490 resultaten.
WO II
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
876 'Ik vocht bij de Grebbelinie, Afsluitdijk en staakte
't volgend jaar in februari en eigenhandig maakte
ik illegale krantjes en radio Oranje hoorde ik in bed
Persoonlijk heb ik menigeen van d’ondergang gered
door naar Engeland te varen in een boot die kraakte
van ellende, toen de Majesteit, nou haar koekje smaakte
heerlijk, want van tulpenbollen…
zoutarm
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
423 in ’t voorjaar eens, het vroor nog dat
op ramen de kristallen kraakten, kwam Dana
op haar klompen heel den hooiweg af,
haar jas hing als van tapijt half open
op den okeren gloed van heur huid en Dana
lachte met haar lippen van karmijn
bij elke stap de koude weg als bagatel.
en macht als het paard van Bramke had ze.…
De hemelse geest
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
407 werden gespaard
en de ultieme balans
van hemels presteren
ruim werd gehaald
weer vlogen zwarte
vogels naar de toppen
van nabij gelegen
bomen werd de
natuur in onheilspellend
doodse stilte gehuld
een magere hond
huilde toen hij alleen
op het grote plein stond
waar stenen braken
bogen uit hun beeldschone
spanning raakten
zo kraakte…
Genot houdt nooit op
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
728 Toch komt de tijd dat uw welzijn kraakt:
alle verlokking wordt teruggebracht
tot éen ontroerende gedachte -
liefde kan niet kapot.…
Het kleine spel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
387 Het spel begint waar de regels ophouden,
een plotselinge ren door het gras dat kraakt van licht,
voeten die de aarde kietelen tot ze lacht.
Takken worden zwaarden, dozen paleizen,
een handvol modder is een heel heelal
dat ronddraait op de palm,
nog niet wetend van zwaartekracht of verlies.…
Slaap
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
308 Mijn stem kraakt bij elke letter.
De lamp boven het bed flikkert,
het blijft toch branden.
Mijn schoenen nog aan.
Veters half los.
Op het nachtkastje
een glas water
dat ik niet aanraak.
De klok knipt minuten kapot.
Ik draai haar met het gezicht naar de muur.
Zing.
Niet luid.
Gewoon genoeg
om het tikken te breken.…
zijn stille schaduw - cptss
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
98 angst die zich voltrekt in het
onzichtbaar zijn van beelden, ontdaan
van dat spektakel raakt vervreemding
het slot dat piept en kraakt terwijl
zij hem op de keper beschouwt
zij raakt de snaren in zijn stem-gedrag, het
wild in zijn ogen is rijp voor de slacht, het
vangen van eenhoorns is een kunst, een
kunst die laaft aan zijn spraak dat in…
rommelig
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.172 Rommelig is de kamer
Overal papier
Oude kranten op een stapel
Lege flessen, kratten bier
Stof ligt in de kast
Het ligt er al een jaar
Omdat ik altijd bezig ben
Op mijn speelgoedgitaar
Rommelig klinkt mijn muziek
Schema’s niet afgemaakt
Het is soms een zootje
Alles piept en kraakt
Cd’s liggen in de kamer
Tekstboeken liggen…
Ben ik wat ik wil of wil ik dat ik ben
netgedicht
3.2 met 29 stemmen
1.962 Mijn linker voet stapt:
‘Ik weet het niet’
Mijn rechter voet volgt met:
‘Ik ben het niet’
Mijn linker zwaait:
‘Ik wil het wel’
Mijn rechter zet:
‘Maar ik weet het niet’
Een enkel kraakt:
‘Ik hoop het wel’
Mijn teen antwoordt:
‘Maar toch weer niet’
Mijn kuiten zeggen:
‘We voelen wel’
Mijn dijen kletsen:
‘We zijn het niet’
Links:
‘Nog…
vaatwas
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
1.126 alles geschikt op het aanrecht
van snijplank tot theelepel
je bent aan frullen gehecht
het schilmes schraapt
zaadjes uit de paprika
de ui fruit in sissende olie
je roert gehakt met een vork
rul en grijs in de pan
nog wat ontvelde tomaten
het laurierblad mag niet ontbreken
een geut Merlot om de tongen los te weken
de pepermolen kraakt…
duizend tinten herfst
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
814 een vlaag gebroken wind verschraalt
contouren van een boom, zo naakt
nu stramme kou zijn takken kraakt
en bloemen uit hun zomer haalt
de wereld huilt
wat vogels op een kaal terras
verborgen achter vuil en steen
hun veren door de vorst uiteen
slechts dievend tussen blad en plas
een kruimel dood
in hoogtes glanst turquoise lucht
een zachte…
pantoffelheld
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.062 de buren aan de overkant
schuiven hun ijzeren gordijn open
ze wijzen naar de zolder
ik hoor de gedempte snik
sta op een drempel van arduin
de poort zit klem
het scharnier kraakt onder schilfers van roest
een koevoet klauwt in een kier
even spaar ik mijn adem
klim dan langs een regenpijp omhoog
een bonobo met een opstoot van hormonen…
BIJ HET DOODSBED VAN EEN KIND
gedicht
2.9 met 126 stemmen
33.177 Gij zult wel nimmermeer ontwaken,
want gij bleef roerloos toen de trap
zo kraakte bij de stille stap
des mans, die kwam om toe te maken.
