5126 resultaten.
De spiegel
poëzie
3.5 met 4 stemmen
2.055 En ‘k beefde, als een die d’ adem van de dood
Voelt gaan over zijn voorhoofd – en mijn blik
Trof driemaal, in het glas, mijn dubbel Ik.…
De verzenzegster
poëzie
3.4 met 7 stemmen
3.814 Wij ademen ’t leven tegen dat genaakt;
En zijn als gras, dat groeit, door ’t groot erbarmen
Van zomeravondregen mild gemaakt.
--------------------------------------
uit: Nalezing VII (1926-1928)…
Ach, mijn lief
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
701 ach, mijn lief, ik ga je verlaten,
de avond valt, de nacht is nabij,
voor het donkert, zal ik verdwijnen,
dag, mijn lief, ik laat je alleen
vol twijfel en angst, de nacht is nabij,
ze luistert, fluistert vol verlangen,
ach, mijn lief, misschien ga je slapen,
en droom je nog stil over jou en mij,
van adem, mond, lijf, handen dichtbij,…
Normandische boer
gedicht
2.1 met 131 stemmen
20.883 Veel koude ochtendnevel; adem van de zee
het zoute gras belooft weer goede boter
heuvels glooien nu nog tarwegeel
maar avond kleurt al afscheid van de zomer
Hij heeft de eend zijn nek gebroken
gevild versterft hij in de vliegenkast
niemand komt nu nog cider kopen
appels liggen in de schuur te drogen
Rook komt van brandend kreupelhout…
Gij hebt uw Geest
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
712 Gij hebt uw Geest, uw vuur gegeven,
uw Adem en uw levenskracht,
maar waar is nu zijn gloed gebleven,
zijn laaien waar ons hart op wacht?
Wij zijn vermoeid door zoveel zorgen -
geblust, getemd, uiteengegaan,
wij wachten op een nieuwe morgen
waar Gij ons weer rechtop doet staan.…
Zilveren bladeren
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
633 opgeheven zilver
siert bladeren op steel in windexplosie
hoger dan mijn armen reiken
ademt adem op toppen geruis onder licht
van waarde
glorieus aan het zicht
het zilvermysterie blijft zich vernieuwen
aan levende bomen
die bewegen
over en weer terug naar boven
dat bindt mijn gedachten
van wat ik zie
door middel van hun groei
schoonheid…
Een zwerver spreekt
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
472 Het leven is ongezond
je rookt adem op en krijgt elke dag
een portie klappen van de tijd, die je
niet merkt. Ja, op den duur, maar dan
is het al laat al raak je er niet aan gewend.
Aan het lijntje word je gehouden door je
geest al meen je dat je totaal vrij bent.…
Im Abendrot
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
566 De adem van de dag vervliegt,
wijkt voor het stilstaan van de nacht.
Ik reik naar Strauß, vier letzte Lieder,
Im Abendrot, van tijd ontdaan.
De zang het wenken van de wieder
die langs het lange pad wil gaan.…
Jij, lieve schat
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
774 Jij, lieve schat,
zult bevrijd weer volop adem halen.…
In bad
gedicht
2.5 met 26 stemmen
6.766 De adem van een snipverkouden wind tegen de ruit
en klanken zwemmen vlinderslag mijn oren in en uit.
