5489 resultaten.
Nachtelijk schoon
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
513 Deze avond ving de vroege nacht zo duister aan
de hemel kleedde zich in stemmig zwart satijn
waar heldere sterren als rijen lichtjes zijn
die door de kosmos trekken ieder in eigen baan
een universum toch zo onmetelijk groot
wat is een mens om dat te kunnen bevatten
tracht slechts enkel het tal der sterren te schatten
voelt men zich dan niet…
Twee parels
gedicht
2.0 met 63 stemmen
29.180 samenzijn;
Een als de een zich teder overboog,
Rees teerder nog de ander naar omhoog,
En als twee zwanen tot elkaar gegleden,
Omsnoerden zij elkaar de bleke leden …
En als twee zwanen, een bleek zusterpaar,
Bewegend licht, bevoeren zij elkaar,
Beheerst, in een stil vloeispel, in een vlijen
En als met zachte zwemvliezen de dijen
Wegwentelende, enkel…
Weinig nieuws
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.062 niets verheft zich naar de zon
hier zijn hoge wolkenkrabbers
debet aan ze zijn uitsluitend
teken dat voor hoge lieden
enkel telt wat geld nog braakt
vermogen zakt in zwaar getij
en niets duurt langer dan de
ergernis het weerstand voelen
over!-leve!-ringen!…
BESLOTEN GEDACHTES
hartenkreet
2.7 met 11 stemmen
1.456 Als je levenspartner koud en kil overkomt
je niet meer echt oprecht en innig verwarmt
bekruipt besloten de gedachte van de dood
en een nieuw leven in je afgekoelde bestaan
Die gedachtes zijn geen enkel mens vreemd
ze worden niet gewenst, niet verwacht
ze blijken zo ongewoon vanzelfsprekend
omdat gedachtes moeilijk te sturen zijn
En die gedachtes…
Notitie
gedicht
3.8 met 6 stemmen
9.066 D. en haar vader
dwars door Amerika's seizoenen heen
de vochtige zon in Santa Barbera
de kletsnatte sneeuw in Denver
en in alle Best Westerns
het knipperlicht van de televisie
op haar lieve slapen de gezicht
van weer heel jong meisje zijn
maar het schrijven van de woorden
verandert wat ik niet vergeten moet
dat wat geen woorden had
enkel…
Prosecco.
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
799 mag lijken
hoe ik me dien te gedragen en hoe ik vooral mezelf moet zijn
-de kat heeft inmiddels zijn behoefte in de cactus gedaan-
what 's in a name zou ik zeggen
Op de volgers die me pas laat ontdekten
zij hebben nu de grootste mond, op hen valt niets aan te merken,
de boeken geordend in de kast, en vrij van vooroordelen
behalve dan die enkele…
ACHTER HET MASKER
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.029 Onder ‘t lachend gezicht
woonde er treurnis alleen
Ze huilde via een gedicht
onder ogen kreeg ’t geen
Achter de muur van lach
verbleef de eenzaamheid
Ogen betaalden het gelag
van de grote onzekerheid
Onder ‘t zwart der nacht
zakte ‘t lachmaskertje af
Dan huilde zij zelfs zacht
en zag het leven als straf
Achter een maskermuur
leefde enkel…
De verwarring
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
579 weide
en in het najaar grauw kleurend
het natgewas vol herfstdauw
en misschien was er iets
van die verwarring
die de weemoed tekende
in herinneringsbeelden
afhankelijk van melancholie
waarin gedachten zich
lieten rusten
geen cultivering van verdriet
maar een plotseling besef
dat de mystiek niet
naar waarheid streefde
niet in een enkele…
jaaroverzicht
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
610 vaarwel, zei ik tegen de stilte
van enkel houden van kan ik niet leven
ik ben genoodzaakt om terug te gaan naar het overleven
en de stilte antwoordde: zoek niet langer meer;
keer niet om naar de uitgedroogde weg, loop naar me toe
al is de steen nog zo koud, je vindt me eeuwig binnenin
de nacht zal met je meegaan
en zo droegen de dagen;…
Grenzeloos
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
767 Ik weet nu, enkel daar kan ik weten en herkennen,
om nooit ofte nimmer te vergeten.
