4425 resultaten.
Zomertooi
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
553 op het donsveren kleedje van opvliegende vogels
in felle kleuren
in het mos is het een drukte van belang
kevertjes en bosmieren draven rond
nijverige volkjes
het hele bos ademt vol geluiden
vol geritsel
zij zit daar maar
het was warm
verkoelend is de schaduw
ze weet elders is een kabbelend beekje
daar zal ze even met haar vermoeide voeten…
Bah, een uitglijder!
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
1.600 Als ik loop door de Amsterdamse wijken
ben ik gewend goed uit mijn ogen te kijken
Toch was het onlangs al te laat
toen een verse berg hondenpoep in mijn straat
een voet van mij listig wist te strikken
terwijl ik met verre dromerige blikken
even heerlijk van alles was afgeleid
mijlenver van mijn gewoonlijke waakzaamheid
Het werd gelijk een…
Impressie
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
694 De Lange Jan beeft onder mijn zware voeten,
stampend van de afkeer. De nieuwe stenen willen
niet echt aarden. Achter oude, verweerde gevels
verrijst de tergende nepcultuur van supermoderne
bejaardentehuizen. Hij zegt dat de beslagen
verrekijker nog werkt, maar ik zie niets in de
verte en niets dichtbij.…
Haar natuur,
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
706 Als ze danst, wordt een werveling
universeel, ze betreedt met beide
voeten elk werelddeel en de sterren -
en de zonnestralen, op alle windstromen
wordt haar beweging waargenomen,
ze draalt niet in haar zinnelijke vlucht,
in de wenteling wordt de aardse
zwaartekracht vermeden en deelt zij
met mensen haar serene vrucht, zaait de
liefde uit…
verjaardagswens
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
992 te hopen, zonder slijmballerij,
maar vooral te laten voelen,
met handen en voeten,
met woord en gebaar,
iedereen kan op iedereen hier rekenn.
we staan voor elkaar
dag en nacht klaar.
morgen, tjokvol verse moed
probeer ik dezelfde weg dapper met visie te volgen.…
DE WERELD ROND OVER 80 TREDEN IN ROTTERDAM
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
815 De wereld rond
over 80 treden
5 verdiepingen
Gerechtsgebouw Rotterdam
Kop van Zuid, Laan op Zuid
nee niet blijven zitten
opstaan, lopen, stappen
10 trappen te beklimmen en
uw wereldreis is begonnen
stap voor stap
van start tot finish
met aan uw voeten
zicht, inzicht, uitzicht,
vergezicht en 'zijzicht'
op het wereldse fotowerk
van…
OP HET NIPPERTJE
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
787 Het was nachtelijk donker en stil
blote voeten schuifelden op de trap
Eigenlijk schoof zij, tegen haar wil,
naar het schuurtje, stap voor stap
Een huivering onder haar negligé
duidde haar schaarse kleding aan
Als iedere nacht zat zij in de puree;
als altijd schreide zij zonder traan
Het duister stille, zonder één ster
zong zachtjes haar…
Wat is het goed aan 't hart van zacht verliefd te zijn
poëzie
3.5 met 4 stemmen
1.483 Ik weet niet wat geluk is; maar uw schoon gelaat
is kalm, en maakt me blijde, en doet mijn leden rillen;
- en 'k lách, gelijk een kind dat door een water waadt,
en, vreemde vreugde in de ogen, áarzelt, in de kille
en ringlend-zilvren vloed die zijne voeten baadt.…
sneeuwruimen
hartenkreet
4.1 met 12 stemmen
753 Dit alles minzaam overpeinzend schuif en veeg ik lekker door
‘k heb koude voeten, ’n kop vol snot en rode konen en ik hoor
het “dankjewel” al van de oudjes; da’s genoeg; dáár schuif ik voor!…
het ijs is dun maar hard als steen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
776 tenminste dan met mij
want je bent de enige in de rij
met dingen doen die moeten
of met in mijn geheugen wroeten
doe je als een suikerspin
