6208 resultaten.
WINTERS GENOT
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
492 Maartse sneeuw daalt zacht;
pas aan 't eind van de winter
zien we zuiver wit.…
Raadsel
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
513 Het is als het einde van het heelal.
Het is er niet.…
stilte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
466 stilte zit soms vol met vragen
brandend als een heftig vuur
gedurende de dag de dagen
ja voortdurend op elk uur
als eens witte rooksignalen
seinen op het verlossend uur
dan is dat het mooiste teken
einde van het vragenvuur
't antwoord dat wordt gegeven
opent een poort ten leven
er valt niets meer te verbranden
er is iets moois op handen…
School
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.437 apekool
moet worden onderwezen
zo werden kinderen wijzer
als humor echt een vak was
en elke onderwijzer
op tijd en stond een grapjas
waarom niet elke dag
een giechelstond inrichten
het uurtje van de lach
vol vrolijke gezichten
we rekenen met woorden
we delen door een hoek
geschiedenisakkoorden
in 't grote kolderboek
aan 't eind…
mistig spinsel...
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
503 terwijl de mist
over het land en
tussen de bomen
hangt
probeer ik de
spinnenwebben
in mijn hoofd
te verdrijven
de zorgen
niet te laten beklijven
de witte wieven
niet te gerieven
door hen daar
een stalling
te bezorgen
maar voor het einde
van deze morgen
ver weg te worden
geborgen.…
oud papier
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
833 De dag loopt naar haar einde
Woorden reflecteren op de wand
Het kleed beroert de letters
van de uitgelezen krant
Die oud en moe is van het nieuws
en veel te gul verslonden
Ik pak het dagblad van de vloer
en zwijg met al mijn monden
De rode gloed van de avondzon
slaat een bres in mijn gedachten
Een borrel staat al koud en
vol geduld op…
Gebroken graven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
710 Tegen het eind van
Wat een nacht moet
Zijn geweest - in de
Barensweeën van de
Schemering die de
Ochtend moeizaam
Geboren doet worden -
Word ik op het kerkhof
Van gebroken graven
Begroet door een oude
Man met een schitterende
Zilveren baard die mij
Het verhaal van zijn dood
Vertelt - en terwijl de
Eerste zilvermeeuw boven…
BETRAPT
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
827 Ze was gisteravond laat betrapt
nadat ze zich zo toegetakeld had
Ze had zich geheel opengekrabd
bloed lag op de tegels van ’t bad
Ze voelde zich nu ten einde raad
vanzelfsprekend werd ze gestraft
Geen kende immers haar zelfhaat
sedert ze door elk werd afgeblaft
Ze zou meteen verhoord worden
wat moest ze nochtans verklaren
Van ’t sein op…
Liefde en mededogen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
495 deze deur opent zacht en schuift
de oorsprong van het begin voor zich uit
het laat zich raken wellicht tot aan het beminnen
toe, we zijn één en drinken uit dezelfde kom
er is geen geboorte zonder de vlucht naar
het einde, we zijn het universum hier op aard,
laat de are groeien totdat het zaad zich wieden laat
in elk bedenkbare vorm…
toch aanwezig
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
849 wij liepen traag de wereld achterlatend
jouw gebaar latent aanwezig in het samen
zijn van jouw laatste tred, jij als molen
ik als steen, halfzijdig het blik gericht
naar waar het noorden jouw einde kruist
het natte aan onze voeten speelt
met de jonge snuit, harig zoals
ons geweten spelt deze aarde
de waarheid op haar zwarte kraag
wij met…
Enkele reis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
609 ben weer ingestapt
heb het perron verlaten
er was geen hond
wel verval in alle staten
mijn kaartje enkele reis
had geen prijs voor veel bagage
letters spiegelen in het donkere raam
bestemming einde zonder naam
voort denderen we weer
de conducteur komt nog een keer
hengelt voorzichtig naar een praatje
verlegen in zijn eigen plaatje…
Enkel spoor?
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
632 niets meer over had dan de verwachting
Dat een onderpand alles goed zou maken
Het gebeurde, zoals voorspelbaar
Maar toch altijd onverwacht, waar ze
Met het eerste licht gekomen was, ze
Gaf me een hand en vertrok met de
Laatste trein uit haar zonneboek
Wat duidelijk maakte wie ik werkelijk was
Ik stond op een leeg perron en op het eind…
Fataal
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
659 geniale autisten
gespecialiseerd in nudisme
de route van organisatie voorzagen
je vertelde iets over een woonplaats
waar vogels met de doden spraken
ik schreef een gedicht over een kikker
die op mijn schoen leefde
totdat jij meer van mij moest weten
dan mij lief was te vertellen
jouw laatste vraag
werd jou fataal
je begon over seks
einde…
OM JOU HUIL IK NIET MEER
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.036 Om jou huil ik al lang niet meer
dat ben jij waarachtig niet waard
Van jou kreeg ik een maagzweer
dus liggen je brieven in de haard
Mijn tranen zijn nu opgedroogd
ik schrapte je naam uit mijn hart
Verdriet dat zich had opgehoogd
kleurde mijn dagen louter zwart
In al je brieven leek je de schat
die voor mij ‘t einde moest zijn
Een mooi…
Dood door onschuld
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
853 verkeerds gedaan
En toch altijd als
Zondebok neergezet
Door anderen die jou
Niet zien zitten -
Dag in dag uit
Gekrenkt, vernederd,
Bespot en beschimpt
Eerst alleen met woorden,
Daarna wordt ook je lichaam
Door hen niet meer ontzien -
Pijn lijd je, littekens
In je huid en in je ziel
Tot je dit niet meer wil
En zelf een eind…
Sonnet der pluizige pluizen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
486 niezige kus
zonder enige schroom de leidster was
gewas laat veelal scherpe sporen na
als je er overgevoelig voor bent
een warme lentedag die ons verwent
rollend door grasland en de slag daarna
paardenbloemen pollen geen lentefeest
vergalopperen aanzienlijk hoogtij
gele duivels als zichtbare kwelgeest
vroeger had ik er ook last van, eind…
Winter
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
428 Ik ben een wrak
Aangespoeld op een helse kust
Verlaten van een ieder
Bitterkou doortrekt mijn lijf
Maar, zie de bespieder
Scherpt mij aan
Zoals ijzer met ijzer
Knerpend en sinterend
Het land kleurt grijzer
Hij slaat toe
Meedogenloos in razernij
Alles lijkt verloren
In kille dwingelandij
De wanorde verbergt
Een daad van liefde
Het einde…
Samenloop
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
501 ik zwalk best vaak tussen kanalen,
zij snijden beangstigend rechthoekig
door fijnmazige hersenluwte
ik zie in de verte een soort begin
van een vaste wal aandrijven
maar zelden vallen begin en eind
in één ruk samen, ook weer niet
eindeloos, niet de vrije val van diepte,
de nietigheid van vingers in groeven
van weerbarstige steilranden,
niet…
De oude lederen jas.
