635 resultaten.
Denemarken (2)
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.115 Verlaten liggen daar stenen in alle kleuren en maten,
op het strand, waar wij zonder woorden, met een regenboog
hoopten op nieuwe dagen,
op avontuur van onbepaalde duur,
op appels die niemand plukt,
in de oude tuin met het ingezakte huis.…
Daar te zitten
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
680 Daar te zitten
in de boom op 'n tak
z'n veerkracht getest
met m'n voet
Daar te zitten
in de boom op 'n tak
naast jou,zonder 'n woord,
zonder praten
Je biedt me
zonder tekst
'n appel aan
'k wil weigeren
kan niet terug
"Lieverd, een hapje dan"
zet ik bijtgraag
m'n tanden in 't vruchtvlees
Naar ik bijna vrees…
de onwetenden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
848 De appel valt. Wie onwetend is
Verlaat de voorraadschuur met bebloede handen.
Anderen keren op hun stappen terug
En vervloeken de vlag van het vaderland
Zij krijgen de splinters van de wanhoop over zich heen
Knielen voor de willekeur van de meester
Zij zijn verdoemd,
Al zij die onwetend zijn.…
goud vertrouwt geen vijgenblad
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
742 wat moet ik
met een handvol vingers
die friemelen aan me vel
het onderhuids gepeuter
en irritant geleuter
over zonde en de hel
je trekt gevoel
in kippenvel en
streelt mijn koude rilling
je brengt hitte in het spel
kust zo heerlijk fel
kleding is verspilling
groen wordt
roder in het paradijs
de appel is gebeten
de slang sist snerpend…
Het weten
netgedicht
4.5 met 16 stemmen
876 de stilte draagt mij terug
naar de woorden die ik
in de nacht verzameld had
nog voor ik aan het sterven dacht
toen vogels nog niet schreeuwden
dromen speels bewogen
en kinderen rode appels
uit stoffige bomen toverden
ik ging aan mijn huis voorbij
zag mijn moeder door het raam
en het glas dat ik had verbrijzeld
met mijn kleine vuisten…
Portret van Agatha Bas
netgedicht
3.6 met 20 stemmen
877 Van af de eerste ontmoeting
laat het niet los
de wijze waarop ze ons volgt
Tijdloze Agatha,
speelt met één kijkmoment
ernstig, ze zegt
welkom en vaarwel
vanuit de eeuwige deuropening
die zekere honger
naar de onsterfelijkheid
van één vrouw en één kunstenaar
bijtende in alle uren en ogen
alsof ze kersen en appelen van
de korte…
Stemmen
gedicht
4.0 met 33 stemmen
16.656 .
---------------------------------------------
uit: 'Er ligt een appel op een schaal', 2008.…
de vlam der liefde
gedicht
2.2 met 67 stemmen
18.662 zonder te botsen
tegen de deur
tegen het raam
het plafond van mijn woede
zonder voorstelling van de dood
zonder na te denken
over de verslaving van de luxe
te geven,
altijd te geven
daar dacht ik aan
zoals ik dacht aan vrij leven
geven als de fruitbomen
die vruchten plukken van de zon
één voor één
ik dacht het rood van de appel…
VERSCHEIDEN
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.150 Een aarzlend reiken
Naar de overzij,
Een angst, een wijken,
Een: neen niet míj,
Nog één gedachte,
Een snelle droom,
Over het zachte
Van bloem en boom,
Een laatst verlangen
Naar akkerland,
Hoe de appels hangen,
Het najaar brandt;
Dan…
Machtige mispels
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
836 (H.H. ter Balkt; 1938-2015)
In tijd is een mispel geheel aselect
volkomen willekeurig derhalve
Overrijp moet zij worden gegeten, daar
een verrotte mispel beslist niet lekker is
Mispelbloemen wonen in een landgoed van blad
de gevelvlag van mijn gemeente kent er één
In populariteit kan zij niet mee
met zowel de appel als (ook) de peer…
Dag van de rode neuzen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
433 Een rode neus voor de beleidsmakers
die op die dag zullen doen begrijpen
dat je in gekwetste appels niet teveel
meer moet knijpen.…
Stuifmeel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
713 Het zout der aard; bijen,
Maar ook appelen en tomaat.
