Alle inzendingen over winter

3942 resultaten.

Sorteren op:

OP KRUKKEN

poëzie
3.3 met 14 stemmen aantal keer bekeken 3.402
‘t Is winter: 'Of het zomer ware, of lang en schoon de dagen!' Des zomers: 'Ach, hoe lange ik naar... hoe lusten mij de vlagen!' ‘t Verdriet mij, in de steê, en ‘k ga te lande, om lust en leven. Te lande: '‘t Doet mij deugd in stad, och, ware ik daar gebleven!…
Guido Gezelle17 december 2025Lees meer >

WENNEN

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 518
directe liefsten om je heen merk hoe 't jou en hen zal helen je staat niet op jezelf, 't is niet je lot vele zielen strijden hun hele leven passen, meten, vallen en staan op soms voor langer, soms voor even 't voorjaar nodigt tot mogelijkheden de zomer bloeit er zonniger op los 'n droeve herfst behoort tot 't verleden en de koude winter…

Ik denk aan u

poëzie
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.960
Hoe eindloos zal me ook déze winter duren, Hoe bang is 't hart, dat u verloor, hoe bang! Ik denk aan U, als in de blanke vaarten De blauwe schijning van de hemel valt, Door 't nevelblank de Lente-morgen-klaarte Goudglanst der weiden welig esmerald.…

Perceptie

gedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.449
In de winter, toen mijn gezicht reeds de vormen aannam van een masker der Azteken, en er wormen, kort als koren, in mijn oren, zich wiegden, heen, weer, zachtjes heen en weer, trad er uit het duister een naar voren, als uit plooien van een zwarte gladiool. Het was te laat. En, ogen, te jong.…

De dans der bladeren.

poëzie
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.032
‘Dans nu in de ronde ring’ Zingt de wind, ‘wanneer ik zing’ En de rode ronde bladeren Dansen in de wijde kring, Zingend: ‘winter zal nu naderen, Laat ons gaan waar zomer ging!’…

Zelfs oude schaduwglans is afwisselend een dans

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 474
Heel af en toen klinkt er in de winters nog 't zwanengezang na 'n zondagse kerkgang de dienst is geweest: vrees niet, angst van toen hoeft men ook nu niet echt te verstaan.…

Nu de herfst is gekomen

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 550
in dat fruitig verlangen naar affiniteit zonder dilemma van onwetendheid valt appel niet ver van boom kruipt het bloed waar het niet komen zal, het is niet genoeg geweest, die hunkering, de droom leeft voort september opent de poort naar de hervallende herfst laat je toe in haar vergankelijke belevingswereld nieuwe winden waaien naar de winter…
mobar25 september 2019Lees meer >

Kinderfietsje

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 236
rozerood het blauw beklimt zo opent zich de zomer in lijn met het tuinpad staat vaak het fietsje van een kind op de schoorsteen van het huis ergens aan die stille straat zitten paren zwarte vogels schor en krakend te krassen voor de herfstequinox zo groeten ze de grauwe dag die als druipende wolk begint zo ontsluit zich de winter…

Het vliedende uur

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 528
Ik kijk naar de wekker Is het reeds zo laat ? Waar is het uur gebleven dat in mijn hoofd nog staat ? Het holt ons reeds vooruit, kon niet wachten, richting zomer en zomerse gedachten wanneer de zon, pas laat, haar ogen sluit De zomer, met altijd te weinig uren waarin wij, in zwoele zomernachten, diep elkaar in d'ogen turen En…

Het leven

poëzie
4.0 met 36 stemmen aantal keer bekeken 9.506
Of de beekjes stollen, Of haar golfjes rollen, Winter sneeuwt in 't hart. Bij de druk der jaren Rekken al de snaren Van de vreugde en smart. Alles, wat wij minden, Werd een spel der winden, Of omsluit een graf. Stomp en afgesleten, Eenzaam en vergeten, Zinkt ons de eeuwgeest af.…