één hap en je springt weer de leegte in
met het zoet dat je papillen raakt
maar zoet smaakt pas zoet
als je weet hoe bitter smaakt
één rondje kun je nu schaatsen
terwijl het kraakt onder je voeten…
Gedwongen seks
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
861 lijf
klopte een verdrietig hart, dat besloot om
op gepaste wijze wraak te nemen
Na de zoveelste seksbeluste klant spuugde je
vol walging in het gelaat van je pooier
en na het snelle ontwijken van zijn klap
snelde je naar je sombere flat, waar je
bang voor extreme represailles
je tengere nek in een ruw touw wrong
en de stoel onder je voeten…
HEMELVAART
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.925 klein insect in avondglans,
De vonk doet spranklen van zijn dans,
Laat mij dan in mijn armen dragen
De zacht gepelsde, die behagen
Zelfs in de schim zijns meesters vindt,
Warm aan zijn borst zich vleit, en spint;
En dat de hond, wild als een jongen,
Over de heemlen aangesprongen,
Blaffend met meteoren vecht,
En kwisplend ze aan mijn voeten…
Terminaal
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.208 hoop is slechts illusie
ballast
je koestert
bergen tederheid en liefde
die je aan de straatstenen
niet kwijt kan
die je in de strot blijven steken
want in de nood kent
men zijn vrienden
en geliefden
die niet beseffen
niet begrijpen
ze draaien
druk, druk
obligate rondjes
en keren hun blinde vlek
naar het wrakhout
aan hun voeten…
Wie schrijft geschiedenis
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.664 Niet zij die met hun lichtste voeten
meelopen in bevlogen stoeten.
Maar ook niet de benarde heren
die vanuit burcht of binnenhof
een vloedgolf denken te dicteren.
Een dagje mensenzee. Of was het meer?
Een ommekeer of nieuwe wijn
voor oude poëzie?…
Dag lieve Morris
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
609 lollig, je mooie ogen en je dikke vacht
Rustig maar ook levenslustig
Je ronde snoetje, een schattig toetje
Op je kussen, op de trap, voor het raam of in de tuin
In de zon of voor de haard, lekker languit met je hoofdje schuin
Nieuwsgierig, dagelijkse inspectie van je wereld collectie
Een trotse uitstraling tot in perfectie
Voor je voeten…
Dood In De Woestijn!
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
430 Wat kan er mooier zijn
Dan een fata morgana na te streven,
Mijn voeten te branden aan het zand,
Mij in waanzin te verliezen
Bij gebrek aan gezond verstand.
Ik voer koortsachtig met mijzelf een dorstig spel
Bij iedere zinderende kilometer die ik tel.
Mijn ogen zijn begerig
Op zoek naar het El Dorado van goud.…
De dans op het graf
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
825 omdat hij niet verder kijken kon
dan zijn verwrongen wil
Hij vormde de spil waar dode kinderen
om draaiden, gedwongen offers
die een blauwe zee roder kleurden
dan de dorre rozen op zijn graf
waar ik met de kreupelen op dans
als de verdorvenheid zijn koude lijf
verlaten heeft en hij niet meer zal zijn dan
een dode pier onder onze voeten…
Voor even zorgeloos
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
756 niet als een kat in het nauw
waarvan de haren recht overeind staan
maar toch anders dan vertrouwd
ging je het avontuur aan, ontmoette je hen
bij wie je van meet af aan zo welkom was
nog voordat je één voet over de drempel had gezet
de liefde werd gedronken, vol aandacht gesproken
over onderwerpen die er werkelijk toe deden
harten werden…
HEIMWEE
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.083 Soms beeft mijn voet bij 't treden
Over de vlonderplank;
Het water daar beneden
Gaf zulk een wondre klank;
En aarzlend, waar twee wegen
Zich delen tot een kruis,
Bid ik mijn God om zegen,
Want één voert vast naar huis.
