3975 resultaten.
Waar liefde stil ademt
netgedicht
2.4 met 18 stemmen
679 Adem raakt adem
in zachte stilte samen
fluistert liefde
In de stilte tussen je adem en
de mijne voel ik het trillen van de wereld, zacht
en onzichtbaar, alsof elke aanraking een echo is van iets wat
nooit helemaal valt, maar blijft hangen — warm en breekbaar in mijn huid.…
De adem van de aarde
netgedicht
2.3 met 46 stemmen
679 De open lucht ritselt als een onzichtbare
huid van de wereld, vol belofte en herinnering in elk
zuchtje wind. Ik adem en word gedragen door een ongekende
kracht, die helemaal niet dwingt, maar zachtjes zegt: je bent deel van dit alles.…
Aanklacht
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
570 terwijl Philip uit Ghana vandaag
met blote handen duizend stekjes
jonge tomatenplanten onderdompelt
in een bak water waaraan hij
een fles insecticide toevoegt
op de verpakking staat:
direct contact met de huid
is zeer gevaarlijk who cares
Philip haalt zijn schouders op
22 dagen onafgebroken
11 uur per dag werkt hij
voor een uurloon…
Introspectie
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
307 Mossen spreiden hun
zachte huid over verweerde stenen, het
bos houdt zijn adem in, en elke druppel die valt lijkt iets
ouds te herinneren, een trilling die diep de donkere grond in zinkt en blijft.…
De dragers van stilte
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
280 Er zijn kinderen
die geboren worden met open huid,
met poriën die luisteren,
met harten die de adem van hun ouders voelen
nog vóór ze woorden kennen.
Zij drinken spanning uit de lucht,
vrede uit gebaren,
ze vangen de echo’s van wat niet gezegd wordt
en bouwen er werelden van.…
Als de regenboog ademt
netgedicht
2.5 met 55 stemmen
808 Als licht in tinten fluistert
over lichtgevende velden, een trilling van
vreugde die de dromerige ziel raakt, een moment dat
ademt tussen kalmte en wind, een glans die op de huid van gedachten ligt.…
Het geel der stilte
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
393 Zondags komt zij
altijd thuis
maar vindt zichzelf niet
in het huis
de deur staat open
licht en leeg
alsof iets haar ooit
bewoog, maar zweeg
de eieren-
ze heeft ze weer
vergeten,ze hebben
zich los
van haar gegeten
ze rollen zacht de
wereld uit
vergeten zelfs hun
eigen huid
geel dwaalt rond
zonder gezicht
zoekt naar zon…
De blauwe leegte
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
213 En sterft in de blauwe leegte
een mens
in een gestolen huid.…
Onbekend terrein
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
124 Je voeten in het grind, dezelfde plek,
gras plat getrapt tot een tweede huid.
De overkant wacht als een licht
dat dichter lijkt dan het is.
Maar water heeft geen geheugen voor twijfel.
Het likt aan je schoenen en gaat door,
neemt bladeren mee, geen namen.…
Aquavontuur
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
251 naar penelope
een drijvende ijsberg doorklievend
de golven boven troggen en diepten zonder gevaar te duchten van slufters en muien
teweergesteld aan weer zonder wind
onder koperen ploert en strakblauwe lucht
de zachtblote schaamteloos weke delen
uitgestrekt over amper twee vierkante meter
de met hun maîtresses volgetatoeëerde
kwetsbare huid…
De fijnste draden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
133 Dauwdruppel aan halm
de ochtend draagt heel even
het eerste zonlicht
Waar anderen voorbijgaan aan een aarzeling in een stem,
blijft die nog lang bewegen onder de huid van de dag,
als een kring die zich uitspreidt over stilstaand water
en langzaam vervaagt, maar nooit helemaal verdwijnt.…
GEESTIG LIED
poëzie
4.0 met 7 stemmen
4.519 Dan dringt mij door de huid
Het bange water uit
Door kommerlijke zorgen,
Dies mij het harte barst
En wenst, alzo geparst,
De ongeboren morgen.
