6020 resultaten.
Plu
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
515 Wild bijna. Dit is toch de lente niet?
Van schuilen in het bushokje kan geen sprake
zijn, want alleen in het uiterst hoekje sta je droog:
precies het plekje dat die vrouw al vond
en er nu haar plu staat uit te schudden.…
Verdraagzaamheid
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
671 Hij zag, dat zij hun tent op wilden zetten
juist op de mooie plek die hij beoogde,
wat zijn vakantievreugde niet verhoogde,
terwijl ze ook z'n uitzicht nog beletten.
Hij wist het hun heel tactisch uit te leggen.
Bij nader inzien mocht z'n tent er staan.
De man vergat niet 'Dank je wel' te zeggen.…
Relativering
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.080 nut
sta ik hier dan niet voor schut
dat ik probeer
duidelijk te maken dat op een keer
alle wijsheid die geboekstaafd staat
mee met de wereld ten onder gaat
nadat alles zal verdwijnen
het heelal verder zal blijven uitdeinen
het is goed veel te weten tijdens uw bestaan
kennis na uw dood nergens naartoe zal gaan
niets zal blijven
dat wilde…
geef leven en bezieling
gedicht
3.0 met 8 stemmen
6.626 laat vliegen, laat haar vliegen
de witte sluier met blauwe kraaltjes
naar het luchtruim van mijn geliefde Anatolië
laat gaan, laat zweven naar verre landen
met brandend verlangen
de geur van tijm, de geur van mint
de wilde rozen van het Taurus-gebergte
omhul mijn witte sluier met blauwe kraaltjes
met de sfeer die je meebrengt uit Ephese…
Vergriept
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
843 Van vakantie terug
wilde ik haar spontaan kussen
zo gingen we met elkaar om
maar nu kwam er iets tussen
ze kuste liever niet
en ik dacht vlug
o ja natuurlijk wat dom
op mijn werk kwam ik
een collega tegen
ik stak spontaan mijn hand toe
maar hij schudde nee verlegen
ik dacht waar is die warme
hartelijkheid toch gebleven
had je veel zon…
Ommekeer
netgedicht
4.4 met 25 stemmen
1.565 spreken wordt zuchten naar een veer
in het park waar ik vertoef
lijken alle lichten te doven
het aardsparadijs toont zich grijs en droef
alleen eenden zie ik in een lage mist geloven
het lijkt altijd zo onverwacht
als ik de andere kant ervaar
zoals de dood nog als ver weg wordt gedacht
terwijl ik hem ergens in mijn hart bewaar
vroeger wilde…
Puch
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
653 ach, oude Haagse nozem op je Puch
een helm verhult je wilde grijze haren
je vrienden kwamen langzaam tot bedaren
het is alsof de tijd jou oversloeg
nog dikwijls stop je bij die oude kroeg
en denkt terug aan glorierijke jaren
er klonk muziek van losgebroken snaren
je was er altijd zat, maar nooit genoeg
je staat daar maar, verzonken in getuur…
na pakjesavond
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
1.693 De makkers staakten reeds hun wild geraas.
De koektrommel zit vol met speculaas,
de chocoladeletter is in brokken.
Voorbij zijn de verbaasde oh’s en ah’s.
Terwijl we ons banket naar binnen schrokken
drinken we chocomel met grote slokken.
Geen maaltijden vandaag, alleen gegraas.…
in woorden uit een leven
netgedicht
3.5 met 18 stemmen
744 soms roerloos wacht en wensen breekt
in het niet willen schreien
een boom kraakt, blijft in mij trillen
als teken van verdriet, van achterlaten
en alles wat zich opent
ik neem mijn gum
totdat het allerlaatste streepje verdwijnt
ook de donkere kraaien veeg ik weg
vingers, hard en wit
misschien was ik een slechts een indruk
en wilde…
- Harder dan diamant -
netgedicht
4.1 met 52 stemmen
738 Zie dan de kracht
van natuurlijke paarden
vele malen sterker
met hun wilde ondiepe glans.
Sterker dan hebzucht
ooit vergiftigd kan kiezen
is men rijk,
diamant koopt waar geen bloed
akkord is om door te gaan.
De groei van de waarde
weet de royale levensduur
van de doorzichtige behuizing
wel betekenisvol te noemen.…
Lucifer
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.152 Het was koud
en jij
vroeg of ik een flyer wilde.
