4012 resultaten.
Natuurfluisteringen
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
534 Glinsterende zonne-
stralen vallen als streken van penseel over het weidse veld.
Ik voel hoe stilte zich uitspreidt in mij, een kalme ruimte zonder grenzen.
Bij een open plek blijf ik staan,
het licht danst op het water. Elke golf draagt
een geheim, een belofte van beweging.…
Ritme en Beweging
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
392 amandelvormige
amygdala in ons
lymbische systeem
dan is ritme
een danser
en beweging
een rivier
die zich onzichtbaar
slijpend voortsleept
na het traag
morenenscheurend
trillen van
massief geraas
van de sneeuw
bevroren gletscher
in stroom
versnelling
rakend
naderen
oogverblindend
de zonbeschenen
cataracten
oorverdovend
vallen…
Ontwaken uit de mist
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
320 En toch, in een trage opwaartse beweging
durfde ik weer te vallen,
door te zetten, voorzichtig,
tot mijn lichaam weer mijn huis werd
en ik weer kon voelen:
de zon, het lachen, de jengelende kinderen,
zelfs de pijn – rijker dan ooit tevoren.…
Wat niet van mij was
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
349 Tot iemand bleef
waar ik mocht vallen.
Tot pijn geen vijand meer was
maar een doorgang.
Tot ik voelde:
dit ben ik niet
en dit is nooit van mij geweest.
Onder de schaduw
zat een ruggengraat.
Onder de angst
een hart dat bleef kloppen.…
Wanneer de mist ademt
hartenkreet
2.4 met 23 stemmen
1.279 Uit de winterse takken vallen
druppels die de ochtend vertragen, tot elke stap bedachtzamer wordt.
Achter dit ademende grijs
wit verzamelt de dag vloeiend zijn licht
en contouren. Het omliggende landschap keert terug uit
diepe luwte en laat mij achter in een ongekende kalmte die lang nazindert.…
Hoe overleeft zij?
netgedicht
2.1 met 14 stemmen
330 rond halfgare grappenlappers, meegebralde
kwijnrefreinen over liefde, of verloren grip
en afgekoelde kippetjes, boven bierviltjes
hangen de fabeltjes van pijn doortrokken
verlokkingen, nog als Jackson schokkend
‘walkend’ als de takkeherrie toch niet meer
te overschreeuwen, valt de tijd stil zonder
enige wil tot haast, en verbaasd vallen…
Spiegelbeeld
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
375 Alle puzzelstukjes van het leven vallen dan samen, zegt ze :
de groeipijnen,
de liefdes,
de barsten,
de vreugdes,
de verlorenheden,
de geluksmomenten,
de stukken die moesten losgelaten worden,
de blijvende verbondenheden,
de inzichten,
de wijsheden,
de chaos,
maar ook de rust....
haar zachte spreken dat mijn denken sust.…
Hij stofzuigt en poetst
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
242 rommelt en klust
rond het huis
gebruikt de juiste tools
alwaar hij zich
thuis voelt
Deze man heeft niemand nodig
geen hulp in de huishouding
geen verhouding
met een taakverdeling
dan slaat de verveling
heel hard toe
Hij heeft behoefte aan pure liefde
op basis van gelijkwaardigheid
daarvoor zou hij alles
uit zijn handen laten vallen…
Onbekend terrein
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
124 Onderweg vallen dingen van je af
als bladeren van een boom die niet vraagt
of het herfst mag zijn:
de voering van het vertrouwde,
het kant-en-klare antwoord,
je eigen naam zoals je hem kende.
Waar dat wegviel,
midden in de kou van het kwijtraken,
stroomt iets binnen dat geen naam heeft.
Ruimte.…
De klokken luien.
poëzie
3.0 met 4 stemmen
1.166 O Klokken in de winteravend,
terwijl de vlokken vallen, vallen,
heel de aarde in hunne wâ begravend,
laat gij uw de profundis schallen....
