712 resultaten.
Herinnering aan Holland
poëzie
4.4 met 95 stemmen
26.817 Denkend aan Holland
zie ik brede rivieren
traag door oneindig
laagland gaan,
rijen ondenkbaar
ijle populieren
als hoge pluimen
aan de einder staan;
en in de geweldige
ruimte verzonken
de boerderijen
verspreid door het land,
boomgroepen, dorpen,
geknotte torens,
kerken en olmen
in een groots verband.…
Van alle reis terug nog voor de reis begonnen
poëzie
3.6 met 13 stemmen
4.103 - Alle einders zijn ontgonnen
en elke tocht gemeerd.
Welke begeerte die, verzaad, niet heeft bedrogen,
en welke oprechte liefde ooit zonder waan beleên?
- o Dorre brand der ogen
na nodeloos geween!...
Geen bronnen meer, en geen stromen, waar een haven
ze in de gestilde maat der strenge zee bevest.…
koepel
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
638 bevestigt
is een snoer van wonderen
de blauwe hemelkoepel
jubelkleuren van de herfst
fonkelende sterren
in zwart winterfluweeel
met daaronder een verstilde
witbevroren wereld
dan de jonge lente
met ijlgroene bosranden
witgewolkte luchten
met de zon
die ons langzaam
levenswarmte teruggeeft
we kunnen dromen
van zomerse trillende einders…
Joerten op de Mongoolse steppe
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
629 Soms ligt mijn hart
gesterkt, maar verward
achter de einder
Echt heel ver voorbij
over de grenzen
de horizon gepasseerd
het leven soms hard
Gehard door het
leven.…
een kind vol zee
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
677 ruist zacht de zee in rust
gisteren, toen ik het kind
nog niet had ontdekt
dat eenzaam eb wilde
keren in zachte lijnen
ik sprong opzij
voor de einder en
neerstortende schelpjes
om de uitgerolde waarheid
te kunnen zien
de zee veranderde
in een dampende straat
waar herfst stil stond, leeg
in de richting van de wind
en net toen…
Strijklicht
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
1.086 ruw, zoals de zee zwalkt
over aarde, sluit ik mijn ogen
op de einder, voel hoe
duinen zich smal vouwen
rond voetstappen
waar dunner wordende
dromen kijken in het
aangezicht van leegte
het schreien verbergen
achter de ranke boog
van rietlicht
hoe kan je zeggen
wanneer golven
zich stil leggen op
mijn adem
dat je me niet
loslaat…
Nieuwe reis
poëzie
3.8 met 8 stemmen
2.341 Een pasgeslepen wereld toonde nog
In land en water en verborgen einder
Haar vreemdheid, maar geen aanvang van bedrog.
En ook wij beiden waren, bij 't beginnen
Van zulk een nieuwe reis, in hoop en schroom,
Als zonder zonde, als met gebade zinnen
Open naar 't waken en nog vol van droom.…
Exodus
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
1.212 vriendin die urologe is
toch van alles van mij houdt
terwijl zij met haar vinger
in mijn innerlijke organen prikt
Daarbij de Latijnse namen opsomt
en de haar eigen ezelsbruggetjes
om te onthouden in het Nederlands
zelfs als ik haar lippen bedek
Met kussen en strelen van haar G-spot
zij als een raket omhoog schiet
uiteenspat tot de verste einders…
Uitstel
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
809 verlichten
door u naakt te laten gaan
wellicht dat we een flits
aan tijd kunnen toevoegen
doch de hoop zal daarin
de angst niet verschuiven
het denken is immers
verward en verdoofd
dan wel onderhavig
aan de afsluiting der luchtwegen
zodat de veronderstelde ruimte
vooral niets bijdraagt
even zullen de ogen nog
bollen en staren naar de einder…
Strandstorm
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
848 De dagen rekken
tot hun einder
met de schreeuw van verre vogels.
Een uitgestrekte vlakte
lengt scheiding
tussen vloed en branding aan.
Ver weg waaien nog de geluiden
van een warm te vinden sponde
waar de wind van de vergetelheid
zijn adem nog niet vond.…
Schaduwland
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
571 We wonen in een schaduwland
waarvoor geen taal of tint bestaat
het witbleke zuigt er hartstochtelijk
de kleuren van kindergezichten
terwijl een molen stil en star
de uren naar de einder waait
Alle dagen zijn daar deuren
naar eindeloze wegen die
zonder bestemming voort waggelen
op weg van eergisteren naar
de welvingen van 't onaantastbare…
Laten gaan
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
598 twee jaar, vierentwintig maanden, zevenhonderddertig dagen
rooit ze het nu zonder jou
ofschoon stilte kouder is, leegte dieper lijkt geworden
voelt de zee aan tranen onophoudelijk zout
intense ontplooiing op velerlei vlak
maakt alledag dragelijker, dan toen
toen ze los moest laten, met volle tegenzin
op de rand van de einder
rooit…
Zonder toom
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
580 In hart en gedachten
strooi ik stralen over stranden
om de duisternis te breken
schaduwen schetsen mijn pad
achter de einder baart
een jonge storm nieuwe golven
het deert mij niet
dit strand biedt tomeloos
onbegrensde vrijheid.…
toen hoorde ik
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
508 verlichten het hart niet meer
de wereld is weer het domein
van kale praatapen
die woorden halen
uit versleten gietvormen
of nieuwe samenstellen die afsterven
voor ze begrepen worden
ontaarding klinkt zo aardig
aardig veranderlijk
maar johnnie
jouw portret van de zon
de stralende, stralende zon
zal de grauwheid overleven
tot over de einder…
LATE ERVARING
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
499 De lange levensweg
loopt reeds spoedig ten einde
is een breed bezadigd zandpad
door een tevreden heideveld
zacht avondrood
geeft de vroege schemer
en de paarse struikjes
warme gloed van berusting
terwijl de eeuwige einder
in vaag vragend grijs ligt
plots kringelt een kleine dwaalster
fel brandend over de grond
schenkt dit leven een verrassing…
Draagvleugels
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
456 Er gaat geen onbetreden meter verloren
op weg naar de einder van de moed
om ongenadig het verleden los te laten.…
Gebed zonder eind
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
536 zal nog wegwassen wat niet tijdig kon verdwijnen
ook al heeft september zijn schaduw geworpen
ook al lijken wolken opgedroogd in rookgordijnen
er zullen nog doden te betreuren zijn
verse aarde zal weer wonden onder duister bedelven
monden zullen zich om ingeslikte woorden snoeren
een ogenblik lijkt het zwijgzame lichaam de rust zelve
de einder…
Grand nu blue, 1924
gedicht
4.2 met 5 stemmen
3.867 Altijd dichterbij te kijken, zo bijziend als ik kon
de einder van haar huid volledig te bestrijken.