Mijn handen trilden.
Toen moest ik al beter weten.
Jij ging mij en ik ging jou tot bloedens toe verwonden.
Nu zijn we weer alleen.
Ben ik weer alleen.
En droom ik, bij mijn laatste lucifer,
van jouw hoofd in vreemde armen.
Verdrink ik mijn warmte in mijn pijn.…
Hij noemde het liefde
hartenkreet
3.0 met 22 stemmen
2.521 Niet omdat hij dat wilde maar gewoon omdat zij
dat van hem vroeg.
En hij begreep eindelijk : liefde was soms gewoon
niet genoeg.…
- Onzichtbare dag -
netgedicht
4.2 met 36 stemmen
592 Hij wilde verrassing brengen,
een andere uitdaging ...
niet zeurderig in het leven staan
en parallel lopen,
weerhouden van het laatste streepje licht,
vlekkeloos en zonder charme.
Hield niet van luchtaanvallen,
van kleine onzichtbare dingen,
een leven naast het tastbare,
wat men meeneemt als men gaat.…
18-01-09
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
1.211 Je wilt er niets meer over horen,
Maar ik denk dat ze uit haat je hart wilden doorboren.
Ik zal er verder niks meer over zeggen
en mijn gevoelens hierover niet meer bloot leggen.
Maar dit wil nog wel aan je kwijt:
Ik zal er ALTIJD voor je zijn en dat is een FEIT.
Ook al ben ik je jonge zusje maar,
en ook al ben ik hier en jij daar.…
WEEMOEDIG KWIJNMEISJE (2)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
541 Alice, de ogen zedig neergeslagen
Moest lachen om de rol haar toebedeeld
Later heeft ze -wat moest ze- nagespeeld
Wat anderen nu eenmaal in haar zagen
Ze wilde Eddy du Perron behagen
Maar deze had een ander afgodsbeeld
Platonischer, en op zijn ziel veel eelt
Hij wist Alice te pesten en te plagen
Ze dreigde zich van kant te willen maken…
au revoir
netgedicht
4.0 met 24 stemmen
1.443 de schok nog voelbaar toen ik
in de oude man die vlak voor
mijn neus de straat overstak
jouw gestalte, gebaren en trage
tred herkende
en ik je bijna omhelzen wilde
jou na bleef staren tot je als
een schim uit ‘t zicht verdween
blij en droef tegelijk dat ik je
weer eens zag en deze keer niet
naar boven hoefde te kijken
dat jij, zij…
Cocon
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
511 Met z'n poten had de morgenspin
me in de nacht besprongen
met haar tranen ingesponnen
verstilde lijnen van geronnen
uren, verzonnen in krap gemeten
tijd,ongeduld bleef aan me kleven,
een keurslijf wat de toekomst bleef
verzuren waarin het bloed niet wilde
stromen om het gewicht te wegen,
verder dan de vaste pijn, verleidt
tot eerder…
bloedmooie wervelstorm
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.260 om haar hoofd als
de wind die de bladeren van
takjes af wil rukken
Hoed je, ze
buldert recht op je af met
lange, enorm lange benen (eindeloos lang)
die zo snel gaan dat ze wazig worden
Elke jongen die een poging waagt
wordt onder de voet gelopen door
deze bloedmooie wervelstorm
’t valt niet te begrijpen,
hoe ze het vol houdt,
een wilde…
Indruk.
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
777 Je glazen gevel was zó oogverblindend,
mijn ogen trokken er,
onbeschaamd en voortdurend naar,
of ik wilde of niet.
