14989 resultaten.
Mijn vader
hartenkreet
4.7 met 23 stemmen
3.018 Mijn vader die op zondagmorgen
altijd met me ging wandelen
Als ik in het ziekenhuis lag, elke avond op bezoek kwam
Mijn vader die elke avond een verhaaltje vertelde
Zodat ik zonder problemen naar bed ging
Mijn vader die ondanks zijn moeilijke verleden
Zo zijn best voor me deed
Nooit zijn eigen verdriet liet zien
Altijd klaar stond voor mij…
Schimmen
gedicht
3.1 met 88 stemmen
38.460 Het schimmig verleden had me kwetsbaar gemaakt
Een blik vol afschuw uit een grimmig geweten.
In zijn ijzige ogen was mijn neergang ontwaakt
En vervolgens in roestige splinters gespleten.
Ik voelde me tot schim van de toekomst verworden
Als een ridder geveld door zijn bloedeigen zwaard.…
overleven was een naam in steen
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
706 je zult niet stranden
aan de turkse kust
het binnenland bindt
weer je handen omdat
geschiedenis in rotsen rust
jij voelt hoe steen
in het zacht raken
al zijn emoties zucht
de empathie met het verleden
komt in je vingertoppen terug
je weet de pijn die
is geleden niet door
generaties uit het heden
ziet het bloed niet rood
maar…
"Zilt zout"
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
635 Het zijn mensenmonden die het zout
in blauwe oceanen proeven, zilte
golven uit een archetypisch verleden
waarin we ons veilig wanen, worden
blik en ethische doel steeds vager,
herkauwt het heden zich roestig tot brij,
scharniert de tijd alsmaar trager,in de
vastgelopen mechaniek met gelijke averij,
een noodzaak om te blijven boren, verder
dan…
Kralen
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
1.527 Om jou uit het verleden op te halen,
bekijk ik steeds dit kleurrijke palet.
Geen diamant, hoe fel hij ook mag stralen,
waar één moment van ons is ingebed.
Alleen dit snoer kan over jou verhalen
en elke tint komt voor in jouw portret
dat traag verbleekt.…
Weerstand
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
570 Mijn doden zijn niet dood,
de levenden niet levend
de tijd van het verleden,
verkeert te lang in niet
geschreven tekens, wat
uit angst wordt vermeden,
verleert de man, wat door
het kind is aangereikt,het
leed lijkt een eentonig spel,
de afgrond is een ondiepe kwel,
waarin een vis, die zich spiegelt
aan in z’n eigen stilstand.…
Overgesprongen vonk
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
2.112 Ik wil je eens goed vastpakken,
met je praten zodat je me begrijpt,
Ik wil die lastige gevoelens in het verleden laten zakken.
De draad terug opnemen, samen met jou,
omdat dat ik echt super veel van je hou!…
ONTWAKEN
poëzie
2.5 met 18 stemmen
2.412 Ik droomde – een droom vol tegenstrijdigheden,
Half licht, half duisternis, half waar, half waan,
Nu Profetie, dan Echo van ’t Verleden,
Vaak beide in eens, en immer – half verstaan.…
Keer op keer
netgedicht
4.2 met 24 stemmen
1.455 Keer op keer
Steeds maar weer
Leven in het verleden
Hunkerend naar het heden
Keer op keer
Steeds maar weer
Het doet zo zeer
Maar dit leven wil ik niet meer
Keer op keer
Steeds maar weer
Voelde ik mij gebonden
Maar ik heb mezelf terug gevonden!…
Ondanks
netgedicht
4.5 met 33 stemmen
1.606 Laat me bij je zijn
zoals nimmer is geweest
Voor één keer, laat mij je kind zijn
en laten we samen samenzijn
het verleden vergeten voor even
want je gaat dood, de tijd sterft mee
laat mij me één keer veilig bij je voelen
Laat mij je strelen,
zachtjes door je grijze haren
door je kwetsbaarheid
door je laatste uren
je ademt nauwelijks…
Stille revolutie
