5765 resultaten.
Je glimlacht zon
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
720 onbescheiden wensen
je glimlacht zon
straalt warmte
van het feest rondom
beweegt je
soepel tussen handen
die je willen raken
ziet tongen langs de
lippen gaan in de hoop
je ooit te kunnen smaken
spanning groeit
heel langzaam in
het heffen van het glas
met speelse
woorden weer je
iedereen heel netjes af
je bloeit bloemen…
Hoe gretig gloeide de avondzon en vulde het hart als bron
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
769 Gretig gloeide de avondzon en vulde het hart als bron
Al wil je dagen luidkeels danken om deze klanken
bloem en knop en het avonddauw na ’t aardse sloven
boven vanuit de sneeuw op eigen netvlies inklaren
tijd vraagt geduld ook werkend ‘t tijdelijke te bewaren.…
Elke zijde
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
581 zou ik het kruid
van duizendblad vinden
in trossen wit/roze bloemen
die om jou heen hangen
op het eerste gezicht
samengebonden
langs venus en aarde
weer ik de muggen en vliegen
rond dromen
waardoor jouw schoot ontwaakt
mijn kussensloop vult de tijd
wortelt en groeit elke zijde
jij loopt me niet voorbij
verstand het hart
elkaar toe…
Afscheid
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.372 veel pijn gedaan
Het woordje "vader" dat ben je niet waard
het verdriet over het gemis, laat ik achter mij
hiermee sluit ik het nu eindelijk af
deze periode nu voorgoed voorbij
Vol hoop kijk ik de toekomst in
bevrijdt van mijn verleden
het erkennen van de pijn
waardoor veel van mij is afgegleden
Nu is het tijd om te bloeien
als een bloem…
behalve de chaos
netgedicht
3.4 met 20 stemmen
803 er zijn kamers
dicht bij jou, zoals eilanden
in woorden
gezichten en kalenders
en de ontdekking van schemer, wachters
in een wieg
rondgezonden
omdat het sterven geen witte kant
bedekt
en eeuwige bloemen
niet aan passiebomen groeien
niet op maandag en langs voetstappen
van de aarde
maar in poëtische regenvlagen;
het vruchtwater…
Onbehouwen wateren des levens
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 vertrouwen
Is als de onbehouwen wateren van
des mens’ oppervlak
waarover woeste winden
stromen als in
dromen van ritmisch ruisend
gras
Het tekort is de
vergankelijkheid
onzerzijds bekeken
Het tekort is slechts
de eindstreep voor
de dood waar we ons
ontkleden…
waar we ontspringen aan andermans
oog en tong
Ik kijk naar de verlepte bloemen…
Je bent liever dan de nacht
gedicht
2.7 met 40 stemmen
25.011 Je bent liever dan bliksem en handkus,
veel liever en wijder verspreid
als een wijdvertakt meisje met liefde
als lichaamsgeur warm in een bloem.
Je bent liever dan menselijk is.
---------------------------------------
uit: 'De kip van Egypte', 1957.…
Spoor
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.028 Vandaag heb je de trein gepakt,
naar een witte wolkenplek
waar bloemen metershoog
samen met kittens en paarden zingen.
Je bent al slapend
langzaam in de trein geslopen
en hebt de muren van ons huis
zwart achter je gelaten.
En dat kleine jongen,
lieve kleine jongen...
dat spoort niet.…
GENOEG
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
564 Wou men die verloren bloemen inlijven
bij het vertrouwde, minzaam bloeiende veld?
Mocht het schone wonder eens gebeuren,
mensen gingen de bijbel bestrijden,
hernieuwen, onophoudelijk keuren.
