5388 resultaten.
op het kussen van de avond
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
827 voel zachte klanken
in een eindeloze stoet, geluiden van nergens
en overal
wanneer daglicht en schaduw
zijn woorden verlaten
op zoek gaan
naar losgebroken schimmen van de ziel;
het weten dat alles leeft
in open zicht
en dat, gedragen door het sterven,
verwachting terugkantelt
in kleine fonteinen, ongevraagd
en vaak hoger…
De lust
hartenkreet
2.7 met 11 stemmen
2.334 Ook mijn schaduw is verdwenen
opgegaan in het eeuwige licht
het is de lieve lieve lente
die alles overwint
en ja ja
de eeuwige diepe diepe
lust
waar het waarschijnlijk
opnieuw mee begint
Het wordt groener en groener
in jouw ogen
o zo vol met lust gevulde wind
dit wilde kind ik
zo wild en gek
van dat in de wind getinte kind
wild van jou…
rijpen in beslotenheid
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
500 onder mijn huid
alles van een masker voorzien
heeft iets tussen de kiezen
dat veel te groot is voor een mens
laat het maar gapen op wat afstand
gaat het tussen de muren en mij net iets luider
ik laat het bij gesloten deuren
want ik heb slechts woorden genoeg
voor afgesloten kamers en het behang
die ze leest peutert wat stukken uit mijn schaduw…
Elk licht verliest aan glans
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
1.400 Elk licht verliest aan glans
breekt de zon in twee
koelt de hitte in de cel
werpt een schaduw vooruit
Elk licht verliest aan glans
zet mijn ogen in traanstand
trilt je lippen tot een kus
heft mijn handen ten hemel
Elk licht verliest aan glans
bleekt de sterren in de nacht
loopt dood in wolkenstraten
verdampt hoop in mistflarden
Elk…
Vroege herfst
gedicht
2.5 met 31 stemmen
14.043 Geen nieuw seizoen maakt het nog ongedaan,
geen schaduw valt meer om in schuil te gaan:
de herfst is over heel het jaar gekomen.
-------------------------------------
uit: 'Krullen van jezelf', 1993.…
Geïriseerd
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
555 Schaduw van raaf.
Een boze buizerd krijst: "Van mij!"
en daar draaft een 'hallo' voorbij.
Een vuilniswagen stopt. Hij morst
zilver bij villa Vreeden-horst.
Maar wat gebeuren moest gebeurt:
motregen die het land ontkleurt.
Dan ben ik thuis. Weer aan de slag!
Zacht klatert nog de schaterlach.…
gloeien
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
801 winterlucht
ik wil opstijgen
zodat ik naar huis kan schrijven
naar jou
om te vertellen
dat het over liefde gaat
dat het altijd
om ons heeft gegaan
en om het lot
dat wat we verwachten
onze lichamen in de zon
en vlinders
vele kleine vlinders
wanneer bomen zich strekken
bereid tot overgave
met wortels aan voeten
eens zo wijd
ook in schaduw…
Avond
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
660 Een schaduw trekt over haar gelaat,
wolken die de zon verdringen,
zij kijkt naar foto’s die haar omringen,
de dagen gaan in eendre regelmaat.
