720 resultaten.
omweten
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
214 om weten waart grote omwetendheid
om geven door een ware waarheidsstrijd
al weten we van geen alwetendheid
on-weten is onze onwetendheid
geweten dekt niet meer de waardigheid
geweten is niet langer slechts een feit
gedreven was de eigen aardigheid
verweten wordt de eigenaardigheid
bezeten de te bezitten vaardigheid
gespleten wordt tot kern…
Élan vital
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
366 Cruciale kernen
schermen zich af
een trekt zich terug
een andere wenkt ons
een derde, verlost
wil het liefste verdwijnen
Maar wie goed kijkt ziet
niets is minder waar
dit alles is mana
illusie en wanen
Zij groeien
verspreiden zich
verheffen zich eerder
boven de middelmaat
willen geconserveerd
blijven ademen
opbloeien
met de…
gerijpt in stilte
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
258 in de stilte van vele nachten
waar gedachten langzaam rijpen
als vruchten in het donker
onzichtbaar, maar zwaar van belofte
woorden dwalen, keren terug
schuren langs herinnering en twijfel
tot alleen het nodige overblijft
een kern, helder en stil
wat kort gezegd wordt
droeg ooit de last van tijd
van zoeken zonder stem
van vragen zonder…
Over de drempel springen
netgedicht
3.1 met 15 stemmen
272 ook voorbij mijn aards bestaan
ligt een toekomst te wachten
los van mijn ik, lijf en klachten;
de kern van mijn werk zal niet vergaan
plots viel deze gedachte te binnen
als een bevrijding, een uitzicht op wat mag komen
het is alsof ik verder kan gaan met zinnen
en bezinnen, wat ik nu doe,
is waar en zijn geen dromen
een vorm van aards…
Ik ben geen Zeeuw maar ik ben wel zunnig en zeer milieubewust!!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
481 ik trek het toilet alleen door bij een grote
alle plasjes spaar ik op tot ik heel erg moet
douchen doe ik hooguit 2 x per week
en nog het liefst in het zwembad na wat baantjes
tubes tandpasta, gel, cremetjes en flessen shampoo, badschuim
worden opengeknipt en tot de laatste druppel opgebruikt
afwas/schoonmaak-water vang ik op
boen, maak…
De Tijdmolen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
817 En als het waaien luwt sta ik te wachten
of ik het knappen van de houtworm hoor,
die eenmaal - naar ik zeker weet -
de hardste balken tot de kern doorvreet.…
ondanks alles
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
2.154 ik voel je, in en om me heen
je bent een deel van mijn kern
laat me niet langer alleen
ik kan het toch allemaal niet zonder jou
ik weet niet hoe dat moet
ik voel me toch nog steeds jouw vrouw
ooh ik weet dat ik zelfstandig ben
dat ik bij vlagen zelfs
verschrikkelijk handig ben
maar het is allemaal leeg en zonder hart
wanneer jij er niet…
e=mc²
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.353 licht is overal even snel
ondanks de zwaartekracht
die alles tot de hete kern dwingt
het punt waar de steen vlam vat
stel dat de ruimte stil stond
omgrensd door vaste sterren
als waakhonden, roerloos
dan kan het rekenen beginnen
zoals de baan van een kogel
in het wilde weg gelost
de loop loodrecht omhoog
ontsnapt hij aan een vrije…
getuigen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
554 hugenoten
begraven zonder steen of voortvluchtig
terug klimmend, de spieren verzuurd
in de verte het terracotta dak
de oude deur, schietgaten in de wanden
laaghangend mist, rook, geur van hout
de oeroude rank levert nog wijn
in harsachtige herinnering: samen
met kaas in schimmelzout en
vruchten gerimpeld door tijd
gekonfijt, maar in de kern…
De Maat
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.170 En 't vormenloze is u - niet vormeloos
Maar reinste maat van vormen-mooglijkheid -
Ik ben daarin, een kern, gezaaid door u.