En nimmer ik de dag
Alzo gelukkig zag,
Dat zij mij vol verblijdden,
Voorwaar, ‘k heb uur noch tijd
Of ellik heeft zijn strijd,
Zijn lief, zijn leed, zijn lijden.…
Hittegolf
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
1.052 voorhoofd
haar ogen staan alsof ze is verdoofd
Met een natte doek dept ze tussen haar enorme borsten
in haar hand een borreltje, om niet te verdorsten
in de tuinstoel op de Haagsche stoep, haar benen iets gespreid
haar rok hoog opgetrokken zodat de wind haar kruis bereikt
effe luchten hoor, wappert ze met 't lapje stof
haar ogen stralen maar haar huid…
Krachtige Kus
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
3.786 Zittend op de vleugels van mijn dromen
Aangekomen in jouw paradijs
Jij ontvangt mij met open armen, terwijl
Jouw handen mijn rug masseren
Zachte vingertoppen raken mijn hart
Jouw huid als perzik, zo zacht en soepel
Een lichaam te beminnen voor eeuwig en altijd
Onvoorstelbaar mooi jouw ronde borsten
Heerlijk en lekker na een aangenaam verpozen…
Nachtval oorlog 7-9
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.180 De nevels van het zwijgen
dalen op de huid van de soldaat.
Liggend een steenworp van de dood
worden levens langzaam rood
Geuren van buit breiden zich uit
als blijvend kwaad.
8. Morgen
Hij moet wel aarzelen in de armen
van de ochtend nu het warme
mottenwitte licht gaat liggen
op de heide.…
Wat maakt het uit om vrede (alleen de crimineel en de gek...)
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
973 Wat maakt het uit wat de kleur van je huid is,
en dat je hartslag soms zacht en soms luid is.
Dat je Arabisch, Engels, Frans of Duits spreekt,
dat je soms beloftes maakt en soms weer breekt.
Alleen de crimineel en de gek zullen het nooit leren,
bezeten door de macht zullen ze het altijd proberen.…
Frits en Kee
poëzie
4.0 met 40 stemmen
6.611 Geregeld schold zij hem de huid
En dronk hij zich met bitter vol.
De tijd vliegt snel, vooral wanneer
De liefde 's levens zuur verzoet.
Hun koopren bruiloft kwam dus, eer
Het minnend paar het had vermoed.…
DE ZOMER VOORBIJ
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
836 oktober, het is herfst
de mensen lopen met gebogen hoofden
en opgetrokken schouders
over de straten door de wind
die ongehoord sterk en hard geselt
huid en gezichten meedogenloos striemen doet door regen
de zomer...voorbij
koud en nat zonder op te kijken
vervolgen zij gehaast hun weg
binnensmonds zacht verwensend
waar het klimaat in dit…
O lief, keer toch bij me terug
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
1.780 Alles wat we hadden
Wat jij me hebt gegeven
Steken in mijn huid als doornen.
Mijn liefde doet me zoveel zeer.
Ik heb me over gegeven.
Geknield voor mijn wanhopig lot.
Het werkt niet meer.
Ik kan niet zonder je leven.
Van binnen en buiten ga ik kapot.
Ik zoek de rem in mijzelf terug.…
Videoband
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.502 zware ademen, voel de zenuwen
Ongecontroleerd worden, net als m'n gevoel
Bij het aangezicht van ons verleden
Een in duigen gevallen warboel
Pijn, voel de blik in je ogen, voel je warmte
Nagloeien in zwoele gedachten
Beelden vol liefdesbewijzen tussen de pauzes
Van het geruzie in slapeloze nachten
Pijn, voel je gezicht, voel je huid…
in weerwil
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.329 kreet, en allen getuigden
UIT MIJN HAND, LEEGLOPENDE LEKKE DOOS,
wij dit later, in het nieuwe korenveld;
ONDERHUIDS ZICH SPIEGELEND AAN DE WEKE
nooit meer hielden wij van geluid dat stapt
MAKKE WAND, IN DIERENVELLEN GEWIKKELD,
over je heen, als duizend ontpootte duizend-
ELKAAR OMHELZEND, IN HUN KRUISPUNT EEN VOOR-
poten, inprentend in je huid…
hoe je met woorden speelt
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.362 zij zegt: natuurlijk schat
het ligt eraan hoe j’ ermee speelt
haar haar glanst als donkere kastanjes
in kleur van bonte herfst
koud waait het binnen, ‘t deert me niet
wind waaiert met papier en vele
duizend donkere haren op gebruinde huid
bevend de vingers met kunstige nagels
samen bekijken wij het lege veld
met ver naar achter bomen…
Bericht aan de generaal
gedicht
4.0 met 58 stemmen
19.200 Hij was het lied op mijn erf
het brood op mijn tafel
de vader van mijn kleinen
hij was de was op mijn huid
de warmte in mijn bed
de vogel in mijn borst.