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
990 Ze voerde revolutie
in de dagen dat ze kwam
tegen opgeblazen honden
en de argeloze muren
waar ze uren dreef langs kieren
die verstierven in geschreeuw
om te vallen in genade
voor mij - als de lichte sneeuw
En ik - ik kende nog haar naam
vanuit een rijk en rooms verleden
waar ze scheen soms als een elfenblad
in neergedwarreld licht
ik nam…
VANAF MIJN WOLK
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
739 Vanaf mijn wolk kijk ik naar de Aarde
Daar zie ik broeder tegen broeder vechten
Om een strijd tussen de ouderen te beslechten
Maar wat heeft dat nou eigenlijk voor een waarde
Vanaf mijn wolk kijk ik naar beneden
En denk ik na over welke reden
Want angst en haat uit het verleden
Vergiftigen steeds maar weer het heden
Willen die ouderen geen…
Golf
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.054 trekt bij ‘t zien van golf elke keer tegen
de golfsport van leer, knikkeraars legden
de basis voor golf doch kregen niet de eer
Knikkeren voor de volwassen mens
die langer en stijver van leden wordt
vraagt om grotere knikkers, staand
geslagen met de wandelstok
Grootvader loopt op het oude veld
hoort bekende stemmen uit ’t verleden…
't is voorbij
hartenkreet
4.5 met 18 stemmen
1.056 't Is voorbij, over, tabé
en neem asjeblieft ook het verleden mee.
't Is voorbij. die vriendschap, na al die jaren,
voor mijn part mag je alleen verder varen.
't Is voorbij, mijn vertrouwen in jou,
hoewel ik nog steeds van je hou.
't Is voorbij, ik heb niet meer die kracht,
want 't is teveel wat je van me verwacht.…
Sneller, meer
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
551 Ik heb mijn jeugd reeds lang verlaten,
verleden kan mij niet meer raken,
de tijd, stil in het niets opgeheven,
een leven met lief en leed doorweven.
Veel idealen zijn gestorven,
niet altijd ‘t goede inzicht verworven,
en kwam er ook op mijn pad,
veel waar ik niet op te wachten zat.…
Wees niet de schroom'ge
poëzie
3.2 met 8 stemmen
2.328 Want, kwam nog, wijlend in uw kommrend oog gegleden
de schaduw van mijn vróeger lied, -
draag ík dan, rústig, 't lévend leed van ons verleden
niet, niet?...
- - Wees niet de schroom'ge...…
Stonedhenge
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
461 Droombeelden werden
aangewakkerd en in het zand van
mijn verleden vond ik magische
sporen. Ik lachte naar het kind
diep in mijn hart. De zon had zich
verdeeld over het blauwe water en
achter de horizon verscheen een
grote witte zwaan, niet te verwarren
met de dood, want zij fluisterde
jouw naam.…
'k Zie nu al
poëzie
4.2 met 10 stemmen
1.984 'k Zie nu al hoe 'k, als jij gestorven bent,
Zal zitten, kijkend naar je stil gezicht;
Wel vol verleden, toch pijnlijk verlicht,
Dat jij ten minste geen verdriet meer kent.…
Keerpunt
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
638 de toekomst te investeren
Technologie beïnvloed ons
denken; de omwenteling in
de telecommunicatie maakt
verandering in tijd zichtbaar
we zien in korte tijd acteurs
oud worden vanuit de tv stoel
We voelen bij ouder worden
de tijd versnellen, begrijpen
dat de natuur ons bestuurt
via genen, vol geschreven
met ervaring uit ‘t verleden…
De Vecht
poëzie
3.6 met 25 stemmen
7.708 en krijg voor huis en vreê vergaten,
En kind'ren stoeiden over 't melkwit grint,
Toen leefde 't Huis en de bevolkte stroom
Wiegde de schepen, die blank-zeilig gleden,
Vredig van gang naar 't schatrijk Amsterdam;
Nu droomt het landhuis daar zijn eeuw'ge droom
Van eindloos heimwee naar die lang verleden…