Zo is van u tot mij geen toen, geen nu,
Geen rechts, geen links, maar volheid mateloos,
Die ik - maar droom te zijn, doch die gij zijt.…
eerst rechtsaf, dan links
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
960 van talloze sirenes
het meest gehoorde woord is moord
en schok en rechts,
waar de klappen vallen,
blijft het extreem stil
ze zouden het niet geweten hebben
het land staat verbijsterd paf
geen woorden daar, verstarring
en een hoop ongeloof te koop
voor de eerste beste journalist
een onwetend man vestigt
een onwetend dichter bij
de kern…
Ad fundum
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
671 Het leven is één van die rare zaken
waarvan ik maar niet weet wat ik ermee
beginnen moet, omdat ik niet 1,2
de kern, het doel, de zin ervan kan raken.
Natuurlijk zal ik niet vrijwillig staken
want dood zijn lijkt me ook weer niet OK.
Ach kwam er maar een lieve toverfee
die mij wat levenslustiger zou maken.…
Stilte van verzadiging
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
707 In november is het licht
zo ijl, zo dun als de
doorschijnende huid
van een stervende berk,
hij wil z’n blad en zaden
niet langer vasthouden,
zijn hand opent zich tot in
de kern van het verteerde
hart om die los te laten,
skelet in een decor van de
opkomende maan, die draait
om zijn eigen wil en as in
de groeven van de herinneringen…
Apocalyps?
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
610 De Oermoeder sterft
wordt aan verre hemelen
met kind gekruisigd
Alles wordt tot stof
als oog en silhouet kruisen,
degens begraven
De dorstige mens
drinkt het gif uit haar wonden
van dode handen
Uit een nieuwe kern
onder een oud gesternte
werd zij geboren
Op helblauwe kraters
van de zoekende mensheid
rust een felle zon
Zijn stralen…
Toon van de dag
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
573 Je bewoont waarin je het
beschrijft, een bos kan niet
donkerder of lichter zijn, je
stelt je in op dingen, die je
drijven met wisselend diafragma
vast, de scherpte is bepaald
in de essentie van je domein,
de kern verbleekt in een
tegengesteld contrast.…
EN ER VIELEN LELIES
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
567 Zij hebben de kern van ons hart geraakt
droegen hun eigen geliefde kleuren
waarvan takken traag en uitentreuren
op velden verbleven; onaangeraakt
ons verbonden onuitwisbaar klaaglied
heeft ieder bij de lurven gegrepen
wanhopig in maandenlange repen
van niet te stollen tranen van verdriet
hoe ijzig behouden hooggeplaatste
waarin finaal vergane…
Daar kraait geen haan naar ?
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
588 De schors bewaart
het hart dat ik ooit
in bomen heb gekerfd,
de levensringen blijven
de bast en de kern zo
zwart zoals mijn
gedichten vol fabels
zijn geverfd, daarop
heb ik mij telkens
weer verkeken, wel
de grenzen opgezocht,
die bleken in waarheid
flexibel te verschillen,
te verbleken in onze
zandloper loopt het
zand in…
Met een half oog?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
529 Het laatste licht voedt met
verschrompelde nerven van
een eikenblad, wat ze eerst
aanbad, synergie laaft zich uit
de kern van het hart, tonen
vergaan in de alles
omvattende synergie van stilte.…
Ontheemd
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
610 toekomst
Aan de vooruitgang
Maar in de vooruitgang
staan veel mensen aan kant
Het midden
Is een bal vol tegenstrijdigheden
Want als de sporen van ons verleden
Langzaam verdwijnen
Treedt de oorlog
In via de verbannen vluchteling
Die ons doet confronteren
Met een verdwenen kant van het bestaan
Alleen in herinnering leven beelden voort
In de kern…
Je kind
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
763 Je kind is je vriend
Heeft je nodig
Je kind is alleen
Samen met jou
Trouw
Houdt hij je hand vast
Lerend
Van jou
Toont berouw
Als er iets mis gaat
Betreedt zijn reis
Houdt handen vast
Lacht kukkelt
Speelt neemt
Is in zijn sas
Het gezin als kern
Is niet daar
Maar door cirkel om hem heen
Is hij niet alleen
Hij leert
Totdat datgene wat…
We zijn op zicht?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
391 De tel kwijtgeraakt
alles van geloof ontdaan,
kern nader tot de bast
Zwart en wit gebloed,
de kleur ligt voor het grijpen
om in vast te bijten.