Laat de goede Boodschap ons verblijden
met voldaan geschrift, levende geuren,
bestemd voor elke plaats, alle tijden!…
koningin
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
508 dwars over land, in gratie, mooier dan de bloemen
die zo onderdanig kleine tronen boden
ze bleef maar dwalen
haar kleine voeten raakten slechts de zoetste grond, verfijnd
geurig
langs kleuren en de schaduwen van vogels
vloog ze, als een ademtocht vol leven
en heel even
gaf ze ons een glimlach, want heel even bleef ze,
als een mijmering…
Vriendschap
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
1.869 Het is niet meer als toen de lente groen
met bloemen en beloften kwam getreden;
er is slechts afstand, feiten en fatsoen
maar weet: je hebt niet tevergeefs geleden
en duurt het nu nog wel een tijd als toen -
probeer getrouw te wachten in het heden.…
duizendmaal duizendblad
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
628 torsen reeds de koelte van het najaar
mijmerend rond september
frisser zelfs,
nu vogels kelen smeren met zongerijpte bessen
een delirium vol zoet geluk, dronken vreugde
en zot
door dwarrelwind
in waaibomenhout, heen en weer
geworpen door een nawee die nog voorjaar weet
de bermen dragen meer dan gras, ze leven voort
in scheefgetrokken bloemen…
ook morgen
netgedicht
3.6 met 20 stemmen
854 til mij op
in een nog niet gehechte toekomst
waar angst geen vorm krijgt
in een spiraalvormige monoloog
waar heftige windvlagen
zich ontdoen van zwarte gewaden en
een stoet van haast rituele wendingen omver
wordt geblazen
aarzel niet, breng me
tot waar ik zijn moet, leg jouw kinderen
in mijn armen, tussen de bloemen
en dat plekje,, aan…
Oelen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
484 spattende zeepbellen
in ijle lucht van zonnig blauw
en over groene vlakten
dromen van witte nevels
golvend in gouden gloed
als zee van welzalige vrede
eindeloze stroom tot de horizon
door liefde en geluk gevoed
meevliegend met vogels
op dragende stille thermiek
naar oorden van mijn weten
vol van pracht en praal
waar leven nooit sterft
bloemen…
Insomnia II
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
593 Niet dat ik mij met Bloem wil vergelijken,
Niet slapend denk ik heus niet aan de dood,
Maar toch lastig, mijn nachtrust wordt verkloot,
Door het zijn op niet-zijn te laten lijken.…
Til me op
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
1.089 Voer me weg
van dat uitzicht op graven
waar elke droom
ook gestorven ligt
naar een plaats
waar de bloemen nog bloeien
met hun kopjes nog steeds
naar de zon gericht.
Zing een lied
over betere tijden
waar de toekomst
ooit weer vreugde brengt
die als een bloembol
de aarde zal splijten
en van een voorjaar
vol blijdschap bericht.…
Ja toch
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
635 kostelijk konden dromen
bij de kleinste ontluikende knoppen
van de welige vruchtbomen
ja toch
ik weet het nog, dat u de paarse velden
de zilverstammen van de berk aanbad
het veen, de oevers rond de poel
op uw netvlies geschreven had
en u genoot van de dauw
de spinnenwebben op het gras
ik zie nog uw handen strelen
over de wilde bloemen…
vaderdag 2011
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
700 wij gingen voor elkaar door 't vuur
vier handen op één buik
ik zie zijn groene vingers weer
als ik de lente ruik
in bloesem bloem of blad.
verrijzen noem ik dat.…
DE LIEFDE OVERWINT
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
896 door bidden is ontstaan
zal het negatieve overslaan
in positieve uitingen
waar de straling, een gegeven goed is
zal het ego zich nooit tonen
waar de dankbaarheid geuit wordt door
medemenselijkheid, zal het proces
zich altijd ten goede keren
wees wijs, leef voor de ander
het gegevene accepteren
de lasten aanvaarden
als geurige bloemen…
VERLIEFDE DUIVEN
gedicht
2.1 met 19 stemmen
8.070 Verliefde duiven koeren in de bloemen:
"Broeders en zusters, wie is nu de bruid,
Die als Jehovah met geen naam te noemen,
Slechts in vertedering wordt aangeduid?"
