8933 resultaten.
Thuisloos
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
385 Ze gooien stenen, zwaaien
met stokken en maken kabaal
Het dier rent weg, joelend
gaan ze er achteraan
door de velden
langs omheiningen
Over de sloot rust het
even, en vlucht, opnieuw
opgeschrikt, zigzaggend het bos in
waar het nog nooit geweest is
en, in het diepst
geen kant meer op kan
Hijgend gaat het liggen
warm in de koude nacht…
Even
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
224 ik groei als het licht mij kust
en slaap als de koude mij in slaap wiegt
ik bloei wanneer de zon mij liefkoost
en soms na stormen en overdaad
aan water of droogte
is het de nacht die mij sust
tot slapends toe, als de maan dat wil
zo draag ook jij de morgenstond
de dag, maar ook de avond in je ziel
de wegen die wij gaan vallen ooit doodstil…
Liefde
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
435 bij de een sterft het geluk
een aardse dood
de ander sterft door liefde
bij leven
soms staat het licht op groen
of verandert in rood
en word je uit elkaar gedreven
het overkomt je
of wordt het je onthouden
het wordt je gegeven
en zorgt voor intieme warmte
doch ook
vaak voor terugkerende koude
liefhebben is lijden aan de ander…
Lichtmanie (van kokkels)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
173 Dit evenwijdig lijnenspel
waarin de zon verschijnt
ver voorbij de onderrand
en koude periodieke tijd
Van het binnenste door
naar die buitenste kant
exact waar de grens ligt
in vorm noch verdict
In feite middelmaats
in gestage decimalen
van plat naar neerwaarts
als distantiemeterdaad
Op uitvergrootte schaal
meervormig en voornaam…
De zwaan
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
146 Het water is koud en de winter nabij,
maar angst voor het donker, dat hoort er niet bij.
Hij vaart met zijn borst vooruit door het riet,
bang voor de winter? Nee, dat is hij niet.
Al vallen de blaadjes nu ook van het hout,
het is die tederheid die je warm houdt.…
Ach, die Ko de Laat
snelsonnet
4.8 met 4 stemmen
952 Natuurlijk bent u Ko nog niet vergeten
Hij schreef hier jaar na jaar een snelsonnet
Daarna heeft hij zijn zinnen eens verzet
En hoe ’t nu met hem gaat, wilt u vast weten
Ik zag hem pas in Tilburg, diep gebogen
Zocht hij naar geld – ik hield geen droge ogen…
De appelboom
poëzie
3.4 met 5 stemmen
2.609 Na warme dagen volgen koude nachten.
Als lakens ligt de dauw op bleek en haag
Versteven naar wat zonneschijn te wachten
En slaat in wolken op en regent traag.
De struiken tinkelen met haarfijn ijzel.
En in de hof, de dragende appelaar
Komt uit de damp reusachtig te verrijzen,
Met ronde konen en veel grijzend haar.…
nachtboot
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
470 de schroef maalt in diepte
het eender koude donkere water
dat zwaar en onverschillig woelt
meegaand of log malend
er valt geen staat op te maken
de motoren stampen hard
tot ze zich schikken in
de lange trilling die de
hulk van het schip verheft
tot een goedmoedig besef
onder de stenen van de kade
zoekt het brosse schuim
lange slikkige…
Rhyme Rebels freeverse
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.211 Trek cirkels uit de grond.
Raak niet gewond,
raak niet gewond.
Rhyme rebels met korte lont.
Laat me
Laat me
Laat me
Laat me vergaan
Laat me ontstaan
Laat me laat me lopen
naar de maan.
Laat me slenteren
ver vandaan.
Laat me
Voel me
Hoor me
Pak me…
Sem Peters : archeoloog
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
963 Non recuso laborem
het kapelletje van Martinus
aan het Everse Akkerpad
draagt de spreuk
"ik ga geen uitdaging uit de weg"
aldaar ontmoet ik
een herschepper van eerdere culturen
die zijn verdwaald in de grond
maar mede met zijn spiedende blik
en een bevlogen verlangen
legt hij nieuwe maagdelijkheid bloot
of…
Ontzagwekkend is deze plaats
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
532 er is geen wind
en toch schommelt de ladder
zachtjes heen en weer
Tegen de avond kerft hij met zijn stok een tekst in de
grond en schuifelt op de ladder af die met elke stap
een schrede wijkt.
De volgende dag kan de helikopterpiloot hem niet vinden.…
Zingende stemmen
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.824 Zachte stemmen zingen door het leven,
Stromend over aller harten grond,
Doch de dromen die zij ruisend weven,
Doch de beelden die zij wekken, zweven
Zelden omhoog uit een zingende mond.…
Drank
poëzie
3.7 met 3 stemmen
3.999 De Godmens heeft hem eerst en meest, met volle teugen,
gedronken en geleegd, tot op de diepe grond.
De Godmens, als de mens, toen Hij hem dronk, Hij kwelde
en zonk hertkerend neer op de bebloede grond.
Het was een engel die de kelk des bitteren lijdens
de Godmens overgaf: toch was 't een bittere kelk.…
Winters boerenland.
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.183 Grote witte zwammen
tekenen zich af tegen de
grond welke bedekt is met
sneeuw, blaren, takken en
rottend hout
een jonge boer die
nog even zijn
stal hekken wast terwijl
zijn witte Charolais koeien
rond de open stal lopen
te drammen.…
Onze Stad
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
544 Ondertussen stampt het terstond
Zijn eigen toren Van Babel uit de grond.
Volgens het historische geweten
Zal deze "De Belle Van Zuilen" heten.
