Netgedichten

netgedicht (nr. 88.033):

Intergenerationeel trauma

In de leegte tussen koetjes en kalfjes,
En de onuitgesproken schaamte en spijt,

Zou ik willen springen tussen de dimensie,
Van gevoel, hart en kwellen,
Jouw kern te voelen, de essentie,
Om zo een overwogen oordeel te kunnen vellen,

Om te begrijpen, je was nooit stuk,
Alleen niemand die jou echt ontmoette,
Doordat je het wantrouwde, het geluk,
Liet je mensen dichtbij telkens boette,

En zo makkelijk is de keukendrempel,
Ontsnap aan nooit gekozen te worden,
Om nu als kind te realiseren,
Dat ik nooit zal weten wie je echt bent.