5616 resultaten.
treinreis
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
724 't verveelt me nooit
laat gaan de herrie,
storingen, een trein
vertrekt langs de andere
treinen, een slang die z'n
weg zoekt weg, de stad uit
de natuur in, in stilte zon-
der ruis het groen het paars
het blauw, het goud, o, wereld
wat kun je mooi zijn!…
uitzicht.
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
598 verloren dragen de bomen hun takken,
deze dagen die bloeden als wonden
en de wind waait hartstochtelijk
over alles heen: de straten huizen
pleinen en door de bomen dus,
ze staan verwilderd wezenloos
in de vruchteloze kou, blauw-
bekkend, bibberend als bange
dieren, al kun je het niet bewijzen,
daarom is poëzie ook: om te laten…
MET KINDERLIJK GENOEGEN
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
562 Lang niet altijd ging het soepel
Zat ik in een tunnel klem
Crashte ik, want had geen rem
Sprong ik braaf door ieders hoepel
Jouw hang naar de blauwe koepel
Donker zwijgen, mijn woestijnstem
Leidden niet tot carpe diem
Onze levensstroom werd troebel
Nu we aren leerden lezen
Alle soorten vruchten proefden
Zijn we weer in 't paradijs…
Ik smacht naar de lente
poëzie
2.9 met 8 stemmen
2.216 Hoe heerlijk te liggen in 't mos,
Te staren in 't blauw van de hemel,
Te volgen de blaadjes die los
Zich wieg'len in takkengewemel!
Hoe welven zich bogen van glans
Om mij heen bij der lente verschijnen,
Hoe hupp'len in weke kadans
Mijn gedachten langs zacht-ronde lijnen!…
Twintig april
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
510 vandaag vier ik de blauwe herinneringen
aan een zomerhemel, wolkeloos en wimperleeg bekeken
hoe ik als kind mijn bad nam, in de teil
gewoon buiten, op de plaats waar leven langs
de kanten liep
jouw zorg vertelde dat de doeken die me droogden
zachter werden door de hand die vaardig wreef
mijn warme lijf geborgen
deze morgen
zag…
met droefheid
netgedicht
3.3 met 23 stemmen
661 in het gemurmel
van het onwaarschijnlijke
lijk ik niet te bestaan
maar tijd strekt zich uit op mijn huid
als bewijs van betrouwbaarheid
waterdicht
plant zich voort
met een te hevig, huizend hart
hijgend
onder blauw bedrukt, wegwaaiend
in honger en liefde, almaar onderweg
almaar
en wellicht volkomen onoprecht
- zouden wijzers dromen…
Adembenemend
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
674 “zij is als het schilderen van het lied
van de nachtegaal”
tussen eb en vloed
verloor hij zijn hart
de eb van zijn hoofd
de vloed van zijn lendenen
beschrijf haar jubelt de wind
saffierblauw haar ogen
stamelt hij als een dwaas
scharlaken rood haar lippen
als albast haar huid
haren zo zwart
dat met het licht van de zon
er een blauw overspoelt…
Een dromend kind dat met de sterren speelt
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.363 Een dromend kind dat met de sterren speelt,
En lacht en reikt en tast met beide handen
Naar ’t blauwe niet te vatten stromend beeld,
Verschenen aan de weke hemellanden;
Een stille dwaas die in zijn waan verbeeldt,
Dat hij kan groeien naar de hoge wanden
Van ’t eeuwig ruim en daar zal kunnen randen
De wolken aan, waarmee de zonne speelt.…
als woorden niet meer van mezelf zijn
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
610 waar water botst
en verlegen lelies bloeien
langs het kroos verlaat de dag
de ongeboren zon
tussen het verwarde riet groeit de valse twijfel
of de karekiet wel houvast vindt
hij zingt er wel
maar toch
laat me roeien in mijn houten boot, ze draagt me goed
de riemen slijten slechts voorzichtig
en mijn bankje kleurt vanzelf wel
blauw…
flirten fruitig
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
674 Waterval bruisend
zo helder en krachtig
Weespiegeling van de zon
