5388 resultaten.
Zelf-loos gebied?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
437 De augustus-zon raakt
de haartjes in je hals,
daarachter rollen paarse
schaduwen eindeloze lopers
voor ons uit, terwijl ik je spoor
nauwelijks volgen kan, wat over
het inzicht van de horizon reikt
geen woord over beide lippen,
alleen zichtbaar op de tere huid,
tinteling tot in het bot, plekje
ingeruimd in ons heelal, hemel
vol nectar…
moment
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
661 Ik stap niet uit de schaduw,
Maar ik geniet van je lach,
Van iedere dag, van het moment,
Dat ik met jou zijn mag.
Rebelse momenten vragen
Vragen om sturm und drang
De stem van het hart leidt
Ratio in gevecht met gevoel
Laat het verstand maar winnen
Ik wacht op het moment
Jij zwijgt en laat je ogen spreken
Wetend wat ik bedoel.…
elkaars gelijke zijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
634 stofzuiger aan de hand
zing ik tot de menigte
op de tafel staande
dat ik vrij wil zijn en kan
de dames rondom
joelen en juichen
luid scanderend
kom uit de menigte
onderscheid je gerust
van de donkere schaduw
die jaren al de mannen
steeds over onze werpen
jij verdient het podium
het volle spotlicht ook
omdat jij de moed hebt
gracieus…
Laterna Magica
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
582 in de schaduw van
de tovertuin doemt
vergrendeling op
verwonderd peinst de
boer over de os die
plots viool spelen kan
met vuur en magische
veer schrijft een nachtelijke
dichter onverdroten voort
kinderhanden tekenen
het ei in de buik
van de rode hen
de lantaarnpaal
neemt de benen
samen met het licht
een man met één voet…
Licht
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
484 Ook als de zon overdag volop schijnt
ben ik immer in een schaduw gehuld,
koud afwachtend tot èlk licht verdwijnt.
Dan zegt men "Ach, het zit in je hoofd,"
"gaat over, is een kwestie van geduld".
Zal mijn einde komen, G*d zij geloofd.…
De holle weg
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
386 wij hebben de
kleuren niet
uitgevonden
lieten gewoon
gebeuren wat
voor handen kwam
een sloot met
overhangende kanten
die spiegelend
overgaan in
blauwe rimpels
van de zomerlucht
schaduw geeft
wat problemen
door de richting
van het licht dat als
in dromen van alle
kanten lijkt te komen
ieder legt zijn pad
waarbij jij je op…
Wilgum
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
443 lange schaduwen
werpt de avondzon
bij het onder gaan
op de dijk
tot ver in de kwelder
zie ik helder
mijn omtrek uitgerekt staan
aan de overkant
ligt Emden fel
in het avondlicht
en meer naar rechts
Borssum
daar tegenover
aan deze kant
van de Eems
niet ver van Torum
lag Wilgum
waar in 1277
de Eems door haar oever brak
het kwam niet…
Edelsteent zon
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
378 ik wilde altijd al
meegenomen worden
je blikken delen
genieten van jouw lach
zelfs je schaduw zou
ik dragen zodat ik nog
wat dichter bij je was
zou graag dromen
langs je ogen je
zien komen in een
onverwachte stap
de kleine schrik
later toch het handje
voor lief evenwicht
je edelsteent zon
uit gebroken licht
regent lente met
geloken…
Zielen die vielen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
414 zacht vlaagde
zonwarme wind
koesterend langs
onze huid en legde
zomers ontspannen uit
waar witte wolken
het blauw beperkten
zorgde schaduw voor
contrast dat heerlijk
verkoelend werkte
alleen in het
spel van onze
ogen vonkte de
spanning in fraaie met
emotie gevulde bogen
in een kleurrijk veld
vol opgeschoten
bloemen dansten…
Hennie Stamsnijder
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
526 Massieve benen, ’t overige pover:
het bovenlijf een schaduw van de rest…
Naderbij