En in het hoog gewirwar van de palmen
Vlechten zij haastig en bedeesd het bed,
Uit een gevonden keur van zachte halmen
En gouden spijlen in elkaar gezet.…
Regen, regen in de tuin
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.303 Regen, regen in de tuin,
- o gestild begeren, -
zonne-bloemen, schoon en schuin,
die hun loom-gekroonde kruin
naar geen zon en keren;
nieuwe blanke glanzen aan
zware en matte vruchten;
- vroom herleven van mijn waan
door een zacht-gerezen traan,
door mijn zoete zuchten;
- heel het huis is warm en toe;
buiten ruist de regen;...…
Dromen plukken
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
664 Ze scharrelkipt
wat in haar tuintje
zet vast de stoelen
in de zon
schept de gieter
vol met water
uit de houten regenton
Ze geeft de planten
naar behoefte
een beetje minder
een beetje meer
beziet de bloemen
vol met liefde
wat zijn ze mooi
en nog zo teer
Ze hoort de ketel
naar haar fluiten
en zet een lekker
potje thee
haar dochter…
WEG IS WEG
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
824 Ik zie de mensen
verouderen en sterven
zoals de bloemen.
Nog altijd zucht ik
naar finale ontmoeting
met jou en ieder.
Ik ben nog op weg
en toch al aangekomen
in liefdes stilte.
De wegen kwamen
tenslotte alle samen
in de omhelzing.
Als de weg weg is,
is er de grote stilte
die liefde fluistert.…
het olifantenfeest
hartenkreet
2.4 met 32 stemmen
3.870 Twee olifanten waren aan het feesten
Ze gedroegen zich als olijke beesten
Voor het feest hadden zich verkleed
De een had een hoedje op
De andere bloemen op zijn kop
Hun kleding in vrolijke kleuren
Er was ook muziek bij dit feestgebeuren
De ene olifant werd vijfentwintig jaar
Dit wordt feesten reken maar
Ze stonden op hun achterpoten te swingen…
Het woord
poëzie
3.4 met 5 stemmen
1.106 Ik sloot mijn ogen voor de tover
Van bloem en landschap, ongestoord
Gaf ik mij zalig, louter, over
Aan de bekoring van het woord.…
Vooruitzicht
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
706 een bloem draagt bloesem
in het avondrood
verzacht het ademend lood
vertraagt een onbekende dood
het daglicht schijnt zich
toch wijder te verspreiden
zelfs over een grijze berg heen
die al metselend gedacht
een toekomst dicht
ergens gloort het weten
groter dan de zwaartekracht
waarvoor een droom
menselijkerwijze zwicht
het eeuwige…
uit de kunst
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
580 de schrijver van dit vers zal zonneklaar
geen naam zoals die bloem of perk verdienen.
de huis- en tuin- en keukenrijmelaar
kon moeizaam met wat woorden spelen, maar
er kwamen tóch kwatrijnen en terzinen.
zo kreeg-ie dit sonnetje voor elkaar.…
Krokussen
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
730 Het heimwee naar een warme tijd
waar plots weer zoveel bloemen bloeien,
hoe is dit toch niet uit te roeien
maar komt elk voorjaar ook tot hier.
Een streepje zon en blije woorden
die hoop doen groeien en vol licht
de krokus opent en verplicht
tot verder kijken dan de winter.…
VAN SOFA NAAR STUDEERVERTREK
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
485 Zijn werkruimte in donkergroen en leer
De mijne een salon in rood fluweel
Als ik dan liefelijk wat piano speel
Lok ik hem uit zijn hol vol rook, de heer
Des huizes met dikdoen en ganzenveer
Dat ik mij toch zo hopeloos verveel
Tussen mijn porselein, spiegels en heel
Wat bloemen, draperie en warme sfeer
Ik ben geloof ik veel te vroeg geboren…
Af en op
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
787 Hij heeft nog veel bloemen gekregen.
Een dienaar van God sprak z'n zegen:
'Hij viel af. 't Leek een strop,
maar tot slot viel-ie op,
want hij is nu ten hemel gestegen.'
Dikke Joop had het niet durven dromen,
dat God met 'm in was genomen.
'Het doet me plezier,'
zei de Heer, 'dat je hier
na het afvallen aan bent gekomen.'…