Op een dag trok hij uit naar de bergen
om zijn land te verdedigen tegen de horden
om zijn kinderen te redden van de vernedering.…
Koester
hartenkreet
4.1 met 35 stemmen
2.027 de frisse berglucht
in me op te snuiven en
jou daarbij aan te staren
Een beeld dat ik vasthoud
en altijd zal bewaren
Heerlijk dat dak van bladeren
tien meter verderop
dat plotseling zacht ritselt
En heerlijk hoe vrolijk
jij daarop die kant op kijkt
Net als ik genietend
van beeld en geluid
het gebied om ons heen
en dat, net onder je huid…
Zoutz
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
1.250 alles wat niet mag of juist wel,
onuitgesproken en zonder woorden,
dit zachte zoutgevoel, de stille emoties,
een lied zonder woorden, zonder muziek,
jouw zoutlied vol van intens ritme,
beweging, dans, een ziel vol verlangen,
ik luister naar je zachte fluister,
naar de stilte van je diepe zee,
ik voel hoe jouw zoute strand
mijn tere huid…
ONMACHT
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
918 ik voel het, maar jij, zo passief, je wijkt opnieuw
ik zou jou uit willen schelden, ja goddeloos vervloeken,
ik zou je huid willen schuren, je willen slaan, omdat je
zo stil, zo passief, zonder mening of heftig protest
dit verborgen ontluisterend, geluidloos leven leeft
ik haat je, om jouw onmacht, ik heb je lief, om je onmacht,
ik pijnig…
POOLSTER
netgedicht
4.6 met 18 stemmen
1.608 De eeuwenoude kastanje, zo groots en wijds,
tekent zich majestueus af tegen de avondlucht,
een subtiel vleugje van witte zoete jasmijn,
plaagt en prikkelt het intens verlangen naar
een tere, zachte, zoet geurende jonge huid,
terwijl de witte Poolster glanst en blinkt,
ach, de Poolster, ze is klein, zo onopvallend,
maar ze bepaalt nadrukkelijk…
Het is waar
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
3.718 is waar dat ik in een etalage
drie soorten wegwerpluiers voor
bejaarden heb gezien, een onder-
steek, antischimmelspul, doorligzalf en
iets dat op een aardappelschiller
leek het is waar dat ik oude mensen
steeds nauwkeuriger gadesla
hoe ze hun voeten neerzetten hun
haren kammen dat ik mijn ogen hon-
gerend laat rusten op rimpelloze jonge huid…
pinguïn
hartenkreet
2.8 met 19 stemmen
2.813 het soms in zijn krop
voer voor het zilveren kuiken
belaagd door zeeluipaard, pelsrob en orka
bedreigd door olieplas en net, de jacht op ei en mest
op het ijs waggelt hij schuw met lage heupen, de gehurkte pas
tot hij voorover valt, de glijvlucht over een ijsflank
ze lossen elkaar af, samen broeden, voeden
een kolonie van duizenden, huid…
Mijn rug is recht en zal niet breken
gedicht
2.1 met 43 stemmen
15.225 knuppel
sloeg ik je uit het ijs wenste jij gered je vacht geföhnd
ik blies een cycloon gaf je ijsjes ik was je stijve captain iglo
die je in driedelig pinguïnpak de gouden visstickstaven
op zilveren schalen bracht en hoewel ik jouw tegenpool was
vond ik niet wat jij vond dat ons samenzijn schots en scheef
trok verlangde ik enkel jouw glanzende huid…