4150 resultaten.
'Dertien'
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
664 Op mijn boot gaat 'Dertien' niet loos.
Zij vaart met mij mee als lichtmatroos.
Het dozijn zal mij voor gek verklaren.
Maar 'Dertien' zal mij loodsen door
alle gevaren.
Als de zomerzon het zilverblauw van de
zee reflecteert, worden werkelijkheden
per dozijn uit het water gefiltreerd.
Op mijn boot is het alle handen aan dek.…
LEVEN
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.004 Lacht ons een heuvel tegen,
Met welig groen beplant, -
Wij vinden steile wegen,
En distels in het zand;
En lokt het dal beneden
Ook door zijn dicht gewas,-
Dáár smoren onze treden
In loos bedekt moeras;
En als met minzaam vleien
Der bergen top ons trekt, -
Wij vinden woestenijen
Met dichte sneeuw…
Vrijdag, hulp-dag
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
629 De tijd zit erop, ze is al naar huis,
inclusief haar achilleshiel die hoef ik niet thuis
nog los van het feit dat
ik al genoeg op m’n bordje kreeg en had
want daarom is zij er, speciaal voor mij.…
hou vol
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 jou nodig heb
op de eindeloze weg
die zich voor mij strekt
stop mij de nachtmerrie
waaraan ik niet ontsnappen kan
bid ik hulpeloos smekend
de liefde is niet vervaagd
de kilte in mijn botten
wil jouw hartslag voelen
die de pijn van het verlaten
van mij wegnemen zal
ik zweer je eeuwig en altijd
altijd van jou te houden
laat dus niet los…
Duurzaam transparant?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
382 achterop
zonder te beseffen in hoeverre de
eindigheid hiervan wel als onafhankelijk
te ervaren, de houdbaarheid
getoetst op basis van de eigen doorlooptijd
in de wederkerige vraag doorlopend uitgesteld
in de kloof tussen kennis en duurzaamheid
wordt het eindpunt steeds opnieuw bepaald
hoe het met het bewustwording is gesteld
ons los…
Roos der rozen
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
611 Je imponeert me niet met je rode petalen schoonheid,
mijn remmen gooi ik los, aanbid je gave volmaaktheid.
Je zwartrode knoppen wil ik titsen, zacht fluweel,
sieraden van je lichaam, een oneindig speldeel.
Mijn handen strelen, mijn vingers proeven,
sensaties bronnen, heftige emoties stijgen.…
We vieren leven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
450 Al hoor je dan maar het geluid van een hand die klapt
de stem van een persoon die zegt ja dat is echt prachtig,
ik hoop dat je er tegen die tijd ook van kunt genieten gaan
compleet los heel gelukkig op eigen benen kunt staan.…
Sentimental journey
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
490 met losse hand stucten we de wolken
en namen een hap uit de regenboog
We doolden door het leven
en droomden van een mooie meid
we vaarden op een blind kompas
en de tijd, de tijd leek zo wijd
We gingen naar hogere scholen
sommigen werden intellectueel
anderen vonden een baan
een ieder kreeg zijn deel
We leerden te overleven
en maakten…
Aangeboren?
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
435 In de prilheid
van de eeuwigheid, blijven we geketend aan
de willekeur los van achtergrond en kleur?
Of blijft de weegschaal hangen en stelt ons
dat aan het eind van de rit weer teleur,
hebben we dan verloren of is dat aangeboren?…
'Ogen' blik
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
486 opzij
ik liep even door
draaide me om
keken elkaar aan
precies tegelijk
zag twee gitzwarte
ogen zich boren
in de mijne
de mijne
in haar
Een paar sekonden
dat magisch moment
het zien zonder woorden
een woordloos ontmoeten
van hartziel tot hartziel
was ze even van mij
en ik even van haar
het duurde maar
één moment
...los…
Morgen al misschien ?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
485 Toch lijkt de zon dichterbij te schrijden,
soms nemen z’n stralen af, na zelfbedrog
in een grootse mondiale act worstelen we
het denken vrij, komt de werkelijke ziel
bloot, los van alle schijnheiligheid,
of dat uur morgen al komen zal ?…
Wisseling van de wacht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
451 Wilg huivert, schudt nog één keer
zijn takken los en valt in slaap,
totdat het tijd wordt
om weer aan het werk te gaan
in een volgend seizoen, om in een
volgend leven de zon
te vangen voor de vogels.
Wilg groet de maan in zijn droom.
Wind reist de zon na
voorbij de horizon,
de wereld rond
en komt terug bij
een zomerwilg.…
Kappen nou!
