Alle inzendingen over adem

5143 resultaten.

Sorteren op:

Een belofte zo ijzig mooi koud

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 508
Knisperend spreken de splinters van tintelend geluk waar de glinsters na rijp beraad wit zijn aangeslagen verkiest de woeste adem van het leven geen stil zijn maar kan het de gekoesterde hoop goed verbloemen. Laat hoop maar voor zichzelf spreken en zwijgen, In alles wat er versplinterend toe doet in het leven.…
Rob van Tol17 oktober 2009Lees meer >

Een belofte ijzig mooi koud

netgedicht
5.0 met 26 stemmen aantal keer bekeken 701
Knisperend spreken de splinters van tintelend geluk, waar de glinsters na rijp beraad wit zijn aangeslagen verkiest de woeste adem van het leven geen stil bestaan maar kan het de gekoesterde hoop goed verbloemen. Laat hoop maar voor zichzelf spreken en zwijgen, in alles wat er toe doet.…
Rob van Tol19 oktober 2009Lees meer >

Verdwaald van mijn stek

netgedicht
4.1 met 21 stemmen aantal keer bekeken 955
overweldigend zijn soms geluiden als scherpe pijlen van alle kanten heet zijn vaak de blikken van jonge bruiden ja, ik weet dan niet meer van wanten plots daalt de stilte genadeloos neer dat voelt als eeuwig eenzaam aan maar het schijnt zo van nature te zijn; alles rimpelt in een groter meer en wat ik moet doen is aansluiten bij liefdevol ademen…

Vergeten vaderhand

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 541
geitenland zonder vaderhand of moederborst vrienden of verwanten, ziel in een boot op ruwe zee silhouet in het duister schim van een werkelijkheid met armen en benen een reiziger, vol grote emoties de nacht steeds wreder weg in het geroezemoes nadat schemerlicht valt als een gordijn van gefluister in lange schaduwen, voorzichtige adem…
mobar7 november 2009Lees meer >

- Door duistere dalen -

netgedicht
4.3 met 46 stemmen aantal keer bekeken 634
Door duistere dalen moet ik gaan, duistere nacht naar de morgen van het licht terwijl het licht daalt en de adem stokt, zo dool ik zonder angst op duizend bruggen moet ik staan wankelend zijn mijn treden, compleet misplaatst, belofte steelt het evenwicht, rivaliteit, helpt hoge toppen vertrouwd groen te kleuren, de harten met kleine eikenlooftakjes…

schuilen

netgedicht
3.6 met 22 stemmen aantal keer bekeken 789
het duurt vast niet lang meer de terugkeer naar mezelf vaak zo stil als vogels die naar de nacht vliegen en daar gaan luisteren naar de vreemde adem van de dag soms vergeet ik dat ik er niet ben en schrijf muren vol met schuimende woorden lees gedichten op lippen die bewegen en raak zacht jouw haren wanneer een strofe onsterfelijk…

Bloeitijd

gedicht
3.2 met 23 stemmen aantal keer bekeken 10.219
Je legt de krant weg: adem die je inhoudt, uitademt, inhoudt; vormt. Wèl ben je een glasblazer van geboorte, jij, wind zo voorzichtig als een morgen. - Hoor, de wind steekt op, ik sta op, ik ben iets. Een bloem. Ik groei. Ik heb een nog uiterst ranke stengel om mee te lopen, net als de wind.…
Sybren Polet16 augustus 2020Lees meer >

Vruchtdragend

netgedicht
3.7 met 19 stemmen aantal keer bekeken 592
toekomst zich eigenhandig te versmallen onderwijl liefde verdort in hart en nieren en in koudvuur teneinde versteend dreigt samen te vallen * zie hier desalniettemin het vruchtbare zaad van morgen in het harnas van de schijnbare dood verban het zielloos verwachten immers licht blijft als het ware eeuwig in het voortdurend ademen…

Sterrenlicht in water

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 544
Een laatste stuiptrekking voordat je wordt bewaard als bruidsschat in het hart met de gave der liefde Je weegt soms wel wat zwaar en timide liggen de woorden tegen mijn lichaam aan Haast ademen we samen zingen, zweten, lachen om dingen die we laten We gaan de pijn verlaten op onbekend terrein Lichaamstaal als zoekende wederhelften…

