen dan samen, zegt ze : de groeipijnen, de liefdes, de barsten, de vreugdes, de verlorenheden, de geluksmomenten, de stukken die moesten losgelaten worden, de blijvende verbondenheden, de inzichten, de wijsheden, de chaos, maar ook de rust.... haar zachte spreken dat mijn denken sust.…

Hij stofzuigt en poetst

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 242
rommelt en klust rond het huis gebruikt de juiste tools alwaar hij zich thuis voelt Deze man heeft niemand nodig geen hulp in de huishouding geen verhouding met een taakverdeling dan slaat de verveling heel hard toe Hij heeft behoefte aan pure liefde op basis van gelijkwaardigheid daarvoor zou hij alles uit zijn handen laten vallen…

Onbekend terrein

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 124
Onderweg vallen dingen van je af als bladeren van een boom die niet vraagt of het herfst mag zijn: de voering van het vertrouwde, het kant-en-klare antwoord, je eigen naam zoals je hem kende. Waar dat wegviel, midden in de kou van het kwijtraken, stroomt iets binnen dat geen naam heeft. Ruimte.…

De klokken luien.

poëzie
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.166
O Klokken in de winteravend, terwijl de vlokken vallen, vallen, heel de aarde in hunne wâ begravend, laat gij uw de profundis schallen.... In hagelbui en windorkanen stort gij uw ziel uit, winterklokken; die waart dan, wild, langs veld en banen, Erinnys, zij, met slangenlokken.…

Alles draait en dringt

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 4.203
met een schijnbaar gemak In de bureaustoel neerploft Het klavier betokkelt De muis naar het icoon stuurt En hoort hoe In het tumult van een vergadering De vakbond er genoeg van heeft En het spel breekt om het procent En hoe de papegaai aan zijn rechter hand Boven zijn zucht uitroept Dat hij beslissen moet Dat er anders naakte ontslagen vallen…
Wim Veen13 februari 2005Lees meer >

Verantwoord

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.314
Kom, laten wij de uitersten maar vergeten tussen brutale ganzen en beschroomde rallen, het water weer kalm en wij in de maat onze loop gemeten om het verleden nu geen woorden meer zullen vallen.…
Menno Wester22 december 2002Lees meer >

IN MEMORIAM

gedicht
4.2 met 51 stemmen aantal keer bekeken 32.697
De blaren vallen in de gele grachten; Weer keert het najaar en het najaarsweer Op de aarde, waar de donkre harten smachten Der levenden. Hij ziet het nimmermeer. Hoe had hij dit bemind, die duistre straten, Die atmosfeer van mist en zaligheid, Wanneer het avond wordt en het verlaten Plaveisel vochtig is en vreemd en wijd.…
J.C. Bloem20 september 2022Lees meer >

Er is een verschil bij wezen

netgedicht
3.1 met 31 stemmen aantal keer bekeken 4.814
Soms hoor ik wel eens Van collega’s verderop Waar zij op terug kunnen vallen Voor het geval van ‘je weet maar nooit’ Fysiotherapeuten, psychologen Verpleegkundigen, orthopedagogen Jeugdhulpverlening heet dat, t is maar dat je het weet...…

mijn kind

hartenkreet
4.7 met 40 stemmen aantal keer bekeken 3.076
Als baby speel ik met jouw kleine hand met zachtjes neuriën troost ik jouw verdriet zo hebben wij een schijnbaar onbreekbare band met jouw hele leven in het verschiet als peuter beschermde ik je voor het vallen lachte ik om jouw eerste wankele stapjes met die kleine beentjes volgde je alle ballen lachte ik, iedere minuut om jouw malle grapjes…

doodstil

netgedicht
4.7 met 34 stemmen aantal keer bekeken 2.183
gezocht duet met luider merelfluiten of lijsterslaan de vroege ochtend in te zingen seizoenen zullen blanke toetsen tot een dof en okergeel polijsten het pedaal verbeidt zijn tijd in ruste ontbloot kan ook 't notenschrift zijn kruis bewaren 't huis waarin hibiscus zijn bloemenkelk al voor het droog verwelkensuur in koude achteloosheid vallen…
Reineke Gevers22 september 2007Lees meer >

Opa

netgedicht
4.0 met 48 stemmen aantal keer bekeken 2.996
hij zet een zestal vallen met blokjes kaas voor ratten gooit akelig precies kiezelstenen naar naderende katten strooit gif in iedere hoek gleuf en gaten niets of niemand die aan zijn liefjes zaten vertroetelend aaiend vertrouwt hij hen toe van mijn vrouws gezwets wordt ik zo ellendig moe bronchitus roggellend in zijn houten burcht ruimt hij…

Ochtend krant

hartenkreet
3.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.071
Verder weg vechten de mensen tegen elkaar Er vallen vele onschuldigen en niet een paar. Intussen in ons eigen land Is er weer veel te veel aan de hand. De buschauffeurs die staken nog door, het is alle ellende waar ik me aan stoor. Ergens heel klein in de ochtendkrant staat iets positiefs bijna aan de buitenrand.…