Het Collectaneum van een Mens --Deel 3 Finale

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 837
mien so mere Icke sou so gere die lefe kere As icke meuge sterfe Ende alle werumme sie Laeve mie die stille Gelieke die dode die ruste wille Waor dan bluuve die piene In haort ende lief de miene Icke groete dich sere Mien al lieve, so tere Julius: Vitanova hfdst 1 vers 5 ik wens 'n nieuwe lente dat de winter…

Ze lachte weer.

netgedicht
2.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 754
We waren er een poosje niet meer geweest, de winter had ons met zijn sneeuw en ijzige wind veel te lang van het zeestrand weggehouden. We hielden het bijna niet meer, want vanaf negen uur in de ochtend scheen er al een uitnodigende zon, en zo’n invitatie is bij ons nu eenmaal niet aan dovemans oren besteed.…
Peterdw.21 februari 2010Lees meer >

het terrilpad, voorbij de mijnwerkershuisjes

netgedicht
3.8 met 15 stemmen aantal keer bekeken 739
wind tussen bladeren bracht het hoefgetrappel en het knarsen van houten wielen dichterbij en ik wist, in mijn kinderlijke onschuld, de winter was gevlucht rook verdween, langgerekte schoorstenen werden werkeloos kinderen dwaalden af zoals bruine sloten langs spoorwegrails die het eerste walsende lentelicht ontvingen aan hun nog natte…

WISSELWERKING

hartenkreet
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 891
Dit recensie-belevingsgedicht heb ik op de concertdatum: 19 december 2010 geschreven uit dankbaarheid dit middagconcert te hebben mogen meemaken, omdat het winterse weer extreme vormen had aangenomen en ik slechts 5 minuten met trein, tram en voorzichtig lopen te laat kwam en nog net de zaal in mocht.…

Railingvraag

hartenkreet
0.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 708
En op de bootterrassen, die net als een echte boot langzaam wiegen en je zo bijna verliefd maken, worden winter ervaringen uitgewisseld over het complexe leven.…

Wat zal ik wensen?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 419
Dàt wens ik jou en ook natuurlijk dromen en wat vreugde om de kleine, daagse dingen die ons dragen en de kleuren van de herfst en 't bloesemen van bomen in de lente; het geuren van de regen, de winter met zijn stilte en de herfst met vruchten.…
Adeleyd1 januari 2021Lees meer >

Dodende liefde

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 644
Langzaam ontgaan mij de vier jaargetijden, slechts één weet van mijn bestaan, “winter” heeft zich in mij genesteld, want de anderen keerden hun rug naar mij. Koud als steen is mijn hart aan het worden, mijn liefde voor jou dreigt stil te sterven. Ja, liefde kan leven wekken, liefde kan dodelijk zijn.…

Ik staar naar het plafond...

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 574
Hoe graag ik wilde leren schaatsen op hoge noren over het dichtgevroren kanaal Met de ijzers veels te ver naar buiten Ik gleed nog net niet op mijn kuiten Maar elke strenge winter probeerde ik het weer Al protesteerden mijn enkels keer op keer Jaren later ontdekte ik dat ik het op hockeyschaatsen toch heel wat beter deed Mijn enkels spaarde…
Linda HS3 september 2023Lees meer >

De vier seizoenen

hartenkreet
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.974
WINTER Steeds meer blaadjes aan de bomen, zie de bloemen naar boven komen. De vogels beginnen te fluiten en voor het eerst loop ik weer zonder jas buiten. Het zonnetje schijnt door de wolken en bloesem geurt en kleurt het land. Het is weer zover: de vogels leggen eieren en moeder eend wandelt trots met haar kroost langs de kant.…

De dichter

netgedicht
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 611
De zon kende me bij naam, de winter lachte om mijn streken. En alles liet zich onontkomelijk verbleken bij de vraag wat er nog was te streven. En alles viel uiteen, van rotsblokken in stenen, reepjes, massieve vlokken.…
Sander Kunst10 december 2007Lees meer >

de Zeijerwiek*

netgedicht
4.3 met 14 stemmen aantal keer bekeken 874
verleden Vergane welvaart lang geleden Een middagje Drenthe rond Met vrouw en Friese hond Deed ons belanden bij een wiek Die de ontginner ooit eens schiep Na afsluiten van de grote wateren Wordt hij nu volgepompt uit een wel Op stenen die het water doen klateren Al stroomt het water nu minder snel De wiek kijkt neer op lege velden De winter…
Rikus Kiers3 februari 2008Lees meer >