Te gek voor woorden

netgedicht
3.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 824
de gegeselde en de gek hij haat hen, ze kennen zijn gebrek vanuit het raam ziet hij de rozentuin, de rotsen en het getraliede hek zijn hoofd staat niet naar strepen die schuinweg de tegels delen licht en donker hij tekent het op schaduwen die verder schuiven versnipperen het denken aan vrije vlucht, zijn borst gaat op en neer adem…
Hanny5 juni 2010Lees meer >

Elastische veren

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 512
boven de roos heb ik troostwegen gezien om een hart als de jouwe twee zomers elastische veren sterk aan ons oor en hart rondom het vuur bekend jij wist mijn verborgen gedachten in elk bloempje waarin het eigen gevoel adem verzachte langs een zonnige weg alsof er geen zorgen waren tussen de bloemen van gelukzalige tijden maar die liefdesroute…

Als leven even stokt

netgedicht
3.8 met 15 stemmen aantal keer bekeken 711
buiten mijzelf blijft het stil het is een verdichting waarover ik vertel vaak gaat een reeks indrukken er aan vooraf gestuurd door een wijde of geringe omgeving die verblijven dan later, zoals vandaag, in een gesloten graf ongevoelig voor ruis of nog sterker, een aardbeving het is de ingreep van het lijf door de geest tot hier zegt de adem…

Wanneer verlies?

netgedicht
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.097
Wanneer de maan zijn plaats inneemt moeiteloos, de zon verdringt Sta ik stil in het schijnsel van mijn schaduw beweeg ik niet stokt mijn adem in de wind Wanneer de sterren hun licht doven en niets nog betekenis heeft zweef jij in mijn gedachten ongrijpbaar als altijd Jouw stempel ligt op de spullen die jouw aanwezigheid verhullen…

Peepshow

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.228
Ze wuifde naar mij, terwijl ik al bijna tot een hoogtepunt kwam, haar borsten met de grote tepels stonden stoned en spits in de lucht te ademen, haar boze pooier bonkte op mijn deur, maar dat kon niet verhinderen dat zij door het glas brak, ik haar pooier met een karatetrap uitschakelde, wij samen van kijken en bekeken worden tot een huwelijk…

Een wens voor een woord

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 739
van loopvlakken langs de wegen ik woon op eigenschap in dagen op stem en oog van plaats tot plaats op de manier van gedachtegoed geduld vult zijn taak van stromen naar stemming en bestemming dat verandert alles op de glimlach van mond loven mijn lippen het licht van de wereld bij het vrouwbeeld voor jouw ogen zal ik wachten voor adem…
Quicksilver21 augustus 2010Lees meer >

gedicht met een knipoog

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 605
*) strenge voordeuren het is koud tussen de huizen, de stegen ademen slechts hier en daar een warme bloem voet na voet bedelt mijn bus wat smartengeld verzameld voor een hoger doel, vergaard uit losse hoeken en een zak vol stof deuren zwijgen tot stilte leeft een snelle blik vergeeft en mijn voorzichtig vragen laat wat ogen…
switi lobi13 september 2010Lees meer >

haar betovering

netgedicht
3.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 662
ik lees woorden van een vrouw, de diepere waarheid van het kwetsbare benoemd op iedere lente- en wintertrede in een zoektocht tussen handen, klein en groot, in een lichaam, vreemd gescheiden doch onafscheidelijk en opnieuw in adem, een bloem over fluisterhuid zoals het optillen wanneer het wenen wensen golft, een spreken wordt en…

een dag, zomaar zachter

netgedicht
4.0 met 15 stemmen aantal keer bekeken 808
vandaag wil de dag zich niet vertalen zelfs de wind lijkt niet te ademen ik wandel verder probeer de kleuren te begrijpen en hoe het kan dat ik besta nu wanneer het leven zich afkeert van toeval, de ronde van het najaar zich rijpt tot anker niets het tegenovergestelde staande kan houden en daardoor, even vreemd, een reden geeft tot verlangen…

Avondstilte.