Zie, lieve mensen, 't is volbracht,
Wat gaan wij doen? Wij konden bidden,
dan blijf ik nog wat in uw midden,
gij krijgt toch wel geen slaap vannacht.…
een zacht nieuwjaar
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
673 ik hoor zachtheid nog voor
de winter kraakt
zachtheid van
zomaar vensters die flonkeren
in donkere straten
ik zie mensen fluisterend praten
binnen branden kaarsen
getemperd licht vervaagt
de rimpels in een oud gezicht
onherbergzaam gaat de weg
langs kreupelhout en rottend blad
toch zijn de geuren vers en fris
alsof er in het afgelopen…
Examen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
816 Een stoel kraakt luid, als die ‘t maar houdt.
Een pen krast rigoureus door een grote fout.
Een kandidaat vraagt om meer papier.
Een ander krijgt een verkrampte spier.
Een blad ritselt als hij het omslaat,
terwijl een ander zuchtend opstaat
gedwongen door een volle blaas.…
Wachten op de zomer
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
525 stil kunt horen
overdag gedrild als een kazerne
waar de bloemen
buiten staan te trillen
hun geur die in
allerlei windrichtingen waait
ik heb al veel te lang
geleden tussen de doven monden
met onpeilbare tekens
waar het geluid alleen buiten
in de mist te horen is
en binnenshuis een roestende
motor om te haten dat zonder olie kraakt…
Te ver?
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
553 Begonnen zij al lichtelijk te krommen
en kraakte hen superstrakheid?
Dicht bij de Zeven Zusters kwamen zij samen
en spiraalden als een slingerplant
zonder elkaar te willen raken of puntig samen
te smelten in oneindige verten,
dat vonden ze nog te ver en te ver gaan.
Hun bewegingen straalden
sterker dan de Betelgeuze.…
De kleine muis
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
604 honger en vooral dan in de nacht
Haar pootjes leken slofjes wel, zo zacht trippelde zij
Ze wist als mensen wakker werden, dan keerde het tij
Dan moest ze rennen voor haar leven, ver weg van de doos
Want muizen waren niet gewild bij de familie Kroos
Het muisje liep muisstil de trap af, zachtjes tree voor tree
De trap was nieuw en kraakte…
jongen op een brug
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
494 alleen staat een jongen - op steen
waaronder gestaag water stroomt
zijn blik een vraag - zonder stem
die voorzichtig van toekomst droomt
de brug - gespannen tussen toen
en wat later nog komen zal
hij kent de wereld enkel nog
zoals een kind de stilte kent
de lucht ademt verandering
hout kraakt van oud verdriet
in het tussenlicht blijft…
Wat is geluk?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
321 Of leeft geluk juist in het onzichtbare,
in dat stille, broze weefsel tussen hart en huid —
gezondheid die je pas hoort wanneer ze kraakt,
liefde die je breekt om je daarna te dragen,
erkenning die verschijnt als een schaduw in de deuropening?