Het water laat mijn zorgen varen
op speelgoedschildpadden
om ze langs de kanten te verdrinken
om ze door de warmte te verzengen,
opdat hun zwarte zieltjes zich
met geuren van vanille,
wilde munt en groene thee vermengen.…
EEN KUS IN DE NACHT
hartenkreet
1.9 met 9 stemmen
1.181 Wanneer ik ’s nachts naast je rust
en jij ver in ‘t dromenland verkeert
Ben ik mij van mijn weelde bewust
dat tussen ons slechts liefde regeert
Wanneer jij zo zachtjes adem haalt
dat ‘t bijna lijkt of je gestorven bent
Dan voelt ‘t of mijn hart verdwaalt
en dan huil ik innerlijk een moment
Wanneer jij je dan opeens omkeert,
kort je hand…
Loslaten
netgedicht
4.3 met 34 stemmen
681 Ontneem mij mijn adem niet
nu mijn wil om los te laten
eindelijk de diepte induikt
en elk achtergebleven beeld
met één grote veeg, onvermijdelijk
voor eeuwig en altijd opruimt.…
ONZE EERSTE NACHT
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
683 Grauwe wolken lagen boven ’t land
duisternis had al haar mantel gelegd
Samen wandelden wij, hand in hand
woorden werden met kussen gezegd
Duistere vrede hing over het gebied
waar geen enkel gerucht weerklonk
Zij die zich volkomen op mij verliet
was ‘t, die met mij van liefde dronk
Koele lucht maakte adem zichtbaar
in ‘t erg kort schijnsel…
Zie hier een schoon verhaal
poëzie
3.5 met 6 stemmen
1.004 Zij ziet de Rijn, de bergen dalwaarts glijden,
Zij speurt het Oosten af met vrome zin,
En eind'lijk, plots zij houdt de adem in,
Wie is de ridder die ginds aan komt rijden?
Keert hij thans weder uit het Heilig Land?
Zij tuurt en tuurt, dan wuift ten groet zijn hand
En daalt zij schielijk, ijlings van omhoog.…
Als glas
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.481 Leven is leven en ontmoeten
samenzijn verheugen wenen
Dood is stilletjes verdwijnen
laat harten zomaar verstenen
Ik denk aan jou en glimlach
zo lief en zo trouw als jij was
De warmte die je me schonk
blond haar doorzichtig als glas
Dood is dood en plots verlaten
niet meer kunnen aanraken strelen
Voorbij alles wat vrij kan ademen
gedachten…
in paradisum
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
589 er ligt een open tuin op jou te wachten
nu morgenlicht de nieuwe dag ontsluit
met elke adem haal je levens krachten
terwijl een merel luidkeels voor je fluit
temidden van de witte schapenvachten
rondom de vijverplas het groene kruid
met bloemenkleuren die je hart verzachten
de zonneschijn verwarmt je naakte huid
dit is de tuin waarin je…
heb je dat ook weleens?
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
722 het nu een mooie wolkenlucht is
of een hap van een banaan
geluk ligt soms in van die korte momenten
het zit 'm niet in een knip vol centen
niet eens in een heel gezond lijf
geluk zit in je ziel zonder kijf
op dit moment werd ik geraakt
door een plaatje dat ik ooit zelf heb gemaakt
plotseling bij het zien van dit geheel
benam het de adem…
gaan in liefde
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
1.104 gaan in liefde
toen viel alles even stil
ons hart in de jouwe, onze ogen bij elkaar
onze handen streelden al het laatste leven
buiten liet de zon een vlinder vallen
binnen scheen de dood op jouw gezicht
het was mooi hoe rust in overhand
langs ingevallen wangen -zocht
tot dat moment
waarin jouw laatste zucht
de allerzachtste adem…
Zeegolvende artieste
hartenkreet
0.7 met 6 stemmen
843 (voor Halil Moustafa)
Je lichaam zwelde op
gaf alle liefde aan het publiek
terwijl je tedere stem ontroerde
en iedereen roerloos op zijn stoel
vurig hoopte dat je geen octaaf miste
want Griekenland zelf trilde in jou
en de Middellandse Zee haalde adem
in de etherische klanken van je
zeemeerminnenzangprestaties
die Mozart, Beethoven…
Een wijle ten gronde
netgedicht
4.3 met 26 stemmen
691 kijk stuurs nabije verte in
gedragen door lijfelijke steunen,
verscheurende schreeuwen
doen mijn hart kreunen
het is mogen raken aan de moeder
voorbij haar is er geen diepte meer
ik toon mijn tranen aan haar boezem
zuig haar liefde, keer op keer
*
na volle overgave
spannen mijn vingers zich aan
kracht rijst verstild op
hoor mijn adem…
Ik droomde
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
546 Wat is het dat zich in mij roert en groeit,
Is duur de zachtste adem van de tijd?
