5375 resultaten.
Gedachten over idealen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
672 Mijn gedachten zullen roepend zijn
als verdwaald zonder jou in woestijn
gelijk schaduwen zonder vaste vorm
zoals sluiers nevel in ochtendstond
over velden zicht beletten.…
Bekentenis
gedicht
3.2 met 23 stemmen
7.941 En dit is de liefste herinnering:
hoe op het plein, een honinglied van linden,
vanuit de schaduw over witte straten
je aan kwam lopen. Speelse zomerwinden
sloegen de gele zijde van je kleed
tegen je ranke lichaam, en je ogen
waren van heimwee raadselig verwijd.
Hoevele zomers zijn sindsdien vervlogen.…
In der minne
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
625 In der minne ( over uitgesteld verlangen )
In jouw geest heerst
duisternis
je bent vervreemd
van jezelf
afgestompt als je bent
in der minne
geef je je over
aan losbandigheid
en
zedeloze praktijken
zijn wij elkaars
ledematen – fatum -
jouw boosheid
laat jou- amor fati -
in jouw schaduw
staan
vuile woorden komen
over je…
Lege vaas
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
781 Heb ik nog niet vaak genoeg gezegd
dat de maan de maan is
en de zon de zon
maar dat ik slecht ik kan zijn
in de schaduw van jouw bloemenknop?
De rimpels op het water
al een poos verdwenen,
maar de voeten nog altijd in het zand te zien.
Scheppen, emmers, schelpen
in de kofferbak geladen,
en de zee aan de oren gezet.…
Een vale maan
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
1.561 oogjes kijken schuin
lachjes zijn weer vol betekenis
er hangt spanning in het huis
buiten schijnt een vale maan
en schaduw speelt waar
schoorstenen wit roken
het welterusten ritueel
na liedjes en verhalen lijkt
eindelijk eens goed te gaan
toch komen ze wat later
een voor een weer voor je staan
het lukt niet goed met slapen
schoenen…
winterzon boven Amelterbos
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
747 Zij lijkt verankerd in de zilveren mist
maar toch zo oneindig los
en vrij zweeft zij in de de schaduw
van haar eigen vloeibaar goud
en de warmte die zij geeft
is nog oneindig ver en koud.
Hoger en hoger zal zij gaan,
slechts langzaam haar warmte delen
en met haar traag tastende zonnestralen
heel zachtjes de aarde strelen.…
2012
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
633 het wit van waanzin scherpt
de muren rondom mijn burcht
ik ben een waker zonder gevolg
dit slot troeft de regisseur het tot
munt geslagen lot af en reist
de hemel door in exploderend puin
zou god zijn nagels breken aan
onreligieuze voorspellingen die zonder
enige vorm van waarneembaarheid zijn
schaduw werpt over het verwoeste land waar liefde…
de laatste kleuren
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.153 mijn opa's heb ik nooit gekend
en het doodsgezicht van mijn oma in de grauwe bedstee
is nooit heengegaan
wanneer lopen we langs het afscheid;
de slaap die blijft als een roos
op een steen gebeiteld
het noodlot al in kinderhanden
die nog geen zwaarte kennen, zoals het morgenlicht
dat in alle eenvoud een schaduw tekent
de dood wordt een…
Medaillespiegel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
413 In wil mijn gezicht met schaduwen bedekken,
teneinde te schuilen voor zichtbaarheid.
Verblind door de keerzijde van de maan,
wil ik gaan langs onbetreden patroon.
Op de tast door een onderbelicht bestaan
zonder horizon van vastgeklonken sjabloon.
Contouren zijn soms nog niet definitief
en aan kneedbare weekheid onderhevig.…
Ergens daar...
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
953 Ergens daar lag het antwoord,
veredeld in het aardse as
Zo zeldzaam als ik nu pas hoor,
die speld in het hooi of gras
Zo mooi zo blinkend benoemd,
naar het wijze levenstoneel
Kleuren vergift, geprikt geroemd,
die ene glans, roestend donkerfluweel
Het blinkt harder, scherper, pardon,
wakker paraat in onbekende uren
Zoekend in schaduw naar…
Ansichtkaart
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
536 Ik zag hoe de zon in het water scheen
Half in het donker maar ongedoofd
Kaatst het licht van wand tot wand door mijn hoofd
Flitst en stuitert van hier naar daar
Gedachten vinden, verliezen elkaar
En half in het licht: de ansichtkaart
Van het blanke strand, die ik heb bewaard
Ik tuur en tuur langs het witte lint
En zoek of ik ergens je schaduw…
De zwerver
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.496 In de avond nog, bedrogen,
ging de moede schim gebogen,
kroop de zwarte schaduw rond
of-ie geen petatters vond.
En alvorens te beginnen
aan het maal, zei de bazinne
hoe een grote, vreemde hond
zocht, of-ie petatters vond.…
Placebodieren
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
720 Tussen woorden was onze stilstand
niet bemerkbaar in het zwijgen
een religieus universum
trok tijdens dichte mist voorbij
in de boeken die we hadden gelezen
over het verstilde hondenleven
schilderden schaduwen jouw afkomst
lag het galgentouw nog in de kast
en nooit kwamen we dichter bij
zij die door het licht genazen
of was er een sterrenhemel…
Heil licht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
526 Boven mij een brandende zon
waar ik geen schaduw vind
geen put waaruit ik drenken kon
verstoken van verkoelende wind.
Zie toch belofte vanuit groene aarde
een steen wijkend van de duisternis.
Licht, meer dan materiële waarde
daar waar donkere graf geopend is.…
Avond
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
638 Een schaduw trekt over haar gelaat,
wolken die de zon verdringen,
alleen nog foto’s die haar omringen,
de dagen gaan in eendere regelmaat.
