3975 resultaten.
Mijn traan voor jou
netgedicht
2.4 met 12 stemmen
525 Kijk, mijn tranende ogen huilen lieve kleine woordjes
die jouw lichaam zullen bestrooien met juweel van een regen
Een rivier is ontstaan, doorkruist mijn wangen, bewandelt wegen en
glijdt langs je huid om uiteindelijk haar bestemming te bereiken: jouw hart.…
Maling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
541 Maar in zengend zout te wachten
je huid te voelen schroeien
tot aan je laatste krachten toe te loeien
daar heeft niemand oren naar
dat willen ze niet weten.
Oost-Indisch doof in hun geloof van vreten
willen ze mooi eten eten
maling
aan ons leed van paling.…
Het laatste blad
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
510 Wankelend op een uitstekende herfst waar ik hang
te mijmeren en wegdromen over een verleden dat nooit weg
was weggeweest; afgelopen zomer van ratelen, ritselen en zich groen
wentelen in het blauw, mijn glanzende huid waarop alle koelte wordt gevangen.…
Nu achteraf
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 Hoe tijden voorbijkomen, elk op een bijzonder
manier, eigen ritme en met unieke snelheid; geboren als
een jonge lente ergens op deze wereld, mijn kleine neus en een
zachte soepele huid compleet vergeten, armen die de warmte omhelzen.…
Zomer van een zevenjarige
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
500 Kind in katoenen badpak met een
Rokje, zonovergoten ben je
Bruinverbrand
Donker je huid, maar weet van hoe je Vader voor De Gordel van Smaragd Vocht
Heb je niet
Zorgeloos stoei je met omslaande Golven, gulzig drink je Limonadegazeuse, eet je wit brood
Met boterhamworst
Zand knerst tussen je tanden, rots in De branding je vader, maae weet…
Ooit
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
459 Tel grijze haren
hier en daar een glans of gloed
jong van geest, nog steeds
Wanneer ik bejaard ben, zou je mij vervangen
door een jonge lente zodat mijn zachte soepele huid en
kleine neus worden vergeten terwijl sproeten opklaren met de tijd
Weet je nog dat we elkaars handen vasthielden of mindere dagen omarmden.…
Bosbeleving
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
504 Spel van licht en donker wordt gespeeld
in het weelderig groen waar ik ook kennis maak met een
wondere wereld onder de grond van waaruit allerhande paddenstoelen en
zwammen het levenslicht zien zodat ze schitteren in de zon zonder dat hun huid eronder lijdt.…
Genieten
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
555 Kleine momenten
grote herinneringen
geluk inspireert
Dat ze als een heerlijke geur via
neus wordt ingeademd die huid weer laat stralen
Bovendien bezit ze ongekende kracht die ieder van ons laat kijken
naar iemand of iets met bewondering terwijl verwondering klimt naar kruishoogte.…
Hoe het voelt om oud te zijn
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
532 Nog een verjaardag
proosten op nieuwe rimpels
in de winterzon
Wanneer ik bejaard ben, zou je mij vervangen
door een jonge lente zodat mijn zachte soepele huid en
kleine neus worden vergeten terwijl sproeten opklaren met de tijd
Weet je nog dat we elkaars handen vasthielden of mindere dagen omarmden.…
Genieten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
494 Elke zachte bries die mijn huid streelt
als een vriendelijk gebaar, brengt me dichter bij de kern van wat ik werkelijk ben
en in die momenten weet ik dat ik volledig ben, helemaal thuis in de stilte van onze natuur.…
Golven van stil leven
netgedicht
2.7 met 12 stemmen
594 Mijn handen tasten onbewust de ronding van smeedijzer
alsof ik de huid van de natuur streel, gevangen in fijn lijnenspel, een stille melodie.
