4787 resultaten.
morgen in mei
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
472 op een nog prille morgen in mei
om precies te zijn zondagmorgen
twintig mei tweeduizendtwaalf
staat de zon aan de hemel
zó stralend zelfs dat we besluiten
om in de tuin te ontbijten
ondanks het mooie begin heeft de Bilt
voor in de loop van de morgen
heel veel regen opgegeven
op de radio heeft men het over
een aardschok in Noord-Italië…
Langs de wegkan
gedicht
2.0 met 3 stemmen
3.916 Morgen vers in de krant: hoe jackson Pollock
de nacht doorsneed, dat hij heeft geleefd toen
hij kleuren niet te stelpen ons in de ogen wreef
en schoof met vlakken - schouwspel telken kere
zoals hij holtes vulde met spetters licht,
onbesuisd tuurde door witte wolken heen -
en dan zo'n regen.
----------------------------------------------…
Hoort allen: KOMRIJ IS DOOD!
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
820 De nacht zo zwoel dat mij het slapen benam
lakens gekronkeld en vast aan het lijf geplakt
draaiend, woelend, elk half uur naar de klok kijkend
en smekend om het morgenrood
de tuin een vijver na een verwoestende storm
de lavendel, gisteren nog zo rijk en vol bloeiend,
nu neergesabeld en gegeseld door woeste regen
zou er nog meer te gebeuren…
LUCHTSTROMEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
550 Nieuwe adem sluipt
over varens, zoent bomen,
verlicht heel het bos;
de pas vergane regen
stijgt geurend, verijlt glanzend.…
De gouden aarde
poëzie
5.0 met 1 stemmen
4.354 En in het zachte en volkomen blauw
Is de Zon een Man met een gouden regen
En de Aarde een wijde groene Vrouw,
Genietend 't stille geluk van die zegen.
Zon, Aarde en Heelal zijn één lach
Rondom de Mensheid heen. Dit is haar Dag.…
Navigatie?
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
494 Soms lijkt de wereld door mij beschreven
geaccidenteerde wolken door de wind gedreven,
in de halo van de zon en de eisprong naar de maan,
gecorrigeerd door de rechte regels van de regen en
de wonderlijke navigatie van de vogels om altijd terug
te keren naar het punt waar het zwervende leven begon.…
Dorpse vriend
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
598 Ik hoor de echo van het dodenlied
het is mijn antwoord op jouw zwijgen
een omweg via de muziek
die toetert naar de wolken
er groeit een dorp
rond jouw onschuld
een kerk dicht bij jouw hart
er staan koeien in de weide
ik proef de nasmaak van een levenslied
in iedere liter bier en in iedere druppel regen
rond jouw onschuld
zwemmen zwanen…
tevergeefs
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
542 In de brandende zon was tevergeefs geen regen gegeven.
Ondanks energieke aankleding aan mijn vitale oase.
Een droom met dezelfde kijk en identieke woorden.
Tevergeefs toch een woestijn zonder een waterbron.
Bleek deze ideologie een hoogstaand van andere orde.…
mist
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
506 één van vijf
met één van vier stemmen
spanning giert door je lijf
geheim koord laat zich niet temmen
het grote septiem akkoord
niet overmatig en de regen
tikken door ongestoord
het zangkoor bezingt het leven
de deuren tussen twee tonen
laat kaarsen branden zelfs nog
bij bevroren lonen
en hoe moet het dan nog
maar medereiziger
blijf…
Een gesprek
gedicht
4.2 met 13 stemmen
14.254 '
'In de regen.'
'Zullen wij schuilen?'
'Nee!'
'Hoe zullen wij ons voelen?'
'Ziek, vals en verlegen.'
'Wat zullen wij zeggen?'
'Wij zullen het niet weten.'
'Wat zullen wij denken?'
'Was het maar gisteren, morgen of nooit.'
'Zal een van ons gelijk hebben?…
Nao de pret
poëzie
4.0 met 2 stemmen
991 gure wiend en regen zwiepen
De dorre blaojer van de boom'.
Was 'k ook 'en boom, 'k begos nou slaopend
De lange, saoje wienterdroom.