Zandloper

netgedicht
2.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.182
Seconden tikken tot minuten weven fier kwartieren in ’n uur secuur als dag en nacht verkleven resoluut en tot etmaal verbonden Veren strelen heen en weer in de ban (blikken nokjes, vallen, klikken vast en tasten beslist naar ogen die schrikken) van de schokjes die gemiste dagen speren Gesleten klokken razen tijden of staan stil…

Overgang

netgedicht
4.5 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.724
schakel naar een verder verhaal onbezorgde jeugd verhardt zich in de puberteit tot roekeloos verkennende verbinding met het volgende station der kennis het derde station stapt volwassenheid op de trein des levens nu in volle vaart de trein ploetert voort over geschonden rails op weg naar de overgang voor station mid-life op deze overgang vallen…

Geknipt

netgedicht
4.5 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.066
en geen En voelt ook de gebrekkige herkenning meteen Hij verklaart dan en legt aan iedereen graag uit Hij is een dichter komend uit het niet Die dicht door letten op alles om zich heen Hij ruikt hij voelt hij proeft en ziet Verkend van top tot teen Leidt wonder na wonder Door zijn hersenlagen heen Samenvallend in dichterlijk lied Vallen…

Liefde en Onrecht

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.504
De warme chocomel om 20.00 uur ’s avonds Daar werd ik geboren Daar kan ik mijn eerste herinnering zo mooi waarderen Daar was ik mij ineens bewust van meer Daar werd mijn leven ineens zoveel minder dan het had kunnen zijn De sneeuwvlokjes die vallen De warme chocomel om 20.00 uur ’s avonds Worden ondergewaardeerd bij de regen van kogels…
onwetende18 oktober 2006Lees meer >

Winter

hartenkreet
1.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.687
Ze belooft menig man gouden bergen, en ik wacht hoopvol, om vervolgens elke avond gebroken in slaap te vallen. De wijzers schrijnen verder, en de klanken bereiken hun grens, de tonen voor jou bereiken hun ouverture. Wanneer ik mijn ogen sluit voor de kou en de waarheid, zie ik enkel ogen, zomerlucht blauw, en zijn lach.…

lichtvanger (voor V)

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 553
zo groot dat ik ze bijna kan aanraken cipressen aals een fluorescerend oplaaiend vuur geluiden sterven weg alleen de krekels tjirpen tegen de avond gloeien de velden warm op de boomtoppen stralen zilver de maan, een kleine sikkel helder genoeg om de nevel boven de bergen op te lichten de nacht, levendiger en kleurrijker dan de dag we vallen…
j.bakx23 december 2008Lees meer >

Hoe gaat het ......

hartenkreet
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.136
Mijn tranen vallen op je graf, Ik kan het nog steeds niet geloven, Hier vind jij nu je rust, te jong, Hoe hebben ze ons van jou kunnen beroven?! We zijn nu een paar maanden verder, En het besef begint te komen, Dat de dag dat jij weer thuiskomt, Alleen iets is om van te dromen.…
maartje29 december 2008Lees meer >

Vederlichte bariton

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 522
De meest woeste krijgers vallen als kwetsbare veertjes door de mand, de ogen te klein voor het bijtende vocht, zo is het mogelijk dat aardgnomen een pen hanteren, zoals eekhorens tegen onze ramen tikken om ons te vertellen dat ze wakker zijn, hun bruine velletjes glanzen als moeiteloos tegengif op oersaaie zondagen.…

Tweede kans 1975

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 554
angst is er grote kans op overleven die genen worden doorgegeven aan nageslacht en als collectieve ervaring in de genen geschreven Ik lift met een nat pak naar huis ben weg als de politie arriveert die gelijk gaat dreggen en niet blij is met mij als ik bel Angst heeft tijd en ruimte nodig worden we verrast is er geen tijd vallen…
Custor16 juni 2009Lees meer >

Spiegel.

hartenkreet
4.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.401
Er vallen tranen. Ze rollen over mijn wang en spatten op de grond uit elkaar. De tranen mengen zich met het bloed op mijn arm, ik voel het prikken. Zwarte strepen lopen over mijn wangen. Ik heb spijt! Spijt voor wat ik allemaal heb gedaan, Spijt om mijn leven. Iedere traan vertelt zijn eigen verhaal. Het is te laat.…
Anne17 juni 2009Lees meer >

Mieren

netgedicht
4.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 643
rokende gaten moeders die wenen om zonen die nodeloos stierven ik maak er een eind aan, weiger nog verder aan te klieren De bijeen gekomen Presidenten die schrokken reageerden zeer afkeurend, was dat niet aan hen zij bestuurders van grote gebieden door hen beheerd er werd snel gesmoesd en een duister plan gecreëerd De keizer moest vallen…
Ivan Grud6 augustus 2009Lees meer >

onwetendheid zij gezegend

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 570
ornamenten her en der een zootje tussen wat schots en scheef gestapelde bananendozen daarmee een muur vormende waarachter ik ook woon maar het is een andere zolder waar mijn gestorven gestalten huizen en soms word ik maanziek of het is wat anders maar het is altijd wat ik ben nooit voor altijd in hetzelfde melodietje de valse noten vallen…