Ik besef reeds: oordeel en leven waren steeds, al,
immer gekend.…
Kringloop
gedicht
3.0 met 3 stemmen
5.181 O, als zij nu nog maar ooit ontkwamen hier,
uit deze stijlkamers van vergankelijkheid,
meer dan halfweg tussen showroom en depot
- en wat daar dan weer wacht: roest, schimmel,
rag, voortschrijdende tijd, en ook de schijt
van een enkele verdwaalde, opgezette vogel.
-------------------------------
uit: 'Parmentier', 13, nr. 2.…
Van dat soort dingen
gedicht
4.3 met 3 stemmen
4.216 Polen in het park, halsbandparkieten
in een boom erboven, en ik
met m'n Tibetaanse terriër, loop langs:
kwart Hongaars, kwart Frans, de rest
Fries, enkel wat Nederlands machtig
Een Engelsman springt van de brug,
liefdesverdriet om een Afrikaanse
van de overkant.…
ALS IK DOOD BEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.001 ik ‘t masker niet meer hoeven
Als ik dood ben zal ik niet verdrietig zijn
dan pas zal voor mij de wereld opengaan
Dan hoef ik niet te giechelen om de schijn
dàn pas zullen ze mij niet dagelijks slaan
Als ik dood ben, zal ik onbereikbaar zijn
dan zal niemand mij nog kunnen bezeren
Dan hebben zij mogelijk wèl spijt en pijn;
dàn zal een enkeling…
dans, dans! voor Pina.
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
404 vast aan een koord danst ze
in tijd en ruimte
het tengere tedere lijf gestrekt
tot het uiterste botst ze
- net niet -
tegen de raamloze wanden
het weerbarstige koord remt haar
behoedend bijna, af
het verliest enkel zijn tegendraadsheid
als ze stil liggend
zittend of staand het midden kiest
de zon zendt haar warme licht
door de openstaande…
Aan dat kleine meisje
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
844 De lange lijdensweg moet jij verduren
Zoals je moeder en vader voor jou,
En luchtkastelen zijn enkel hopen muren,
Jij bent geen prinses, maar gewoon een vrouw.
Al eeuwen staat het geschreven in kranten:
In dit land worden kleine meisjes groot;
Hier hebben vrienden ook duistere kanten
En het eind van de reis is hier de dood!…
Struikgewas des levens
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
515 Gevoed door haat baadt hij zich een weg uit het struikgewas
Het struikgewas des levens, donker als de nacht
Takken en doorns op het pad van de dromen
Achter hem een bewandeld pad
Gemaakt door de droom van een enkeling
Bewandeld door de volgeling
Meegaan in een droom van de voorganger
Het aanbod is verleidelijk door eenvoud
Deze weg is hem…
Het is
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
573 in damp weg zie stromen
zo ook zal niet elk zaad
als van zelve aarden
het sterft in brakke grond
eer de zon het verwent
met haar verlichtende waarde
ik, mens, durf te leven
in een scheppende taal
waar het onbekende nog heerst
daar ligt echter wel de duiding
die ik in een gesproken woord
niet vanzelfsprekend behaal
en al 'n enkele…
Taal der liefde
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
799 Enkel en alleen: laat zuivere liefde spreken!…
Al de mensen over de aardbol
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
634 In mijn hoofd
alleen in dit kloppend hart
bleek géén enkele wens
van al die mensen over de wereld:
voor ons, nu levend, en de generaties die komen gaan.
Mijn wensen conform andere wensen, maar tegelijk
afwijkend, doch gelijk!
