4229 resultaten.
Dagelijkse kost
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
413 Er zijn tuinen , er vallen hemeltranen
doornen en rozen in tal van geuren
nachten zijn vol glazen kommen,
naast scholen vissen van vele kleuren.
Er klinken neuriënde melodielijnen
als ontdooide winter of herfsttaferelen
die met stormen van ooit
ook bij hun wellicht nu voorbij zijn.…
De Kersentuin
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
826 tweederde wandelweg wazig bekeken
tweederde van tweederde liter wijn
begint zich nu met zware treden
in afgedropen lijf weer te wreken
zwetend nu een derde nog te breken
en dan genadig languit het refrein
O zalige dieprode wijn in warme
kersentuin met verse geuren van tijm
oregano melisse en rozemarijn…
Mooier wordt het niet
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
419 waarin we samen waker werden
geaardheid getoetst aan die van mij
vervoering waarover je moest waken
daardoor wordt herboren, ook
met stilste dood aan ons zij
die wordt opgeschort, laat me
spelevaren in de duistere uren
als vlinder van de nacht die de
vlam van tijd weet te ontwijken
de dag breekt weer die naar gelijkheid smeekt
geur…
Het gras waarin jij lag
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
526 Het gras, ik weet het nog
het gras waarin jij lag
te lachen naar mijn lach
de tijd verstrijkt, maar toch
jouw bloemen bloeien nog
ze geuren heel de dag
Wanneer kom je weer, kom je weer?
.....Je hoeft hier niets, je hebt hier rust
.....en ik maak klaar wat jij graag lust
.....Kom je gauw een keer?
.....Wanneer, wanneer?…
Mijn leeuwerik?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
472 De zon vertoont zich
achter wisselende coulissen
geur van drogend hooi
onder de sterren,
de maan als vaste souffleur,
de regie heeft genomen
voor een jubelende leeuwerik, die
zichzelf een open doek schenkt
om in zijn juichende repertoire
van adoratie en hartstocht zichzelf
en iedereen uitnodigt in zijn arena
een mozaïek van zijn muziek…
GLIMLACHEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 het als de zon
iedere dag weer of geen weer
om het sombere wolkendek
te doorbreken keer op keer
probeer zoals zij zo mooi kan
mogelijk stralend ten onder te gaan
laat de wereld nagloeiend in een
prachtige zonsondergang staan
probeer en hoop deze kunst tot
het laatst toe te verstaan
wees als een bloem toon je kleuren
en verspreid je geuren…
De crematie
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
536 Ze ademen een bekende geur van ooit ook treur uit
is op deze achtste het eerste dat in mij ontspruit.
Mijn hart worstelt en kantelt daardoor momenten lang
het bestaan van deze dag maakt mij toch lichtelijk bang.…
WITTE TULPEN, ROZE HYACINTEN
hartenkreet
4.9 met 13 stemmen
1.223 Witte tulpen, roze hyacinten
oogstrelende lentetinten
na een lange wintersleur
sublimiteit van kleur en geur.
Lieve lenteboden
die een bevroren hart ontdooien
onder naakte bomen
ontwaken frisse dromen
dat de dood maar even slaapt
en de kiem van het leven blijvend waakt.…
Pastorale
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
427 De weidebloemen met
hun heerlijke geur
spelen een wedstrijdje:
Wie heeft de mooiste kleur?
Het koren deint heel zachtjes
mee met de wind.
Dat weggetje, daar bij de sloot,
lijkt net een kronkelend lint.
De bomen staan roerloos
bij het rimpelloze water.
