16503 resultaten.
Mijn klein gebed
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
497 Ooit
schreef ik mijn eerste gedicht
Zomaar over mezelf
mijn zijn
en soms die kleine pijn
Ik schreef over liefde en geluk
En soms dieï kleine traan
die mij bracht
Van mijn stuk
Steeds had ik wel weer
een luisterend oor
Een mens die begreep
waarvoor
En nu schrijf ik weer
en lees keer op keer
En soms doet ook mijn hart
Samen…
Losgeslagen geesten
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
417 verzet
kende hun namen
uit wat zij ooit
hadden gezegd
een bonte
mengeling van
losgeslagen geesten
zonder verband is
er met hen als groep
niets aan de hand
maar door het
algoritme van deze
tijd raken zij bevrijd
van maatschappelijke
kluisters en verliezen
hun moreel respijt
zij ontwrichten
al met de titels
van hun gedichten…
Spoken
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
607 Er zwerven vreemde spoken
Op deze dichterssite
Ze stelen aantal weergaven
De zware en de light
Ik heb er een betrapt
Het gebeurt om middernacht
Op de teller stond een 0
Daarvóór stond er nog 8
Ik dacht er zal een storing zijn
Het komt wel weer terug
Maar ze komen niet vanzelf
Niet langzaam, ook niet vlug
Nu staan gedichten…
Woordenhoning
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
693 Is er hier iemand die mij kan vertellen
wat ik hier aan het doen ben
terwijl de tijd verstrijkt
speelt het zoete leven
theater zonder winstoogmerk
met armoede en stilte
na een flinke regenbui
openbaart zich fragiel de zon
de dag breekt eindelijk open
heldere lichtvlekken dansen
met schaduwen door de wind
ik lees steeds nieuwe gedichten…
Zwarte bladzijden
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
365 De heldere rode zon gaat onder
in de nevel van de late zomeravond
een vriend schrijft een haiku
over liefde en verval
vriendschap en vrede
oneindig lief onder het maanlicht
een minnaar schrijft een gedicht
over liefde op onleesbare bladzijden
nu het leven begint met aanvaarden
dat de stilte vreemde vragen kent
brengt hij het dieptepunt…
De zon is een donkere plaats
hartenkreet
3.9 met 54 stemmen
518 De zon is een donkere plaats.
Deze plaats heeft zwarte bloemen
De bloemen branden mijn ogen
Mijn ogen springen in een brandveld
Het brandveld is mijn verloren paradijs
De donkere duivel staat ook hier voor de paradijsdeur,
Hij staat met zijn glimmende hart in zijn handen
Hij offert zijn ziel
zodat hij het paradijs weer kan binnengaan
Nu is…
Voor wie dit leest
gedicht
3.7 met 239 stemmen
60.398 Lees dit dan als een lang verwachte brief,
en wees gerust, en vrees niet de gedachte
dat U door deze woorden werd gekust:
Ik heb je zo lief.
-----------------------------------------------
uit: Gedichten, vroeger en latere (1949)…
Los in het Amstelpark
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
648 Telkens trekken vooraf twee acteurs de wijk in en vragen bewoners om een regel, die 25 dichters aangereikt krijgen voor in gedichten, die aan waslijnen hangen.
Nu volgen nog: Westerpark(24/08)en Sloterpark(06/09).
