3942 resultaten.
OP KRUKKEN
poëzie
3.3 met 14 stemmen
3.402 ‘t Is winter: 'Of
het zomer ware,
of lang en schoon
de dagen!'
Des zomers: 'Ach,
hoe lange ik naar...
hoe lusten mij
de vlagen!'
‘t Verdriet mij, in
de steê, en ‘k ga
te lande, om lust
en leven.
Te lande: '‘t Doet
mij deugd in stad,
och, ware ik daar
gebleven!…
WENNEN
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
518 directe liefsten om je heen
merk hoe 't jou en hen zal helen
je staat niet op jezelf, 't is niet je lot
vele zielen strijden hun hele leven
passen, meten, vallen en staan op
soms voor langer, soms voor even
't voorjaar nodigt tot mogelijkheden
de zomer bloeit er zonniger op los
'n droeve herfst behoort tot 't verleden
en de koude winter…
Ik denk aan u
poëzie
2.9 met 7 stemmen
1.960 Hoe eindloos zal me ook déze winter duren,
Hoe bang is 't hart, dat u verloor, hoe bang!
Ik denk aan U, als in de blanke vaarten
De blauwe schijning van de hemel valt,
Door 't nevelblank de Lente-morgen-klaarte
Goudglanst der weiden welig esmerald.…
Perceptie
gedicht
4.7 met 3 stemmen
2.449 In de winter, toen mijn gezicht reeds de vormen aannam
van een masker der Azteken, en er wormen, kort als koren,
in mijn oren, zich wiegden, heen, weer, zachtjes heen en weer,
trad er uit het duister een naar voren, als uit plooien
van een zwarte gladiool. Het was te laat.
En, ogen, te jong.…
De dans der bladeren.
poëzie
3.0 met 3 stemmen
2.032 ‘Dans nu in de ronde ring’
Zingt de wind, ‘wanneer ik zing’
En de rode ronde bladeren
Dansen in de wijde kring,
Zingend: ‘winter zal nu naderen,
Laat ons gaan waar zomer ging!’…
Zelfs oude schaduwglans is afwisselend een dans
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
474 Heel af en toen klinkt er in de winters nog 't zwanengezang
na 'n zondagse kerkgang de dienst is geweest: vrees niet,
angst van toen hoeft men ook nu niet echt te verstaan.…
Nu de herfst is gekomen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
550 in dat fruitig verlangen naar affiniteit
zonder dilemma van onwetendheid valt appel niet ver van boom
kruipt het bloed waar het niet komen zal, het is niet genoeg
geweest, die hunkering, de droom leeft voort
september opent de poort naar de hervallende herfst
laat je toe in haar vergankelijke belevingswereld
nieuwe winden waaien naar de winter…
Kinderfietsje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
236 rozerood het blauw beklimt
zo opent zich de zomer
in lijn met het tuinpad staat
vaak het fietsje van een kind
op de schoorsteen van het huis
ergens aan die stille straat
zitten paren zwarte vogels
schor en krakend te krassen
voor de herfstequinox
zo groeten ze de grauwe dag
die als druipende wolk begint
zo ontsluit zich de winter…
Het vliedende uur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
528 Ik kijk naar de wekker
Is het reeds zo laat ?
Waar is het uur gebleven
dat in mijn hoofd nog staat ?
Het holt ons reeds vooruit,
kon niet wachten,
richting zomer
en zomerse gedachten
wanneer de zon, pas laat,
haar ogen sluit
De zomer,
met altijd te weinig uren
waarin wij,
in zwoele zomernachten,
diep elkaar in d'ogen turen
En…
Het leven
poëzie
4.0 met 36 stemmen
9.506 Of de beekjes stollen,
Of haar golfjes rollen,
Winter sneeuwt in 't hart.
Bij de druk der jaren
Rekken al de snaren
Van de vreugde en smart.
Alles, wat wij minden,
Werd een spel der winden,
Of omsluit een graf.