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
486 en wijl takken wijds zuchten verdelen
doorheen de ochtenddauw
naar asgrauwe luchten
en waardoor ik geenzins
enig lichtstraal aanschouw
mijlen ver, en warmbloedig dichtbij,
roep ik al wuivend naar de schaduw
de spiegel komt niet nader;
die was doorgaans al wat schuw…
gloed voor guido
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
571 o rouwgezel, gij
loeit de schaduw van de aaibloem nog
met tussendoor het prangen onzer
loodplooien (ooien) (o in) (o n), gij
hoogacht het leegpletsen in de klaproep der
handen (nden) (n d) (e)
en in de nijdnaad van het scheurschip,
bij de glijzangen der zinkzuchtigen,
hun behangsel week na week afvallende
hun wegkrasvlees (asvlees) (aees…
Anders zijn wij u Mevrouw Yesilgöz spuugzat
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 Geachte fractieleidster van de
Volkspartij Voor Vrijheid & Democratie
De stevige, de stoere, die mooie van de klare taal
Mevrouw Dilan Yeşilgöz- Zegerius
Er was geen gebak (jammer)
Maar uw gemak (verassend)
‘We hebben het gehad’ (ontluisterend)
U moet nu juist aan de bak (kijk over uw schaduw heen)
uw volkspartij dicht het gat (verplicht…
Orange the world
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
598 kleur de wereld oranje
als stil maar schreeuwend protest
gericht tegen geweld
dat meisjes en vrouwen ervaren
in schaduw verborgen
hun stemmen vaak zacht
vertellen zij het wrede verhaal
Van hun stille tragedie
Oranje
de kleur van kracht en verzet
voor meisjes en vrouwen die strijden
voor een veilig bestaan
laat dromen werkelijkheid…
Stadsbuurt
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
880 Er lopen donkere schaduwen
samen met haar door zonnige straten
ze kent de namen niet van de ganzen
die haar vergezellen in de arme stad
deze stadsbuurt geniet bekendheid
vanwege de kakelende kippen
de donkerbruine schapen
en het gebouw dat op een schip lijkt
vroeger was hier een bruine kroeg
met een telefooncel op de hoek
en kroketten…
Kameraad van de sneeuwwind
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
1.171 Het stemt mij verdrietig
dat ik nu als waarheid moet lezen
dat jij in jouw stilte bent verdwaald
stille vriend, beleden schaduw
eenzaat van de wandeling
in de witheid van de winter
ik volg je, ik volg je
ritmisch vormen zinnen strofen
onderweg naar nergens
op zoek naar niemand
en eindelijk zonder vermoeden
terwijl een enkeling het…
de Galanthus dus
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
378 Sneeuwklokjes zijn niet te horen
zij kunnen niet klingelen
hun witte kelken slaan
geen straaltje daglicht op
de Galanthus dus
gebruikt ook groene daarvoor
Schaduwen worden zodoende
niet langer of helderder
waardoor hij zich niet meevoeren laat
in zo’n donkere kelder der
kwellende mystiek
als poëtische gymnastiek gepresenteerd…
Setengah belanda
netgedicht
2.7 met 11 stemmen
344 ongenood gaat de gast
pa triot uit de tropen
zonder vaderland - een vloek
die hier niet wordt geprezen -
doch niet afkerig van eigen wezen
zijnsweegs tot de schemer
in het duister der nacht
als boven op de blanke top
zonnestralen verrijzen
en hij bamboesperen voelt
die hem willen doorklieven
trekt hij zich terug in
zijn eigen schaduw…
Verzonken wortels
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
283 Haar tere huid omringt ze met jong blad,
ze voelt de schaduw die in ’t zonlicht graaft;
soms lijkt het of de zomer deze plek paraaft,
die de schade van de dorst nog niet omvat.
Zijn hand verfraaide haar sterke onderkin,
die zuchtte onder de droogte die schreef;
en haar lompen uitstalde op ’t land.…
Aan zee
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
218 Je staat daar, bleek en stil,
een schaduw van wat ooit was.