hartenkreet
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.186
De natuur houdt haar adem in. Ik sluit mijn ogen. Er klinkt een ijle melodie... Een mondharmonika. Zuiver en helder klinkt het in de avondlucht: "Hoe zachtkens glij-ijdt ons bootje". Mijn herinnering gaat verder: Ik zie je zitten, Je kijkt me aan Je speelt voor mij. Je ogen lijken groen in het rose licht.…
Antje19 oktober 2010Lees meer >

GEBOREN LIEFHEBBER

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 516
Ook in kunst Artistieke eenheid Man en vrouw 'n Vrouw geeft leven adem Zonder hen is 't heel dor Vanuit het diepe Reikte zij mijn Leven d'laatste hand Als echt geboren liefhebber van Schoonheid van het leven Droom ik haar... *www.galerie-sous-terre.nl…

"Bel je zo terug..."

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 606
en toen werd het stil binnen in mij kwam alles tot stilstand buiten werd het ijzig kil enkel nog het kloppen van mijn hart, het stromen van mijn bloed alleen nog de lucht van mijn adem haperend in mijn keel dat buiten niet bereikt schreeuwen en geen geluid tussen besef en verdringen. "Bel je zo terug...."…
bulsara7 november 2010Lees meer >

Zonder voorbehoud,

netgedicht
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 632
Geen misvorm in haar leven, misgunt mij niet de illusie waarom ik vroeg, gekweekt uit de duizend schoonheden die ze droeg, uit elk van hen een nieuwe levenskleur ontluikt, de adem van de wind steels haar wangen vindt als zij zich vangen laat, raakt alles ondergeschikt aan de geur van erotiek die ze zonder voorbehoud predikt.…
pama10 december 2010Lees meer >

JANUARI

poëzie
3.3 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.189
Dus mocht dan toch bij 't stormgegier, Zo koud, als de adem van de Dood, Een levensknop zich oop'nen hier, Tot vreugde en wee, tot lust en nood.…

Boven de taalgrens

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 521
Toch weer dezelfde clichés te vinden en de woorden goed te praten om vergankelijke gedichten te vullen die kennelijk zijn zoek geraakt, boven de taalgrens waar alles ijl is, vrij te ademen soms in oeverloze regels die geen twijfel overlaten. “Soms dicht een vers zichzelf en soms slaat de dichter dicht ” Pama…
pama26 januari 2011Lees meer >

arend

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 589
Zijn adem kan hij sparen voor zijn onvoorziene duikvlucht. Wanneer weet hij niet misschien straks of later. Zijn blik staat op scherp hij is er voor gekend. De wolken zijn aan hem gewend hij klieft erdoor. Maakt met zijn vleugels een enorme zwaai. Duikt pijlsnel het water in.…

Wie kan nog boos zijn...

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 615
Luid wordt gegroet en gelachen, het is ineens zo volop lente dat de bomen groen worden van plezier en bladeren zich vrij ontplooien , ruimte nemen om te ademen en groeien, groeien, zomaar lente, zoveel nu en hier.…
Adeleyd20 april 2011Lees meer >

Mijn leven weer in de hand

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 983
De zeewind waait door mijn haren eenzaam loop ik langs het strand De golven zijn wild en niet te bedaren mijn voetstappen laten sporen achter in het zand Een moment sta ik even stil adem de frisse zeelucht in De zon gaat onder en het wordt kil ik slenter terug naar het begin De zon zakt verder achter de horizon ik geniet enorm van dit tafereel…

Liefde

netgedicht
3.9 met 39 stemmen aantal keer bekeken 1.792
zie ik liefde in je ogen als tranen beter weten voel ik warmte indien schaduw rimpels kleurt voel ik je diepe bestaan wanneer woorden worden gemeten en vertrouwen flinterdun geurt ben ik doof als jij je adem tot me richt hoor ik dan een echo die ik mezelf in ongeschreven geluiden alsmaar toedicht ik hou van schoonheid die verwondering…

Vuurvlieg

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 708
Geen handjes tastend uit te steken, geen glimlach doet de harten troosten en waar de lichte adem breekt, te rouwen in een ademloosheid en terugkeert in de geborgenheid van een eindeloze regenboog.…
pama4 augustus 2011Lees meer >