www.amsterdamwereldboekenstad.nl/index.cfm?page=poezieinhetpark…
Vat de dichter samen
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
1.020 rijmen dichten en je pet erbij oplichten
zei mijn vader die even terug kwam
toch is de kern van ploeterend dichten
heel dicht in mijn innerlijk verweven
gedichten zijn het die de druk verlichten
van eeuwig alledaags en tijdelijk beleven
en ach een samenvatting is net als het leven
hij is kort kernachtig en duurt maar even
ook al dicht…
in deze kleine gondel vol gedrochten
gedicht
2.5 met 19 stemmen
11.856 je had je eigenlijk een gedicht voorgesteld
met herinneringen aan de bronx
aan de caribische zee aan een creoolse
uit de antillen: aan joséphine of
aan napoleon daardoor - op elba
had je willen naslaan wat er daar al niet
als een gedicht voorstelbaar was geweest.…
Oude zeeman (prozagedicht)
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
851 wat m’n geest oprekte en aanvoelt als wijsheid;
de vijver is Zijn gedicht,hij voelt wat hij wil voelen.…
KONINKRIJKSDAG 15 DECEMBER 2021
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
571 hebben voorgedragen:
Zoals Het Covid-Ik-gedicht:::
“Ik zou, ik wou, dat ik zou, waw, waw, waw
Maar het is nu, nou, nou, nou, mooi niet
Ik hoop gauw, gauw, gauw, weer wel”
Met deze woordenrap kan ik een uitnodiging
Voor volgende jaar wel vergeten
Zeker weten!!!…
Giraf onder de dichters
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.410 De kleine cataract
van waterklaar weten,
het gedicht van de dag.…
Het kind
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
496 De wolventanden van de tijd
Hebben genadeloos het kind
Uit mij weggevreten,
Het levend karkas
Dat overblijft levert
Voortdurend strijd met
De weerspannige werkelijkheid,
Waarvan niet veel meer overblijft
Dan een groot vierkant in het zwart
Dat mijn wereld verbeeldt,
En een grote zwarte zon
Waaruit licht gezonden wordt
Vanuit…
mijn vink
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
593 Mijn vink is als mijn vrouw,
altijd en overal aan mij trouw.
Ze zingt haar liedje zeer keurig.
Zij is nooit humeurig.
Waar ik ga in het land
zetten we streepjes met vaste hand,
op een stok speciaal ontworpen,
gekend door iedereen in alle dorpen.
We zijn kameraden onder elkaar.
Als we verliezen valt dat ons niet zwaar.
Als we winnen, krijgen…
Ommekeer door poëzie
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
805 heerlijk weg kon dromen
Vakantie, maar niet voor haar
het onderhoud en ook nog schuld
ze had zo graag wensen vervuld
zomaar iets doen met elkaar
De fiets wachtte in de schuur
ze ging een route rijden
plezier was heus niet altijd duur
er komen weer andere tijden
De Ridderkerkse poëzie,
zowaar een heuse route
ze fleurde op van een gedicht…
Dichter op de Vismarkt
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
714 Je ziet me op het bankje,
Op jóuw bankje, met papier en pen
In de weer, vraagt wat ik aan het doen ben,
Op jóuw vaste woon- en verblijfplaats,
Ik zeg dat ik de stad, jóuw stad,
In woorden vangen wil, in regels,
In zinnen, in een vers -
Je ontbloot je half vergane
Tanden, en zegt, terwijl je kegel
Mij omverblaast: Zoek niet verder,
Je…
De watersnoodramp
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
558 Weer bogen de bomen eerbiedig hun kruin
Weer spatte het schuim over dijken en duin
Weer raasde een vliegende storm over 't land
Weer beukten de golven 't geteisterde strand
Weer gingen gedachten gebeden naar zee
Weer leefden er honderden duizenden mee
Weer waren de machtigste schepen in nood
Weer vochten de mannen op leven en dood
Weer wachten…
[ Naar mijn armen rent ]
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
530 Naar mijn armen rent
de blijdschap van haar ogen --
rechtstreeks mijn hart in.…
De man boven de hemel
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
390 Elon kocht de horizon,
liet nachten gloeien
op brandstof van verlangen.
Hij dreef de hemel uiteen
met zilveren schroeven,
zocht in elke ster
een spiegel van zichzelf.
Zijn torens zongen
van winst en snelheid,
hun glazen huid
weerkaatste enkel glans.
Het rijk beneden
werd een fabriek van dromen,
waar stilte werd verkocht
aan wie nog…
Bijna jou
hartenkreet
3.4 met 24 stemmen
2.378 Het is zaterdagavond net half elf
ik zwerf door het huis en weet van mezelf
wil niet meer voelen, toe laat me vergeten
een wurgende haast, ik weiger te weten
echt te zien hoe leeg het is
vluchtend in een muur van geluid
voordat ik stik in dit teveel aan niks
kan niet meer ademen zonder jou.…
Pasta's
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.405 Orgasme van geluid, oorverdovende liefde,
Het leer kust eenmalig je schoen, je weet genoeg,
Elf anderen in een verkeerde kleur, 1-0!
