4214 resultaten.
- Voorbij de andere tijd -
netgedicht
4.1 met 50 stemmen
589 Hetgeen dat soms nog in teinten
vervloeit op het einde
helpt een verleidelijk begin te maken
om weer ongeopend
onzacht op de grond te geraken.
Voorbij de andere tijd
toont gepaste plaatsen
vertelt over de cirkel in ’t hemelrond,
individuele liefde, sterren bewogen
om verder te gaan zonder grenzen.…
Mijn laatste reis
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.257 mijn liefde voor de medemens kwam recht uit de grond van mijn hart.
'k wou alles voor de medemens geven.
ja dat kostte zelfs menigmaal bijna mijn leven.
mijn laatste reis is nu bijna voorbij.
binnenkort sta ik niet meer aan niemand z'n zij.
mijn laatste reis is nu bijna af.
en nee ik was absoluut niet laf.…
Grafbloemen
poëzie
3.1 met 7 stemmen
1.893 Maar uit de stille gewijde grond
Waar een dichter zijn laatste wijkplaats vond,
Rijzen de bloemen zo menigerlei
Dat geen mij nog alle haar namen zei.…
Memmedag
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
757 Het zachtere kleed of de hardere grond
de kraaienpootjes rond haar mond.
Was het de lucht boven een jonge dag
haar weelderige haardos die ik zo mag.
De torenklok of wat ze graag zong
of domweg alles wat ze met handen kon.
Was het iets met een glazen sluier aan
waarin ik ook mezelf zie staan.…
Pornokoningin
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.279 Ik neem
wat stimulerende middelen als guarana, ginseng
en spirulina, ook een flinke shot heroïne, dan
loop ik naar de troon, ik buig, ik lik de grond
voor haar edele voeten, zij gebiedt me om op
te staan en naar voren te komen, opeens slaat
ze haar zijden rokken met goudborduursel omhoog,
ze ontdoet zich van haar sneeuwwitte slip, een
koninklijke…
Winterkou
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
847 Ik houd mijn hoofd omlaag en mijn lichaam dicht bij de grond.
Plots een felle flits en een harde knal…
Geschreeuw overal om me heen, het zit nog steeds in mijn hoofd.
Dit gaat er nooit meer uit, het heeft mijn ziel gekloofd.
Ik voel de luchtdruk veranderen en wist het al.
Dit is ons einde, het einde voor ons allemaal.…
Een dagje vissen.
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
779 Sta aan de grond genageld,
Ik kan het niet geloven...
Bij jou komt het besef,
Je valt ondersteboven.
Heel veel boze tranen,
Ik zeg: "Dat ik je haat".
Intussen, zit jij de vis te schubben,
Je draait je om en vraagt: "Ben je nog kwaad"?…
Zoals gij in de schaduw zat
poëzie
4.4 met 12 stemmen
2.209 deed
In rondgewrongen tressen, als
Een tros van donkerte in de hals
Gedrukt, en aan de slapen glad;
Zoals gij in de schaduw zat,
Gewiegeld in het weke licht
Dat neerzonk om uw zacht gezicht,
De gladde sarong om het slank
En golvig lichaam, en uw rank
Gebaar daarboven, en in 't rond
Het zonlicht, plassende op de grond…
Oneindige Diepte
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
503 De tijd is een cyclus als getijden,
Getijden komen en gaan,
Dagen komen en vergaan,
Ver vandaan hier zweeft de aaseter in de paarse lucht,
Voltrekt en rekt de tijd,
Tot het lichaam zich vervormt tot karkas,
Dat wouden doet vervagen tot woestijn,
De man ondermijnt het gezag,
En lag,
Verlangend naar water op de grond in de scherpe zon,
Die…
De pater en de non.
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
791 Zo fietsten en fietsten zij uren in 't rond
heerlijk zoevende bandjes over de droge grond,
zeg, zei de non, ik zou willen pootje baden
en ach wat de pater zei: dat kan u wel raden.…
ANCXST EN NOOT
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
513 In een klein en groenig land
Aan een grote, grijze zee
Waaien driekleurige doeken
Boomblad juicht er opgewonden
Ook luiden er bronzen klokken
Want vandaag dempt men de putten
Waarin kalveren verdronken
Af met fel oranje grond
Jonge handelsgeesten stallen
Hun te kopen waren uit
Of brengen een ochtendhulde
Voor een oud gemeentehuis
Ik…
Winterdroom
hartenkreet
1.0 met 3 stemmen
843 De grijze lucht raakt haast de grond
een merel lijkt nog zwarter zwart
ver, heel ver weg huilt er een hond
toch schijnt de zon nu in m'n hart.
We asemen wolkjes levenslucht
weg in de januarikou
jij glimlacht slechts als ik verzucht
'wat wordt de lente mooi met jou'.…
De stad
poëzie
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.954 De kooplui zitten op de grond
bij lampen, die nu de gezichten
der stille kopers, in het rond
gebukt, beginnen te verlichten.…
DE WIEDSTERKENS
poëzie
3.0 met 4 stemmen
2.697 Onz’ kerels hebben ‘t zaad gezaaid
In Vlaamse grond.
Maar voor dat d’oogst zal afgemaaid,
Zo goudig blond,
Behoeft een zorge zacht en sterk
Van vrouwenhand,
Die doet het edele wiedsterswerk
Op ‘t Vlaamse land.