In hagelbui en windorkanen
stort gij uw ziel uit, winterklokken;
die waart dan, wild, langs veld en banen,
Erinnys, zij, met slangenlokken.…
Alles draait en dringt
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
4.203 met een schijnbaar gemak
In de bureaustoel neerploft
Het klavier betokkelt
De muis naar het icoon stuurt
En hoort hoe
In het tumult van een vergadering
De vakbond er genoeg van heeft
En het spel breekt om het procent
En hoe de papegaai aan zijn rechter hand
Boven zijn zucht uitroept
Dat hij beslissen moet
Dat er anders naakte ontslagen vallen…
Verantwoord
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.314 Kom, laten wij de uitersten maar vergeten
tussen brutale ganzen en beschroomde rallen,
het water weer kalm en wij in de maat onze loop gemeten
om het verleden nu geen woorden meer zullen vallen.…
IN MEMORIAM
gedicht
4.2 met 51 stemmen
32.697 De blaren vallen in de gele grachten;
Weer keert het najaar en het najaarsweer
Op de aarde, waar de donkre harten smachten
Der levenden. Hij ziet het nimmermeer.
Hoe had hij dit bemind, die duistre straten,
Die atmosfeer van mist en zaligheid,
Wanneer het avond wordt en het verlaten
Plaveisel vochtig is en vreemd en wijd.…
Er is een verschil bij wezen
netgedicht
3.1 met 31 stemmen
4.814 Soms hoor ik wel eens
Van collega’s verderop
Waar zij op terug kunnen vallen
Voor het geval van ‘je weet maar nooit’
Fysiotherapeuten, psychologen
Verpleegkundigen, orthopedagogen
Jeugdhulpverlening heet dat, t is maar dat je het weet...…
mijn kind
hartenkreet
4.7 met 40 stemmen
3.076 Als baby speel ik met jouw kleine hand
met zachtjes neuriën troost ik jouw verdriet
zo hebben wij een schijnbaar onbreekbare band
met jouw hele leven in het verschiet
als peuter beschermde ik je voor het vallen
lachte ik om jouw eerste wankele stapjes
met die kleine beentjes volgde je alle ballen
lachte ik, iedere minuut om jouw malle grapjes…
doodstil
netgedicht
4.7 met 34 stemmen
2.183 gezocht duet
met luider merelfluiten of lijsterslaan
de vroege ochtend in te zingen
seizoenen zullen blanke toetsen tot
een dof en okergeel polijsten
het pedaal verbeidt zijn tijd in ruste
ontbloot kan ook 't notenschrift zijn kruis bewaren
't huis waarin hibiscus zijn bloemenkelk al
voor het droog verwelkensuur in
koude achteloosheid vallen…
Opa
netgedicht
4.0 met 48 stemmen
2.996 hij zet een zestal vallen met blokjes kaas voor ratten
gooit akelig precies kiezelstenen naar naderende katten
strooit gif in iedere hoek gleuf en gaten
niets of niemand die aan zijn liefjes zaten
vertroetelend aaiend vertrouwt hij hen toe
van mijn vrouws gezwets wordt ik zo ellendig moe
bronchitus roggellend in zijn houten burcht
ruimt hij…
Ochtend krant
hartenkreet
3.2 met 13 stemmen
1.071 Verder weg vechten de mensen tegen elkaar
Er vallen vele onschuldigen en niet een paar.
Intussen in ons eigen land
Is er weer veel te veel aan de hand.
De buschauffeurs die staken nog door,
het is alle ellende waar ik me aan stoor.
Ergens heel klein in de ochtendkrant
staat iets positiefs bijna aan de buitenrand.…
Zandloper
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
1.182 Seconden tikken tot minuten
weven fier kwartieren in ’n uur
secuur als dag en nacht verkleven
resoluut en tot etmaal verbonden
Veren strelen heen en weer in de ban
(blikken nokjes, vallen, klikken vast en
tasten beslist naar ogen die schrikken)
van de schokjes die gemiste dagen speren
Gesleten klokken razen tijden
of staan stil…
Overgang
netgedicht
4.5 met 23 stemmen
1.724 schakel naar een verder verhaal
onbezorgde jeugd verhardt zich in de puberteit
tot roekeloos verkennende verbinding
met het volgende station der kennis
het derde station stapt volwassenheid
op de trein des levens nu in volle vaart
de trein ploetert voort over geschonden rails
op weg naar de overgang voor station mid-life
op deze overgang vallen…
Geknipt
netgedicht
4.5 met 23 stemmen
1.066 en geen
En voelt ook de gebrekkige herkenning meteen
Hij verklaart dan en legt aan iedereen graag uit
Hij is een dichter komend uit het niet
Die dicht door letten op alles om zich heen
Hij ruikt hij voelt hij proeft en ziet
Verkend van top tot teen
Leidt wonder na wonder
Door zijn hersenlagen heen
Samenvallend in dichterlijk lied
Vallen…
Liefde en Onrecht
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.504 De warme chocomel om 20.00 uur ’s avonds
Daar werd ik geboren
Daar kan ik mijn eerste herinnering zo mooi waarderen
Daar was ik mij ineens bewust van meer
Daar werd mijn leven ineens zoveel minder dan het had kunnen zijn
De sneeuwvlokjes die vallen
De warme chocomel om 20.00 uur ’s avonds
Worden ondergewaardeerd bij de regen van kogels…
Winter
hartenkreet
1.0 met 5 stemmen
1.687 Ze belooft menig man gouden bergen, en ik wacht hoopvol,
om vervolgens elke avond gebroken in slaap te vallen.