Ongewis prikkeldraad
draden kleverig van angst,
geaard verlangen.
Waaraan houvast kleeft
detail van grote bubbel,
als men in een zeepbel leeft.…
EEN KLOPPEND HART
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
533 wordt binnengelaten
gevoelens kunnen naar buiten
en binnen komen
in liefdevolle vloeiende
soms woeste stromen
maar soms besef je het even weer
en krijg je het langzaam in de gaten
de scharnieren van mijn deur
piepen steeds meer en meer
niemand wordt nog tot kloppen
op zo’n deur uitgedaagd
het kloppen bereikt immers
niet meer de kern…
Klimaattop - Glasgow 2021
netgedicht
4.7 met 38 stemmen
1.619 Zolang de aarde ons warm laat draaien
en wij haar trachten te doorgronden
beter niet aan haar kern geraken
want het verschil zit daarbuiten
in ons.. waar wij met ons gebruik
denken te groeien naar voorspoed
en geluk bij hogere waarden
beter toeleggen naar minder
liefst tot maar 1,5 graden.…
Veel meer
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
584 belangrijkste
leden in ‘t dorp
Ik wilde schreeuwen als een vrouw
uit het midden oosten
toen ik het hoorde
Ik haatte degene
die ‘t me vertelde
vooral de manier waarop,
terwijl het mijn beste vriendin
Dit kon niet waar
Onze vitaalste,
onze helendste
onze behulpzaamste,
onze hard werkendste
overtreffendste trap van alles
Nu is de kern…
Mensbeeld
netgedicht
1.3 met 6 stemmen
362 In elke mens een stille bron,
een kern die ouder is dan naam of tijd.
Mystici fluisteren door de eeuwen heen
dat wij meer zijn dan losse golven op de zee.
Het licht dat door de ramen valt
verkleurt in vormen, maar blijft hetzelfde licht.
Boeddha onder de boom, Eckhart in zijn cel,
het zijn sporen van één en dezelfde stilte.…
Intergenerationeel trauma
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
353 In de leegte tussen koetjes en kalfjes,
En de onuitgesproken schaamte en spijt,
Zou ik willen springen tussen de dimensie,
Van gevoel, hart en kwellen,
Jouw kern te voelen, de essentie,
Om zo een overwogen oordeel te kunnen vellen,
Om te begrijpen, je was nooit stuk,
Alleen niemand die jou echt ontmoette,
Doordat je het wantrouwde, het geluk…
Metamorfoses
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
348 Van het land pluk ik de zachte dagen,
een regenbui die mijn lichaam masseert;
ik ken de bittere kern die hij vereert,
met mijn jas kan ik hem wel behagen.
Uit mijn arm ontwaakt al een frisse knop,
de melodie van een geurend voorjaar,
die mij bevrijdt van mijn winterse goed.…
Paasvuur
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
1.013 Jij brandt in mij
magmaat rond mijn kern
Heet als vers gestampte
Madame Janet in zonnezoet verpakt
geplukt met jouw vingers
vlammen werpend in mijn mond
rasp jij in mij de woorden los
Deze wonde schrijnt
schurende pijn verbonden
met jou zijn, jou buiten
in mijn binnen, weerhaakt
laat niet los, koestert zich
onder de harde rand
maakt…
verdwijnen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
39 gewoon verdwijnen in de nevel
waar stilte de kern is van
het verlangen, zwijgen
met de wetenschap
dat onrust
de twijfel voedt met onzinnige
discussies, dialogen die
in een onwetende taal
worden geëtaleerd
als waanzinnige
waarheden
opgaan in de nevel, waar iedere
verte de liefde dichterbij
haalt, de ware stem
zich laat horen
waar…
Zwaartekrachtgolven
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
525 wij pulseerden wat
zagen toe hoe
zwarte gaten elkaar
radicaal op aten
wisten dat er
nieuwe energie
aan zat te komen ook
wij hadden onze dromen
een paradijselijk heelal
met lange diepzwarte
zwaartekrachtgolven
die ons liefelijk bedolven
ik voelde in de kern
van mijn neutronen
dat ook de rode dwerg
dit ging overkomen
wij spanden…