---------------------------
uit: 'Blauwziek', 2006.…
Elfentalen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
527 Ik voel een woud dat tot de einder reikt
waarover zonlicht zich heeft uitgestort.
Ik droom een elfje dat niet van mij wijkt,
en samen dansen wij op ’t sprookjesbord
en vangen appelbloesem in mijn schort –
tot huilen van het lachen mij verrijkt.…
Ergens
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
514 opgetrokken nevel
van jouw ongerijmdheid
dwalen
ergens
moet je zijn
ergens
in de sterren
ergens waar je
liefde
passie
als een
zomerzoete inval
de grenzen van
mijn dromen evenaren
alsjeblieft
zeg me je naam
laat het leven
gebakerd door
je letters gaan
leg je fluisterdicht
in de armen
van mijn hoop
en laat
ons samen
de einder…
Onder bewust zijn
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
691 Hoe troebel het levenswater,
zonder einder, zonder lichtbaken.
gevoelens waaraan men niet kan raken
noch bewaken: enkel rusteloos geklater.
Net nu verliezen gladiolen
hun frisheid onder weeë pijn,
droevig lied, afscheidsvlagen van violen,
slopen een nostalgische brug tot een ravijn.…
Stad en vlakke land
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
524 Hoe liefelijk is dan mijn vlakke land
Met zicht tot aan de einder
Waar zich de blauwe hemel spant
Tot nevelig woud aan de horizon
Geluk zover men ooit verlangen kon…
najaar
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
518 het najaar treedt vol lawaai in het heden
opent haar deuren, de regen druilt
bladeren verschrompelen, verkleuren
het is uit met de zomer, de hemel huilt
de zomer dwarrelt, is verleden
vervalt in verlangen naar stilte, naar rust
ten afscheid in een laatste schrede
is zij het die de einder in goudgeel kust
zompig blad, luid kreunende takken…
najaar
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
569 het najaar treedt vol lawaai in het heden
opent haar deuren, de regen druilt
bladeren verschrompelen, verkleuren
het is uit met de zomer, de hemel huilt
de zomer dwarrelt, is verleden
vervalt in verlangen naar stilte, naar rust
ten afscheid in een laatste schrede
is zij het die de einder in goudgeel kust
zompig blad, luid kreunende takken…
finaal
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
891 het schijnt me soms toe de keuze
is een mond in de einder
om er vaagweg in aan te belanden
maar naargelang de monding
met spaarzame passen
uitdijt in een meanderen
van het oeverloze
naarmate
het gewicht van hetzelfde water toeneemt
word ik steeds minder
bijna drijvend naar de afloop
minderend als de loop van een kanon
steeds meer kantlijnen…
Foto op startscherm
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
580 Op mijn startscherm een foto
waarop de einder
richting Katwijk, de bocht
Ervoor een hondenoppasser
met zeven honden
die lekker vrij lopen
daarachter wij, met z'n drie,
maar niet op de foto
Jij draagt die wollen pet
en hij denkt waar gaat dit naartoe
‘k Wist niet dat ik zo zou genieten
van dit uitzicht
toen ik hem nam,
‘t strand…
Een ver zwiepen
gedicht
2.2 met 13 stemmen
15.557 De zwaan zingt rond in je kreet, schrijft zichzelf
een zang, korrelend graffiti vervaagt naar de einder.
-----------------------------------------------------
Uit: 'Alsof ik stof ben', van dichter en vertaler Hans van Pinxteren (1943).…
Ten leste
gedicht
1.5 met 1176 stemmen
91.804 Wij worden nu nog slechts door tijd
en ruimte van elkaar gescheiden,
maar sta mij aan het eind terzijde
als ik de einder overschrijd.
Wij hebben alles nog te goed
wat ons het leven heeft ontnomen:
uit welke verten ook, wij komen
elkaar ten leste tegemoet.…
Libessart toen (1914)
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
1.016 Misschien is er nog geur
van bekommernis achter de einder,
waar steden spreken als
Ieper.
Hoe ooit terug soldaat
naar wat jij schreef:
een zware tocht de dorpen,
een zware tocht de regen,
een zware tocht we zijn op weg,
we worden ingezet, ik ben benieuwd.
Er was niets meer in Libessart.…
EEN KIM TE VER
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
1.137 Ad Fontes; terug nu naar de bronnen
Kom buig je over een antiek geschrift
Kaf en koren, bok en schaap geschift
Oud terrein wordt hier opnieuw ontgonnen
Tolerantiedenken, vroomheid, vrede
Ontsluiting van het Nieuwe Testament
Zoet is de oorlog voor wie hem niet kent
Hij zong van einder, zotheid, goede zede
Passio Docendi en Civilité
Antibarbari…