539 resultaten.
Raar maar waar
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
968 Tenslotte ben ik net als iedereen, heel broos,
mijn gebit brokkelt af, mijn buikspieren verslappen,
bij tijd en wijle impotent, hoe mooi ook de doos,
het imponeert me niet meer als gebak om naar te happen.…
er bloeit een laatste roos
netgedicht
4.3 met 23 stemmen
741 de tijd zweemt voorbij
beiden zijn oud en broos
de liefde keert het tij
er bloeit een laatste roos…
Verlangen
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.032 Los van verstikkende beperking,
gevuld van 'n gelukzalig moment;
hunkerend naar 'n totale verwerking
in 'n alomvattende rust,zo broos,zo ongekend.
Het grote verlangen ,zo diep,en intens;
vol van algehele zuiverheid,
zal zich volharden als een gekoesterde wens,
vervuld van hoop en intensiteit.…
Voorjaarsextase in het bos
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
578 vogelfluit,
de zachte twijg,
zijn nieuwe huid,
ik ben de dans,
de sprong, de frisse lucht,
de lichte vlinder
op zijn vlucht,
het hert ben ik,
dat heel stil naar mij staart,
‘k ben ook de zwarte golven
op de vaart,
ik ben het bruine riet,
strak en hoog,
ik ben de kikker,
die zojuist bewoog,
de stijve stok ben ik,
de dorre schors zo broos…
Mijn zusje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
956 Broos de levensadem van een mens:
een bestaan van meetafaan omsloten
door de zoete dood waarrond leliebladen gegoten,
drijvend op engelenvijvers met rust als laatste wens.
Wasem meegevoerd door leeuweriks klim
tussen blauwe plooien, verre ontastbare stip,
onzichtbaar gouden zeilschip
verdwenen achter de kim.…
Afscheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
845 Zwaar als lood en toch zo broos daalden ze in delen neer,
het treffen van, gaf houdbaar zeer.
-
Even keek hij op,
de zon scheen schragend meer te zijn.
Stalend blauw dichtte hier de lucht.
Ruisloos klapten vleugels tot een vlucht,
in waar hij zich op afstand nog zag staan.
As tot as.
Zo simpel,
zo ontzettend waar.…
ballade van een wees
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
537 het lot van zijn nageslacht
hangt aan zijden takjes
ouders weten wanneer het
tijd is voor het vaarwel
de heraut van het einde blaast
en snijdt de hechting door
om een wreed poëtisch spel
te spelen met al die wezen
van schrik verkleurd vinden
ze onthecht de aarde
ik zie je daar zo broos liggen
ik neem je mee naar huis
daar…
Wat ik tegenkwam 9
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
749 Mijn benen liepen wel
Mijn maag verlangde naar huis
om te eten
Mijn ogen zagen het
stille schijnende water
waarop kroos
de kastanjeblaren waren droog
en zo broos
Mijn oren hoorden de kinderen
op de speelplaats
Een dikke hond kwam ik tegen
daarachter een vrouw
Ik hoorde ons groeten
Mijn ogen zagen iemand die
zich over het water…
Zomer in het asfaltwoud
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
269 Er groeien verse zaailingen
in vruchtbare geboortegrond
in de argeloze achterbuurt
van een gehavende havenstad
leven zij somber
tussen het beton en grijze stenen
zoekt groen een broos bestaan
de zwoele wind proeft zilt en zwaar
oude muren slaan een warme nevel neer
wortels klauwen in diepe grond
breken door de asfaltlaag heen
de haven…
Zij (2)
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.366 Stiller dan een steen
Zat zij in haar rieten kooi
De weerstand geknakt
Verweesd het kruis dragend
Met verkrampte lippen
Haar tong in de klem
Tot er een huivering door haar ging
Haar geketende polsen rusten op het bekken
Ze spartelt verbeten tegen
Een gorgelende stem scheurt zich los
Suf en dronken na het trage spel
Helt ze schichtig broos…
kind van alle seizoenen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.314 vroege vlinder zomaar op mijn hand
gevlogen tovert warempel een jonge
lente, ontluikt vanbinnen het prille
besef van broos geluk
in huppelpas en zonder jas ren ik naar
buiten waar mijn vrije kind weer toeft
in zomerse tijdloze dagen, speels
nog onbevangen
aan de einder wieken ganzen naar verre
oorden, ruist langs nevelig avondrood…
Leven
hartenkreet
4.7 met 26 stemmen
1.864 Zoveel lopen malen
Zoveel laten gaan
Zoveel willen doen
Te weinig gedaan
Zoveel angst gekend
Zoveel tranen gelaten
Zoveel willen zeggen
Niet kunnen praten
Zoveel broos verdriet
Zoveel uren slapeloos
Zoveel concrete issues
En toch besluiteloos
Zoveel willen bereiken
Zoveel daden voor ogen
Zoveel twijfels gevoeld
Niet in mezelf geloven…
De trommel
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
2.485 Ik zag in het museum een serie foto's
in een koektrommel, een eeuw oud
van een verliefd stel jong getrouwd,
kind dat hun zal begraven, nog broos.