Golvende lijnen tillen mij op als een
bries langs de zee. De stad is niet van steen, maar
van adem en sap.…
een dalende zwaan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.323 in haar voorgevormde lijf, strak gehuld
in een vluchtig bollend avondjapon
met haar huid als zwoel soepel aangevuld
om een theatraal karakter
met in het aangezicht een glimlachende zon
om haar rijkgevulde lippen
.…
Wanneer licht zich opent
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
599 Het water draagt de trage
dans van eerste insecten op zijn huid, en ergens tussen riet en oever,
verborgen in het nog dorre gras, fladdert een vogel zijn eerste lied de ochtend tegemoet.
Geur van vochtige aarde stijgt op uit
donkere voren in het land waar wortels zich rekken in
hun slaap en wachten op opkomende zon.…
De fluit van Pan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
510 Ik hoorde de fluit van Pan
en mijn bloed ging sneller stromen,
mijn huid begon te tintelen, en
ik kreeg vreemde, duistere dromen,
een intens verlangen
naar een Gehoornde God
die mij de zijne maken zou,
zijn wilde dans mijn levenslot;
Ik opende mijn armen, mijn hart,
ik opende mijn hele wezen, wie
zich vol overgave aan Hem geeft
hoeft liefde…
Melodie van de ziel
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
669 Ze dringt door mijn huid, mijn gedachten,
mijn emoties, bereikt de diepste hoeken van mijn ziel, waar de stilte
vaak zo zwaar weegt, maar de melodie brengt vrijheid: een bevrijding van de pijn.
Klanken zijn als een onbekende taal. Het
is een ongekend verhaal zonder woorden, die mijn hart
raakt op een manier die ik niet kan uitleggen.…
In de adem van het bos
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
712 Onder mij dragen
wortels eeuwen aan verborgen verhalen, voelbaar in elke vezel van mijn lichte huid.
Zo zweeft een vlinder als een losse
gedachte door het zonbeschenen groen, terwijl een
oude eik onbewogen waakt over alles wat groeit.…
De glimlach van de dageraad
netgedicht
2.3 met 15 stemmen
1.015 Licht kust de hemel
de merel fluistert zachtjes
de aarde ademt
Er is een ogenblik, nog vóór het licht
zich echt toont, waarin alles lijkt te ademen in zachte
golven van stilte, en ik, haast onmerkbaar, voel hoe mijn huid opent
voor het ontwaken, alsof mijn hele wezen luistert naar iets wat geen woorden nodig heeft.…
De band met de natuur
hartenkreet
2.5 met 274 stemmen
1.284 Stil bos ademt mee
zonlicht raakt mijn open hart
ik word weer heel zacht
Traag loop ik door het gras,
de wind strijkt langs mijn huid. De bomen
ademen rustig, hun takken vertellen verhalen. Vogel roept
iets wat diep in mij weerklinkt, en ik word stil alsof de wereld even wacht.…
De ommekeer
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
592 nog hadden de mensen
niets in de gaten. de lichte
ongesteldheden waren
er altijd al en de notoire
zeurders daar kon je al lang
hele straten mee beleggen
maar dit voelde anders
dit had te maken met
lichaam met huid met je
je voelen en dat was
gewoon uitermate eng
stukjes van je hand lieten los
en bewogen van je af
en je kon ze ook niet…
tussen het dichten door
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
396 doden
geradbraakte muzenheuvels
die verdomde Helikon weer
het verbranden mijner vleugels
of laat het smelten zijn
de pijn sijpelt er toch wel doorheen
waarheen de zinnen ook gaan
hoe de woorden ook verder rijpen
waar begrijpen los van staat
gaat het gewone leven door
tijdens het dichten ook
het boeten en ploeteren
door sabels doorboorde huid…
In Paradisum in vogelvlucht
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
306 stille breuken, vooralsnog ongrijpbaar
onder het nachtelijk blauw
van vlindervleugels
op de kustlijn versplinterd
in een stille schreeuw - dingen die komen gaan
binnen-in jouw verre dageraad
Geluk lijkt altijd van korte duur
ik kreeg roesmoes in mijn kop vorig jaar
onder de huid van lente in maart
dan blijft een impressie altijd onvolledig…
Berouw over de beet
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
179 De blinde drift pulseert onder de huid,
de oorlog van allen tegen allen.