Gen mins te zien! - Jao toch, 'en bidder
Die weer 'en dooje maokt bekend.
Eergiestren was 't nog volop karmis,
Vol pret ien harberg, kraom en tent...…
Het onverborgene
gedicht
4.0 met 4 stemmen
3.123 Na een ijstijd van striemende regen
treedt lente tevoorschijn: helder en dwingend.
Indringend blauw vernauwt zich tot stilte.
Liefde ontluikt niet, maar toont zich,
een tuin komt in bloei. Kale takken worden
loodzware bloesems, de meidoorn gaat geuren.
Op een leizachte zondag in mei leen je de blik
van de ander.…
Herfstblad
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
410 Zo troon je vroom
hoe kouwe wind je striemt,
jouw leven trillend breken zal,
je neerhalen,
de regen je taaie huid doorweken zal.
Je j’ over donk’re aarde erbarmen
en haar warmen zal.…
AAN JACQUES PERK
poëzie
4.5 met 2 stemmen
924 En hij geeft weer wat eens natuur hem bood,
Wat eens zijn deel werd van de rijke regen
En wat hij opving van de gouden zegen,
Die naar deez’ aard in gulle golven vloot!
Maar als de dag gedaald is, laat hij neer-
Vallen de welke blaân, zo pas nog bloeiend,
Want hij heeft uitgebloeid zijn bloei-begeer...…
Mist
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
816 Wind hoor je blazen, regen hoor je vallen,
Zon prikt door de gordijnen
Onweer komt met knallen
Maar mist, die stiekeme mist
Omsingelt je huis zonder geruis
Hult stad en straat
In satijnen gewaad
Ontneemt het zicht, dimt het licht
Ontlokt de roep “alles zit dicht”
Verrast bij het opstaan
Nooit met naar bed gaan
De dokwerker raakt niet verstoord…
De schoenen die ik draag...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
659 Op wegen in de zon, tevens onder hevige regen.
Mijn schoenen passen, horen bij mij, bij
mijn leven, mijn bestaan.
Overal waar ik kom of reeds ben geweest.
's Avonds trek je ze uit, de volgende dag
weer aan, maar geschoeid op een andere leest.
Mijn schoenen prangen bij tijd en wijle,
knellen, terwijl ik er enigszins onder lijdt.…
Afdwalende gedachtes
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
632 Regen gevangen in lamplicht op uitgestorven plein.
Afwezige blik verraadt steeds afdwalende gedachtes.
Hopend, dromend, liefde te vinden, eenzaamheid ontvluchten.
Slaap niet kunnen vatten, nacht schrijdt onverminderd voort.
Haar naam herhalend in gedachten, slaken verlangende zuchten.…
In de ochtend
gedicht
5.0 met 2 stemmen
7.986 Verwondering over de matte lichtval
van deze ochtend, vol kersen en kleine regen.
Aangekleed, gekamd, maar wat ik doen zal
is mij nog niet gezegd. Dan zacht bewegen;
muziek die neerdaalt uit een instrument
waarop ik lang geleden heb gespeeld.
De klank verstoort mijn evenwicht.…
Bidden voor gewas en arbeid
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
3.916 Heer wij bidden U voor gewas en arbeid
Dat er ook dit jaar genoeg eten mag zijn
Geef op Uw tijd regen en zonneschijn
Zodat er sprake is van vruchtbaarheid.
Mensen kunnen wel de zaden strooien
Toch kunnen ze geen wasdom geven
Ook al is dit wel hun doel en streven
Maar alleen U kunt de groei voltooien.…
LENTE
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.060 De regen tinkelt in de plas,
En lichter groent het lage gras,
De tere blaadjes lopen uit,
En donker gloeit het heidekruid.
De vogel tjuikt zijn liedje weer,
In blauwe dromen ligt het meer,
Een zachte wind waait door de lucht,
En sterft in ’t woud met flauwe zucht.
Hoor!…
Van heel ver...
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
532 De zon schijnt nu na al die regen, doet ons toch
weer zien hoe alles vriendelijk verder gaat.