Herinnerd tot in de derde generatie,
mensen sterven; foto's van weldaad
en geluk in trommel van blik bewaard.…
Het afscheid voorbij
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
2.145 nacht zuchtzacht uit de aarde komt
donkere leegte opstijgt uit koude klei
het gezang mijner kind'ren verstomd
denk dan nog eens aan mij
Als de lente in jouw lichaam herleeft
als vlijtige liesjes op een rij
die jij gezwind en dartel water geeft
denk dan nog eens aan mij
Als de open haard gezelligheid dicteert
het warme 'ons'-gevoel zo broos…
Voorbij
hartenkreet
4.5 met 57 stemmen
3.768 vreemdeling die mijn emoties bevroor
als ik toch kon ontwaren jouw gezicht
jouw gedachten kon voelen
misschien, heel misschien zou daardoor
mijn verstard hart nog kunnen bloeden
Geen woede geen verdriet geen pijn
geen besef van plaats en tijd
Fragiel als glas,
ligt aan jouw voeten
alles wat ooit van waarde was
Een straal van licht zo broos…
Sprakeloos
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
575 Toch is ons spreken zwak, ons denken broos.
Eén woord van U, Heer, maakt ons sprakeloos.…
Weerzien
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
814 Het werd winter
in de wereld en in mijn hart
grauw in de uren zonder jou
De rivieren waren vol ijsbloemen
De wolken broos en weerloos
maar kleurloos zonder jou...
Toen kwam een heldere lentedag
een dag vol zonnige hoop
waarop je weer voor me stond
en zei : “ik ben terug”
De vreugde was immens...
Onze ogen lachten en zongen...…
Mijn tijdperk?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
457 geluiden
uit de vlier, de momenten van twijfel,
opgelost door spitsvondigheid
tussen dove netels uniek in hun soort
werd het wankel evenwicht bewaard
in een mager onderscheid in de lange
sleet van jaren
vrije geest en lijf ergens opgehaald
tussen de geboorte en de dood
misschien zichzelf geneest in
het levenslicht als een broos…
NACHT-KAPEL
poëzie
4.3 met 6 stemmen
1.555 Maar luistrend naar de stilte
En dromerig van dat blomken broos,
Rees in mijn ziele, moe gezocht,
Een goedheid, die geen mens vermocht:
Berusting eindeloos.…
Door een dal
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
927 Steil is het pad, broos de houvast
en mistig lijkt me ieder uitzicht.
Boven mij hangt een loodzware last
waarvan ik niet kan schatten 't gewicht.
De nacht ontvouwt zich als een donkere waas
ook maan en sterren doven hun licht.
Wist ik maar dat er iets is dat baat
of is het juist daarom dat ik nu bid?…
Bloeiloze bloemen
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
399 Hij blijft zoals hij is
als een bloeiloze bloem
neigt naar beneden
ongenaakbaar, levenloos
alleen diep begraven
zinloos, buiten adem, broos
verwelkt in bittere tranen.
Hij zal haar niet benaderen.