De wijzers schrijnen verder, en de klanken bereiken hun grens,
de tonen voor jou bereiken hun ouverture.
Wanneer ik mijn ogen sluit voor de kou en de waarheid,
zie ik enkel ogen, zomerlucht blauw, en zijn lach.…
lichtvanger (voor V)
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
553 zo groot dat ik ze bijna kan aanraken
cipressen aals een fluorescerend oplaaiend vuur
geluiden sterven weg alleen de krekels tjirpen
tegen de avond gloeien de velden warm op
de boomtoppen stralen zilver
de maan, een kleine sikkel
helder genoeg om de nevel boven de bergen op te lichten
de nacht, levendiger en kleurrijker dan de dag
we vallen…
Hoe gaat het ......
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
2.136 Mijn tranen vallen op je graf,
Ik kan het nog steeds niet geloven,
Hier vind jij nu je rust, te jong,
Hoe hebben ze ons van jou kunnen beroven?!
We zijn nu een paar maanden verder,
En het besef begint te komen,
Dat de dag dat jij weer thuiskomt,
Alleen iets is om van te dromen.…
Vederlichte bariton
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
522 De meest woeste krijgers vallen als kwetsbare
veertjes door de mand, de ogen te klein voor
het bijtende vocht, zo is het mogelijk dat
aardgnomen een pen hanteren, zoals eekhorens
tegen onze ramen tikken om ons te vertellen
dat ze wakker zijn, hun bruine velletjes glanzen
als moeiteloos tegengif op oersaaie zondagen.…
Tweede kans 1975
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
554 angst
is er grote kans op overleven
die genen worden doorgegeven
aan nageslacht en als collectieve
ervaring in de genen geschreven
Ik lift met een nat pak naar huis
ben weg als de politie arriveert
die gelijk gaat dreggen
en niet blij is met mij als ik bel
Angst heeft tijd en ruimte nodig
worden we verrast is er geen tijd
vallen…
Spiegel.
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
1.401 Er vallen tranen.
Ze rollen over mijn wang
en spatten op de grond uit elkaar.
De tranen mengen zich met het bloed op mijn arm,
ik voel het prikken.
Zwarte strepen lopen over mijn wangen.
Ik heb spijt!
Spijt voor wat ik allemaal heb gedaan,
Spijt om mijn leven.
Iedere traan vertelt zijn eigen verhaal.
Het is te laat.…
Mieren
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
643 rokende gaten
moeders die wenen om zonen die nodeloos stierven
ik maak er een eind aan, weiger nog verder aan te klieren
De bijeen gekomen Presidenten die schrokken
reageerden zeer afkeurend, was dat niet aan hen
zij bestuurders van grote gebieden door hen beheerd
er werd snel gesmoesd en een duister plan gecreëerd
De keizer moest vallen…
onwetendheid zij gezegend
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
570 ornamenten
her en der een zootje
tussen wat schots en scheef
gestapelde bananendozen
daarmee een muur vormende
waarachter ik ook woon
maar het is een andere zolder
waar mijn gestorven gestalten huizen
en soms word ik maanziek
of het is wat anders
maar het is altijd wat
ik ben nooit voor altijd
in hetzelfde melodietje
de valse noten vallen…