Een zomer die verloren gaat,
de zon gaat onder, het wordt al laat……
China, juni
gedicht
3.0 met 27 stemmen
14.326 De dichter is maar blinde
vlier, hij kreunt en zingt
in de wind die in hem klimt
In juni bloeiden op dat plein papaver en gentiaan
(die elkaars geheime zwijgende geliefden zijn)
Demonische kweekgras-wortels mokten ...Bloemkronen
lokten duizend plukkers uit hun schaduw
Woest doemden voerlieden op in hun maaidorsers
van steen waarvan de stenen…
Volle maan
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
971 vervolmaken het licht,
op zoek naar plaatsen,
die ik wil ontdekken,
je lijkt nu wel héél dichtbij,
alsof ik je al jaren ken,
net als de liefde van mijn leven,
maar toch héél ver weg;
ik durf het nu wel te zeggen,
je bent prachtig en je straalt,
zou het niet leuk zijn,
wij twee samen,
één verhaal;
ik zou het wel willen schrijven,
in de schaduw…
Schenk je dubbelleven
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.099 Ik zal de duivel te grazen
nemen, met wie jij in de
slaap op moet trekken, met
genoegen zal ik mij voor de
daad lenen, om de schaduw
te wekken, deze door de mist
van het gevoel naar een
noorderzon te vertrekken,om
doelloos zonder traan te wenen.…
VERMOEID
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.621 Hij zag er vermoeid uit
ik wilde hem verlaten
zijn magere hand ging omhoog
ik wachtte
hij zei niets
lag achterover met zijn ogen gesloten
een tochtvlaag ging door de kamer
de kaarsen sputterden
schaduwen bewogen
er kwam duisternis over zijn gezicht
het licht brandde weer gestaag
ik zag zijn ogen, die me
nog helder uit hun diepe kassen…
De Afgrond
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.206 jij bent bang weggelopen
er worden hier geen gunsten geboden
dit is de afgrond waar je ons bracht
je rende weg je was te bang
terwijl ik nog steeds naar je verlang
weet mijn hart dat dit het was
de punt, de finale
vanuit het dal kijk ik naar boven
de richel van de afgrond
waar jij gebogen neerkijkt op mij
je langzaam omdraait
je schaduw…
Stilte resistent?
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
687 Vanuit een verloren stilte,
boren miljoenen zielen
zovele gaten in gordijnen
van het paradijs, steeds meer
licht priemt door onwrikbare
schaduwen, waarin de onmacht
wordt beleefd.…
Schaduwdans
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
599 laat je vriendelijk weten
de filosofie van vergeven
moeders die dichten
over katers die stinken
en schepen die zinken
geschilderde bloemen
op het zielenbehang
bijna droomverloren
in gevoel van verleden
ongemak van het heden
in illusies die bedriegen
en minnaars die liegen
ondanks moeders die weten
over de angst van ‘t belang
alle schaduw…
Je maakt mijn hemel
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
493 ik wil dwalen in jouw bos
bomen zien in stammen
bladeren die losjes hangen
verloren in de top
lichte banen zon
raken schaduwen op aarde
spelen met het tere groen
uit duizend lentejaren
ik ga met jou
het voorjaar kleuren in je blik
de bosrand langs het land
voor jou weer wijd geschikt
je bent verlost van alles
een vinger van mijn…
Eenvoudig wonderen
hartenkreet
2.0 met 6 stemmen
1.144 Zie tussen witte wolken
stralend blauw
op aarde tussen schaduw de zon
avondschemer in duister overgaan
’s morgens de kim vol vlammen
heel de wereld is nog steeds één wonder.…
Parelmoer 2 (vervolg)
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
629 met
een herkenbaar geluid en de
geuren van je aanwezigheid
in de boezem van ons huis,
drong je helderheid in het diepste
van mijn bron, lispelend zacht
werden je ogen, waar vloeibaar
parelmoer aan ontsprong, verscheen
je even ten voeten uit, verwachting
ingelost te dromen van omzwervingen
die nog zullen komen, in de peilloze
schaduwen…
Gedachten over idealen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
672 Mijn gedachten zullen roepend zijn
als verdwaald zonder jou in woestijn
gelijk schaduwen zonder vaste vorm
zoals sluiers nevel in ochtendstond
over velden zicht beletten.…
Bekentenis
gedicht
3.2 met 23 stemmen
7.941 En dit is de liefste herinnering:
hoe op het plein, een honinglied van linden,
vanuit de schaduw over witte straten
je aan kwam lopen. Speelse zomerwinden
sloegen de gele zijde van je kleed
tegen je ranke lichaam, en je ogen
waren van heimwee raadselig verwijd.