Wie die bijen jent,
krijgt te maken met voeten stampers stampei.
Zij trappelen zonder in te boeten, vervend op Candy.
De voort planters sappelen voor dag en douw, met wij in de wei.…
Diepte ervaren
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
443 gedeeld
moet zijn door mensen
die stammen uit
de eerste familielijn
het diepte ervaren
was overweldigend
in verbazing en
bewondering voor de
wereld die wij deelden
van waaruit zij ons
riepen om toe te treden
tot de volmaaktheid van
liefde en schoonheid
in het universum
wij hebben nooit
omgekeken naar de slang
en van de appel…
binnenval
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
400 ik schilderde zachtjes een appel rond
maar hij keek op, hij had een mond
een lichaam viel in nat papier
verdween in kleur, bleef niet bij hier
een stem achter glas zei:
verdriet is traag, maar nooit voorbij
ik voelde hoe het adem nam
als stilte die van buiten kwam
een hoed dreef traag, een deur erin
ik deed hem open, stapte in…
De liefde gaat door de maag, dat voel je, dat smaakt
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
338 De nieuwe geliefde van 'n goede relatie van me,
een mooie mevrouw verraste me met
2 zelfgemaakte appel/groente gebakjes
het aantal van 2 klopt bij mij
altijd 2 gebakjes in een horecazaak
met verse muntthee of romige cappucinno
maar nu haar talent op een privé-locatie in Doorn
het 1ste gebakje boterzachte flensjes van appelschuifjes
de…
Omtzigt, functie elders, ik dacht het niet
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
547 En zich via zoom te laten installeren als 2e Kamerlid voor het Christelijke Democratische Appel (appel waarop, op wie, op wat eigenlijk, laat maar zitten!!).
En dan, dan, per direct zetelroof te plegen.…
thuiskomen
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.536 sinds ik besta gaat het met mij al fout
omdat ik het wel even zelf wil weten
verboden appels van de bomen eten
omdat ik niet zo van geboden houd
als schrik en angst zich dan in mij ontvouwt
alsof ik door een adder ben gebeten
dan voel ik mij verloren en vergeten
mijn naakte lichaam zo ontzettend koud
ik hoor een stem: God is op zoek naar…
Het hek
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
949 denkt het hek
Mensen lopen voorbij
Een lekker stukje appel, denkt de merel
De voorbijganger voelt aan het hek
De bladeren wanen zich een windstilte
De zachte wind bedenkt zichzelf
Waar de wind zacht waait een zachte wind waar…
(Ondertussen)
Mensen lopen voorbij…
Mijn oogappel
netgedicht
3.9 met 43 stemmen
1.669 Starend in de zonnespiegels van de Maas
bengelen tranen aan de kaken van een dwaas
Mijn lief mijn schat, jij rotte appel van mijn oog
borende meelworm die mij bedroog
Knagend aan schillen vlees en een toereikend klokhuis
maalde jij onvermoeibaar zielendeeg fijn tot hatelijk steengruis
Palingen in kadaverkamers verdringen voor herinneringen…
Ontrouw
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.591 pas doven als zijn auto de oprit verlaat
En de echtgenoot thuiskomt, 4 uur te laat
Het is de storm die raast in je hoofd
Wanneer je je losrukt van elk gezond verstand
En pas weer stevig op de grond staat
Als de echtgenoot thuiskomt, 4 uur te laat
Het is de rotte vrucht van de liefde
Zo zoet als een mispel, zo wreed als de lust
Die pas de appel…
De naam
poëzie
3.8 met 8 stemmen
2.962 Ze heten Jan, en Klaas, en Ko,
Hun burgernaam maakt hen verlegen,
Die glimt en geurt u muffig tegen
Gelijk een appel uit het stro.