In het riet een paar eenden
met hun luid gesnater.…
Bewogen
netgedicht
4.8 met 26 stemmen
623 In de kerk viel licht op het hoofd van je geliefde en omkranste het
en dat van je dochters
Je kist stond in de lengte
voor hun voeten
Jouw koor zong zuiver
Je dochter sprak over je warme handen,
dat die er altijd waren, troostten
Het donkere hout en geur
van de oude kerk,
de in zwart geklede begrafenisondernemers
omlijstten de dienst…
Een wereld in kleur
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
462 blaadjes
van de bomen
in de eerste lentedagen
zwierend als in een ballet
de takken van bomen
in het licht van de
rode ondergaande zon
wat een prachtig silhouet
witte sneeuw op struiken
in de winter
terwijl de zon even
door de wolken kiert
een meisje
in een roze jurkje
met strikjes
dat om haar heen zwiert
de heerlijke geur…
Aankomst in het Land van Wind
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
464 De lucht is nieuw, de geur is kil,
Maar ik voel een toekomst, helder als glas.
De wind voert verhalen over water en land,
Tulpenvelden wuiven in de verte.
Ik zie onbekenden met open hand,
Een welkom, zacht, in stille gebaren van warmte.
De taal een rivier waar ik in moet zwemmen,
Elke klank een steen in de stroming van tijd.…
de geletterde kapel, elders (proza)
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
714 jouw tijd komt nog, zei mijn innerlijke stem. de toon was zodanig zacht dat ik in mijzelf bleef geloven. proza is als prozac, het verdrijft soms de dagelijkse sleur, de geur van de nacht. ook van afwezigheid
mijn gedachten staan op wacht.…
Lentebeleving
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
427 Lente ademt zacht
vogels schuilen in het gras
stilte in de lucht
Soms is het genoeg om
stil te staan in het zachte ochtendlicht,
de geur van natte aarde te ruiken, riet te horen ritselen,
bloesemblauw te zien oplichten — alsof alles wat buiten ook in mij ontstaat.…
Tussen gras en licht
netgedicht
2.3 met 12 stemmen
598 Ze geven alles wat ze zijn: kleur, geur,
aanwezigheid, en als ze verwelken, doen ze dat met stille
waardigheid, alsof ze weten dat mooiheid niet leeft door vast te houden,
maar door te geven — en ik adem hen in, en herinner me hoe zacht de wereld kan zijn.…
Voor altijd
netgedicht
2.5 met 82 stemmen
5.550 Soms praat ik zacht in een lege
kamer, alsof mijn stem jou nog steeds kan
bereiken, alsof jij ergens bent waar stilte nog antwoorden
draagt, en ik je herken in geur, in schaduw, in de gloed die blijft hangen.…
De man boven de hemel
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
390 Maar hij bezat de lucht,
niet de geur van regen,
de zee, niet haar adem.
Zijn handen wogen
zwaarder dan een planeet,
toch konden ze
geen hart vasthouden.
De wereld ademde onder hem,
cijfers vervaagden in de nacht.…
Het geluid van stilte
netgedicht
1.6 met 8 stemmen
490 Storm raast door het raam
ik sluit mijn ogen heel zacht
adem brengt de rust
De wereld dondert
door de open ramen, een storm
van kleuren, geuren en stemmen. Ik sluit mijn
ogen en trek de grens, tot de ruis geleidelijk in adem verandert.