Weet dat uw veld niet bloeiend wordt,
Wanneer ge tegen ‘t werken mort.…
VERHUIZEN
netgedicht
2.3 met 23 stemmen
1.509 De oude kluizenaar
woont al tientallen jaren
bij het afgelegen moeras
ziet 's avonds een dwaallichtje
uit de modderpoel komen
hij volgt de kleine vlam
die langzaam voortzweeft
hem over stevige grond leidt
langs de nachtelijke dreiging
van vage zwarte gedaantes
windvlagen stoten tergend
de grijsaard loopt onvermoeibaar
achter zijn vuurgids…
Het pad
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.045 En op het blande zonpad waar
de merelzang nooit zweeg, het goud
is morsig nu; 'n kleiïg weke grond
strengelt in grauwe banen zwart door 't hout,
en 't hout is arm en kaal en menigwerf gewond.
Hier ligt als 'n juweeltje diep in schrijn
zo menig pas, lieve, van u, begraven,
ik ruik weer geur heerlijk zoete jasmijn!…
November
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
667 De mist
is weer gekomen als reactie op de grond.
Er is vandaag weer zoveel te doen en de zon
breekt nog niet door. Daarom zoek ik een
morgenster. Want ergens diep verborgen is
zijn warmteland. Ik verlang naar samen
bij zee op het open strand.
Zijn wijsheid is verborgen maar bedoeld
voor de koude nacht.…
Vreemdeling in vijfvoud
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
482 Mijn pogingen lijden echter schipbreuk
en ik zoek vaste grond onder m’n voeten.
Eén ding is nu wel duidelijk;
het is de schuld van het Heilige Moeten.…
De laatste roos van de zomer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.129 De uitbundigheid van een zomer
ligt verspreid op de grond voor mij.
Niets maakt mij zo stil en ned'rig,
leven is zo kostbaar doch zo broos.
Ook voor mij eindigt eens de zomer
net zoals voor de laatste roos.…
De vogels in de winter.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.561 En lang niet hebben zij gewacht,
Of daar komt buiten deur lief Antje,
Die al zo vaak hun eten bracht,
Met broertje en zus; en uit haar mandje
Strooit zij op de bevrozen grond
Met haar kleine handje
Broodkruimels en wat boekweit rond.
O, o, wat nu de vogels blij zijn!
Wat allen met een wip er bij zijn!…
De spade
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.934 Toen d'ander zich voorover bukte
En uit de grond zijn spade rukte,
Had Jezus hij voor 't laatst aanschouwd
En hield zijn hand een spa van goud.…
Waarom uw blik...
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.018 Gij drukt zo argloos elke bloem
met wellust aan de rode mond:
ik zocht de grond van liefde en roem;
wat bleef er van dat rustloos streven?
De geest ontgoocheld, 't hart gewond!…
DE KABOUTERS.
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.957 Twaalve sloeg de klokke,
't ronkte en 't zong in 't rond,
en . . . . een aardig dingen
sprong van uit de grond.
Licht gelijk een pluimke,
rood van top tot teen,
't wipte als op een vere
't danste op zijn een been.…
de ballade van George Stinney
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.129 uren later vindt men
naast de Alcolu spoorlijn
de vermoorde meisjes
de jongen, een kind nog
moet de dader zijn
in een kleine kamer
gevuld met onrecht buigt hij
het eenzame hoofd
vermorzeld door een verstikkende druk
de jongen, een kind nog
is te klein voor de stoel
zit op een stapeltje boeken
de helm klettert oorverdovend
op de grond…
Rendieren
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
544 Kijk eens aan
een paar straten van mij vandaan
wielrennen ze straks voorbij
ik hoef alleen maar langs de kant gaan staan
met een fles water en een ijsco erbij
Die topatleten maken alsmaar meer heilige grond
terwijl ik als een geel kuiken naar hen staar
al dat gezwoeg lijkt me hoogst ongezond
dus kijk ik steels naar een ingelijst borstenpaar…
Dromenschepen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
523 Er is een licht door
de noordenwinden
aangespoeld in een
krans van schuim stift de
lippen van het avondrood
haar grond gemarmerd,
de honger is gestorven,
de dood gewit met kokosmelk ,
de lach ontbloot in elk kinderziel
daar worden mensen
door hun zonnegod geraakt
regeren trommels
waarin de mensen hun
ware krijgskleur tonen
vervoering…
Wie bij het water staat
gedicht
4.0 met 2 stemmen
2.460 Een bedding past zich bij het water aan
om gratie en joyeuse toe te staan
en met een waaier kleurenarsenaal
te pronken als de puur verliefde haan;
de grond van ons hartstochtelijk bestaan
strijdt met verborgen krachten van de taal:
een bedding past zich bij het water aan.…
De sterren die stralen zijn tevreden met hun eigen plek
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
622 Dan denk ik vaak op grond van een
veronderstelling die ik maak:
'die daar ginder zou voor mij wel
eens kunnen vallen'.
Wanneer ik in de nachtjes kijk.
Ik voor dat ik voor de slaap
bezwijk mijn blik nog eenmaal
op die ene ster mag richten.…
Aardse Zaken
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
788 streed
tegen de krachten die ons lot bepalen
Ik heb hier vlakbij huis 't riool gevonden
dat ligt nu open, dus de drollendans
heeft zich verplaatst er is een kleine kans
dat ik de zaak voor de avond af kan ronden
Al ligt de afvoerpijp nu riekend open
en drijft de troep hier schaamteloos in 't rond
al zakt de poep en pies straks in de grond…
Volksverlakkerij
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
514 Want na zijn gloriejaren zwierf
hij over de wereld als een noeste
arbeider, die de schone kunsten
verfoeide en waarschijnlijk als
paranoïde schizofreen te gronde
ging, versterkt door zijn gemene
botkanker.
Hij deed afstand van de bohème-weelde
en hij leefde dagelijks op een
handjevol rijst en wat qat.…