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.510 opgeslagen in zijn huid voorgoed
niet dat het er nu nog wat toe doet
maar toch zouden sommige mensen ze misschien vrezen
van alles heeft hij als jas meegemaakt
een leven vol liefde en gevaren
hangt nu stil aan een haak in de schuur te staren
zo kan het verkeren na een werkzaam leven
vochtschimmels komen zich al op hem melden
zijn definitieve einde…
In het heelal
gedicht
3.0 met 16 stemmen
5.213 .
-----------------------------------------
uit: 'Aan het eind van het begin', 2001.…
Ode aan de Leegte III - Het Ondode Land
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
641 Aan het einde van de route
wacht het gapend, zwarte gat,
Knaagt des werelds karkas kaal,
ontbindt de Aarde in atomen:
verwaait het stof, primordiaal
tot afgestorven sterrenstromen
Als doler over ’t dode zand,
voorbij de weg geslonken tijd.
Doelloos dwalend over ‘t strand
langs grijze zee van eeuwigheid.…
Eerbetoon
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
580 Günter Grass; 1927-2015
Echt furore
na een tijd van kilte
in die lange jaren
gebeden zonder eind in
schijnbare stilte
Wakker schudden
wilde hij de mensheid
'het kwaad is onderweg
op weg naar hier en verder'
een bericht dat niet verblijdt
Waar!…
Antwoord
gedicht
5.0 met 1 stemmen
4.454 Alleen
een hond met een oude vacht staat op, schudt z'n
haren en loopt mee tot het eind van de vraag.
-------------------------------------
uit: 'Het huis woont in mij', 2013.…
Voorbij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
546 Voorbij
Op elke einde van de straat
staat voorbij
Geschreven
Iedere minuut seconde
Tikt
De weg
Die met kloppend hart
Iedere dag weer start
Toch is niets echt voorbij
Want de mens
Blijft
Een
Zoeker
Een vinder
Ons bewustzijn
Blijft
Bij het dragen van de tijd
Schouders
Want de tijd
Die zonder jouw aanwezigheid in het bestaan
Ook voorbij…
Vreugde en verdriet
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
695 Waar is de tijd dat heel behoedzaam ook
die zomerzon vertelde zonder einde?
Toen was ik jong en wist van veel nog niets.
Wat weet ik nu? Dat liefde blijft, en zij alleen
want veel is ijdel en gaat spoedig heen.
Heb ik dan veel geleerd of toch nog niet?
want er is vreugde, ja, maar ook soms zwart verdriet.…
Verre verten
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
861 daar trekt de kachel aan het langste eind,
daar soezel ik de dagen door,
daar ben ik de hermelijnen koning.
jouw naam zal ik niet noemen
geheimen mogen
als spinragtakjes hangen.
ik pluk ze één na één na één.
ze groeien tot: lieveling,
omhels me en… hou je van me?…
Ik ben met u
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
466 Jezus heeft gezegd: “Ik ben met u
Alle dagen, tot het einde der tijden”
Niets kan ons van Jezus scheiden
Hij zal met ons zijn, altijd, ook nu.
Wat een troost, dit te mogen weten
Dat wij nooit alleen hoeven te gaan
Maar dat Jezus ons altijd bij zal staan
Hij zal ons dan ook nooit vergeten.…
Afscheid
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
830 Hij wenst aan het eind van de reis
zich van het gewicht te ontlasten.
Het is al laat.
Zonder verandering voeren
bomen naar een hoog huis,
een vertrouwd onderkomen.
Wat zal hem nog in verwarring
en moeite doen leven.
De schemering van de dreven
wentelt over het akkermaalshout
laatste vogelkreten.…
ketting
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
551 verbonden door een las
onmogelijk meer los
zelfs niet in de war
met tussenschakel
oneindige reeks
ovaal rond
overal omarmend
veel vrienden
het midden
eind en begin
zandloper
D – sluiting
schroef en oog
blad en steen
gespannen kracht
sprekende letter
niet strak staand
schots en scheef
losjes liggend
stevig staal
roestig…
Fleurtje Bellefleurtje
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
402 Over die zoete verleiding
met een kleine vibratie
maar ten einde van harte
gezond.…