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
458 oud
het laat ons koud
wij kunnen rellen
wij ondernemen niet
wij zijn niet failliet
schoppen en dwars liggen
met zijn allen tegen oom agent
respect is ons niet bekend
hè ja laten we de crisis
nog dieper zinken
wie durft ons te verlinken
stoere mannen
betalen doe je toch straks
vernielen, plunderen, lekker laks
hè ja laat ons los…
Waar zijn de vogels
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
439 omarmde zijn lichaam
en huilde de koude doeken nat
Zijn armen waren sterk als pilaren
met blote handen
kon hij een leeuw aan stukken scheuren
alle vrouwen hielden van hem, ze hadden
geen rust, liepen de straten en pleinen af
altijd kwamen ze langs zijn huis
Woelend droomden ze
van zijn zwarte haren
ze grepen hem vast en lieten niet los…
boomschors
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
558 opblaaskano opblaasdolfijn
opblaaspop
popmuziek palingrokerij
beleidsambtenaar bridgeclub
dwaalspoor ontsporing
ontsproten verstopping
stapsgewijs wijsgeer hovelingen onderdanen
Denen Finnen ontginnen
piloten grenadine tuimelaar moedermelk
zoogdier rust bewustzijn fijn fijnzinnig
rijp vrucht tijd gewichtsloos loos alarm
sterrenwacht…
eenzaamheid je ziet niemand
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
593 Ook al ben je in gezelschap.. de connectie lijkt te ontbreken
Fysiek present maar mentaal geen teken van leven
De realiteit lijkt te bestaan, maar ik blijf te vaak even staan
weer die oude smart die me weerhoudt om verder te gaan
niemand weet omdat niemand vraagt en niemand ziet
want ik laat niks los … vanbuiten ziet men geen verdriet
anders…
Vervelling
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
495 Eventueel - maar wel aan te bevelen -
Een willekeurige, indifferente Handcrème, of één die wat vocht inbrengt
Lanette calmurid crème of ureum
Maar peuter niet aan losse velletjes,
Die aan de randen van de schilferplekjes
Beheers je, handen thuis, want Dyshidrosis
Lamellosa ligt zo op de loer!…
Afscheid van de zomer
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
497 Het is tijd om afscheid te nemen van blauwe
kleur van het hemelgewelf waarin steeds zwakkere zon
en zeer grote ijle wolken eerst als losse delen samen tot geheel
vormen terwijl een opkomende wind voor verstrooiing en aandacht zorgt.…
Holweerklinkend 1
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
585 't zelf maar uit
Lees eens een boek - en lees het uit
Voor je weer kwakt met hol gekwaak
Je kromme woorden die ik laak
Luchtfietserij waar ik van braak
In godsnaam, schei nou toch eens uit
Wanneer is 't met je frazen uit
Die hol weerklinken zonder luit
Gitaarmuziek, viool, dwarsfluit
Je rochel komt mij de neus uit
Ik walg van dom en loos…
De reizende ziel, een gesprek met Cailleach
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
656 Ik stap de dood in zonder vrees,
maar waarschijnlijk wel met tegenzin;
verdrietig over wat ik los moet laten,
benieuwd naar het nieuw begin.
Wat ben je in dit leven?
Ik ben èèn van de vele druppels
die de rivier laten stromen,
ik ben pijn en strijd en een kus,
een verhaal om te dromen.
Wat laat je na?…
WERK
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
508 ruk het los.
krab en schaaf de huid.
werk het gelaten de deur uit.…
Dierenwereld
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
499 brood moet smeren
In een grote vijver zwemmen
een witte en een zwarte zwaan
ze vragen steeds of iemand
mee naar Engeland wil gaan
In de olmen zit een uil
het is midden in de nacht
hij hoort een koekoek roepen
maar heel heel zacht
En op die grote paddenstoel
daar midden in het bos
ja, die met witte stippen
gaat een kabouter helemaal los…
KREDIET, het zit opgesloten in mijn familienaam
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 Mensen kunnen het heen en weer van me krijgen
dat begrijp ik, zeker nu ik rijp naar maximale volwassenheid
Ik ben van het heen en weer, keer op keer
Dan hier, dan daar, dan los, dan vast
dan zus, dan zo, dan dit, dan dat
Wat, dan val ik op m’n gat, maar niet in ‘n gat
Want ik sta steeds weer op
Opperderrrrrpop, pleurt op
ik ben zelden mat…
Als herfst me overvalt
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
574 Hoe dan ook beleef en ervaar ik dingen hier
zo diep en intens waarbij ze worden doorvoeld om daarna
los te laten en plaats te maken voor allerhande nieuwigheden op het pad
die evenals worden opgeslagen in mijn breek- en kwetsbaar hart om nooit meer te vergeten.…
De ruimte tussen woorden
netgedicht
2.3 met 37 stemmen
1.015 Poëzie is geen formule die je kunt herhalen,
maar een beweging die je alleen volgt door los te laten.
Ze is sprankeling in het oog van een storm, de manier waarop stilte
in geluid verandert, en het is altijd al een weg geweest die je pas ziet als je loopt.…
op de kop tussen dopheide
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
422 wollige woorden
over de stormen die volgden
hoe hij in wezen
doorweekt en zwart
afgebrand
Thor vermorzelen moest
als hij ’n hamer had
was hij gaan slapen
maar op handen en voeten
zou hij zwerven
dolend door de dagen
en doodde de nachten
in de galerijen
waar
als ’n leeuw in de luwte
’n nieuwe lotsbestemming
wachtte
om weer los…
Waar liefde stil ademt
netgedicht
2.4 met 18 stemmen
679 En toch hou je me vast — niet door vast te grijpen,
maar door los te laten, waardoor mijn hart vrij kan ademen in jouw nabijheid.…
De druppels van de herfst
hartenkreet
1.8 met 5 stemmen
324 Hij kent de lijnen van de herfst,
de plek waar het licht breekt en de mist zich nestelt,
een strakke pose tegen de losse twijgen. De wereld zakt weg, maar hij
zingt erboven, een punt van waarheid, zonder angst voor de kou, en toch altijd dichtbij.…
Ochtendsonate
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
391 Het geluid als een weefsel van
losse draden, elk fluittoon een penseelstreek
op een onbeschreven blad. Ik hoef de vogel niet te zien om
zijn lied te dragen, het landt zacht in de kamers van mijn eigen stilte.
Vier verschillende talen spreken
tegelijk door de tuin, vink, roodborst en mees,
ieder met een eigen ritme.…
Makena beach
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
371 tegen de stranden
Maken luid brullend hun landing
Waarna ze stukbreken in de branding
Het lijken wel kokhalzende kaken
Die monsterlijke kruinen uitbraken
Bruisende zeedraken van stortvloeden
Als er passaatstormen woeden
Tot paradijs hebben hipsters verklaard
Dit eiland waar ze onvervaard
Bezit hebben genomen van de stranden
Surfend met losse…