Voor vreugde is het nooit te laat, al zal die
vanaf nu gekleurd zijn door een schaduw van
verlies, van storm soms ook, van bitterheid of
heimwee naar de tijd die nu voorgoed is
afgesloten. Maar langzaam zullen wonden helen.…
Altijd gevaarlijk
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
531 een keizerlijke kleur wil ik door de regen spreiden
sterk en baldadig
de vlag van mijn verveling zwaai ik door uw middens
en onthul de zevenentwintigste letter aan hen die niet geloven
want het wonder moet mijn teken zijn
ook dit beken ik
dat mijn armzalige bewakers elke avond bij mij biechten
en ik ervan tweemaal twaalf onvoltooide boeken…
Vooruitzicht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
598 Door je tijd, zo spaarzaam,
voel ik me in no time
op het spoor hoe kort 't moment
van huid en haar en stem,
om mij gewaar van het blijvende
in alles wat verandert, gaat en komt,
gewaar hoe onze bron dezelfde is
eender als die van dier, insect, het blad,
zwart vastgeplakt op straat,
dan oplost in de regen
en ook de as,
maar ons huis in het…
De tweehonderdjarige eik
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.506 onbeweeglijk staat hij al
tweehonderd jaar
stil te staan
geen soortgenoten
om hem heen
mistflarden draaien rond
zijn kale bol
twee kraaien krijsen
plotseling zijn naam
op de smalle landweg komt
een bestelauto aan
vormt al jaren een
richtpunt voor
't verkeer in de zon,
de regen en de
grauwe, natte duisternis
gespaard voor
de open…
Mijn-Museum, Beringen
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
671 vleermuisjongens
ik glimlach om deze zoete tijd
en keer terug naar mezelf
watervrij drijven mijn gedachten
naar boven, een luchtbel aarzelt niet
en hapt in zijn eigen vrijheid
ik open mijn handen van binnen
naar buiten waar gedempte schachtbokken fluisteren
over de tijd die niet stil staat
een koeltoren vult het raam
als een hemel zonder regen…
Nieuwe wereld
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
539 ik hield vroeger al van donkere luchten, van
harde striemende wind en regen die kletterend
op de ruiten van mijn kamer uiteenspatte en
de balkondeuren in de sponningen deed ratelen
alsof ik in dat monotone geratel weer naar nieuwe
wegen kon gaan zoeken en ik reizen kon naar
werelden die nog onontgonnen waren, zonder
dat volwassenen bezig…
Ontbijt op bed
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
566 Op zondagmorgen is het pas genieten
wanneer de hagel rond de woning jaagt
of als er stormwind in de schoorsteen klaagt
en regen maar niet stoppen wil met gieten.
Zo’n zondagmorgen volgt een vaste rite:
(ja nu al weer dik vijfenveertig jaar)
We liggen knus te dromen naast elkaar
en voelen ons wat dat betreft elite.…
Gelukje
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
565 dieren zijn
deze blijdschap komt mede door jou
omdat ik heel veel van je hou
Je laat je zien als vrouw
je laat je zien als dochter van mij
Iemand waar ik heel trots op ben
je maakt me blij
Wat een geluk
bij je sport altijd paraat
op je werk
laat je zien waar je staat
De zon zal voor mij schijnen
ook al valt er van tijd tot tijd regen…
bewogen (2)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
554 leg je maar neer, liefste
we bedekken je marmeren
bed met geurige bloemen
we sluiten de gordijnen
als de loodgrijze regen
de aarde zoekt
leg je maar neer, liefste
op het zachte bloemenbed
laat ons
de bewogen tijd bezweren
en reizen
reizen op papier
we planten een boom, liefste
in de tuin van traag
tikkende stilte
ons tijdperk…
Een stap per voet
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
547 nacht
Soms trekt mijn mond vreemde banen en een
diep gebrom zinkt dan weg in de asfalt van mijn zolen
ergens herken ik het geluid, maar ik weiger deze som
te geloven - al was het maar een stap per voet
Gedempt schuift een wolk langszij de oever, ze raakt
de kraag die haar van me scheidt, ik schud de behoefte
van mijn schouder om mij in de regen…