Ik strek mijn hand,
de wind neemt haar mee.
Je kijkt, maar je ziet me niet,
een zee van afstand tussen ons.
Diep in de golven neemt ze alles:
wat ik hield, wat ik was,
een zeemanslied in brekend glas.…
Rattenkwaal
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
290 Zwarte kraaien stijgen hemelwaarts
de zomer laat zijn lome lucht vallen
over de daken van de huizen in de vallei
die zich groen uitstrekt in de diepte
van donkere schaduwen van bergen
die almaar hoger lijken in jouw brein
je kust haar omdat ze jouw vrouw is
zij weet dat jij steeds haar man bent
traag in de wildernis van dromen
je hebt…
Nissen
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
101 teruggebracht tot hier,
en nu, nauwelijks een geheel,
de wrijving tussen contouren
de omtrek van teveel
ergernis in nissen,
op de grens van het ongewisse
een opening zonder kieren
een ruimte die niets ontsluit
Een schaduw, met aanspraak op grond
zonder diepte of gewicht,
de afwezigheid zorgvuldig bewaard
enkel het deksel gelicht…
Hoe schrijf je een Van Gogh
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
78 hoe schrijf je kreupelhout
boomstammen in het gras
groenmosbegroeide stammen
griezelgrilliggroeiende takken
armen uitgestrekt in wanhoop
hun scherpe schaduwen op je pad
schors als uitgedroogde grond
van houtrot afbladderende verf
schubben van een oerreptiel
hoe schrijf je het okerste oker
het diepblauwste blauw
groen van mos en blad…
Regendauw en vlinderwolven
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
14 Zelfs het dessert verscheen nog vrolijk,
maar onder onheilspellend kaarslicht
dansten bizarre schaduwen
over het zilveren tafelkleed—
waarop reeds wat jus was geknoeid.
Dat liefde de man hongerig maakte
werd nu op pijnlijke wijze duidelijk
hartstocht met huid en haar verslonden
terwijl regendauw op het raam huilde.…
Ondoofbaar schijn
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
11 Hoe stil woekert de heimwee in de zwijgende spelonken
van het eenzaam denken, nu de herder ginds verschijnt
met zoete spijzen en met wijnen, rijkelijk geschonken,
terwijl de schaduw van de nacht maar langzaam iets verdwijnt.…
VERS
poëzie
4.3 met 11 stemmen
3.316 Dat deel van het dak waar de zon op ligt,
rijst herdoopt en gelukkig in het licht;
dat waar echter de schaduw rust niet minder.
Nergens saamgedrongen, niet waar de zon is, niet waar de schaduw.…
Maar als ik jou dan kussen mag
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
2.298 Ik wandel door de schaduw van mijn verleden
en blik eens terug naar wat ik heb gedaan
Er is geen verschil tussen toen en heden
alsof de wereld stil is blijven staan
De sterren staan hetzelfde al duizend jaren lang
soms voel ik mij onzeker en soms wat bang
Maar als ik jou dan kussen mag
wordt dit een mooie dag
Het voorjaar is begonnen alles…
Lantaarndrager
netgedicht
4.8 met 13 stemmen
998 Wanneer ik uitgeput de hoop heb opgegeven
verschijnt een schaduw; zie ik ’n glimp van een gezicht.
Jij bent degene wiens lantaarn was geheven;
die mij verleidde met het schijnsel van zijn licht.
Ik gluur omhoog en vind je ogen in een dromerig gelaat.
Je spreekt geen woord; gebaart mij met je mee te lopen.…
Doordringende predikant
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
539 Er klinkt immers naast dan is er niets
meer, een stem buiten nog wellicht
nieuwe aanplant die nog geen
echte bloesem kaarsen of schaduw biedt.…
Wilde zwanen
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.165 Met het ochtendrood in haar schaduw
vluchtte zij naar een ander seizoen,
de herinnering als glas in haar gedachten
waar zij nog immer wacht
met de golfslag ruisend aan haar voeten.…