Geboorte, trouw en overlijden
Zien ’t plechtige familiestuk.
Dan stellen zij het weer terzijde,
Blij met hun alledaags geluk.…
Zes hoeden en een grijze sjaal
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
554 Mag ik jou dragen
Vragen en liefhebben
dat de duinen ons dansen
de schermen achter de paviljoens
de kleur dragen van je ogen
het vroege toch ook al oud augustus
remt mijn drang om in jouw vlucht
het gelag te zijn van mijn rijpe daad
waarin jij mijn appels mocht plukken
glazen vullen, bottelen – het geven
van een fooi - ach ik laat het…
Heimwee
poëzie
2.9 met 10 stemmen
3.648 Het graan is in de schuren,
Het geurig hooi in 't droog,
En de appels op de zolder,
Op hopen - o zo hoog!
Wat hebt gij van de zomer
Vergaard en opgedaan?
- Gedachten zonder einde,
vervlogen en vergaan.
Wat staat ons nog te wachten
Dan mist en hagel hier,
En koude, korte dagen,
En nachten eindloos schier.…
Klokhuis
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
531 De wind wist de sporen
van de schepping uit, zaad
wortelt zich tot boom waaruit
de onbespoten appel viel,
tweedeling van een vrucht in
gelijke helften, wit of zwart
gelijk gestemde monden,
het klokhuis ging verloren.…
Springend van de tak op de hak
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
789 Vanaf dat moment heb ik besloten
me geen appels meer voor eieren
te laten verkopen
en zo kon het voorkomen dat:
ik voortaan spring van
de tak- juist ja op de hak!…
Omzien naar Omtzigt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 OMZIEN NAAR OMTZIGT
Ik weet natuurlijk niet
Wat er precies aan de gang is
In de krochten van het CDA
Het Christen Democratisch Appel
Maar laat ik die leiding zeggen
vooral hun Christelijke mannen
“Blijf met je poten van Omtzigt af
En zie als Christus om naar Omtzigt”
Laat ik het niet merken
Want dan ga ik door het lint
En zal ik die…
hou je vast
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
486 met een hart vol woorden
op de fiets van ergens naar hier
vragen in golvende regels
dwarrelen pen en schrift uit elkaar
vogeltaal stap voor stap in korrelig zand geschreven
opgetild uit de leigrijze zee schillen krijsende
meeuwen appels met elkaar
niemand kan aan zijn lot ontkomen
de zee golft sist valt aan gaat terug
taal bouwt op breekt…
Handleiding voor een gewone dinsdag
netgedicht
2.7 met 12 stemmen
529 Ontbijt met een appel en een raadsel,
schrijf een boodschappenlijstje in geheimschrift.
Laat je schaduw thuis,
neem de bus naar nergens en stap uit bij misschien.
Fluit een liedje dat niemand kent,
lach om de regen die achteruit valt.
Zet je gedachten op shuffle
en dans met je jas in de gang.…
STEEDS ROND GAAN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
332 De verboden appel
van het Paradijs
heeft mensen verleid
tot vermeende alwetendheid
verspreidt thans
over heel de wereld
haar zoet wenkende geuren
spoort de mensen aan
tot steeds meer kennis
zichzelf te verrijken
waarachter
het kwaad loert als mensenvriend
die oog en oor wellicht
alle zintuigen streelt
op zachtzinnige wijze
soms…
In afstandelijk protocol
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
354 weet ik waarom ik het zeker weet
over die stille bloei onder de boomschaduwen
in afstandelijk protocol kan ik mij niet vinden
psychiaters, dominees, critici, politici
ze zijn voor mij te kil, te liefdeloos berekenend
in het doorzagen van mijn dagelijkse geneugten
in afstandelijk protocol kan ik mij niet vinden
omdat door deftigheid zoete appels…