Een scheur in de verdediging werd ontzien van venijn.
Steeds maar verlangen naar een Italië,
waar pasta's lires kosten, het voetbal,
tot calcio is verworven, Calcio...…
Sexy blue jean-shorts
hartenkreet
4.4 met 18 stemmen
3.889 Elf uur 's ochtends
op een zomerse zaterdag
ik kijk uit het slaapkamerraam
daar staat ze, die spetter van me
met de spons in de aanslag
Haar handen vegen
zeepsop over de motorkap
van haar prachtige auto, maar
met haar schoonheid vergeleken
is zelfs zo'n Mercedes bolide een wrak
Haar armen in rijmende beweging
met haar achterwerk, heen…
11.35
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
2.262 Elf vijfendertig, hij haalt nog een beker koffie
de trein op weg naar haar is weer te laat
Hij nipt de bruine drab en hij vraagt zich af of-ie
nog wel zo welkom is in ’t huis waarheen hij gaat
De duif op het perron is een teken, dat is zeker
als die straks op hem toestapt zit het goed
dan houdt ze nog van hem, hij bijt wat in zijn beker
en ziet…
De oude eik
hartenkreet
4.3 met 39 stemmen
2.635 Hij staat daar met zijn kruin
verenigd met de wolken,
kabouters, elfen die de spleten
tussen wortels gaan bevolken.
Die oude eikenboom,
hier rustend aan de watergracht,
vol knoesten zit zijn oude bast.
De wind die waait
bespeelt zijn sterke takken
en knoopt zijn boombaard slordig vast.…
Van Scheveningen naar Hoek van Holland
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
473 't Was orgastisch en multi
langs schilderswijk, markt,
mooi weer en lijn elf
waarin wij en jongens met planken
over de hoogte van golven praatten,
het einde van trambaan, bij naald
waar jij wachtte met fiets
achter een hekje, een hand. Hand?…
De nacht weerspiegelt een tweeluik
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
502 Ik ben niet bang, herken kaftan en kaft
het handschrift dat verbonden mijn hart
ook zijn dagboek uit en begrijp de manier
waarop zijn delen zo gedeeld als geheel
de getallen en letters samenkomen dit jaar.
Beleef uren en deze nacht het weerlicht.
Het wolkendek ademt dieper, zingt door
ruiten, ze weerkaatst de melancholie
geeft naast tal van…
VUMC Poezieprijs: Een maakbare dood!
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
856 Ons leven en einde
is 'in', is 'hot'
verdrijft de vrieskou
de mist, de sneeuw
alle voorspelbare weersverwachtingen
van ons zo afwisselende leven
vanaf de geboorte tot ons levenseinde
Want het woord dood
gebruiken we niet meer
En wat we nu nog niet weten
van wat lichamelijk ons leven zal bieden
zullen we straks wel weten als
we genetisch…
Gesprek in het parkrestaurant
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
231 De nacht te lang,
twijfel als metgezel,
een flat white als houvast,
bloemen en fonteinen
tegen de leegte in mijn hoofd.
Ik wachtte hem,
de man die eens luisterde
toen de wereld kraakte
en mijn zoon verdween
in stilte en onmacht.
Zijn fiets op slot,
zijn ogen open.
Ik sprak in flarden,
vulde de stilte
met broze herinnering,
met woorden…
Aan één tafel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
406 We dachten eerst:
kennis woont in rapporten,
in grafieken met nette assen
en besluiten met voetnoten.
Maar toen schoof iemand aan
met modder aan de schoenen
en een verhaal dat geen samenvatting kende.
Een ouder,
die zei: het gaat over míjn kind,
en ineens werd de tafel groter
en stiller tegelijk.
Een jongere,
die niet vroeg om oplossingen…