Ach, weergevonden vrede,
Uit een diep leed gegroeid,
Geef, dat de hof van Eden
In deze streek herbloeit.…
Het lied van het morgenlicht
gedicht
3.8 met 20 stemmen
7.463 Ik groet het morgenlicht maar of het zich laat groeten
de voeten der voorbijgangers laten zich beter groeten
wij moeten zeggen zij ondanks het morgenlicht
ik knik ze toe houd moed zeg ik het licht maakt je toch blij
ze knikken terug maar ze geloven niet ze gaan voorbij.…
Amsterdams wapen 1841
poëzie
4.0 met 1 stemmen
767 Om water, dat mij faalt, trots al mijn overvloed,
Al storten Noord en Zuid en Oost en West hun weelde,
Gebogen op de knieën, om strijd weer aan mijn voet!
Om water, als weleer mijn Stroomgod mij bedeelde,
Toen menig zwanendrift op 't onverzilte zoet
De hengelroede ontweek, die uit het rietbos speelde.…
Ik ben niet stil geweest
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
555 ik ben vergeten stil te zijn
toen heel dit land
haar eigen verleden verzweeg
nu dalen mijn gedachten
neer aan de voet
van onderdrukking
wat is er nu veranderd, in Groningen
zijn de kraters de flaters van hen
die nimmer zullen zwijgen, gescheurde
stenen zijn als wegwijzers genummerd
naar het kansspel met slechts verliezers
zelfs heerst…
Deze foto’s, het is een onverteld verhaal
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
469 Hij zit nu al ruim twee jaar in dat kamp,
zij mag alleen binnen dat oude terrein
pal naast de barak en het prikkeldraad
haar voeten en amper rechte rug plaatsen.…
Wandelen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
563 Lopend langs water en wegen
kregen we veel fijne regen
een plu kon 't niet weren
Zeiknatte schoenen en dijen
alsof 't ons niet kon deren
Op een adres boden w'ons
als drenkeling aan
Warme thee en een bed
en vooral een cv en dekens
Na middernacht pas
werden mijn voeten ook warm
De volgende morgen opnieuw
moesten z' in natte schoenen…
Peperkoeken huisje.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
674 Spin showt trots haar kanten web; wat heeft dat klasse
Romantiek ten voeten uit en dat is het zo krasse.
Mens en viervoetertjes toeven er in respect en complete harmonie
In grote tegenstelling met de hedendaagse kakafonie.
Daar waar sprookjes werkelijkheid zijn!…
Het zonnige feest
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
409 een
witte
wolk verschijnt
heel dicht bij
jou en mij
op het zonnige feest
tweeduizendtwintig
de Pinkster-Geest
de vogels
buiten fluiten
en een mooie
witte duif gevangen
achter tralies opgesloten
in een kooi die kwijnt
rondom de tuin waar
bijen zoemen
de zonnebloemen kinderen
om ons heen
met ‘t hart naar boven en de voeten…
Delvauxesque
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
776 Je wacht jezelf nog toppen tsunami
met je lust aan de voet van het wachten.
Je ziet jezelf naakt voor het raam
in het salon van je weigering.
Het rad dat je draait is de staart
van een pauw van de foor.
Waarom aarzel je nog, daar op je rand van beton?
De chauffeur kijkt niet om.…
Limes
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
454 Ik vreesde hen vervuld
van duisternis, ravijnen die
woedend mijn voeten openscheurden,
maar de laatste jaren werden
de fluisteringen steeds sterker,
woorden die vreemd zinnig
mijn dagen in dreven.
Vanochtend ben ik eindelijk
over gestoken en heb op de oever
lang geluisterd.…
Deze stad
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
506 en duizend vergeten verhalen
Stad van Dappere markten en duiven
rode lichten over wal en canals
stad waar je geen stuiver voor geeft
en dan weer opbloeit en leeft
Als ik slenter langs de singels
staren statige huizen mij aan
mijn oren horen meer talen
dan dagen in de maand
Ik ken de stad op mijn vingers
de straten liggen aan mijn voeten…
Ergo sum in Paramaribo
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
581 Als Surinaamse ex-pet pensionado
Leef ik hier in een andere dimensie
Al is het naadje, niets heeft hier urgentie
Ik cogito, en sum mijn
existentie
't Is prima weer in Paramaribo
Het gaat hier van comme çi comme ça kom zo
Al veertig jaar - niet één keer interventie
Op vrije voeten, los van huisdetentie
't Is slappe hap in Paramaribo…