Hoevele zomers zijn sindsdien vervlogen.…
In der minne
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
625 In der minne ( over uitgesteld verlangen )
In jouw geest heerst
duisternis
je bent vervreemd
van jezelf
afgestompt als je bent
in der minne
geef je je over
aan losbandigheid
en
zedeloze praktijken
zijn wij elkaars
ledematen – fatum -
jouw boosheid
laat jou- amor fati -
in jouw schaduw
staan
vuile woorden komen
over je…
Lege vaas
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
781 Heb ik nog niet vaak genoeg gezegd
dat de maan de maan is
en de zon de zon
maar dat ik slecht ik kan zijn
in de schaduw van jouw bloemenknop?
De rimpels op het water
al een poos verdwenen,
maar de voeten nog altijd in het zand te zien.
Scheppen, emmers, schelpen
in de kofferbak geladen,
en de zee aan de oren gezet.…
Een vale maan
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
1.561 oogjes kijken schuin
lachjes zijn weer vol betekenis
er hangt spanning in het huis
buiten schijnt een vale maan
en schaduw speelt waar
schoorstenen wit roken
het welterusten ritueel
na liedjes en verhalen lijkt
eindelijk eens goed te gaan
toch komen ze wat later
een voor een weer voor je staan
het lukt niet goed met slapen
schoenen…
winterzon boven Amelterbos
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
747 Zij lijkt verankerd in de zilveren mist
maar toch zo oneindig los
en vrij zweeft zij in de de schaduw
van haar eigen vloeibaar goud
en de warmte die zij geeft
is nog oneindig ver en koud.
Hoger en hoger zal zij gaan,
slechts langzaam haar warmte delen
en met haar traag tastende zonnestralen
heel zachtjes de aarde strelen.…
2012
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
633 het wit van waanzin scherpt
de muren rondom mijn burcht
ik ben een waker zonder gevolg
dit slot troeft de regisseur het tot
munt geslagen lot af en reist
de hemel door in exploderend puin
zou god zijn nagels breken aan
onreligieuze voorspellingen die zonder
enige vorm van waarneembaarheid zijn
schaduw werpt over het verwoeste land waar liefde…
de laatste kleuren
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.153 mijn opa's heb ik nooit gekend
en het doodsgezicht van mijn oma in de grauwe bedstee
is nooit heengegaan
wanneer lopen we langs het afscheid;
de slaap die blijft als een roos
op een steen gebeiteld
het noodlot al in kinderhanden
die nog geen zwaarte kennen, zoals het morgenlicht
dat in alle eenvoud een schaduw tekent
de dood wordt een…
Medaillespiegel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
413 In wil mijn gezicht met schaduwen bedekken,
teneinde te schuilen voor zichtbaarheid.
Verblind door de keerzijde van de maan,
wil ik gaan langs onbetreden patroon.
Op de tast door een onderbelicht bestaan
zonder horizon van vastgeklonken sjabloon.
Contouren zijn soms nog niet definitief
en aan kneedbare weekheid onderhevig.…
Ergens daar...
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
953 Ergens daar lag het antwoord,
veredeld in het aardse as
Zo zeldzaam als ik nu pas hoor,
die speld in het hooi of gras
Zo mooi zo blinkend benoemd,
naar het wijze levenstoneel
Kleuren vergift, geprikt geroemd,
die ene glans, roestend donkerfluweel
Het blinkt harder, scherper, pardon,
wakker paraat in onbekende uren
Zoekend in schaduw naar…
Ansichtkaart
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
536 Ik zag hoe de zon in het water scheen
Half in het donker maar ongedoofd
Kaatst het licht van wand tot wand door mijn hoofd
Flitst en stuitert van hier naar daar
Gedachten vinden, verliezen elkaar
En half in het licht: de ansichtkaart
Van het blanke strand, die ik heb bewaard
Ik tuur en tuur langs het witte lint
En zoek of ik ergens je schaduw…
De zwerver
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.496 In de avond nog, bedrogen,
ging de moede schim gebogen,
kroop de zwarte schaduw rond
of-ie geen petatters vond.
En alvorens te beginnen
aan het maal, zei de bazinne
hoe een grote, vreemde hond
zocht, of-ie petatters vond.…