Onze stad heeft singels en banen,
Waar mensen zich gelukkig wanen.…
Volkstuinluim
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
480 De winde en onkruidwortels vieren feest
en de grond is of kletsnat of kurkdroog.
De ontruiming is inmiddels begonnen en de aasgieren
hijgen in mijn speknek. Azend op meer grond en een
verruiming van hun territorium. Ze gaan hun gang maar.
Het ploeterwerk is de schrale oogst niet waard.
Bij Albert Heijn shoppen is stukken goedkoper.…
Een mens tussen de mensen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
592 Op grond van de vrije keuze wordt door
een eigen inbreng iets aan de gang van het leven
gedaan; waardoor die mens uitzonderlijk als mens
tussen de mensen in de samenleving kan staan.…
smart
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
474 gaat teloor
dingen ga je anders voelen
dan mensen bedoelen
Smart maakt je
kwetsbaar
Het voelt zo raar
Smart treft
je levenszin
je levert je
interesses in
Smart verandert
je omgeving
Smart herinnert je
aan wie jou zo raakte
nooit vergeet je
wie eens jouw
leven anders maakte,
Een lichtstraal valt
door het raam
op de grond…
Blijham
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
405 Noodlanding proberen, hoesten
in de rook tasten in het rond
bidden tussen hoop en vrees
Holy Mary full of grace
steeds dichter bij de zee, de grond.…
Wat ga je doen?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
430 Er komt een bron van informatie
van gedachten en
gevoelens op je af
alsof je
in een kleuren carroussel
vertoeft; met de kleuren van
een mooi vlindertje
voor de spiegel zijn het er twee,
alsof je plotseling stevig
met twee benen op
de grond blijft staan
terwijl het voelt
alsof je diep in jezelf
je naam hoort roepen
met ogen die…
Grensland
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 wolken jagen
blaadjes ritselen vlagen
smoren ochtendrood
wolkenflarden vlagen
het licht uit de dagen
langs de Grenzweg
de Westweg
waait de dood
de Walchumer Schloot
doet de grens voor
oneindig rechtdoor
vanaf Sustrum Moor
somber verlaten
lopen de straten
al maar rechtdoor
gevangenen zwoegen
een meter diep ploegen
met schoppen de grond…
In de schaduw van de stilte
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
471 De bloemen bloeien voor een moment, slechts om weer te vervagen,
terwijl herinneringen als wortels in de grond zich dieper vastklampen.…
winterslaap
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.128 De beer in zijn hol,
diep onder de grond, ligt te soezen,
zijn adem traag en rond.
Geen haast, geen zorgen, geen geluid,
de kou blijft buiten, de rust sluit hem uit.
De tijd vertraagt,
het leven sluimert voort,
de zon komt traag,
haar licht is gesmoord.…
achterwaarts tumult
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
257 ."
Wij staan gestrekt van de wereld
onze grond ontworteld in valleien
onze grond blijft simpele stilte
als klanken neervallen en zuchten
op godenschoenen
hardzwarte rotsformaties bezien
een ruimte vol grondachtig puin
versteende pluizen
- van de abge-eckte heup der mensheid
rommelt de dode, achterwaarts…
Gouden pad naar morgen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
7 Zacht licht dempt de dag
prikkels zakken in de grond
stilte keert weer terug
De avond zakt langzaam neer over het open veld
en legt een spoor van vloeibaar goud op de bedekte aarde.
Wat overdag nog scherp en overweldigend klonk,
smelt nu weg in de warme gloed van de dalende zon.…
Op afstand
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.389 Haar koude schouders
rillen wanneer haar adem
de nacht instroomt,
niets meer voelend
van het vuur dat
binnenin haar smeult.
Op een afstand lijkt ze
op een klamme vlek,
niet beseffend dat
het sterven aan
haar enkels hurkt.
Nooit meer zal
het zwarte water
nog stilstaan
als toen die nacht
toen de dood
aan haar voeten lag.…
Glazen ogen
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
971 Een ritmisch kloppen
op het raam haalde
mijn gedachten even
van hun plaats af
zwevend verplaatsten
zij zich richting venster
waar de regen het zachte
kloppen begeleidde
het was een nacht als
ooit die andere nacht
lang geleden alleen
stond ik toen zelf op
zag in het raam dat wat
ik nooit meer wilde zien
twee lege ogen koud en…
Leven en dood
hartenkreet
4.5 met 10 stemmen
1.105 Warmte
in een koude zonsopgang
omgeven door mist.
Mystiek,
misschien nog gevangen
door een web
vol met ochtenddauw.
Opgaand
in de natuur,
zijn resten overgeleverd
aan moeder aarde.
Energie
voor het nieuwe leven
van het komende jaar.…
Terugblik Allerzielen
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
1.930 De grafsteen afgeschrobd
mijn handen rood en koud
de salie kort teruggesnoeid
de bladeren neem ik straks
naar huis voor de hete smoor
van schapenvlees en u, pa
u ligt hier goed en ik weet
ook wel dat u ons mist daar
in het Vagevuur, u kon slecht
tegen eenzaamheid, u was het
enige kind van opa en oma en
gebleven in ons gezin van…
Toen ik een kleine jongen was
gedicht
3.1 met 76 stemmen
19.238 Toen ik een kleine jongen was
ging ik 's avonds liggen tussen de koude lakens.
Mijn bed was groot en wijd als de wereldzee,
daar lag ik lekker als een opgerolde slak.
Maar later werd mijn lichaam groter en harder,
en wanneer ik nu mijn benen strek
dan slaat mijn harde hoofd tegen de planken.…