Wat is geluk?…
Een valse start
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
318 De middenmannen
hebben het té bont
en blauw gemaakt,
vertrouwen kraakt
ruimschoots voor
het bordes
een zucht slaakt.
Het eigen vermogen,
hooghartigheid ten top,
is weer veilig gesteld;
de kromgetrokken,
echt werkende klasse,
voorgelogen,
bedrogen,
leeggezogen.…
ZANG BIJ DE HAARD
poëzie
3.3 met 22 stemmen
3.792 kraakt uw ijs?
Vult uw sneeuw de dalen?
'k Heb hier geen dooiweer aan de haard,
En geen brand te halen.
Blaast gij storm, door 't vliegend zwerk?
Muur en dak kan 't lijden.
Giet gij vocht in stromen neer?
't Valt mijn glas bezijden.
Krimpt de dag? te minder nood,
Om bij licht te gapen.
Rekt de nacht?…
de dood nabij (1)
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
527 knarsende sloten en
piepende scharnieren
doen mij niet zoveel
zij horen bij het
betreden van een huis
van middelbare leeftijd
waarbij de trap zijn
eigen verhaal kraakt
maar dit huis leefde
communiceerde in een
prettig warme ontvangst
zonder precies het welkom
te duiden ruiten deuren
muren en vertrekken
hadden zo hun eigen sfeer
in…
EKater
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
491 Ze zagen 't van de gele wand
gebeuren
Van juichend himmelhoch tot
niet veel later
Het noodlot sloeg van droefenis
zum tode
EKaterina en EKater treuren
Oranje kraakte hem, de britse
code
Tot in de dying seconds Ol
verscheen
Een bankzitter, als duvel uit een doosje
Die gans de natie dompelde
in spleen
Het leed van onrecht dat…
Nou vertel ut maar Brood
gedicht
2.9 met 51 stemmen
25.550 Nou vertel ut maar Brood
wat moes jij met een
elektriese apothekers
weegschaal
achter op je fiets
(terwijl ut vroor & kraakte
plus sneeuw - terzijde)
ter waarde van een gemiddeld
maandloon...?
Hak geruild met een verslaafde
neger voor een paar suede punt
schoene en een goed gesprek.
Hier heb je over nagedacht Brood!…
HOERA, EEN ZOON !
hartenkreet
3.2 met 28 stemmen
3.764 Je wasmachine kraakt, maakt overuren,
bij AMRO sta je dieprood in de min,
je schoonmoeder woont praktisch bij je in,
je vrouw heeft postnataal depressiekuren.
Je droomt over het leven dat je had,
zijn toekomst, en het bloed stijgt naar je wangen,
de drank, de drugs, je ziet de bui al hangen
en toch zegt iedereen: Proficiat !…
Schaatser Jan
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.859 Kris - Kras - Kris - Kras -
Op bevroren sloot en plas,
glimt ijs als zwart glas
Kris - Kras - Kris - Kras -
De noorderwind pal tegen
Schaatser Jan kromt de rug
De ijzers kerven korte halen
In stug ritme almaar door
Kris - Kras - Kris - Kras -
Langs dijk of boerderij
Een berijpt paard briest
Dor riet kraakt en knakt
Wie schaatst, ziet…
Tussen heling en herhaling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
238 Ik leerde me hechten
aan afstand en nabijheid tegelijk,
aan een therapeut die niet bleef,
aan empathie die kraakte
als glas tussen vingers,
verdriet dat de kamer vult
wanneer verbinding breekt.…
Waar het wonder klein blijft
netgedicht
2.4 met 11 stemmen
471 Het ijs aan de randen van
de donkere sloot glinstert in bleek en
aarzelend zonlicht, en wanneer een vogel lichtvoetig
landt, kraakt het alsof de winter iets kwetsbaars in mij openbreekt.…
Bully
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
362 Je kraakt, commandeert,
moet-dit, moet-dat,
tot mijn rug een uitroepteken is
en slapen een verloren kunst.
Maar luister goed, bully:
vanaf nu mag je lullen,
maar niet meer sturen.
Ik ruil je noodtoestand in
voor een rustig geel knipperlicht.…