In deze leegte hoor ik
pas fijne nuances, het fluisterende
suizen van mijn eigen bloed.…
Nostalgie
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
132 Zus stuurt regelmatig foto s
reigers wachtend voor de vis loods
Dezelfde afgesleten straatstenen
liggen er nog wel,
ze werden glad door pekel
Ze bewaarden de geur van vis,
ze droegen touwen,
trossen, tonnen, mensen, mij
Houdt die oude stenen in ere nog.…
Als het groen fluistert
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
151 De wind draagt de geur van
aarde en regen. Geen bestemming vraagt
om meer dan hier te zijn; alleen het groene licht nodigt
uit om lichter verder te gaan, waar de stilte al die tijd op mij wacht.…
Zomerbloemen
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
260 Onder de brede hemel waar
blauw zich mengt met een dunne gouden
waas, kantelt een geur van aarde naar licht en terug
en wordt zichtbaar hoe stilte zich hecht aan wat eenvoudig groeit.…
eerst de regen nog
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
5 Weer zo’n afwachtende herfst
die braaf jaagt door de bomen
bedeesd beukt op takken, maar
feilloos elk sprankje hoop breekt
op die laatste straal
van het najaarszonnetje
De langverwachte winter komt
of niet, de stille sneeuwklokjes
verschijnen evenwel, evenals
kronkelende toverhazelaars
zo rijk als de jasmijn kan zijn
zal zij geuren…
De Kersenpit
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
23 Rood aan de steel in de nazomerzon
de glans van een tijd die niet blijven kon
voor haar de herinnering, diep en vertrouwd
voor hem de belofte van winst en behoud
Zij draagt in haar blik de vergane pracht
de geur van een zomer, een jeugd die verzacht
hij ziet in de oogst wat zijn handen vermag
een recht dat hij koestert, een langverwachte dag…
Stille heldin
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.119 ik zie nog haar handen
bezige handen, nooit in rust
breiden, verstelden, keerden, haakten
de sluipende uren, intens bewust
wakend op de zachte kinderlijven
diep in slaap, naast elkaar gevlijd
soms er even naast, ruiken
aan de geur van onwetendheid
waakzaam ook haar oren
negerend het versneld gedreun
van haar lijf, op haar hoede
schrikkend…
NEVELIGE AVOND
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
768 een andere wereld
die zich geruisloos aan mijn oog ontpopt
In de verte klinkt gedempt het loeien van een koe
ergens in een wei
Ik loop hier alleen deze avond
en voel me heerlijk vrij
In de bomen is het ritselend geluid
van vogels die een plaatsje zoeken voor de nacht
Ik hoor kwakende kikkers
ergens in een modderige gracht
Ik ruik de geur…
't jaar
netgedicht
3.5 met 62 stemmen
16.991 diep snuivend
door het bos lopen
lentegeuren keuren
lentekleuren geuren
voorzichtig de knopen
van je jas losmaken
kijken hoe het gras groeit
samen luisteren
naar het kleine meisje
dat gevoelig is
voor ontluikend groen
zomersproeten tellen
op een verbrand gezicht
zus bedelven onder de zonnebrand
pa ingraven terwijl hij slaapt
twintig…
Speelmans-deuntje
poëzie
3.4 met 28 stemmen
3.059 Het mildste zonneschijntje
Verleent het landschap kleur
Noch geur,
Als 't gulden Rijnsche wijntje,
Den roemer , dien ik beur;-
Wie zou druilen,
Wie zou pruilen,
Die 't zag blaken,
En mogt smaken?
'k Roep tot morgen
Vaarwel aan mijn zorgen,
Als ik druiven-zonlicht speur!…
Vroeg in de dageraad
poëzie
4.6 met 11 stemmen
7.026 Dan beven amoureus de liefelijkste winden
in 't gele zijig haar en groeten met een geur
haar goddelijk aanschijn opdat ze deze keur
behield van dagelijks zich daar te laten vinden.…
Verweven hartstocht
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
962 Hij versiert haar bed met geuren
van beminnen zijn kus valt lief
geen bloemen of liefdesbrieven
nooit leest hij Homerus voor
Hij laat haar smeltend zijn
stormen felle kleuren geel
heeft hij nette fantasieën
en houdt niet van extreem
Hij huilt niet van geluk
trilt nooit als hij haar ziet
of valt smekend op zijn knieën
hij ziet haar…
Het troostconcours
gedicht
2.4 met 33 stemmen
31.629 Eén bracht er mee: een kindertijd
met voetzoekers en knalbonbons,
de geur van jute en van boenwas.
Zijn lang bewaarde eerste kies
en al zijn nederlagen in de liefde.
De mooiste ziektes, roem, de fraaiste graven.
- Het kon de jury niet bekoren.…