Zij zal hem nooit benaderen.
Zij blijven allebei eenzaam zonder elkaar
bloeiloze bloemen in de verlaten vallei.
…
ALS HUMUS LOKT
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
1.023 Ik trek al krom, zo broos worden mijn nerven
De strohalm zal mij niet lang kunnen dragen
Ik hunker naar het zijn in aardes lagen
En velen zullen- weet ik- met mij sterven
Wat was de lente fris, de zomer drukkend
Velen van ons zijn daardoor vroeg bezweken
De wolken hielden zware donderpreken
Het loof, met twijg en al, van bomen rukkend
Zelfs…
Hemel
poëzie
3.5 met 30 stemmen
5.097 Ras doet de vreugd der aarde ons treuren;
Broos is de vriendschap, wuft de min;
De roos derft eens haar schoonste kleuren,
De zoetste honing Thymus geuren -
Het Hemelrijk heeft waarheid in.
De zon gaat op en daalt ter kimmen;
't Goud boeit niet eeuwig ziel en zin.…
onze wiegendood vandaag de dag
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
901 Blijf zoeken
ik zal het weten
nog voor
ik eindig te bestaan
dwalend pratend tegen
straten pleinen
dreinend kromme lijnen
niet wetend
waar vóór is
achter of opzij
stap voor stap
op de tast en alle dagen
tranen nevels vlagen
broos en boos
breek ik door lagen
voor 't verder gaan
wat is weten
in een bestaan…
Kwatrijn,
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
751 Bevende bloem in een bevroren staat,
waarin het tij de kleuren niet wil verlammen,
geen dichterlijke nevel haar geur in kan dammen
broos in schoonheid bloeit naarmate ze vergaat.
Gedreven door de nachtelijke coryfeeën,
meer bizar dan de wildste orchideeën,
bevruchting van haar eerbaarheid,
met honingzoet de bitterheid verleidt.…
MAN
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
569 Hunnenkoning
mijn lendenen bereed
en lichaam aan lichaam werden wij kosmos,aarde,licht
naamloze massa met nauwelijks gewicht
offer, chaos, waanzin, plicht
oudjes voor het ultieme stervensuur gezwicht
en hoe vertel ik je
dat ik van je hield
terwijl jij daar als een boeteling
voor mijn altaar lag geknield
je was zo zen in dat tedere gevecht
zo broos…
Im Abendrot
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
566 Hun vinger wijst naar ‘t zwijgen bros,
naar spiegel van het Himmelslicht,
naar schoonheid van de stervenspracht.
De adem van de dag vervliegt,
wijkt voor het stilstaan van de nacht.
Ik reik naar Strauß, vier letzte Lieder,
Im Abendrot, van tijd ontdaan.
De zang het wenken van de wieder
die langs het lange pad wil gaan.…
'Ik heb het Rood van ’t Joodse Bruidje lief’
gedicht
3.1 met 7 stemmen
5.805 …het broderietje kruip ik over, ‘t kuise
blozende vergood ik, schroomvol ruisende
de rode gewaden als bijna-dode wingerdbladen
om haar heen, een ruif is zij mijn haverkist,
mijn stoof van suikering, de kozende struise
een struikje broos, ik heb mijn hand op dit
broodje gelegd – de ruiker van haar konen
rozen, zij is het blote fruit aan mij geopend…
Bemin mij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
578 Mijn woord broos en tweeslachtig.
Uw woord Waarheid, blijft gestand.
Geeft hoop aan wie verlangen,
Geeft richting aan mijn bestaan.
Begin van mijn begin,
bemin mij.
Heb mij lief,
heb mij lief!…
Paradijs
gedicht
2.5 met 2 stemmen
3.963 Pisa, Pistoia, Pienza; krenten
in het brosse kruim van dit bevallig landschap.
De zachte schoot van Siena is warm en rins
doordesemd met olijf. Cipressen als verstarde wachters
in dit gebarsten paradijs. Alleen de lucht beweegt.
Geen adelaar hield ooit zijn blik zo strak gericht
als jij op mij. Jouw ogen trekken mij de hemel in.…