Morgenlicht in Avondgloren
netgedicht
4.3 met 33 stemmen
2.418 De grauwe dag neemt ook vandaag zijn aanvang
met wachten op wat snel verleden heet
steeds door 't tehuis weer dagelijkse trage stoelgang
tot een moment, dat zijn totaal vergeet.…
schilderij
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
830 Van iets maakt hij
later op papier ook iets, maar anders,
het hoofd en hart doen mee en het
verleden speelt mee, tranen en glim-
lachjes, verkeerde en goede ideeën
en eerdere indrukken..…
Tijd voor nieuwe schoenen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
570 met een nieuwe blik
wat past er nog bij haar
op dit moment van haar leven
smaak kan veranderen
je groeit er uit
of je groeit er juist
weer in
ze bekijkt het met andere ogen
zoekt de kleuren
die vanaf het “nu”
bij haar passen
voelt de stof
tussen haar vingers
wat niet bevalt
ruimt ze op
ze heeft een doos
daarin stopt ze
haar verleden…
Geen westerstorm bij deze sunset
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
551 Laat die nachtmerrie van drie en vijftig
nu eindelijks maar naar het verleden gaan.
Wees maar stil kind het water welt niet aan.…
Afscheid
poëzie
3.8 met 19 stemmen
6.110 En heen te gaan - en niets dat achterblijft
Dan dingen, die wij meenden te bezitten,
En niet ons eigen waren, die als klitten
Nog hechten in de plooien van ons kleed,
Maar die wij van ons doen, zoals we leed
En bitterheid en zorgen van ons deden,
Als niet van ons, als dingen van 't verleden...…
als een ijsbloem op het raam
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
785 nog een handvol kruiend ijs
op het wad waar men de schreeuw
niet kan verstaan, het water koud
zilt en grijs
de schreeuw om steeds weer het leven
te ontdekken diept zich tot de bodem
tussen al het levende dood - de dood
zonder stem en het leven in de ban van angst
termijnen geselen het besef dat de tijd
onze verleden doet vergeten…
TANKA 'S VAN TOEVAL
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
439 We zijn vol vragen
op onze boswandeling,
zoeken lange tijd
naar beelden en gevoelens
uit onvatbaar verleden.
Vergenoegd speuren
langs hoge maïsvelden
en dichte struiken...
Almaar gestreeld door die geur
van onzichtbare geiten...…
Tijd glijdt geruisloos weg…
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
892 draaien de wijzers van de klok
in een cirkel rond de as van het leven
Per seconde zal er een nieuw mens worden geboren
Tegelijk zal er iemand aan de aarde worden teruggeven
Tijd deelt en verdeelt de levenstijd in fasen
Hierdoor blijven de wijzers in het nu en heden
Soms vliegt de tijd heel even terug in de tijd
naar de horizon van een ieders verleden…
Morgenrood
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
734 geboren worden
"hier en nu"
boven het papier van onschuld
(nog slaapt het uur, tot de krakeelnacht valt,
van eigen woord, woord voor woord)
waarin ik mij terug trek in de maand van Maart
tederheid zal genezen
in het diepe gras aan mijn mond
de stilte is mij welbekend
te middernacht waar m’n tuinpad eindigt
ook dit gaat voorbij
is verleden…
Dansende slang
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
573 tot de strelende zinnen van het binnen
vandaar begint het ontginnen van de toortsen van verlangens
slechts getuigen zijn zij, afspiegelingen van het grote inferno
tot het laatste uur van het laatste verlangen heeft geslagen
om het materiële zelf te behagen, rijzen ontelbare vragen
over de oerkracht van het overleven, in toekomst vanuit verleden…