Stomp en afgesleten,
Eenzaam en vergeten,
Zinkt ons de eeuwgeest af.…
Het Collectaneum van een Mens --Deel 3 Finale
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
837 mien so mere
Icke sou so gere die lefe kere
As icke meuge sterfe
Ende alle werumme sie
Laeve mie die stille
Gelieke die dode die ruste wille
Waor dan bluuve die piene
In haort ende lief de miene
Icke groete dich sere
Mien al lieve, so tere
Julius: Vitanova hfdst 1 vers 5
ik wens 'n nieuwe lente
dat de winter…
Ze lachte weer.
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
754 We waren er een poosje niet meer geweest, de winter had ons
met zijn sneeuw en ijzige wind veel te lang van het zeestrand
weggehouden. We hielden het bijna niet meer, want
vanaf negen uur in de ochtend scheen er al een uitnodigende zon,
en zo’n invitatie is bij ons nu eenmaal niet aan dovemans oren besteed.…
het terrilpad, voorbij de mijnwerkershuisjes
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
739 wind tussen bladeren
bracht het hoefgetrappel en het knarsen van houten wielen
dichterbij
en ik wist, in mijn kinderlijke onschuld, de winter was gevlucht
rook verdween, langgerekte schoorstenen werden werkeloos
kinderen dwaalden af
zoals bruine sloten langs spoorwegrails
die het eerste walsende lentelicht ontvingen
aan hun nog natte…
WISSELWERKING
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
891 Dit recensie-belevingsgedicht heb ik op de concertdatum: 19 december 2010 geschreven uit dankbaarheid dit middagconcert te hebben mogen meemaken, omdat het winterse weer extreme vormen had aangenomen en ik slechts 5 minuten met trein, tram en voorzichtig lopen te laat kwam en nog net de zaal in mocht.…
Railingvraag
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
708 En op de
bootterrassen, die net
als een echte boot
langzaam wiegen en
je zo bijna verliefd
maken, worden winter
ervaringen uitgewisseld
over het complexe
leven.…
Wat zal ik wensen?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
419 Dàt wens ik jou en
ook natuurlijk dromen en wat vreugde
om de kleine, daagse dingen die ons
dragen en de kleuren van de herfst en
't bloesemen van bomen in de lente;
het geuren van de regen, de winter met
zijn stilte en de herfst met vruchten.…
Dodende liefde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
644 Langzaam ontgaan mij de vier jaargetijden,
slechts één weet van mijn bestaan,
“winter” heeft zich in mij genesteld,
want de anderen keerden hun rug naar mij.
Koud als steen is mijn hart aan het worden,
mijn liefde voor jou dreigt stil te sterven.
Ja, liefde kan leven wekken,
liefde kan dodelijk zijn.…
Ik staar naar het plafond...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
574 Hoe graag ik wilde leren schaatsen op hoge noren
over het dichtgevroren kanaal
Met de ijzers veels te ver naar buiten
Ik gleed nog net niet op mijn kuiten
Maar elke strenge winter probeerde ik het weer
Al protesteerden mijn enkels keer op keer
Jaren later ontdekte ik dat ik het op hockeyschaatsen
toch heel wat beter deed
Mijn enkels spaarde…
De vier seizoenen
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.974 WINTER
Steeds meer blaadjes aan de bomen, zie de bloemen naar boven komen.
De vogels beginnen te fluiten en voor het eerst loop ik weer zonder jas buiten.
Het zonnetje schijnt door de wolken en bloesem geurt en kleurt het land.
Het is weer zover: de vogels leggen eieren
en moeder eend wandelt trots met haar kroost langs de kant.…
De dichter
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
611 De zon kende me bij naam, de winter lachte om mijn streken.
En alles liet zich onontkomelijk verbleken
bij de vraag wat er nog was te streven.