Waar kan ik anders zijn dan in het leven?
En in mijn eigen oerknal ingewijd?
Mijn tere huis verdort, daarbinnen beven
dromen van zon, van licht en regenboog,
In ieder oog groeit al een ander oog
dat hiervan van geluk niet meer zal weten.
Hier ben ik.…
Keervers
gedicht
3.0 met 19 stemmen
4.708 spelen
de lente een klaproos op slagvelden legt
als kinderen vragen waar vaders naar toe zijn
als wie er asiel zoekt geen brood krijgt maar steen
dan weet ik van zeeën
van nooit en nog verder
en dat liefde vluchtte
per voertuig verdween
er stroomt nog wat water door stille rivieren
er houdt nog één boompje haar blad even vast
de adem…
Mijn profiel
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
591 Ik adem uit de fantasieën van oor tot
mond, in van het zwijgen van het nu
van nog verborgen vragen, nomade
van de toekomst en daarna misschien.…
Huiswaarts
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
491 je
woord voor woord voor woord
de stille en holle klanken
uit je smal getrokken mond
vervagen vergrijzen kleuren wit
traag valt het licht deze dagen doodsbleek
ik keek langs de lijnen van je gezicht
die eerder zacht en soepel waren
nu hard en je schone handen je schouders
spelen niet meer met de wind of het lentegroene gras
het ademen…
uittreden
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
500 ik leef, adem, bewust
terwijl m’n lichaam slaapt
is m’n geest klaarwakker
zo vaak als m’n mond gaapt
brand ’t vuur van m’n ziel
als een kaars zonder voet
geworteld van m’n hielen
in een trance gelanceerd
klim ik geleidelijk door ’t plafond
om vanaf het dak van m’n slaapkamer
de stad te bezien
ik volg stadskanaal de vaart
langs het postkantoor…
Gelijke munt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
462 Ik wil de valse lucht die mijn adem blaast
niet langer laten rondwaren zonder doel.
Mijn ware aard onthullen die mij verdwaast,
want vriendelijkheid veinst een goed gevoel.
Ik heb mijn oren laten hangen naar de nachten
zonder ooit ontwarring te hebben bedongen.…
GROND
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
659 mijn voeten vinden stevigheid op warme grond
voorbij alweer de tijd van ongeduldig wachten
houd in mijn adem en verzink in mijn gedachten
hier is het waar ik mijn bestemming vond
nu werpt de zon haar stille stralen in het rond
'k voel de geschiedenis en denk aan alle krachten
die deze grond verwondden en een broze vrede brachten
proef hier…
in een andere kamer
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
818 wanneer ik eenzaam geworden of geen licht meer zie
op de tast mijn schaduw in een andere kamer zoek
waar stofraggen mijn huid beroeren
je warm gebleven adem
aan mijn droge lippen hecht
is daar rumoer van motten
het gerucht over vallend pleister
zwijgen alle schilderingen
als ik geen licht meer zie of eenzaam geworden
in een andere kamer…
Wezenlijk.
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
477 Iedere ervaring hoe betekenisloos ook
is een adem die mijn bestaan bewaarheidt.
Zorgen door eenvoud gedompeld in helder water
en verspreid door lucht zo zuiver.
Luider wordt de stilte, donkerder het grijs,
duisternis doet dan zijn intrede.
Wezenlijk is alles in en om mij.…
Gecultiveerde parels
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
532 Op de blanke toppen van de
duinenrij maakte ze haar
uitzicht en boezem vrij,
de adem van de horizon
borstelt het golvende helm
en bindt het gebronsde haar,
gebleekt door het zout van
eerdere jaren, waaruit haar
meeuwen waren opgestegen.…