de schittering prachtig
Bodem vol waterplanten
vissen die wild krioelen
Kleuren zo ingenieus
die in elkaar overvloeien
Slingerend groen blad
tropische wonderschoon
Vruchten rijp en rood
flirten fruitig aan hun boom
Koraal blauw is de lucht
bloemknoppen staan open
En…
Eenvoudig wonderen
hartenkreet
2.0 met 6 stemmen
1.144 Zie tussen witte wolken
stralend blauw
op aarde tussen schaduw de zon
avondschemer in duister overgaan
’s morgens de kim vol vlammen
heel de wereld is nog steeds één wonder.…
Winter maan
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
677 winter maan
zacht het licht
cirkel van goud
voor je ogen ontvouwt
koude rilling maar je blijft staan
je kijkt naar de winter maan
winter maan
blauwe bloemen bloeien in de nacht
diffuus verlicht door de winter maan
gevoelens van verwantschap
je voelt de vrede bloeden
gedachten van vriendschap
verlangens blijven broeden.…
Venezia
gedicht
2.9 met 29 stemmen
11.833 Het blauwe water krinkelt in de stegen -
Maar Roze vloeit het uit over de Rio,
onder de paarse hemel, in de lage zon.
Roze rust het water in de Rio,
Violette wolken drijven
in de Rio
Grande in de zon.
--------------------------------------
uit: Gedichten 1946-1984, 1985.…
PLEKJE
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
611 Kleine, blauwe spionnen
verbergen zich overal, maar staan overeind
en laten zich door niets verschrikken. Gentianen
laten zich niet gelden, kijken bezonnen
om zich heen. Verlangen naar meer verdwijnt
in de diepe kelken om zich te beramen.…
zo rechtstreeks uit mijn hart
hartenkreet
4.7 met 10 stemmen
741 lach
jouw prachtig mooie lach
die lach brengt mij zo dicht bij jou
wolken passeren in de lucht
maar jouw lach kleurt weer de hemel blauw
de wereld zoekt zijn kracht
laat mij die kracht dan zijn voor jou, mijn schat
hier en nu en nooit meer anders dan
een leven lang met jou, mijn schat
spreek in zinnen voor altijd
ik meen ze tot het laatste…
Er ruist een zachte...
poëzie
3.4 met 10 stemmen
1.533 Op halmen wieg'len statig korenaren
Hoog boven paarsig-blauwe korenbloemen;
De koekoek zit zijn eigen naam te roemen,
Zich diep verschuilend in de dichte blaáren.…
Dotsedaris?
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
778 Dat is blauwe kak!
Ik koos een naam die bij me past,
noem mij het hiermitatiedier,
want dotsedaris geeft mij last,
ik ben nooit dáár... ik ben toch hier?
tekening van Jaap van den Born -
meer tekeningen van Jaap alsook de gezongen versie van dit gorgelrijm op http://gorgelrijmen.punt.nl/…
AMOR FATI
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
683 Met blauwe inkt vals overschreven.
Geen fan die meeleeft, om ons huilt.
Bij de Slegte wacht ons een tweede leven,
voor een neofiet worden we straks ingeruild.…
Potdicht (2)
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
479 Het blauwe glas beschijt ontboezemd
We laten Dionysos zijn broek, bezoedeld
Dan neem je jouw riedels uit de doos weg.
Later zit je op je bed, siliconen glijden langs ribben.
Mijn vingers duwen kieren die je achterliet de tocht in,
een kobolt legt me op zijn kast.
Jij vond de nacht al geslacht genoeg,
maar het druipt aan je pen.…
Septemberrozen
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
760 droegen er vogels
duizenden rozen overzee
die in de stilte teer ontloken
voor de wind hen zijdezacht
naar paarse heidevelden bracht
waar ze in zonlicht wilden bloeien
als vrijheidsbloem voor onderdrukten
maar geen vrede kon zich vormen
in verraderlijke stormen
die hen ruw van de stengels rukten
ze dreven zonder einde
voorbij het ijle blauw…
Lege vaas
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
781 Nog altijd dansend in mijn hoofd,
met lakschoentjes
en blauw jurkje.