En alles viel uiteen, van rotsblokken
in stenen, reepjes, massieve vlokken.…
de Zeijerwiek*
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
874 verleden
Vergane welvaart lang geleden
Een middagje Drenthe rond
Met vrouw en Friese hond
Deed ons belanden bij een wiek
Die de ontginner ooit eens schiep
Na afsluiten van de grote wateren
Wordt hij nu volgepompt uit een wel
Op stenen die het water doen klateren
Al stroomt het water nu minder snel
De wiek kijkt neer op lege velden
De winter…
VAN DE OUDE BOOM
poëzie
3.5 met 13 stemmen
6.657 De winter heeft erop
zijn boos gebijt vermoord;
het water heeft het merg
in ‘t herte eruit geboord;
de bliksem spookte erom,
en kraakte, met geweld,
er halve bomen uit,
en takken ongeteld;
de tijd onteerde laf
en langzaam al zijn lijf,
en nog en roert hij niet:
hij staat daar, rotsestijf.…
De renner
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
713 De rendieren
ze moeten komen
oma is al dood gegaan
en ook voor zusje was de winter te lang.
Ze moeten nu snel komen
dan wordt alles weer goed
en kunnen we vrolijk zijn
zingen, dansen en eten tot we genoeg hebben!
Weer zwarte stipjes
ik knipper
en veeg een traan weg
die was vast
van de koude wind...…
Het gebladerte valt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
633 Dan is het bekoorlijke juist het onbekoorlijke van de winter
Dan is het licht voorbij de tover van de herfst
En is ze heilig en helder geworden.
Dat winterlicht troost de kranken op hun bed vol smart.
En brengt de opgebeurde ziel ten hemel met Onze Lieve Heer
Getroost voor altijd na pijn en smart.…
Vogelvrij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 weer naar buiten heerlijk de jas los
liedje zingen met het raam open
met een cappuccino verwend
boek lezen op het balkon
zitten in de prille zon
wandelen in het bos
zijn wie je bent
na de winter de koude afgeworpen
geeft mei ervaring van vrijheid
we voelen ons vrij en blij
de heerlijke lentetijd
mei geeft ruimte
voelt vogelvrij
is het…
Hades en Perséphone
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
620 weder
tot stof gekeerde
humusgekreupel
der zakdoekjesboom
Een eeuw oude half
overwoekerde bodem
verzadigd met koekoeksnest
rottende motten
Verstikkende cellen
in ballen van uilen
duistere doolhof
dood lopende mieren
Setengah mati
een eeuw oude bodem
setengah mati -
half levend half dood
Bevroren aan 't einde
der winterse…
mijn liefste
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
529 we hebben pieken en dalen gekend
kenden zonneschijn en storm
alle kleuren van de seizoenen
hebben wij samen zo doorstaan
we hadden heldere en donkere dagen
maar steeds stonden wij naast elkaar
in elke winter en elke zomer
was jij het licht in mijn bestaan
jij bent mijn liefde, mijn enige alles
of het nu regent of stormt
ik ben helemaal…
muis
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
723 eerst siert hij
in beschuiten gebak
dat in roze of blauw
de geboorte kondigt
van het nieuwe leven
dat harten stromen doet
later boezemt hij
in schuur of kelder
zich warm nestelend
tot angst en afkeer
als hij honger stillend
ons de stuipen jaagt
nu trippelt hij
driftig heen en weer
muis aan muis gevangen
in knuis en kolenschop…
hond
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
577 van nature ben ik niet
zegt de wetenschap
aanhankelijk lief en sociaal
door de eeuwen heen
in het script van mijn dna
zijn er fouten geschreven
niet meer of minder is het
aangeboren een beperking
aldus zeggen de geleerden
een foutje in het systeem
die aan baasje en bazin
trouw zich verbinden laat
een open gezicht denk ik
met een zonnig…
Lutetia in Lisboa
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
445 't Was op een zonnige Pinksterdag
nog moeilijk bescheiden te blijven
voor een krullenbolaap zoals ik
'k Zat toen 1001 verzen te schrijven
eerst aan haar en daarna mijn coupeuse
die maakt zich zo vreselijk dik
Soms dacht ik, ach was ik maar kaal
een crewcut, zo glad als een kikker
het kan me niet schelen, geen flikker
weg die kam, geen…