Een zomer die verloren gaat,
de zon gaat onder, het wordt al laat……
Verboden vrucht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
591 zwijgende bomen lijken zo stil
werpen schaduwen op de muur
buigen onder gewicht van de wil
verteren hun ziel in brandend vuur
ik durf niet te zeggen waar het op staat
bang om prijs te geven wat verborgen is
dat in ongebreideld verlangen schuilgaat
in luwte van schemer voor het morgen is
zonder grenzen van betamelijk gedrag
zou het verbodene…
Fleurige parasols
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
739 Kinderen uit het paradijs
planten hun kleurige parasols
in schaduwen van de regenbogen,
op het schoolplein van de dorpen
wordt de eindigheid door dans gewist,
gedenktekens van wanhoop en extase,
schittering in de ogen lekt door
scheuren van de dageraad.…
De liefde slaapt in haar hart
poëzie
4.2 met 6 stemmen
5.469 geen regen, geen schaduw, geen sneeuw,
geen dooiende schemering
die als een zwavelen zon
in de rafels hangt van het weer,
drijft mij terug naar het vuur
van haar kamer, haar rode haard.…
IN HET KRIJT
gedicht
4.3 met 7 stemmen
6.534 Een vader dan
die van zijn leven nooit dit zag: de kuiltjes ieder
op hun plek, de lijn van het ene langs het andere
been in krijt, hoe het verdwijnt de schaduw in,
dat donker daar, de diepte waar het om begon.
---------------------------
uit: Vrouwenwerk (2013)…
In het voorjaar
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
772 luister naar mijn dromen
als ik jou andermaal vertel
met een zachte stem
wat je toe mag komen
neen, ik verdraai het daglicht niet
ben ook geen schaduw
die woont in de nacht,
voel maar de bries van tederheid
die de nieuwe aarde verzacht
ik ben het, de lente
die je naar binnen brengt
en ook naar buiten geleidt
diep in jou bevindt zich…
Fonoliet
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
509 De enige weerklank
die ik nu nog hoor
is mijn eigen echo
die zelfs het zuchten
weerkaatst vanaf lege muren
opgetrokken uit beton
en niet doorheen te komen
verschans ik me vaak
achter mijn eigen schaduw
wat ik ooit wenste
kent de herinnering niet meer
bedolven onder een lawine
van vergeten woorden
de hoeksteen grijs en…
Hofvijver
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
597 Het water van de vijver, glad als ijs
Weerkaatst blijmoedig weelderige wanden
Van hoogbejaarde dommelende panden
De vensters geven geen geheimen prijs
Het zonlicht tart dit stadse paradijs
Waar mist en luwte immer samenspanden
Kastanjes langs de oevers knarsetanden
Hun schaduwen gehuld in stemmig grijs
De vijver geeft aan stemmen geen gehoor…
Matrix van de ziel
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
574 eerst ongeremd als licht dan
verduistert als een eclips
waarin de beide lichamen hun
schaduw in een nieuwe omloop hervatten.…
Voorwoord
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
416 het lijkt alsof ik je in de verte hoor roepen
laten we bestaan
zonder omhaal, nu, onttrokken aan voorheen
zijn als niemand anders dan ons en ik
een oneigenlijk anti-deel
zoals ooit de schaduw van ons zonnehuis
zonder jouw sporen geen pad dat zich kruist
zich verdroogt in bedding
verheft uit schemer, verdrinkt in grenzeloos
het lijkt alsof…
Waarom?
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
564 Daarom luister ik,
naar de roep van het vragend leven,
terwijl de hemel nog glinstert van de dag
en mijn ogen blind zoeken in het verstilde licht,
waarbij elke schaduw
als een doffe hartbons
strompelt door mijn lijf,
woorden nog nagalmen,
mat, doof, leeg, zwervend verloren,
sleuren en trekkend,
uiteindelijk geknakt en totaal gebogen,
tot…
Een mythe?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
481 het sterven herkent
zich in de kleine dood
van afscheid, elk moment
van minnekozen hecht
zich aan de schaduw van de tijd.…
Superheld
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.554 Wie is de enige echte superheld in het leven
Wie heeft jou altijd een veilig gevoel geven
Wie maakte de insecten dood in jou kamer
Wie verjaagde de boze geesten en de monsters die onder je bed leefden en die enge figuren die in de schaduwen bewegen Wie maakte met een kusje alles weer beter als je een enge droom had of door dommigheid pijn…
VOOR JOU
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
665 Het bos
zingt jouw naam
vandaag
en ik vertraag
om het lied
en de akkoorden
te verwoorden
ondanks misverstanden
en scherpe randen
wil toch enkel maar
de zon zien in je ogen
de wind door je haar
bevlogen
dat gevoel van enkel maar
nu zijn
zonder schaduw
de ster die je bent
verwarmen
en omarmen
voor elk moment
blij dat…
Onze hemel
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
522 in mijn ogen
en de ziel vloeit uit de jouwe
recht onze dromen in
ik zal niet loslaten
Mag ik me dan voor even
aan je vasthouden
zodat ik ook kan leren te vliegen
op mijn woorden
Dat ik kan leren zien
door de ogen van schoonheid
waarin alles verloren is
maar in onszelf teruggevonden wordt
Vliegend over deze weidse styx
zie ik schaduwen…
Oogopslag
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
921 meer ingetogen dan met vooruitziende blik
schemert zij licht bij de nacht,
verscheidenheid ligt besloten,
in de geborgenheid van gedachten
een teder begin daagt haar karakter uit
warm en wild, weerbarstig als altijd
haar mond zacht toegeknepen,
ontembaar haar sprekende kracht
over schaduwen die liefde verbeelden,
willen van geen wijken…