Niets ging verloren, want alles
behoorde mijn pen en papier toe.…
Telkens
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
653 sfeer
van het vergankelijke
in hedendaags zijn
zal ik opnieuw opstaan
in de ouderdom, maar
als immer in aanvang
kinderlijk klein
of is de lucht open
mijn dracht verlopen
en slijtage niet meer telt
natuurlijk is het zo
dat allengs mijn rug
naar dichterbij helt,
waar het aangezicht eeuwig
wordt verlicht,
mijn tijd verlopen is
en enkel…
Baarmoedergedoe
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
424 tegenstanders
Hebben gedood, die nu
De nieuwe Koning
Ontvangen, Agamemnon
In hoogsteigen persoon,
Die lopend over purper
Als grootvorst wordt
Ingehaald,
Die eigenlijk wel zat
Is van het eindeloze
Moorden dat kennelijk
Noodzakelijk is om in
Dit aardrijk het hoofd
Boven water te houden -
Bestond de hele
Wereld maar enkel…
Paaszaterdag
gedicht
3.8 met 4 stemmen
8.644 Enkel wat zonderlingen veel te vroeg op pad.
Diep voorovergebogen duwen zij tegen de leegte
in de straat, tegen de vragen die hen kwellen.
Hij?...Wanneer dan wel?...Deze.
Geen andere vragen. Het is de naam
die opnieuw verwarring sticht.
De ware toedracht blijft verborgen.…
Warmte
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
608 Zo’n dag waarvan ik enkel maar kan hopen
dat hij voorbijgaat zonder ongeluk
of ander soort ellende aan mijn juk;
hij kan niet vlug genoeg zijn afgelopen.…
Mijlenver
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
443 alle verre zwerfvogels
verstikken in vaste klei
als hagel van anijspegels
met zulke zwakke enkels
is het bovendien lastig
koekpaleizen bouwen
al vliegend, al vliedend
komt verte nooit dichtbij
en is hier altijd ginds
zo op het oog bespiedend
bij gebrek aan ondiep
lijkt hoogte te bezwijken
zonder bedektzadig gezicht
verdwijnen nachtbloemen…
Een zomeravond
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.473 De poëzie komt over me als een droom
Vol sterren en een lijfelijke nacht
Van duister, waar me een hel gelaat van licht
En vriendelijke ogen - enkel dat gelaat,
Want ál de rest is nevel zonder vorm.…
Wat ik doe
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
812 Anything you can do, i can do better,
iedereen kent toch wel deze tekst,
en al produceer ik geen enkele letter,
ik ben net zo goed als heel de rest.
People that thinks they are slimmer,
kom uit de droom, word wakker en kijk,
wat je ook denkt beter te kunnen,
het gaat om je eigen gelijk.…
Een frêle pose?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
544 Onweerlegbaar in bescheiden termen
gaat ze liggen elk kwartier in schaars
geklede wegen van het schaduwbeeld
sta ik gedompeld in haar krijt, wat klinkt
in onvoorzichtigheid te besluiten, want
de gekozen draad ben ik weer kwijt
maar zij draait er middenin, zij keert
zich van de binnenkant naar buiten ,
er bestaat geen enkele weerstand…
Kijken naar zwanen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
597 Bij prinsessen enkel figuurlijk,
een ingekorte versie.
Op de oever staat hij, misschien een zij,
die hen in het vizier houdt,
maar ook het meer overschouwt, het zwanenmeer.
Ik hoor alreeds de muziek,
zie de dans,
de wervelende witte tule.
De zwanen laat het onbewogen.…
Nadir
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
504 In het westen spint de zon
een enkel lint neerliggend blond
Een glimlach, een knippend oog van haar vertrouwt
dat ook ik morgen ben, omdat ik van haar houd.
In de nacht komt stil de maan
ziet mijn drinkend zilverlichaam
s’ Ochtends zal de zon me zoeken, want in ‘t donker meer
lig ik nu in schaduw, en eeuwig leg ik me neer.…
Soms jij
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
697 Soms reik je me
je hand
als ik in de spiegel
enkel angst lees.
Zalf jij de woorden die
mijn lippen nooit verlaten.
Soms geef je me
de tijd,
ben jij de klok
waar wijzers ontbreken.
Wijzers breken waardigheid,
zeg je.…