Juist in die asymmetrie van de strijd,
waarin we wetten schrijven tegen onszelf,
ontstaat een vreemde plaats.
Geen ander dier vult bibliotheken
met het berouw over de beet.
Wij wegen de driften op de schaal van het geweten,
beoordelen de schade.…
als je alle ogen verzamelen zou
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
159 wat als je alle ogen verzamelen zou
die jou ooit smekend hebben aangekeken
of jij hen asjeblieft helpen wou
als je elke hand vastpakken mocht
welke jij jouw hulp geboden hebt
je huid spotgoedkoop aan verkocht
als je iedere maaltijd die je weggaf
aan allen die het konden gebruiken
zonodig bracht jij het eigenhandig en in draf
als je de…
Schaduwruimtes
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
31 alles is meegenomen in de stile waanzin
geluid sterft nog voor het op kan staan
om als echo in de leegte te verdwijnen
tegelmensen
ze zijn er niet meer, slechts hun schoenen
duisternis schijnt een kleur te hebben
het vale geel dat woekert voor mijn ogen
een kleedruimte als voorportaal
van de hel
die lijven hadden huid en konden huilen…
VLEUGELS VAN SATIJN (oorspronkelijk gedicht van Kerima Ellouise - muziek: Guido De Pelsmaeker - zanger: CROOM)
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
788 nu de lucht geklaard is,
laat ik d’aarde los
én... misschien ben ‘k morgen,
al voorbij de zon
mag ik jou nog even dragen,
voor ik gewichtloos word
of wil je nog wat praten,
over die mooiste nacht,
toen jij mij vleugels gaf
nu de lucht geklaard is,
laat ik alles los
jij tooide mij met vleugels,
hoog en wijd gespreid
zodat ik m’n…
Van liefde naar lust
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
3.927 Langs de donkere haren die je ogen doen oplichten
Glijdt mijn hand langzaam langs je wang
Je zachte huid en zijn kleur hebben mij doen zwichten
En mij naar je laten verlangen, oneindig lang
Vingertoppen raken nog net je arm
Als ik je arm streel richting je hand
Wanneer mijn hand de jouwe bereikt
Heeft mijn opwinding mijn verstand overmand…
Een moment van volkmaakte liefde.
hartenkreet
4.2 met 42 stemmen
4.545 Mijn warme tranen smelten samen met de parels op jouw zachte huid,
samen verdampen ze zonder achterlating van één enkel geluid.
Badend in mijn liefde open je langzaam maar zeker je ogen.
Je lach van oogverblindende schoonheid is warm en ingetogen.
Je parelzwarte ogen laten mijn warme adem stokken.…
het meisje met het muurtje
netgedicht
3.8 met 23 stemmen
3.016 Onhoorbaar, maar ze voelt het, zucht hij
Terwijl ze met haar vingers een spoor in zijn huid brandt.
Zachtjes dwingend met zijn heupen,
Duwt hij haar laatste restje schaamte aan de kant.
Hij legt haar bloot en breekt haar open
Verzetten kan ze zich niet meer.
Ze wil huilen en in hem kruipen
Zoveel intimiteit doet haar bijna zeer.…
Sexy blue jean-shorts
hartenkreet
4.4 met 18 stemmen
3.889 me om
haar lichaam voorover gebogen nakend nat
blonde krullen klevend aan haar gebruinde lijf
met verlokkende stem roept ze: ik ben hier klaar
maar met jou nog niet, schat
En dan staat ze voor me
neemt allebei m’n handen
en begint me hartstochtelijk te zoenen
voel haar liefde als de mijne
als oneindig voor elkaar branden
Haar natte huid…
Magie
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
989 vleugels doen me bewegen
Met de stroming mee laat ik me gaan
Als een zachte motregen prikkelt gevoel mijn lichaam
De druppen op mijn gezicht brengen me tot leven
Zoals de regen kruipt kan ik me laten gaan
Een gevoel alsof het door een engel is gegeven
Als de kracht van de zon voel ik me machtig
De warmte zorgt voor ontspanning onder de huid…