Heb ik nog niet vaak genoeg gezegd
dat de maan de maan is
en de zon de zon
maar dat ik slecht ik kan zijn
in de schaduw van jouw bloemenknop?
De rimpels op het water
al een poos verdwenen,
maar de voeten nog altijd in het zand te zien.…
masker afgezet
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
600 spiegels
achter de bar
mijn kamer vijf hoog
of later uit je brieven
masker had mij taal geleerd
taal van woede
van berusting
liefde woord na woord
zo ook zwijgen
als ik niets meer teweegbracht
masker in zand gelaten
maan in plooien van wind
of vliegeraars met blinde adem
langs alle schelpen hulpeloos
rondom de zeester
rafelig blauw…
ik wou dat je hier was
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.068 zo. dus jij weet het dan wel
van de hemel en hel
van blauwe plekken in de lucht
en dat groener gras
in weer een nieuwe vlucht
een glimlach, een zucht
dus jij weet het dan wel
kan jij je helden ruilen
voor wolken of spoken
of as van een boom
hete lucht voor iets gewoon
als chillen thuis
maar hoor je de ruis
als je wandelt door mijn droom…
Zonsondergang
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
552 Het water ligt heel sereen
zoals zonnestralen aan de hemel staan
Door 'n wolkendek dat in de lucht verscheen
ligt regenweer nog ver vandaan
Blauwe zoete luchten,met wolken
als gouden vruchten
bestrijken't gebied op 'n enkel moment
verbonden aan tijd,als de zon
zijn weerspiegeling herkent
't Stille water in een frisser jaargetij
is een…
Zwanenzang*
netgedicht
3.8 met 32 stemmen
3.959 Vervaagt hoog boven mij de blauwe lucht,
rest van alles wat ik deed slechts één streven:
bij vrouw en kind zijn, al is het maar even.…
Lentezang
poëzie
3.1 met 10 stemmen
1.504 Daar komt de Lente:
Ze spreidt algauw
Haar hoge tente
Van licht en blauw!
De velden laaien
In zonnegloei;
De weiden waaien
Vol bloemenbloei!
Het beekje huppelt
Zo vlug en fris;
En zilver druppelt
Van bies en lis.
De bomen strekken
Hun armen uit.
De wilgen lekken,
De berk loopt uit.
Al! takken, twijgen,
Al wierookwerk!…
het zijn maar woorden
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
894 lach, jouw prachtig mooie lach
die lach brengt mij zo dicht bij jou
wolken passeren in de lucht
maar jouw lach kleurt weer de hemel blauw
de wereld zoekt zijn kracht
laat mij die kracht dan zijn voor jou, mijn schat
hier en nu en nooit meer anders dan
een leven lang met jou, mijn schat
spreek in zinnen voor altijd
ik meen ze tot het laatste…
jij
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
993 Jij bent het water dat gestaag stroomt, dat
mij laat wegdromen als maagdelijke wolken
doen in de verder blauwe hemel. Een woord
van jou maakt me al lichter in mijn hoofd.…
Het morgenraam schuift
gedicht
3.2 met 5 stemmen
5.282 Het morgenraam schuift blauw en blinkend
rechthoekig door mijn dromen heen.
Splinters geluid doorboren mij
en blijven steken in mijn hoofd.
De klok slaat waarschuwend alarm
en dreigend rolt de kamer op mij aan.…
Geluk
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
672 Zolang er ruimte is
en stilte om te schrijven
Zolang ik mijzelf kan denken
in de blauwe lucht gaan liggen
‘t licht kan eten en ‘t donker vasthouden
Zolang witte kou in mijn kamer staat
en ik met volle ogen
‘t ochtendlicht voel steken
Zolang durf ik
elke dag mijn huis uit te gaan
mensen te groeten
en verder te lopen met mijn lach…