Je hebt het vast wel gemerkt,
aan je kleine pupillen
in je mooie ogen te zien althans,
en heus, ik ben een vakman.…
Vrijen op de wolken
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
611 Je vertelt,
al is het in herinnering
nog steeds dezelfde droom
alsof het verlangen
niet meer is te vervangen
denk je aan
vrijen op de wolken
liefde zwijgzaam bedrijven
zoals het nooit eerder is geweest
lijven zijn in dromen verstrengeld
in hoopgevend zuchten, vibreren ze
als liefdesengelen vol geilheid
gelijk beesten, zo wild, en gewild…
Le village abandonné
netgedicht
4.6 met 15 stemmen
971 De hitte kruipt over het enge pad
Het alpine dorp ligt in ruïne
Hier hebben mannen, vrouwen liefgehad
Maar konden er de kost niet meer verdienen
De wilde tijm kan je van ver al ruiken
De hop hoept schril en onverstoord
Geen leven meer achter vervallen luiken
De krekels hebben hier het laatste woord
De bron, die leven gaf, is opgedroogd…
Mijn diëtiste
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.071 strengheid
die ik in haar ogen las
aarzelend en verlegen
antwoordde ik ’soms’
ze mompelde
alsof ik het niet wist
haar advies
was blijf wel
gewoon wat eten
ik wil je niet afvallen
zei ze lief en gerust
maar blijf aan je
gezondheid hechten
ze gaf me een lijstje
met enge gerechten
of ik dat wel lust
wierp ik tegen
maar over smaak
wilde…
In de schemering
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
774 In de schemering
De wilde varkens grommen bij hun voerplek
krijgshaftig hurken jagers in de struiken
mist druipt langs sparretakken in mijn nek
en doet mij dieper in het hakhout duiken
Zijn halsband schuurt mijn vingers open
en Zwarte stort zich in het avontuur
't geknor bepaalt de richting van zijn lopen
gespannen wacht ik op het eerste…
Danslied
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.412 De laatste tranen op mijn wang
Verwoeien in die rondegang,
Mijn polsklop, eerst zo luid en bang,
Vond hart bij hart ten beurtgezang;
En 'k wist heel blij, voor altijd, gáns,
Onder mijn wilde-bloemenkrans,
Wijl goudgloed opsprong aan de trans
Dat alles goéd wordt in de dans.…
Bandiagara
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
512 Nu zijn
ze afgezakt naar beneden, waar ik met hen
van gierstbier heb genoten, een filmploeg
bekeken, die naar de toppen wilde. Wij
zaten in de schaduwen van de apenbroodbomen
en toen ik mijn aangeschoten vrienden
uitzwaaide, viel een filmcamera op de
rotshelling te pletter. De oude geesten
wensten geen pottenkijkers.…
DE GROTE OCEAAN DENKT
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
592 Dit lieve eiland vol zwoele tropennacht
streelt mij met geuren en sterrenstralen,
waar wilde rust in huist, en _ zingend wacht...
Dalende jubeltonen verhalen
van het heelal, wiens ruime, weidse pracht
binnen mijn nietigheid zal verdwalen.…
Vroege tijden
netgedicht
3.2 met 19 stemmen
588 het licht van een alledaagse dag
laat het rusten in ons oog
blader niet meer door de regels
de lijnen zijn onevenwichtig
ze bieden geen houvast
zet me in de eikenhouten kast
de eens vertoonde passie
gevuld in rood en purper
doen de nacht blaken in ’t zwart
geen contouren spelen met de kale witte muren
ik bekende waar jij naar toe wilde…
HOLLANDER IN ARLES
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
529 Menselijk skelet met je weke delen
Samengehouden door spieren en huid
Overgevoelig voor licht en geluid
Stillend je stemmingen met penselen
Je kon het voelen niet langer verhelen
Hebt dat in koren met kraaien geuit
Evangelist wou je zijn naar verluidt
Hoop bieden wilde je, God aanbevelen
Maar in de kunst lag je geestelijk heil
Tekenen deed…
Haast wanhopig
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
708 stroom forensen
'Heeft u het gezien-'
scheeuwde hij me toe, haast wanhopig
zich tegen de stroom aan me vastklampend
ik wist niet wat
'De voortdurende vernieuwing
van alles wat leeft- het ontspruiten,
bloei en rijping, sterfte
en dat het dan weer opnieuw begint-
dat werkelijk alles
zich steeds vernieuwt meneer'
hij blikte hierbij wild…
Gezien worden
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.458 Vind veel dingen leuk
Maar maak me zorgen
Contact met mijn kinderen
Contact met mijn ouders
Lijkt of dat er bij inschiet
Alsof ik geen interesse heb
Ik voel me schuldig
Dat wil ik niet
Ik wil leven
En ook mijn kinderen vrij laten...... zijn wie ze zijn
Te laten leven
Wat ik heb laten zien aan mijn kinderen was niet perfect
Ik wilde…