VAN DE OUDE BOOM

poëzie
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 6.657
De winter heeft erop zijn boos gebijt vermoord; het water heeft het merg in ‘t herte eruit geboord; de bliksem spookte erom, en kraakte, met geweld, er halve bomen uit, en takken ongeteld; de tijd onteerde laf en langzaam al zijn lijf, en nog en roert hij niet: hij staat daar, rotsestijf.…
Guido Gezelle11 december 2024Lees meer >

De renner

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 713
De rendieren ze moeten komen oma is al dood gegaan en ook voor zusje was de winter te lang. Ze moeten nu snel komen dan wordt alles weer goed en kunnen we vrolijk zijn zingen, dansen en eten tot we genoeg hebben! Weer zwarte stipjes ik knipper en veeg een traan weg die was vast van de koude wind...…
Groenland15 oktober 2010Lees meer >

Het gebladerte valt

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 633
Dan is het bekoorlijke juist het onbekoorlijke van de winter Dan is het licht voorbij de tover van de herfst En is ze heilig en helder geworden. Dat winterlicht troost de kranken op hun bed vol smart. En brengt de opgebeurde ziel ten hemel met Onze Lieve Heer Getroost voor altijd na pijn en smart.…
cornil9 oktober 2012Lees meer >

Vogelvrij

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 448
weer naar buiten heerlijk de jas los liedje zingen met het raam open met een cappuccino verwend boek lezen op het balkon zitten in de prille zon wandelen in het bos zijn wie je bent na de winter de koude afgeworpen geeft mei ervaring van vrijheid we voelen ons vrij en blij de heerlijke lentetijd mei geeft ruimte voelt vogelvrij is het…

Hades en Perséphone

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 620
weder tot stof gekeerde humusgekreupel der zakdoekjesboom Een eeuw oude half overwoekerde bodem verzadigd met koekoeksnest rottende motten Verstikkende cellen in ballen van uilen duistere doolhof dood lopende mieren Setengah mati een eeuw oude bodem setengah mati - half levend half dood Bevroren aan 't einde der winterse…

mijn liefste

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 529
we hebben pieken en dalen gekend kenden zonneschijn en storm alle kleuren van de seizoenen hebben wij samen zo doorstaan we hadden heldere en donkere dagen maar steeds stonden wij naast elkaar in elke winter en elke zomer was jij het licht in mijn bestaan jij bent mijn liefde, mijn enige alles of het nu regent of stormt ik ben helemaal…

muis

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 723
eerst siert hij in beschuiten gebak dat in roze of blauw de geboorte kondigt van het nieuwe leven dat harten stromen doet later boezemt hij in schuur of kelder zich warm nestelend tot angst en afkeer als hij honger stillend ons de stuipen jaagt nu trippelt hij driftig heen en weer muis aan muis gevangen in knuis en kolenschop…

hond

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 577
van nature ben ik niet zegt de wetenschap aanhankelijk lief en sociaal door de eeuwen heen in het script van mijn dna zijn er fouten geschreven niet meer of minder is het aangeboren een beperking aldus zeggen de geleerden een foutje in het systeem die aan baasje en bazin trouw zich verbinden laat een open gezicht denk ik met een zonnig…

Lutetia in Lisboa

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 445
't Was op een zonnige Pinksterdag nog moeilijk bescheiden te blijven voor een krullenbolaap zoals ik 'k Zat toen 1001 verzen te schrijven eerst aan haar en daarna mijn coupeuse die maakt zich zo vreselijk dik Soms dacht ik, ach was ik maar kaal een crewcut, zo glad als een kikker het kan me niet schelen, geen flikker weg die kam, geen…